Category Πρόσωπα / Συνεντεύξεις

Συνέντευξη με συντρόφισσα απ’ την κατάληψη Can Vies της Βαρκελώνης

Στις 26 Μαϊου του 2014, μία μέρα μετά τις ευρωεκλογές, το ισπανικό κράτος εξαπέλυσε την κατασταλτική του επίθεση κατά του ελεύθερου κοινωνικού χώρου Can Vies, στη γειτονιά Sants της Βαρκελώνης. Ένα ισχυρό κίνημα σύγκρουσης και αλληλεγγύης κατάφερε να ανακαταλάβει το χώρο και να προχωρήσει στην ανοικοδόμηση του. Η συνέντευξη με τη συντρόφισσα Elba Mansilla από τη Βαρκελώνη, αποσπάσματα της οποίας δημοσίεύουμε εδώ*, φωτίζει διάφορες πλευρές του μετώπου αντίστασης στην Ισπανία, μεταφέροντας μας μια εικόνα των μεθόδων, πρακτικών και στοχεύσεων των γειτόνων μας στις όχθες της Μεσογείου.

Νέοι θεσμοί και πολιτικά σώματα – συνέντευξη του David Graeber

Τα τελευταία χρόνια είδαμε ένα είδος συνεχών μικρών ‘68. Οι εξεγέρσεις ενάντια στον κρατικό σοσιαλισμό οι οποίες ξεκίνησαν στην πλατεία Τιενανμέν και κορυφώθηκαν με την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης ξεκίνησαν κατ’ αυτό τον τρόπο, αν και γρήγορα εκτράπηκαν στη μεγαλύτερη καπιταλιστική ενσωμάτωση του επαναστατικού πνεύματος της δεκαετίας του ‘60, η οποία έγινε γνωστή ως ‘’νεοφιλελευθερισμός’’. Μετά την παγκόσμια Ζαπατιστική επανάσταση – από τους ίδιους επονομαζόμενη 4ος παγκόσμιος πόλεμος – η οποία άρχισε σαν ένα μίνι ΄68, η διαδικασία έγινε τόσο πυκνή και ταχεία που έμοιαζε σχεδόν θεσμισμένη: Seattle, Genova, Cancun, Quebec, Hong Kong …Και καθ όσον το κίνημα No Global ήταν πραγματικά θεσμισμένο, δεδομένου του ότι στη δημιουργία του συνέβαλλαν τα παγκόσμια δίκτυα και οι Ζαπατίστας, κατέστη ένα είδος μικρού πραγματοποιημένου αναρχισμού, στηριζόμενου στις αρχές της αποκεντρωμένης άμεσης δημοκρατίας και της άμεσης δράσης.

Συνέντευξη με μέλη του Σωματείου Βάσης Εργαζομένων Διανομέων Ιωαννίνων

Έχοντας παρατηρήσει και βιώσει το συνδικαλισμό της ανάθεσης, την αρνητική χροιά που είχε πάρει ο ίδιος ο συνδικαλισμός αφού λειτουργούσε με τη λογική του «κάτι το οποίο δε μπορώ να το κάνω εγώ, ας το κάνει κάποιος άλλος για μένα», αυτό το οποίο θέλαμε να δημιουργήσουμε είναι ένα σωματείο του οποίου οι αποφάσεις να λαμβάνονται ισότιμα, μέσα από τη γενική συνέλευση. Κύριο όργανο του σωματείου βάσης είναι η γενική συνέλευση και το «διοικητικό συμβούλιο» επιτελεί το ρόλο γλάστρας, αφού αποτελεί απλώς τυπική υποχρέωση μας απ’ την νομοθεσία. Θεωρούμε τους εαυτούς μας μέρος αυτών που βρίσκονται από τα κάτω, είμαστε εκμεταλλευόμενοι και προσπαθούμε να ενώσουμε τις ανάγκες μας, τα συμφέροντά μας, για να κερδίσουμε συλλογικά τα δικαιώματά μας και πάνω απ’ όλα την αξιοπρέπειά μας.

Can Vies: Εκκένωση/Ανακατάληψη/Ανοικοδόμηση

Η συντρόφισσα απ’ τη Βαρκελώνη, στη συνέντευξη που δώθηκε στην συντακτική ομάδα Ιωαννίνων της εφημερίδας δρόμου Άπατρις, δίνει μια σαφή εικόνα των γεγονότων που αφορούν την εκκένωση, ανακατάληψη και ανοικοδόμηση της Can Vies, τις μεθόδους και τα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν, καθώς και μια περιγραφή της γενικότερης κατάστασης στην Ισπανία, με τις εξώσεις, τις καταλήψεις στέγης, το κίνημα ανεξαρτησίας της Καταλονίας. Η συνέντευξη και η ηχογράφηση της στα ελληνικά πραγματοποιήθηκε στο Αυτόνομο Ραδιόφωνο Ιωαννίνων….

