Category Βιβλιοθήκη

Σύστημα των οικονομικών αντιφάσεων ή η φιλοσοφία της αθλιότητας – Π.Ζ Προυντόν

Είναι γνωστό ότι η «Αθλιότητα της Φιλοσοφίας» είναι γραμμένη απευθείας στη γαλλική γλώσσα από τον ίδιο τον Marx και δημοσιεύτηκε στα 1847, μεταφράστηκε δε στα γερμανικά από τους Μπερνστάϊν και Κάουτσκυ με πρόλογο του Engels στα 1885. Στα ελληνικά κυκλοφορεί η μετάφραση της Γ. Δεληγιάννη, έκδοση 4η του εκδοτικού οίκου Γεράσιμου Αναγνωστίδη. Για όσους ασχολούνται με την ξένη βιβλιογραφία πάνω σ’ αυτό το θέμα, θα έχουν βέβαια υπόψη τους τις αλλεπάλληλες γαλλικές ξεχωριστές εκδόσεις των δυο έργων του Proudhon και του Marx, και δεν πρόκειται εδώ να αναφερθώ σ’ αυτές. Εδώ κυρίως σχολιάζω την τελευταία δίδυμη έκδοση του 1983, από την F£d£ration Anarchistc στο Παρίσι. Τα πλήρη κείμενα των δύο έργων μαζί με τους προλόγους και τα σχόλια της αναρχικής ομάδας «Frcssnes – Antonu». που επιμελήθηκε την έκδοση, πιάνουν τις χίλιες περίπου σελίδες συνολικά, σε τρεις τόμους…

Ληστές – Eric Hobsbawm

Ο Eric Hobsbawm, “πράγματι ένας από τους μεγαλύτερους ιστορικούς του αιώνα μας” (The New Republic), περιγράφει τους Βαλκάνιους χαϊδούκους και τους ινδούς δακοΐτες, τους μπαντίτι του ιταλικού νότου και τους μπαντολέρος της παραδοσιακής Ανδαλουσίας, τους ρώσους ρασμπόινικι και τους συμμορίτες της Κίνας, τους μεξικάνους και περουβιανούς παράνομους, τους ληστές των ταξιδιωτών στην προνεωτερική Ευρώπη και τους ντεσπεράδος της Άγριας Δύσης, τους αυστραλούς μπουσρέιντζερς και τους βραζιλιάνους κανγκασέιρος, αλλά και τους απαλλοτριωτές τραπεζών, που οργανώνουν ληστείες υπέρ κάποιας επαναστατικής υπόθεσης. Κάποιοι, όπως ο Ρομπέν των Δασών, ο Ρομπ Ρόι και ο Τζέσι Τζέιμς, είναι διάσημοι σ’ όλο τον κόσμο, άλλοι έγιναν ξακουστοί μόνο στην περιοχή τους. Μερικοί ενόχλησαν μόνο την τοπική αστυνομία, ενώ άλλοι διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην ιστορία της χώρας τους, όπως ο Πάντσο Βίλλα στο Μεξικό. Οι “Ληστές” είναι μια σπουδή πάνω στη φιγούρα του κοινωνικού ληστή ή του εξεγερμένου παρανόμου.

Ελπίδα στο σκοτάδι, η άγνωστη ιστορία της δύναμης των ανθρώπων – Solnit, Rebecca

H Rebecca Solnit συστήνεται ως αναρχική ακτιβίστρια και αδέκαρη συγγραφέας. Ζει σε ένα δωμάτιο με νοίκι στο Σαν Φρανσίσκο, δεν έχει εξαρτώμενα απ’ αυτήν πρόσωπα ούτε δουλειά με κανονικό ωράριο, προκειμένου να γράφει όποτε επιθυμεί «Εδώ, σε αυτό το βιβλίο, θέλω να προτείνω ένα νέο όραμα για το πώς επέρχεται η αλλαγή, θέλω να απαριθμήσω λίγες από τις νίκες που παραβλέπονται ή έχουν λησμονηθεί, θέλω να προσδιορίσω τον ξέφρενα μεταβαλλόμενο κόσμο όπου ζούμε. Θέλω να διαλύσω τις παραλυτικές παραδοχές που εμποδίζουν πολλούς απο εμάς να γίνουν μια φωνή μέσα σε αυτό τον κόσμο. Επιθυμώ να κάνω μια νέα αρχή, με μια φαντασία ικανή να χωρέσει τις δυνατότητες, το απρόβλεπτο και τους κινδύνους αυτής της Γης, αυτή ακριβώς τη στιγμή».

