Category Βιβλιοθήκη

Can Vies: Εκκένωση/Ανακατάληψη/Ανοικοδόμηση

Η συντρόφισσα απ’ τη Βαρκελώνη, στη συνέντευξη που δώθηκε στην συντακτική ομάδα Ιωαννίνων της εφημερίδας δρόμου Άπατρις, δίνει μια σαφή εικόνα των γεγονότων που αφορούν την εκκένωση, ανακατάληψη και ανοικοδόμηση της Can Vies, τις μεθόδους και τα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν, καθώς και μια περιγραφή της γενικότερης κατάστασης στην Ισπανία, με τις εξώσεις, τις καταλήψεις στέγης, το κίνημα ανεξαρτησίας της Καταλονίας. Η συνέντευξη και η ηχογράφηση της στα ελληνικά πραγματοποιήθηκε στο Αυτόνομο Ραδιόφωνο Ιωαννίνων….

Συζήτηση με τον Κορνήλιο Καστοριάδη (1985)

Ο Κορνήλιος Καστοριάδης γεννήθηκε το 1922 στην Κωνσταντινούπολη και υπήρξε ένας φιλόσοφος που το έργο του μέσα από την διεπιστημονικότητα και την πολυεδρικότητα του κατάφερε να είναι οικουμενικό. Η συμμετοχή του σε ποικίλες πολιτικές και φιλοσοφικές συγκρούσεις αλλά και η σύζευξη γνωστικών πεδίων όπως της φιλοσοφίας, της πολιτικής, της ψυχανάλυσης, της οικονομίας, της βιολογίας τον καθιστούν έναν από τους σημαντικότερους φιλοσόφους του 20ου αιώνα. Έφυγε από τη ζωή, σαν σήμερα, 26 Δεκεμβρίου του 1997.

Μπροσούρα από Ασύμμετρη Απειλή – Ιούλιος 2014

Αντί εισαγωγής: Αναρχικοί, ακόμα μια προσπάθεια να γίνουμε επαναστάτες! Στην παρούσα μπροσούρα παρουσιάζονται δυο κείμενα, διαφορετικά μεταξύ τους, αλλά σε απόλυτη συνάφεια. Το πρώτο κείμενο ανήκει στην Αναρχική Ομοσπονδία του Ρίο ντε Τζανέιρο (Federação Anarquisa do rio de Janeiro – FARJ) (πηγή anarkismo.net). Το δεύτερο κείμενο δημοσιεύτηκε στο τέταρτο τεύχος (Άνοιξη-Καλοκαίρι 2002) του περιοδικού The Northeastern Anarchist που εκδιδόταν από την Northeastern Federation of Anarchist-Communists (NEFAC) μέχρι το 2009. Ο

Συνέχεια στο υπόλοιπο »

Πρόταγμα, τεύχος 5 (Δεκέμβριος 2012)

Εκδίδεται από την
Πολιτική ομάδα για την Αυτονομία
(
www
.
protagma
.
wordpress
.
com
) •
Σελιδοποίηση:
Μυρτώ Μπελοπούλου (
www
.
catdesign
.
gr
). Επικοινωνία:
pro
tagma
@
yahoo
.
gr

– Η άνοδος της φασιστικής ακροδεξιάς και ο δημοκρατικός αντιφασισμός ̇
– Λιούις Μάμφορντ Αυταρχικές και δημοκρατικές τεχνικές ̇
– Πιερ Ντιμενίλ Στοχαζόμενοι την οικονομία με τον κορνήλιο Καστοριάδη ̇
– Νικόλας Γκιμπιρίτης Το φαινόμενο του λαϊκισμού ως πολιτικό φαντασιακό της νεοελληνικής κοινωνίας ̇
– Πολιτική Ομάδα για την Αυτονομία Ας σας τα πρήξουμε λιγάκι παραπάνω ̇
– Νίκος Ν. Μάλλιαρης Ο μη δυτικός κόσμος απέναντι στην παρακμή της Δύσης ̇ Βιβλιοκριτικές
– Η πολιτική σημασία της παράδοσης, με αφορμή ένα βιβλίο της Χάνα Άρεντ.

Καταστασιακή Διεθνής – Το ξεπέρασμα της τέχνης

Το Σεπτέμβριο του 1956 μερικές ευρωπαϊκές πρωτοποριακές ομάδες συναντήθηκαν στην Άλμπα (Ιταλία) για να συζητήσουν τις προοπτικές μιας ενιαίας δράσης ενάντια στην πολιτιστική αποσύνθεση, για την αναζήτηση ανώτερων κατασκευών της ζωής περ’ από την ανθρωπιστική αδυναμία της τέχνης και την απάνθρωπη παντοδυναμία της βιομηχανίας. Αποτέλεσμα αυτού του Συνεδρίου και των μετέπειτα ζυμώσεων ήταν η ίδρυση της “Καταστασιακής Διεθνούς” (Internationale Situationniste). Η ανθολογία αυτή περιλαμβάνει κυρίως τα κείμενα της Κ.Δ. που γράφτηκαν με επίκεντρο το “ξεπέρασμα της τέχνης” κι εκείνα όπου οι ίδιοι οι καταστασιακοί παρουσίαζαν την πορεία τους, τις προοπτικές τους και τις επιλογές τους…

