Category Βιβλία

Λας – Πρόοδος: η τελευταία δεισιδαιμονία

Ούτε ο φιλελευθερισμός ούτε ο μαρξισμός, ο κύριος ανταγωνιστής του, φαίνονται να προσφέρουν πολλές ελπίδες για λύσεις στα αυξανόμενα προβλήματα που απειλούν να μας κατακλύσουν. Εξ ού και η αναζήτηση για κάποια τρίτη θέση, όπως αποδεικνύεται από το πρόσφατο ενδιαφέρον για τον πολιτικό ανθρωπισμό, τον κοινοτισμό, και για άλλες βυθισμένες παραδόσεις κοινωνικής κριτικής, που έχουν επισκιασθεί από τις κυρίαρχες παραδόσεις που απορρέουν από τον Διαφωτισμό. Η αναζήτηση ενός τρίτου δρόμου, ούτε μαρξιστικού ούτε φιλελεύθερου, αντανακλά τον αυξανόμενο φόβο, ότι οι άνθρωποι δεν έχουν πλέον τον έλεγχο της ζωής τους.

Richard Sennett – Η διάβρωση του χαρακτήρα. Οι προσωπικές συνέπειες της εργασίας στο νέο καπιταλισμό

Ο Ρίτσαρντ Σένετ είναι ένας από τους πλέον ευρηματικούς στοχαστές-κοινωνιολόγους της εποχής μας. Γεννημένος στο Σικάγο το 1943, μόλις στις αρχές της δεκαετίας του 1960 εγκαταλείπει τις μουσικές σπουδές του και ξεκινά την καριέρα του στην κοινωνιολογία. Σπουδάζει στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου και στο Χάρβαρντ και γίνεται ένας από τους συνιδρυτές του New York Institute for the Humanities στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Στα ελληνικά κυκλοφορούν τα εξής:
“Η τυραννία της οικειότητας” (Νεφέλη, 1999)
“Οι χρήσεις της αταξίας” (Τροπή, 2003).

Ηλίας Πετρόπουλος – Η ονοματοθεσία οδών και πόλεων

Φυσικά, οι μετονομασίες των οδών και πλατειών ανάγονται στο γενικότερο θέμα των μετονομασιών των τοπονυμίων, που μέσα σε λίγες δεκαετίες άλλαξαν ριζικά (και επί το εθνικώτερον) το πρόσωπο της χώρας μας. Οι σχετικές επιτροπές, με καθοδηγητή τον αρχιπατριώτη Νικόλαο Πολίτη, εξαφάνισαν δια παντός τα σλαβικά και τούρκικα και αρβανίτικα ονόματα των χωριών και των πόλεων και των βουνών και των ποταμών της Ελλάδας, σκορπίζοντας εδώ-εκεί νέα ονόματα τελείως αρχαιοπρεπή και ηλίθια. Έτσι, η Βοστίτζα έγινε Αίγιον, το Γιδά βαφτίστηκε Αλεξάνδρεια και τα ποτάμια Βαρδάρης και Μαρίτζα απόχτησαν αντιστοίχως τα ονόματα Αξιός και Έβρος.

Ρόζα Λούξεμπουργκ – Ρωσική Επανάσταση

Η Ρωσική Επανάσταση του 1917 θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα του 20ού αιώνα, που άλλαξαν την ιστορία του κόσμου. Από τότε αναρίθμητα άρθρα, μελέτες και βιβλία γράφτηκαν έχοντας ως αφετηρία και αναφορά τη μελέτη της Ρόζας Λούξεμπουργκ “Ρωσική επανάσταση”, αυτής της μεγάλης επαναστάτριας που έμελλε να πληρώσει με τη ζωή της την αφοσίωσή της στην υπόθεση της κοινωνικής αλλαγής. Η μετάφραση και οι σημειώσεις έγιναν από τον Α. Στίνα. Η γεμάτη αγώνες ζωή του, τόσο στο θεωρητικό επίπεδο όσο και στην άμεση πρακτική δράση, εγγυάται την πιστή απόδοση των ιδεών της Λούξεμπουργκ και το σωστό σχολιασμό τους.

Θαβωρίτες – Τόμας Μίντσερ – Αναβαπτιστές

Το αντικείμενο της παρούσας μετάφρασης αφορά τη μέση του νήματος που συνδέει τις εξεγέρσεις των σκλάβων του αρχαίου κόσμου με τα σύγχρονα επαναστατικά κινήματα που φιλοδοξούν να καταστήσουν τον καπιταλισμό το τελευταίο εκμεταλλευτικό σύστημα της ιστορίας. Αν τη μια άκρη του νήματος αυτού την κρατάνε οι εξεγερμένοι είλωτες της Σπάρτης, οι επαναστατημένοι δούλοι και προλετάριοι της Πολιτείας του Ήλιου στην Πέργαμο κι οι 70.000 σύντροφοι του Σπάρτακου, και την άλλη, οι Παρισινοί Κομμουνάροι, οι εργάτες κι αγρότες της Ρώσικης κι Ισπανικής Επανάστασης, όπως κι οι τωρινοί ταξικοί τους επίγονοι, τότε ανάμεσά τους στέκονται τα χιλιαστικά επαναστατικά κινήματα του Μεσαίωνα.

