Category Βιβλία

Peter Gelderloos: Πώς η ιδεολογία της μη-βίας προστατεύει το Κράτος

Το βιβλίο «Πώς η ιδεολογία της μη-βίας προστατεύει το Κράτος» (τίτλος πρωτοτύπου “How Nonviolence Protects Τhe State”) του Αμερικάνου αναρχικού Peter Gelderloos μεταφράστηκε στα ελληνικά το 2012, τυπώθηκε από την εκδοτική κολλεκτίβα Rotta για λογαριασμό των εκδόσεων Αλληλεγγύη και διατίθεται με συμβολικό αντίτιμο σε καταλήψεις και ελευθεριακά στέκια. Το βιβλίο και το εισαγωγικό σημείωμα αναδημοσιεύονται από εμάς μετά από συνεννόηση με την Rotta και τις εκδόσεις Αλληλεγγύη.

Καστοριάδης – Υστερόγραφο στην ασημαντότητα…

Απ “όλα τα χαρακτηριστικά του σύγχρονου κόσμου – κρίσεις, αντιφάσεις, αντιθέσεις, τομές -, εκείνο που με εντυπωσιάζει περισσότερο είναι η ασημαντότητα. Ας πάρουμε τη διαμάχη ανάμεσα στη Δεξιά και την Αριστερά. Στις ημέρες μας έχει χάσει το νόημα της.” Οχι επειδή δεν υπάρχει υλικό, για να τροφοδοτηθεί μια πολιτική διαμάχη, και μάλιστα μια πολύ σοβαρή διαμάχη. Αλλά επειδή τόσο η Δεξιά όσο και η Αριστερά, λίγο έως πολύ, λένε τα ίδια πράγματα.

Hannah Arendt: Η παρακμή του έθνους – κράτους και το τέλος των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου

Είναι σχεδόν αδύνατο ακόμη και τώρα να περιγραφεί τι πραγματικά συνέβη στην Ευρώπη στις 4 Αυγούστου του 1914. Οι μέρες πριν και οι ημέρες μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο διαχωρίζονται όχι σαν το τέλος μιας παλιάς και η αρχή μιας νέας περιόδου, ​​αλλά, ως η προηγούμενη και η επόμενη ημέρα μετά από μια έκρηξη. Ωστόσο, αυτό το σχήμα λόγου είναι ανακριβές, όπως και όλα τα άλλα, επειδή η ησυχία της θλίψης…

Γιάννης Ταμτάκος – Αναμνήσεις μιας ζωής στο επαναστατικό κίνημα

Γεννήθηκε το 1908 στις Φώκιες της Μικράς Ασίας και το 1914 βρέθηκε πρόσφυγας στη Θεσσαλονίκη, πουλώντας κουλούρια και κάνοντας τον λούστρο. Από τα εφηβικά του χρόνια εντάχθηκε στο εργατικό κίνημα. Πήρε μέρος σ’ όλους τους απεργιακούς αγώνες με την ιδιότητα του εκλεγμένου συμβούλου και του γραμματέα του σωματείου υποδηματεργατών της Θεσσαλονίκης. Αρχικά συμμετείχε στο κίνημα των αρχειομαρξιστών και στη συνέχεια στην τροτσκιστική ομάδα του Παντελή Πουλιόπουλου.

Οι Αναρχικοί και οι εκλογές

Η αναρχική Emma Goldman είπε πως «αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν τον κόσμο, θα ήταν παράνομες». Εμείς επαυξάνουμε λέγοντας πως αν ο κόσμος μπορέσει να ξεπεράσει τις εκλογές και να στραφεί προς την αυτοδιεύθυνση του, τότε θα έχουμε επανάσταση. Καθώς τα κοινοβουλευτικά πολιτικά κόμματα, δεν φαίνεται να είναι σε θέση να αναλάβουν την εξουσία για λογαριασμό μας, ήρθε η ώρα να αναλάβουμε εμείς τη διαχείριση της ζωής μας. Μιλάμε συνεχώς για εξέγερση, ανατροπή σαν να είναι λέξεις-ευχολόγια, νεανικά τσιτάτα χωρίς νόημα…

Χάνα Άρεντ – Εμείς οι πρόσφυγες (Μέρος Γ)

Ο άνθρωπος είναι ένα κοινωνικό ζώο και η ζωή δεν είναι εύκολη γι’ αυτόν όταν κόβονται οι κοινωνικοί δεσμοί. Τα ηθικά πρότυπα τηρούνται πιο εύκολα μέσα στη δομή της κοινωνίας. Πολύ λίγα άτομα έχουν τη δύναμη να διατηρήσουν την ακεραιότητά τους αν η κοινωνική, πολιτική και νομική τους θέση είναι εντελώς συγκεχυμένη. Μη έχοντας το κουράγιο να παλέψουμε για κάποια αλλαγή της κοινωνικής και νομικής μας θέσης, αντ’ αυτού, πολλοί από εμάς, έχουμε αποφασίσει να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε ταυτότητα….

