Category Μάρεϊ Μπούκτσιν

Murray Bookchin: Σκέψεις πάνω στον ελευθεριακό δημοτισμό

Η ηλικία μου, οι χρόνιες παθήσεις και ο καλοκαιρινός καύσωνας με ανάγκασαν να παραμείνω σπίτι – γι’ αυτό ζητάω συγγνώμη που δεν μπορώ να συμμετέχω στο συνέδριό σας για τον ελευθεριακό δημοτισμό. Θα ήθελα, παρ’ όλα αυτά –χάρη στη Τζάνετ Μπήλ, η οποία θα σας διαβάσει αυτές τις σημειώσεις– να σας καλωσορίσω στο Βέρμοντ και να ευχηθώ καλή επιτυχία στις συζητήσεις σας κατά το προσεχές τριήμερο. Έχουν προκύψει ορισμένα ζητήματα στις συζητήσεις για τον ελευθεριακό δημοτισμό και θα ήθελα να προσφέρω τη δική μου οπτική γι’ αυτά. Ένα απ’ τα πιο σημαντικά θέματα περιλαμβάνει τη διάκριση που πρέπει να κάνουμε μεταξύ ελευθεριακού δημοτισμού και κοινοτισμού, μια διάκριση που πάντα χάνεται στη μετάφραση στις πολιτικές συζητήσεις.

Τι είναι κοινωνική οικολογία – Murray Bookchin

Η οικολογική κρίση σήμερα έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Όμως, η νοοτροπία που οδήγησε σε αυτή την κρίση δεν είναι καινούργια. Πρόκειται για την αντίληψη εκείνη, που ταυτίζει την κυριαρχία του ανθρώπου επάνω στη φύση με τον «πολιτισμό». Σύμφωνα με αυτή την καταστροφική για το περιβάλλον αντίληψη, η φύση παρουσιάζεται σκληρή, φειδωλή και εχθρική. Για να ξεφύγει ο άνθρωπος από το «βασίλειο της αναγκαιότητας» και να αναπτύξει πολιτισμό και ελευθερία, λένε, πρέπει πρώτα να καθυποτάξει τη φύση. Αυτή η ιδέα είναι πολύ παλιά και πολύ διαδεδομένη. Μπορούμε να τη βρούμε σε διάφορους γνωστούς δυισμούς… Στη φύση δεν υπάρχει ιεραρχία και εξουσία, ούτε βασιλιάδες και υπηρέτες. Το λιοντάρι και το μυρμήγκι παίζουν εξίσου σημαντικό ρόλο στην ισορροπία ενός οικοσυστήματος. Ακόμη και αν υπάρχουν κάποιες απλές ιεραρχικές σχέσεις, για παράδειγμα στο εσωτερικό μιας αγέλης…

Το Φάντασμα του Αναρχοσυνδικαλισμού (μέρος δεύτερο)

Έχω αναφέρει ότι η έννοια αυτή προσδιοριζόταν κυρίως μέσα από Μαρξικές γραμμές, αν και δίχως την περισσότερο ερευνητική, αν και λανθασμένη, οικονομική ανάλυση του Μαρξ. Με έμμεσο τρόπο περιελάμβανε βασικές έννοιες στις οποίες βασιζόταν η θεωρία περί «ιστορικού υλισμού» του Μαρξ, κυρίως την άποψη ότι η οικονομία αποτελεί τη «βάση» της κοινωνικής ζωής, καθώς και την εξιδανίκευση των βιομηχανικών εργατών ως μια ιστορικά «ηγεμονική» τάξη. Προς τιμήν τους, οι μη συνδικαλιστές αναρχικοί, που ωστόσο υπήρξαν φιλικοί προς το συνδικαλισμό λόγω της ηθικής πίεσης, έτειναν ταυτόχρονα να αντιτίθενται σε αυτή την ανησυχητική απλούστευση των κοινωνικών ζητημάτων και δυνάμεων….

Το Φάντασμα του Αναρχοσυνδικαλισμού (μέρος πρώτο)

Αυτό που βρίσκω ενοχλητικό με τις αναρχοσυνδικαλιστικές αφηγήσεις είναι η τάση τους να ισχυρίζονται ότι ο αναρχοσυνδικαλισμός είναι το άλφα και το ωμέγα του «αληθινού» αναρχισμού, σε αντίθεση με άλλες ελευθεριακές τάσεις που περιλαμβάνουν μια πιο ευρεία προσέγγιση αναφορικά με τους κοινωνικούς αγώνες, αντί να επικεντρώνονται σε μεγάλο βαθμό στις παραδοσιακές συγκρούσεις μεταξύ μισθωτής εργασίας και κεφαλαίου. Σίγουρα δεν είναι όλοι οι αναρχοσυνδικαλιστές εχθρικοί, ας πούμε, στον οικοαναρχισμό ή τον κοινοτιστικό αναρχισμό που έχει να κάνει με τις συνομοσπονδίες χωριών, κωμοπόλεων και πόλεων, αλλά μεταξύ των αναρχικών που επικεντρώνονται στον εργάτη επικρατεί μια τάση δογματισμού και βαριάς στερεότητας που δεν πιστεύω ότι θα πρέπει να χαρακτηρίζει τους αριστερούς ελευθεριακούς.

