Category Βιβλιοθήκη Front page

Πιοτρ Κροπότκιν: Νόμος και Εξουσία

«Όταν η αμάθεια κυριαρχεί στην κοινωνία κι η αταξία στα μυαλά των ανθρώπων, οι νόμοι πολλαπλασιάζονται, η νομοθεσία προσδοκάται να τα κάνει όλα, κι ενώ κάθε καινούργιος νόμος είναι ένα νέο στραβοπάτημα, οι άνθρωποι οδηγούνται συνεχώς στο ν’ απαιτούν απ’ αυτόν ό,τι μπορεί να προκύψει μονάχα από τους ίδιους, από την δική τους εκπαίδευση και την δική της ηθική». Δεν είναι επαναστάτης αυτός που τα λέει αυτά ούτε έστω ένας

Συνέχεια στο υπόλοιπο »

Errico Malatesta: Αναρχία και Βία

ΑΝΑΡΧΙΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΜΗ ΒΙΑ, μη κυριαρχία ανθρώπου σε άνθρωπο, μη επιβολή της βούλησης ενός ή περισσότερων στους υπόλοιπους. Είναι μόνο μέσω της εναρμόνισης των συμφερόντων, μέσω της εθελούσιας συνεργασίας, της αγάπης, του σεβασμού, της αμοιβαίας ανοχής, είναι μόνο με την πειθώ, το παράδειγμα, την μεταδοτικότητα και το αμοιβαίο όφελος από την επιείκεια που μπορεί και πρέπει να θριαμβεύσει η αναρχία, δηλαδή μια κοινωνία αδελφών ελευθέρως αλληλέγγυων, η οποία θα εξασφαλίζει

Συνέχεια στο υπόλοιπο »

Raoul Vaneigem: «Η Βίβλος των Ηδονών»

«…Αν ο έρωτας είναι τυφλός, ο λόγος είναι ότι δεν βλέπει τίποτα με τα μάτια της εξουσίας. Μην ελπίζετε να κρίνει και να κυβερνήσει, γιατί αγνοεί την ανταλλακτική σχέση. Αρκείται στον εαυτό του. Όντας το κέρας της Αμάλθειας της σεξουαλικότητας, εκφράζει καλύτερα απ’ οτιδήποτε άλλο στον κόσμο του ευνουχισμού τη θέληση για ζωή και την υπέροχη αγριάδα της.

Ερρίκο Μαλατέστα: Αναρχισμός και Οργάνωση [1]

Η οργάνωση, που δεν είναι, στο κάτω – κάτω, παρά μόνο η πρακτική της συνεργασίας και της αλληλεγγύης, αποτελεί μία φυσική κι απαραίτητη προϋπόθεση της κοινωνικής ζωής• είναι ένα αναπόφευκτο γεγονός που επιβάλλεται πάνω στον καθένα, τόσο πάνω στην ανθρώπινη κοινωνία γενικά, όσο και πάνω σε οποιαδήποτε ομάδα ανθρώπων που εργάζονται για ένα κοινό σκοπό. Αφού ο άνθρωπος ούτε επιθυμεί, ούτε μπορεί να ζήσει απομονωμένος – όντας ανίκανος ν’ αναπτύξει την προσωπικότητά του και να ικανοποιήσει τις φυσικές κι ηθικές του ανάγκες έξω απ’ την κοινωνία και δίχως τη συνεργασία των συνανθρώπων του – είναι αναπόφευκτο το ότι εκείνοι οι άνθρωποι που δεν έχουν ούτε τα μέσα, ούτε μια αρκετά αναπτυγμένη κοινωνική συνείδηση που να τους επιτρέπει να συνασπίζονται ελεύθερα με εκείνους που έχουν τις ίδιες ιδέες και κοινά συμφέροντα, οργανώνονται από άλλους, που έχουν σχηματίσει γενικά μια τάξη ή μια άρχουσα ομάδα, με σκοπό να εκμεταλλευτούν την εργασία των άλλων για το προσωπικό τους συμφέρον.

