Category Γνώμη του κοινού…

Απαντηση του αυτοδιαχειριζόμενου μανάβικου «Μπαξές» στο «ενδιαφερον» της εφημεριδας «Το Βημα»

Η αλήθεια είναι πως υποστήκαμε ένα σοκ! Μα είναι δυνατόν, σκεφτήκαμε, ένα μέσο που χαρακτηρίζει τους αυτοοργανωμένους χώρους ως «εστίες ανομίας», που παίζει τακτικά το κυβερνητικό χαρτί της «θεωρίας των δύο άκρων», που στηρίζει με…αυταπάρνηση τη γελοία και αντικοινωνική κυβερνητική πολιτική,…

Αγαπητοί επιβάτες, παρακαλείστε να προσέχετε τα προσωπικά σας αντικείμενα

Οι περιφράξεις και οι αποκλεισμοί δε δημιουργούνται μονάχα υψώνοντας τείχη και φράχτες. Μια φωνή από τα μεγάφωνα αρκεί για να χαρακτηρίσει έναν τόπο ως επικίνδυνο και να διαμορφώσει το καθεστώς επιτήρησης του. Στο μετρό, η φωνή που μας παρακαλεί να προσέχουμε τα προσωπικά μας αντικείμενα από το Μοναστηράκι μέχρι τον Ευαγγελισμό, στο Σύνταγμα, το Πανεπιστήμιο και την Ομόνοια, σκοπό έχει να εντάξουμε στην καθημερινότητά μας το φόβο και να κοιτάμε το διπλανό μας με μισό μάτι, ειδικά αν αυτός είναι λίγο πιο μελαμψός και γενικότερα δεν ταιριάζει με τα στάνταρ της κανονικότητας με την οποία θα έπρεπε να συνταξιδεύουμε.

‘Εξαίρεση σε φόντο φαιογάλανο’: Η Δεξιά Νομιμότητα ως Έκτακτη Ανάγκη

Το ότι η Ελληνική κοινωνία έχει περιέλθει σε ένα «καθεστώς έκτακτης ανάγκης» – το οποίο ενώ είναι μεν άτυπο την ίδια στιγμή προσδιορίζεται και ως «μόνιμο», δηλαδή όχι ως παροδική κατάσταση αλλά ως (μετάβαση σε) ένα νέο μοντέλο διακυβέρνησης – έχει γίνει σχεδόν κοινός τόπος του πολιτικού φάσματος που καλύπτει την Αριστερά και τον «χώρο» της Αναρχίας.

Εργασία ή χάος

Tης Αυτόνομης Ριζοσπαστικής Ενότητας ΑΣΟΕΕ: Ένας από τους χαρακτηρισμούς που μπορούμε να αποδώσουμε στην κοινωνία όπως αυτή έχει εξελιχθεί μέχρι σήμερα, είναι «κοινωνία της μισθωτής εργασίας». Στο πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα, όμως, αυτός ο χαρακτηρισμός τίθεται πια προς αμφισβήτηση, καθώς αυτός ο τύπος κοινωνίας αρχίζει να εκλείπει. Πιο συγκεκριμένα, αυτό που αποτελεί στις μέρες μας είδος προς εξαφάνιση είναι η αφηρημένη εργασία, η εργασία αυτή καθ’ εαυτή: ποσοτικά προσδιορίσιμη, ανεξάρτητη από το πρόσωπο που την εξασκεί και ικανή για αγορά και πώληση στην «αγορά εργασίας». Με μια φράση δηλαδή, η εξαργυρώσιμη εργασία ή η εργασία-εμπόρευμα…

Τι τους κάνει να ελπίζουν στη σιωπή μας;

Δεν πρέπει να παραβλέπουμε όμως και την γενικότερη συνθήκη, καθώς μιλάμε για την περίοδο εκείνη, όπου η καπιταλιστική κρίση εγινε περισσότερο εμφανής και αισθητή λόγω των κορυφώσεων της. Άρχισαν δηλαδή -μετά το 2008- να επηρεάζονται άμεσα, ακόμα πιο μεγάλα κοινωνικά κομμάτια από αυτά που τη βίωναν ούτως ή άλλως καλά στο πετσί τους, ακόμα και στα χρόνια της “ευδαιμονίας”.