Μάρεϋ Μπούκτσιν – Ιεραρχία και κυριαρχία

Ο Μάρεϊ Μπούκτσιν (14 Ιανουαρίου 1921 – 30 Ιουλίου 2006) ήταν Αμερικανός συγγραφέας και θεωρητικός του αναρχισμού, θεμελιωτής της Κοινωνικής Οικολογίας. Οι ιδέες του κινούνται κυρίως στο χώρο του ελευθεριακού σοσιαλισμού. Προς το τέλος της ζωής του εισάγει την έννοια του «κοινωνικού αναρχισμού» ή «κομμουναλισμού», διαχωρίζοντας τη θέση του από τον ατομικισμό. Στην Ελλάδα, είναι ο πιο δημοφιλής και πιο μεταφρασμένος θεωρητικός της οικολογίας.

Murray Bookchin – Η Ισπανικη Επανασταση

Ο Murray Bookchin ήταν ριζοσπάστης συνδικαλιστής στο αμερικανικό εργατικό κίνημα της δεκαετίας του 1930. Από τους πρώτους σοσιαλιστές συγγραφείς που έθιξαν οικολογικά ζητήματα, έγινε συνιδρυτής του Ινστιτούτου Κοινωνικής Οικολογίας στην πολιτεία Βερμόντ των ΗΠΑ. Στο συγκεκριμένο βιβλίο επιχειρεί έναν απολογισμό της Ισπανικής Επανάστασης του 1936…

Αυθορμητισμός και οργάνωση, Μ.Μπούκτσιν

Η εξαρτηση υπαρχει παντοτε. Το πώς και γιατί υπαρχει ομως, παραμενει κρισιμο για μια κατανοηση οποιασδηποτε διακρισης αναμεσα στην κυριαρχια και τη συμπληρωματικοτητα. Τα παιδια θα εξαρτωνται παντοτε απο τους ενηλικους για να ικανοποιησουν τις πιο στοιχειωδεις φυσιολογικες τους αναγκες, και οι νεωτεροι θα χρειαζονται παντοτε τη βοηθεια των μεγαλυτερων για την αποκτηση γνωσης και τη σιγουρια που εξασφαλιζει η πειρα. Παρομοια, οι παλιοτερες γενιες θα εξαρτωνται απο τις νεωτερες για την αναπαραγωγη της κοινωνιας και για το ερεθισμα της πειρας που προερχεται απο την ερευνα και τις νεες αποψεις…

Murray Bookchin – O Μαρξισμός ως Αστική Κοινωνιολογία

Ο Μπούκτσιν χαρακτηρίζεται ως ριζοσπάστης αντι-καπιταλιστής και φανατικός υποστηρικτής της διοικητικής αποκέντρωσης. Η ιδέα του του ελευθεριακού κοινοτισμού έχει ασκήσει επιρροή στο οικολογικό κίνημα και τις διάφορες αντι-καπιταλιστικές ομάδες δράσης όπως η Reclaim the streets. Έχει ακόμα ασκήσει σφοδρή κριτική στις βιοκεντρικές φιλοσοφίες όπως η βαθιά οικολογία.

Μάρεϊ Μπούκτσιν: «Ιστορία, Πολιτισμός, Πρόοδος – Περίγραμμα μιας κριτικής του σύγχρονου σχετικισμού»

Υπεραρκετοί από τους σχετικιστές κριτικούς της Ιστορίας, του Πολιτισμού και της Προόδου μοιάζουν περισσότερο με φοβισμένους πρώην ριζοσπάστες ιδεολόγους που δεν έχουν πλήρως αφομοιώσει τις πρόσφατες αποτυχίες της Αριστεράς και του «υπαρκτού σοσιαλισμού», παρά με σοβαρούς κοινωνικούς θεωρητικούς. Πολύ συχνά, αυτή η απογοήτευση παρέχει μια διέξοδο διαφυγής για τους πάλαι ποτέ «επαναστάτες» ώστε να βολευτούν στην ακαδημία, ή να προσεταιρισθούν τη σοσιαλδημοκρατία, ή απλά να στραφούν σ’ έναν κενόδοξο μηδενισμό

Συνέχεια στο υπόλοιπο »