Ζιλ Ντελέζ, Φελιξ Γκουατταρί – Καπιταλισμός και Σχιζοφρένεια: ο Αντι-οιδίπους

Αναμφισβήτητα κανείς πλέον δεν μπορεί να αγνοήσει πόσο έχουν πληθύνει οι αναφορές σ’ αυτό το ενδιαφέρον. Είναι αλήθεια ότι, την εποχή της κυκλοφορίας της, αυτή η μελέτη πήγαινε κόντρα στην κυριαρχία της σκέψης του Φρόυντ και του Μαρξ στην επιστημολογία των ανθρωπιστικών σπουδών. Δεν ήταν εύκολο να υποστηρίζει κανείς τότε ότι το οιδιπόδειο είναι: “Η ιστορία μιας μακρόχρονης πλάνης, που μπλοκάρει τις παραγωγικές δυνάμεις του ασυνείδητου…

Walter Benjamin – Δοκίμια για την τέχνη

Για όσους δεν γνωρίζουν, o Walter Benjamin υπήρξε Γερμανός κριτικός λογοτεχνίας, φιλόσοφος, μεταφραστής, ραδιοφωνικός παραγωγός και δοκιμιογράφος. Στο έργο του συνδυάζει στοιχεία από τον γερμανικό ιδεαλισμό, τον ρομαντισμό, τον ιστορικό υλισμό και τον εβραϊκό μυστικισμό. Κυρίως όμως ασχολήθηκε με τη διαρκή και ισχυρή συμβολή στην αισθητική θεωρία και το Δυτικό μαρξισμό, όντας συνδεμένος με τη Σχολή της Φρανκφούρτης. Εκτός από το συγκεκριμένο δοκίμιο έχει γράψει και μια σειρά πολύ σημαντικά έργα όπως το “για μια κριτική της βίας (1921)“, και το “πάνω στην έννοια της ιστορίας (1939)”.

Χάνα Άρεντ – Εμείς οι πρόσφυγες (Μέρος Β)

Δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνον τον νεαρό που, όταν περίμεναν να αποδεχτεί ένα συγκεκριμένο είδος δουλειάς, είπε αναστενάζοντας: «Δεν ξέρετε σε ποιον μιλάτε· ήμουν διευθυντής τομέα στο Karstadt [ένα μεγάλο εμπορικό πολυκατάστημα στο Βερολίνο]». Υπάρχει όμως κι η βαθιά απελπισία των μεσηλίκων ανδρών που, έπειτα από αμέτρητες μετακινήσεις σε διαφορετικές επαρχίες προκειμένου να σωθούν, τελικά αναφωνούν, «κανείς εδώ δεν ξέρει ποιός είμαι!» Απ’ τη στιγμή που κανένας δεν θα του συμπεριφερθεί ως αξιοπρεπές ανθρώπινο ον…

Μία συνέντευξη του Κορνήλιου Καστοριάδη με αναρχικούς, στην εφημερίδα “Εκτός Νόμου” το 1990

Πρέπει να κοιτάζουμε μπροστά μας. Ο κόσμος αλλάζει, αλλάζει πάρα πολύ γρήγορα και το ζήτημα είναι σε ποιο βαθμό οι σημερινοί άνθρωποι θα συνειδητοποιήσουν το γεγονός ότι, όπως έλεγε ο Ταμτάκος, ροκανίζουμε το κλαδί πάνω στο οποίο είμαστε καθισμένοι, ή, όπως το είπα εγώ πρόσφατα σε μια συγκέντρωση στη Γαλλία, η ανθρωπότητα είναι σαν ένα παιδί που το βάλανε μέσα σε ένα σπίτι όπου οι τοίχοι κάτω κάτω ήταν όλοι καμωμένοι από σοκολάτα…