Η θρησκεία του κεφαλαίου – Πωλ Λαφάργκ

Το βιβλίο αυτό αποτελεί τα πρακτικά ενός (φανταστικού) Διεθνούς Συνεδρίου που έγινε στο Λονδίνο (δεν καθορίζεται η ημερομηνία), κατά τη διάρκεια του οποίου, οι εκπρόσωποι των πιο επιφανών αστών συντάσσουν τα Πρακτικά μιας νέας θρησκείας που θα λατρεύει το Χάος που δημιούργησαν και που ονόμασαν «πολιτισμένο κόσμο». Μιας θρησκείας ικανής όχι μόνο “να σταματήσει την επικίνδυνη εξάπλωση των σοσιαλιστικών ιδεών» αλλά και να δώσει στον χαοτικό και καπιταλιστικό αυτό κόσμο την φαινομενικά οριστική μορφή του. Πρόκειται βέβαια για μια απολαυστική φάρσα του συγγραφέα του πασίγνωστου βιβλίου «Το Δικαίωμα στην Τεμπελιά» (στα ελληνικά από τις εκδόσεις Ελεύθερος Τύπος και Νησίδες) που τύγχανε να είναι και γαμπρός του Μαρξ. Δυστυχώς το κείμενο αυτό, στο μεγαλύτερο μέρος του, παραμένει ακόμα επίκαιρο…

Για έναν αντιεξουσιαστικό σοσιαλισμό – Μιχαήλ Μπακούνιν

Παρατήστε λοιπόν πιο γρήγορα αυτό τον κόσμο που είναι καταδικασμένος στην καταστροφή! Παρατήστε αυτά τα πανεπιστήμια, αυτές τις ακαδημίες, αυτά τα σχολεία από τα οποία τώρα σας κυνηγάνε και τα οποία πάντοτε επεδίωκαν να σας χωρίσουν από τον λαό. Εκεί πρέπει να είναι η καριέρα σας, η ζωή σας, η γνώση σας. Μάθετε ανάμεσα σ’ αυτές τις μάζες με τα σκληρυμένα απ’ τη δουλειά χέρια πώς πρέπει να υπηρετείτε το λαϊκό σκοπό και να θυμάστε καλά, αδέλφια, ότι η μορφωμένη νεολαία δεν πρέπει να είναι ούτε το αφεντικό, ούτε ο προστάτης, ούτε ο ευεργέτης, ούτε ο δικτάτορας του λαού, αλλά ο μαιευτήρας της αυθόρμητης χειραφέτησης του, αυτός που θα ενώνει και θα οργανώνει όλες τις προσπάθειες των λαϊκών δυναμεων.

Ντουρρούτι , η κοινωνική επανάσταση στην Ισπανία (β’ μέρος 1933-1936) – Άμπελ Παζ

Το βιβλίο δεν πραγματεύεται μόνο την ιστορία ενός ανθρώπου αλλά και μιας εποχής καθώς και της ίδιας της Ισπανικής Επανάστασης. Κατά την διάρκεια 40 ολόκληρων χρόνων αγώνων, εξορίας, φυλακίσεων, παρανομίας, απεργιών και εξέγερσης, ο Μπουεναβεντούρα Ντουρρούτι, ο θρυλικός Ισπανός επαναστάτης, έζησε πολλές ζωές και όταν πέθανε, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι τον συνόδευσαν στην τελευταία του κατοικία, διότι υπήρξε ένας ασυμβίβαστος αναρχικός, ο οποίος υπεράσπιζε και βίωνε την πεποίθησή του ότι η Επανάσταση και η Ελευθερία είναι αδιαχώριστες

O IX άνθρωπος και οι υποθαλάσσιες αρτηρίες του – Κώστας Δημητρίου

Αδιάφορος για τους αποκλεισμούς που επιβάλλει η ταχύτητα που χειρίζεται, ανυποψίαστος για τον χαρακτήρα της πανηγυρικής συμμετοχής του στην παρέλαση των αυτοκινήτων, ο οδηγός αδυνατεί να αποστασιοποιηθεί από τη μέθη της διαρκούς κίνησης και να αντικρίσει τα αποτελέσματα της κυριαρχίας του. Το ιδιωτικό αυτοκίνητο αισθητικοποιεί τη βία, την υπεροχή, την αρρενωπότητα, την απαξία στο πεδίο της καθημερινότητας.

Ζιλ Ντελέζ – Σπινόζα Πρακτική φιλοσοφία

Αυτή η λιτή και ακτήμων ζωή, που την έχει υπονομεύσει η αρρώστια, αυτό το αδύνατο, καχεκτικό κορμί, αυτό το καστανό, ωοειδές πρόσωπο με τα μαύρα λαμπερά μάτια, πώς εξηγείται η εντύπωση που δίνουν ότι τα έχει διαπεράσει η ίδια η Ζωή, ότι έχουν μια δύναμη ταυτόσημη με τη Ζωή; Σε όλο τον τρόπο της ζωής του καθώς και της σκέψης του, ο Σπινόζα ορθώνει μια εικόνα της θετικής, της καταφατικής ζωής, έναντι των ομοιωμάτων στα οποία αρκούνται, αλλά ο άνθρωπος μισεί τη ζωή, ντρέπεται για τη ζωή, γίνεται άνθρωπος αυτοκαταστροφικός που πληθαίνει τις λατρείες του θανάτου…