Εμείς – Yevgeny Zamyatin

Η δυστοπία του ρώσου συγγραφέα Γιεβγκιένι Ζαμιάτιν επηρέασε τον 20ό αιώνα όσο κανένα άλλο μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας. Το αριστούργημά του ενέπνευσε τον Τζορτζ ‘Οργουελ να γράψει το 1984, επηρέασε άμεσα την Ayn Rand (Anthem), την Ursula K. Le Guin (“Ο αναρχικός των δύο κόσμων”), έμμεσα τον Kurt Vonnegur (Player Piano), καθώς και μια πληθώρα δημιουργών της 7ης τέχνης και των κόμικς. Σ’ έναν γυάλινο κόσμο, όπου όλα είναι ορατά, η μαθηματική σκέψη ελέγχει απόλυτα τις ζωές των ανθρώπων. Ο D-503 είναι ο κατασκευαστής του Ολοκληρωτή του διαστημικού οχήματος που θα επιβάλει τον ευεργετικό ζυγό της λογικής στους παλμούς των αγνώστων όντων που κατοικούν σε άλλους πλανήτες και οι οποίοι ίσως να ζουν ακόμη στην πρωτόγονη κατάσταση, γνωστή και ως Ελευθερία. Το βιβλίο αυτό είναι οι σημειώσεις του, που θα ταξιδέψουν με τον Ολοκληρωτή στο διάστημα. Ο D-503 γνωρίζει όμως τον έρωτα και τα πράγματα θα πάρουν απροσδόκητη τροπή.

Kείμενο για το Νίκο Ρωμανό, που μοιράστηκε στα Γιάννενα

Κείμενο που μοιράστηκε στη πορεία αλληλεγγύης για τον Ν. Ρωμανό την Πέμπτη 4/12/2014 από την αναρχική πρωτοβουλία Ζ.Ζ: «O φυλακισμένος αναρχικός Νίκος Ρωμανός βρίσκεται σήμερα, 05
Δεκέμβρη του 2014, στην 25η μέρα απεργίας πείνας, διεκδικώντας
εκπαιδευτικές άδειες ώστε να φοιτήσει στη σχολή στην οποία εισήχθη
τον περασμένο Μάη. Αυτό που ζητά δεν είναι τίποτε περισσότερο απ’
την απλή εφαρμογή ενός νόμιμου (με όρους αστικής δικαιοσύνης)
δικαιώματος του. Η άρνηση εκχώρησης του απ ́το Κράτος αποκαλύπτει,
γι ́άλλη μια φορά, το ψευδεπίγραφο των διακηρύξεων περί ισονομίας,
ισότητας και δικαιοσύνης».

Χαρτογραφώντας τις ειδικές συνθήκες κράτησης

Η παρούσα μπροσούρα αποτελεί παράγωγο συζητήσεων και διεργασιών που έλαβαν χώρα στο εσωτερικό του συλλογικού εγχειρήματος λόγου και δράσης «Πέρασμα» με αφορμή την αναδιάρθρωση του σωφρονιστικού συστήματος στην Ελλάδα. Η έκδοση της μπροσούρας πραγματοποιήθηκε στον απόηχο μίας από τις μεγαλύτερες απεργίες πείνας που έχουν λάβει χώρα στα ελληνικά κολαστήρια, με 4500 κρατούμενους να βρίσκονται σε διαδικασία αγώνα ενάντια στο νομοσχέδιο. Βαδίζουμε πλάι τους και τους συμπαραστεκόμαστε με κάθε μέσο, στο δρόμο για τη συλλογική και ατομική απελευθέρωση. Οποιαδήποτε αναπαραγωγή μέρους ή του συνόλου της μπροσούρας που λειτουργεί στην κατεύθυνση της όξυνσης του κοινωνικού και ταξικού πολέμου είναι επιθυμητή.