Οι εργάτες της νύχτας – Δαίμονας του Τυπογραφείου

«Aπό τις 8 ως τις 22 Μαρτίου του 1905, διεξήχθη η δίκη των «Εργατών της Νύχτας», που βρίσκονταν φυλακισμένοι από το 1903, στην Amiens της Γαλλίας. Η προφυλάκισή τους ήταν και το τέλος 3 ετών δράσης με πάνω από 150 διαρρήξεις πολυτελών κατοικιών, ξενοδοχείων, πύργων και εκκλησιών. Οι Εργάτες της Νύχτας αποτελούνταν από τον Alexander Jacob και τη σύντροφό Rose Roux, την μητέρα του Marie Berthou, και λίγες δεκάδες άλλους συντρόφους. Κίνητρό τους ήταν ένα σαφές μίσος για τα «κοινωνικά παράσιτα» και ολόκληρο τον παλιό κόσμο, όπως αποκρυσταλλώθηκε και σε μια διάρρηξη στον καθεδρικό ναό της Τουρ, μετά την οποία έγραψαν στον τοίχο: «Ω παντοδύναμε Θεέ, βρες αν μπορείς τους κλέφτες σου!»

Οι Βαρκάρηδες – η μηδενιστική ομάδα της Θεσσαλονίκης

Η παρούσα έκδοση του ΔΑΙΜΟΝΑ ΤΟΥ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ αντλεί την ύλη της σχεδόν αποκλειστικά από ένα άλλο βιβλίο, το «ΟΙ ΒΑΡΚΑΡΗΔΕΣ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, η αναρχική βουλγάρικη ομάδα και οι βομβιστικές ενέργειες του 1903» του Γιάννη Μέγα που εκδόθηκε το 1994 από τις εκδόσεις «ΤΡΟΧΑΛΙΑ». Μοναδική προσθήκη της παρούσας έκδοσης είναι εκτεταμένα αποσπάσματα του βιβλίου «The Balkan Trail» του αμερικάνου δημοσιογράφου Φρέντερικ Μουρ (εκδ. Smith & Elder) ο οποίος ταξίδευε στα Βαλκάνια την εποχή των επιθέσεων των Βαρκάρηδων, μια περιήγηση που κατέγραψε στο βιβλίο του (μια έκδοση του 1906).

Καρλ Μαρξ – Grundrisse (τρεις τόμοι)

Οι Βασικές γραμμές της κριτικής της πολιτικής οικονομίας (Grundrisse) αποτελούν χειρόγραφα που συντάχθηκαν απ’ τον Καρλ Μαρξ μεταξύ των ετών 1857-58, εκδόθηκαν όμως για πρώτη φορά το 1939 και δεν είχαν γίνει ευρέως γνωστά μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’60 και τις αρχές της δεκαετίας του ’70. Θεωρούνται σήμερα ένα από τα σημαντικότερα έργα του Μαρξ και μπορούν να παρέχουν το σημείο εκκίνησης για μία αναζωογονημένη κριτική ανάλυση βασισμένη σε μία θεμελιακή επανεξέταση της καπιταλιστικής φύσης.

Έμμα Γκόλντμαν – Το Ισπανικό Αναρχικό Κίνημα

Με την έναρξη της Ισπανικής επανάστασης, πέρα από την δραστηριοποίησή της για τη διάδοση των ιδεών της CNT-FAI στο Λονδίνο, h Εμμα Γκόλντμαν ταξίδεψε τρεις φορές στην Ισπανία για να βοηθήσει την επανά­σταση και για να τη γνωρίσει από κοντά. Η πρώτη της επίσκεψη έγινε από τον Αύγουστο μέχρι το Δεκέμβριο του 1936, η δεύτερη από το Σεπτέμ­βριο μέχρι το Νοέμβριο του 1937 και η τρίτη από το Σεπτέμβριο μέχρι το Νοέμβριο του 1938. Καρ­πός αυτών των επισκέψεων υπήρξε η αλληλογρα­φία της με γνωστούς, με συντρόφους και με άλλες σημαντικές προσωπικότητες της εποχής, μέσα από την οποία αναπτύσσονται και διασαφηνίζονται οι θέσεις της για τα όσα συνέβησαν στην Ισπανική επανάσταση.

To ποδόσφαιρο σαν ιδεολογία – Gerhard Vinnai

O Vinnai είχε μελετήσει από κοντά μία ομάδα σύμβολο της εποχής του, την αγγλική Tottenham (Τότεναμ) και μέσα από τα κεφάλαια «Ποδοσφαιρικές μηχανές», «Σπορ και σεξουαλικότητα», «Οι ποδοσφαιρικές μπίζνες», «Ποδοσφαιρικοί άρρενες», «Μαγικές πρακτικές στο ποδόσφαιρο», «Ποδόσφαιρο και ναρκισσισμός», «Σπορ και μιλιταρισμός» κ.λπ. επιχειρεί να δει πίσω από τα φώτα και τη λάμψη, μεγεθύνοντας στις βαθύτερες σχέσεις που διέπουν όλα εκείνα τα γρανάζια, τα οποία συναπαρτίζουν την ουσία του σύγχρονου ποδοσφαίρου (του τότε… και πολύ περισσότερο του τώρα).