Περί δημοψηφίσματος και δημοκρατίας

Ένα δημοψήφισμα χωρίς τις ανωτέρω προϋποθέσεις, δηλαδή ισηγορία, ισονομία, ενημέρωση, ανταμοιβή και φυσικά τον σαφή καθορισμό του «τί» κάνει να είναι αυτό το ερώτημα και το «ποιός» το κάνει να είναι ως τέτοιο (εν προκειμένω η κοινωνία η ίδια και όχι η ολιγαρχία) δεν μπορεί να θεωρείται δημοκρατικός θεσμός…

Αντιεθνικιστκή Συγκέντρωση στη Χαλκίδα – Προκήρυξη

Στην πόλη μας η χρυσή αυγή εγκαινιάζει τα γραφεία της και δεν πρέπει να εφησυχάζουμε. Η χρυσή αυγή είναι μια νεοναζιστική οργάνωση που δρα με τραμπούκικο τρόπο με την ανοχή και πολλές φορές την απροκάλυπτη στήριξή του κράτους και των μέσων μαζικής προπαγάνδας. Οι πρακτικές της, περιλαμβάνουν οργανωμένες ρατσιστικές επιδρομές και μαχαιρώματα, κάψιμο σπιτιών μεταναστών, επιθέσεις σε φοιτητικές καταλήψεις και συγκεντρώσεις.

Άμεση δημοκρατία και οικονομία: Θεμέλιο της αυτοκυβέρνησης η κοινωνική «ιδιοκτησία» και αυτοδιαχείριση

Η Άμεση Δημοκρατία δεν είναι απλώς μια τεχνική διαβούλευσης και απόφασης, ούτε στενά πολιτειακό και συνταγματικό ζήτημα. Είναι ένα ριζικά διαφορετικό από το υπάρχον μοντέλο πολιτικής, που επιχειρεί να υπερβεί κάθε μορφή κομματικής και ιδεολογικής αλλοτρίωσης, ιεραρχίας και αντιπροσώπευσης, επανασυστύνοντας την πολιτική ως συνεργασία πρόσωπο με πρόσωπο, όπως στις πλατείες, ως δημιουργία και υπεράσπιση των «κοινών». Είναι ένα μοντέλο αυτοκυβέρνησης απευθείας από την κοινωνία, με την κοινωνία και για την

Συνέχεια στο υπόλοιπο »

Η Τέχνη στον Κορνήλιο Καστοριάδη

Το ζήτημα της Τέχνης και ειδικότερα η διάκριση της σε υψηλή και μη-υψηλή είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον από την σκοπιά της καστοριαδικής σκέψης,  η οποία αναλύεται στο έργο «Παράθυρο στο Χάος». Ο Καστοριάδης θεωρεί πως η σχέση του υποκειμένου με το έργο δεν είναι σχέση που χρήζει εξήγησης –ακόμα και αν στο έργο τέχνης υπάρχουν στοιχεία που ανήκουν στην συνολιστική-ταυτιστική λογική- , κατανόησης –το έργο δεν κρύβει κάποιο προϋπάρχον νόημα- ή

Συνέχεια στο υπόλοιπο »

Με αφορμή τις αλλαγές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση…

Μετά την αποστολή του νομοσχεδίου στους Πρυτάνεις των ελληνικών πανεπιστημίων, είχαμε και τις αναμενόμενες αντιδράσεις από πλευράς της ακαδημαϊκής κοινότητας στο σύνολό της. Η κατάληξη φαίνεται κοινή, η πορεία προς αυτήν όμως από πλευράς φοιτητών, εργαζομένων και καθηγητών είναι σίγουρα διαφορετική. Και το πιο αστείο – αν και όχι παραδόξως – είναι ότι και κάθε μια από τις παραπάνω «ακαδημαϊκές» κάστες φαίνεται να έχει  μια ομοφωνία μέσα στις αντιφάσεις της

Συνέχεια στο υπόλοιπο »

  • 1 2