Μπαρμπαγιάννης Ταμτάκος – Αδημοσίευτο κείμενο

Ο Γιάννης Ταμτάκος (1908-2008) υπήρξε πολιτικός αγωνιστής του αρχικά του αρχειομαρξισμού και του τροτσκισμού, που αργότερα ασπάστηκε τον αναρχισμό. Για την πολιτική του δράση του διώχτηκε τόσο από το κράτος όσο και από τις δυνάμεις EAM. Ήταν ο τελευταίος επιζών ηγέτης της μεγάλης απεργίας του 1936 στη Θεσσαλονίκη. Ο αναρχικός χώρος τα τελευταία χρόνια εξυμνεί τη δράση του πραγματοποιεί εκδηλώσεις προς τιμή της μνήμης του και διαδίδει δωρεάν τα βιβλία του ενώ το συγκρότημα Active Member κυκλοφόρησε τραγούδι στη μνήμη του καθώς και το συγκρότημα Ωχρά Σπειροχαίτη μελοποιήσε την απαγγελία του ύμνου της Κομμουνιστικής Διεθνής όπου ο Γ.Ταμτάκος απαγγέλει στα Ποντιακά. Στο παρακάτω αδημοσίευτο κείμενο μιλά για τη στάση του ΚΚΕ, για τον πόλεμο και τα κινήματα της εποχής του…

Πλωτίνος Ροδοκανάκης, ένας έλληνας αναρχικός – Τέος Ρόμβος

Ο Πλωτίνος Ροδοκανάκης παρέμεινε σε όλη του τη ζωή αγωνιστής, συνεπής στις ιδέες του κι έγινε γνωστός ως ο ιδρυτής του μεξικάνικου αναρχισμού και μια από τις σημαντικότερες μορφές του πρώιμου εργατικού κινήματος. Με το έργο του επηρέασε σημαντικά το αγροτικό και το εργατικό κίνημα συντελώντας στην προώθηση μερικών από τους σημαντικότερους κοινωνικούς στόχους του. Οι ιδέες και η δράση του, όπως ήταν φυσικό, σε μια συντηρητική κοινωνία και σε μια εποχή έντονων πολιτικών και κοινωνικών ανακατατάξεων στο Μεξικό, συνάντησαν πολλές αντιδράσεις. Εκείνος, όμως, ήταν πάντα έτοιμος να υπερασπιστεί τα δικαιώματα των φτωχών και κατατρεγμένων κάνοντας πολεμική στους ισχυρούς αντιπάλους του…

Αυτόνομη Δράση – Άμεση δημοκρατία, και γενικευμένη κοινωνική αυτοδιεύθηνση

Δημοσιεύουμε σ’αυτό το τεύχος τρία κείμενα γύρω από το ζήτημα της Αμεσης Δημοκρατίας και της Γενικευμένης Κοινωνικής Αυτοδιεύθυνσης, μέσα από διαφορετικές το καθένα προσεγγίσεις. Διαφορετικές στα επιμέρους αφού η κάθε μία προσπαθεί ν’ απαντήσει και σε μιά ιδιαίτερη πλευρά του ζητούμενου. Παράλληλα όμως και οι τρεις συγκλίνουν στα θέματα ουσίας, δηλαδή το ζήτημα της άμεσης δημοκρατίας διαχωρισμένο από την αυτοδιεύθυνση της εργασίας, του χώρου και του χρόνου σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο είναι μιά νέα φενάκη. Φαινάκη που θυμίζει φιλολογικές συζητήσεις αστικοφιλελεύθερου περιεχομένου γύρω από την δημοκρατία της αρχαίας Αθήνας…

Pierre Clastres – Η κοινωνία ενάντια στο κράτος

Το έργο αυτό θέτει και διερευνά με τόλμη ένα ερώτημα που στοιχειώνει από τη γένεσή του τον Δυτικό πολιτισμό: μπορούν να υπάρξει μια κοινωνία χωρίς τον καταπιεστικό θεσμό του κράτους και χωρίς τη διαίρεση σε εξουσιαστές και εξουσιαζόμενους; Ο Πιερ Κλαστρ αναγνωρίζει τέτοιες κοινωνίες μεταξύ των Ινδιάνων της Αμερικής, τους οποίους μελέτησε είτε ζώντας μαζί τους είτε ανατρέχοντας στα χρονικά των πρώτων εξερευνητών και ιεραποστόλων. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου). Οι πρωτόγονες κοινωνίες είναι κοινωνίες χωρίς κράτος: αυτή η πραγματολογική κρίση, σωστή καθεαυτή, υποκρύπτει στην πραγματικότητα μια γνώμη, μια αξιολογική κρίση…