Ερρίκο Μαλατέστα: Αναρχία

Η αναρχία είναι μια λέξη που προέρχεται απ’ τα Ελληνικά και σημαίνει, αυστηρά μιλώντας, δίχως κυβέρνηση: την κατάσταση ενός λαού δίχως οποιαδήποτε συγκροτημένη εξουσία. Πρωτού ν’ αρχίσει να θεωρείται σα δυνατή κι επιθυμητή, από μια ολόκληρη τάξη διανοητών, μια τέτοια οργάνωση, έτσι ώστε να θεωρηθεί σα σκοπός ενός κινήματος (που έχει γίνει τώρα ένας απ’ τους πιο σημαντικούς παράγοντες στο σύγχρονο κοινωνικό πόλεμο), η λέξη αναρχία χρησιμοποιείται γενικά με την

Συνέχεια στο υπόλοιπο »

Σ.Φρόιντ, Η φαινομενολογία των θρησκειών

«Εξακολουθώ να είμαι πεπεισμένος πως τα θρησκευτικά φαινόμενα σχετίζονται με τα ατομικά νευρωτικά συμπτώματα, συμπτώματα που μας είναι πολύ γνωστά ως επαναλήψεις σπουδαίων γεγονότων, από καιρό λησμονημένων τα οποία έλαβαν χώρα την εποχή της πρωτόγονης ιστορίας της ανθρώπινης οικογένειας…

Ο Χάρης Δεσμώτης

Πίσω από τα κάγκελα του παραθύρου διακρίνεται μια ισχνή ανθρώπινη φιγούρα που λυσσομανά και πηγαινοέρχεται μέσ’ το κελί σαν θηρίο. Πότε πότε, γαντζώνεται στα κάγκελα του παραθύρου του και αρχίζει να φωνάζει. Είναι ο Γιάννης Πετρόπουλος του Βασιλείου, τον οποίο, από τα 21 του κιόλας χρόνια, η Δικαιοσύνη ρίχνει στα «σαγόνια της φυλακής για να τον κατασπαράξουν και να τον σκορπίσουν στον πιο βαθύ βούρκο» για τα επόμενα 20 χρόνια της ζωής του. […]

Φιλοσοφία, πολιτική και δημοκρατία στη σκέψη του Κορνήλιου Καστοριάδη

Παρουσιάζουμε δοκίμιο του Νικόλαου Γκιμπιρίτη (Ιανουάριος του 2011), πάνω στην πολιτική σκέψη του φιλόσοφου, Κορνήλιου Καστοριάδη. Το παρόν προσπαθεί να αποσαφηνίσει την κίνηση της σκέψης του διανοητή, γύρω από αυτά τα ζητήματα, της πολιτικής, της φιλοσοφίας και της δημοκρατίας, καθώς και της κριτικής που έχει ασκήσει ο ίδιος σε διαφόρων ειδών διαδικασίες και περιεχόμενα που αλλοιώνουν το νόημα των συγκεκριμένων εννοιών και τείνουν να τις αποκαταστήσουν με κάτι άλλο απ’

Συνέχεια στο υπόλοιπο »

Πιερ-Ζοζέφ Προυντόν – Ιδιοκτησία και Επανάσταση

Θεωρείτε ο πατέρας της αναρχίας, μιας και πρόκειται για έναν από τους πρώτους θεωρητικούς που προσδιορίζουν τον αναρχισμό ως πρόταγμα και πολιτική ιδεολογία. Γεννήθηκε το 1809 στην Besançon, από φτωχή οικογένεια. Ο πατέρας, μάλιστα, του ήταν βαρελοποιός. Από τα πρώτα του χρόνια και κυρίως κατά την διάρκεια της περιόδου των σπουδών του, θα έρθει αντιμέτωπος με μεγάλα οικονομικά προβλήματα. Θα κερδίσει όμως υποτροφία κι έτσι θα κατορθώσει να συνεχίσει τις σπουδές του. Η

Συνέχεια στο υπόλοιπο »

Βίλχελμ Ράιχ – Οι ρίζες της σεξουαλικής καταπίεσης

Βίλχεμ Ράιχ: (ψυχαναλυτής, συγγραφέας αλλά ταυτόχρονα γλύπτης, ζωγράφος). Γεννήθηκε το 1897 στην Γαλικία. Το 1920, έγινε δεκτός σαν μέλος στη Ψυχαναλυτική Εταιρεία της Βιέννης, που καθοδηγούσε τότε ο Σίγκμουντ Φρόυντ, ο οποίος το αντάμειψε, δίνοντάς του εξέχουσες θέσεις στην Ψυχαναλυτική Κλινική τής Βιέννης. Όντας ένας από τους καλύτερους θεραπευτές της Βιέννης θεωρήθηκε ως ένας από τους λαμπρότερους συνεχιστές των Φρόυντ, τον Φερέντσι, τον Άμπραχαμ κ. α. Οι θεωρίες του και

Συνέχεια στο υπόλοιπο »

  • 1 2