Category Βιβλιοθήκη

Εξεγερμένες Πόλεις – David Harvey

Το βιβλίο Εξεγερμένες Πόλεις θέτει την πόλη στο επίκεντρο της πάλης του κεφαλαίου και της πάλης των τάξεων, εξετάζοντας περιπτώσεις από το Γιοχάνεσμπουργκ μέχρι τη Βομβάη και από τη Νέα Υόρκη μέχρι την Αθήνα, αλλά και το πρόσφατο κίνημα καταλήψεων και πλατειών σε μεγαλουπόλεις σε όλο τον κόσμο. Ερευνώντας κοινωνικά και ταξικά πιο δίκαιους και φιλικούς προς το περιβάλλον τρόπους με τους οποίους οι πόλεις μπορούν να αναδιοργανωθούν, ο David Harvey υποστηρίζει ότι ταυτόχρονα μπορούν να αποτελέσουν και κέντρα πάλης για την ανατροπή του καπιταλισμού. Ένα σημαντικό βιβλίο για τους αγώνες και τις ιδέες που αναπτύσσονται στο πεδίο της πόλης, του χώρου και του περιβάλλοντος· μια ταξική και αντικαπιταλιστική ματιά στα κινήματα πόλης.

Οι Ισπανοί Αναρχικοί, τα ηρωϊκά χρόνια (1868-1936) – Μαρεϊ Μπούκτσιν

Με το βιβλίο του Οι Ισπανοί Αναρχικοί ο Μπούκτσιν αποδεικνύει ότι εκτός από μεγάλος θεωρητικός της σύγχρονης ριζοσπαστικής σκέψης ήταν και ένας οξυδερκής και γλαφυρός ιστορικός. Οι Ισπανοί Αναρχικοί είναι το σπουδαιότερο επίτομο έργο για το εργατικό κίνημα της Ισπανίας από τις απαρχές του, το 1868 –όταν ο ιταλός βουλευτής Φανέλι, οπαδός του Μπακούνιν και μέλος της «Συμμαχίας για Κοινωνική Δημοκρατία», μεταλαμπαδεύει τις ιδέες της Α΄ Διεθνούς στην Ισπανία– μέχρι

Συνέχεια στο υπόλοιπο »

Για την αθλιότητα των φοιτητικών κύκλων – Καταστασιακή Διεθνής

Αρκεί να διαβάσει κανείς τι έγραψαν οι κατηγορούμενοι για να καταλάβει πως αυτοί οι πέντε φοιτητές, που μόλις άφησαν πίσω τους την εφηβεία, που δεν έχουν καμιά πείρα από τη ζωή, με τα μυαλά τους μπερδεμένα από κακοχωνεμένες φιλοσοφικές, κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές θεωρίες, βαριεστημένοι από τη γκρίζα μονοτονία της καθημερινής ζωής τους, φαντάζονται, γεμάτοι κενή ματαιοδοξία κι εμπάθεια, πως προσφέρουν ολοκληρωμένες κρίσεις κι απόψεις βρίζοντας τους συμφοιτητές τους, τους καθηγητές τους, το Θεό, τη θρησκεία, τον Κλήρο, τις κυβερνήσεις και τα πολιτικά και κοινωνικά συστήματα όλου του κόσμου…

Πιοτρ Κροπότκιν – Ηθική, προέλευση και ανάπτυξη

Γράφει στα “Απομνημονεύματά” του ο επαναστάτης (τροτσκιστής) Βίκτορ Σερζ: «Τον Φεβρουάριο του 1821 πέθανε στο Ντιμίτροβο ο γηραιός Κροπότκιν. Δεν είχε θελήσει να τον επισκεφθώ, επειδή φοβόμουν μια οδυνηρή συνάντηση. Πίστευε ακόμη ότι οι μπολσεβίκοι είχαν πάρει χρήματα από τους Γερμανούς κτλ. Ξέροντας ότι ζούσε μες στο κρύο και στο σκοτάδι, γράφοντας την “Ηθική” και παίζοντας για ξεκούραση λίγο πιάνο, του είχαμε στείλει, οι φίλοι μου κι εγώ, ένα μεγάλο δέμα με κεριά. Γνώριζα τι έγραφε στις επιστολές του στον Λένιν για την κρατικοποίηση των βιβλιοθηκών και τη μισαλλοδοξία. Αν μια μέρα δημοσιευθούν, θα δούμε με τι σθένος κατήγγειλλε ο Κροπότκιν τους κινδύνους της καθοδηγούμενης σκέψης.

Όταν πεθαίνουν οι εξεγέρσεις – Gilles Dauvé

Η δικτατορία δεν είναι απλά ένα όπλο του κεφαλαίου (που το κεφάλαιο θα μπορούσε να αντικαταστήσει με άλλα, λιγότερο βάρβαρα): η δικτατορία είναι μια απ’ τις τάσεις του, μια τάση που πραγματοποιείται οποτεδήποτε κρίνεται αναγκαίο. Μια “επιστροφή” στην κοινοβουλευτική δημοκρατία, όπως συνέβη στη Γερμανία μετά το 1945, υποδεικνύει ότι η δικτατορία είναι ανίκανη να ενσωματώσει τις μάζες στο κράτος (τουλάχιστον μέχρι την επόμενη φορά…). Το ζήτημα τίθεται λοιπόν όχι ως ζήτημα της διασφάλισης απ’ τη δημοκρατία μιας πιο βιώσιμης εκμετάλλευσης απ’ ότι στη δικτατορία: ο καθένας θα προτιμούσε να την υφίσταται στο σουηδικό μοντέλο παρά να τον απαγάγουν οι εκτελεστές του δικτάτορα Πινοτσέτ. Όμως, είναι στο χέρι του να διαλέξει; Ακόμα και οι γλυκερές δημοκρατίες της Σκανδιναβίας μπορούν να μετατραπούν σε δικτατορίες, εάν το απαιτήσουν οι καταστάσεις

Γλώσσα και Ιδεολογία – Άννα Φραγκουδάκη

Στο βιβλίο αυτό αναλύονται τα αίτια της διάδοσης του μύθου για την παρακμή της ελληνικής γλώσσας και η σχέση του με την κοινωνική διαίρεση και τα κοινωνικά προνόμια. Περιγράφονται οι λόγοι για τους οποίους αποτυχαίνει το σχολείο να μάθει στους μαθητές να χειρίζονται με άνεση τις επίσημες παραλλαγές. Τέλος, αναλύεται πώς ορισμένοι χειρισμοί της γλώσσας επιτρέπουν στους εκπροσώπους της πολιτικής και της μορφωτικής εξουσίας να ασκούν βία με το λόγο και πώς ορισμένοι χειρισμοί της γλώσσας επιτρέπουν στα μηνύματα της πολιτικής εξουσίας να γίνονται εκβιαστικά για τους δέκτες και στα μηνύματα της μορφωτικής εξουσίας να επιβάλλουν σιωπή.

Max Horkheimer: Λυκόφως (αποσπάσματα)

Κατά συνέπεια, ο καθένας που έχει τα μάτια του ανοικτά και λιγοστά χρήματα στο πορτοφόλι του εξοικειώνεται συχνά με αυτήν τη φιλοσοφική έννοια. Π.χ. ζητά από κάποιον γνωστό του να προσληφθεί στην επιχείρησή του. Αυτό δεν έχει απολύτως καμία σχέση με τη φιλοσοφία. Όμως, ο γνωστός συνοφρυώνεται και παραπέμπει στην αντικειμενική αδυνατότητα· η επιχείρηση πηγαίνει χάλια, πρέπει μάλιστα να απολύσει πολλούς εργαζόμενους. Ο αιτών δεν πρέπει να του κρατάει κακία, διότι δεν είναι στο χέρι του, η ελευθερία του δεν φθάνει τόσο μακριά.

Κροπότκιν – Αλληλοβοήθεια

Η μελέτη του Πέτρου Κροπότκιν «Αλληλοβοήθεια: Ένας παράγοντας εξέλιξης», που δημοσιεύθηκε το 1902, αποτελεί μια απάντηση σ’ αυτή τη μονόπλευρη αντίληψη της εξέλιξης, ειδικά όπως αυτή παρουσιάστηκε από τον διάσημο συνεργάτη του Δαρβίνου, τον Τόμας Χάξλεϋ. Ο τελευταίος είχε γράψει ένα άρθρο με τίτλο «Ο αγώνας για την επιβίωση στην ανθρώπινη κοινωνία» (1888). Αυτό το άρθρο είχε εξοργίσει πάρα πολύ τον Κροπότκιν. Το θεώρησε ως μια ωμή έκφραση της φιλοσοφίας του οικονομικού φιλελευθερισμού και ως έναν εκφυλισμό των ιδεών του Δαρβίνου. Έτσι, στο έργο του «Αλληλοβοήθεια» ο Κροπότκιν προσπάθησε να δείξει ότι και στο ζωικό βασίλειο και στις ανθρώπινες κοινωνίες, σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας

Ζίγκμουντ Μπάουμαν: Η εποχή μας είναι ξανά μια εποχή φόβων

Παράξενη αλλά τόσο κοινή και οικεία σε όλους μας είναι η ανακούφιση που νιώθουμε, και η αιφνίδια συρροή ενέργειας και θάρρους, όταν μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα ανησυχίας, αγωνίας, σκοτεινών προαισθημάτων, ημερών γεμάτων φόβο και άγρυπτων νυχτών, αντιμετωπίζουμε τελικά τον πραγματικό κίνδυνο: μια απειλή την οποία μπορούμε να δούμε και να αγγίξουμε. Ή ίσως αυτή η εμπειρία να μην είναι τόσο παράξενη όσο φαίνεται αν, επιτέλους, μαθαίνουμε τι κρυβόταν πίσω από αυτό το ασαφές αλλά πείσμον αίσθημα κάποιου πράγματος φρικτού και προορισμένου να συμβεί…

Εφημερίδα Άπατρις, #27

Η Άπατρις είναι πανελλαδική εφημερίδα δρόμου που εκδίδεται μέσω του οριζόντιου συντονισμού επτά συντακτικών ομάδων κατανεμημένων γεωγραφικά σε όλη την επικράτεια. Το μοντέλο οργάνωσης των ομάδων είναι βασισμένο στην αποκέντρωση, τη συνεργασία και την ισοτιμία των συντακτικών ομάδων στα πλαίσια μιας πανελλαδικής κοινότητας με κοινό στόχο την έκδοση της εφημερίδας αλλά και ποικιλόμορφες τοπικές παρεμβάσεις. Η εφημερίδα διανέμεται χωρίς αντίτιμο, με τιράζ 15000 φύλλα. Επίσης, μπορούμε να σας στέλνουμε κάθε νέο φύλλο της εφημερίδας ταχυδρομικά, σε περίπτωση που επιθυμείτε να τη λαμβάνετε, καταβάλλοντάς μας τα έξοδα αποστολής.