Σχολείο: 12 χρόνια φυλακή – μια συζήτηση με τη Νέλλη Ψαρρού

Μέσα στον καπιταλισμό υπάρχουν πάντοτε νησίδες. Και ενίοτε αυτές οι νησίδες γίνονται νησιά και αναγκάζουν το σύστημα να εμπλουτιστεί, ας πούμε, πιο δημοκρατικά. Αλλά αυτά τα εγχειρήματα αν δεν τα αγκαλιάσει μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας, είναι αναγκασμένα να παραμείνουν μεμονωμένα εγχειρήματα. Και τότε δεν θα μπορέσουν καν να σταθούν, γιατί θα υπάρξει πολύ σκληρή καταστολή. Τα γνωρίζω αυτά τα εγχειρήματα που λες. Και εδώ και στο Βόλο και στην Κρήτη. Μπορούν να εφαρμοστούν – και πάλι όχι με πλήρη νομιμότητα – μέχρι τα έξι χρόνια. Από τα έξι χρόνια και μετά, ο νόμος είναι αμείλικτος, δε σου επιτρέπει να μην πας το παιδί στην πρώτη δημοτικού. Εκεί έρχεται η καταστολή. Ο μόνος τρόπος, λοιπόν, για να μπορέσει να λειτουργήσει κάτι τέτοιο κατά τόπους, είναι να αποτελεί αίτημα της κοινωνίας, να το στήσει και να το στηρίξει η ίδια η κοινωνία απέναντι στην καταστολή. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος.

Ελένο Σάνια, Χρειαζόμαστε επειγόντως μια επανάσταση των συνειδήσεων

Το κίνητρο το οποίο πριν από δώδεκα χρόνια τώρα με οδήγησε στην απάφαση να γράψω το βιβλίο, υπάκουε σε μια αυθόρμητη απόκριση, όχι σε ένα εκ των προτέρων σχεδιασμένο έργο. Συνέβη το ακόλουθο: καλεσμένος από το Πανεπιστήμιο του Μαρβούργου για να δώσω μια διάλλεξη πάνω στον απολίτιστο1 πόλεμό μας, διαπίστωσα ότι το ακροατήριο είχε μια εντελώς στρεβλή ιδέα γι” αυτόν· μέχρις σημείου ορισμένοι από τους παρευρισκόμενους στη συνάντηση να θεωρούν δεδομένο ότι ο -ηγέτης του POUM2 ο οποίος δολοφονήθηκε από Ισπανούς ή Ρώσους σταλινιστές- Αντρές Νιν ήταν πράκτορας στην υπηρεσία του Φράνκο και του φασισμού…

Οι διαμάχες της CNT-FAI, και ο ρόλος των σταλινικών και ρεπουμπλικανικών δυνάμεων στην αντεπανάσταση. Μία συνέντευξη του José Peirats στον Josep Alemany

Ένα ολοκληρωμένο αντίγραφο μίας συνέντευξης του 1977 με τον José Peirats, στην οποία ο Ισπανός ιστορικός και πρώην μαχητής της CNT και της FAI αναπολεί τη νεότητα του και συζητάει πολλές από τις διαμάχες που μάστισαν τη CNT πριν και κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, συμπεριλαμβάνοντας και την επιρροή της Ρωσικής Επανάστασης, την αποστολή του Angel Pestaña στη Ρωσία το 1920, την εξέγερση της Αστουρίας τον Οκτώβρη του 1934, την πολιτική συνεργασίας της CNT με την κυβέρνηση κατά τη διάρκεια του πολέμου, και το ρόλο των Σταλινικών στην αντεπανάσταση του ρεπουμπλικανικού κυβερνητικού συνασπισμού ενάντια στα επιτεύγματα της αναρχικής επανάστασης του Ιούλη του 1936.

Ένα Αλλιώτικο Σχολείο

Το εγχείρημα ουσιαστικά ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2012 στην αυτο-οργανωμένη κατασκήνωση για παιδιά και μεγάλους στο φυτώριο Φλαμουριου. Εκεί συναντηθήκαμε κόσμος από τη Θεσσαλονίκη , το Βόλο, την Κέρκυρα και την Κρήτη με κοινή επιθυμία να οργανώσουμε ένα περιβάλλον ελεύθερης αλληλεπίδρασης και να μοιραστούμε προβληματισμούς και εμπειρίες πάνω σε ζητήματα μάθησης. Σε εκείνη την κατασκήνωση ήταν μαζί μας μια παιδαγωγός από ένα ελεύθερο σχολειό στο Αλικάντε στην Ισπανία και μας έκανε μια μικρή παρουσίαση του πώς μπορεί να λειτουργήσει ένα τέτοιο σχολειό…

Συνέντευξη με Μιχάλη Τόλη, ολικό αρνητή στράτευσης από τα Γιάννενα

Μ.Τ: Το Ξ.Τ είναι μια συλλογικότητα ολικών αρνητών στράτευσης από τα Γιάννενα. Οι πρώτες συζητήσεις για τη δημιουργία της ξεκίνησαν το 2010. Σκοπός της είναι ν’ αποτελέσει την πολιτική στέγη όλων των ανθρώπων, στην ευρύτερη περιοχή των Ιωαννίνων, που επιλέγουν την ολική άρνηση στράτευσης, καθώς και να στηρίξει ανθρώπους που θα θελήσουν να κάνουν νέες συλλογικότητες. Μέχρι τότε, αρκετοί άνθρωποι κινούμασταν ατομικά και μετά τη συλλογική δήλωση 7 ατόμων (ο ένας απ΄τα Γιάννενα) και 2 εκδηλώσεις με 2 αρνητές στον Α.ΚΟΙ.ΧΙ, μπαίνει το νερό στο αυλάκι ώστε να φτιάξουμε μια συλλογικότητα για να ανταποκριθούμε στο κάλεσμα του στρατού, δημόσια, πολιτικά και συλλογικά.

Democracy Street – Για την Μεξικανική αντίσταση, τη νέα κουλτούρα ενσυναίσθησης και συμμετοχής και τη νέα πρωτοβουλία των Ζαπατίστας: τα «μικρά σχολεία» που διδάσκουν την ελευθερία

Το φοιτητικό κίνημα, #yosoy132, έχει περάσει από διάφορα στάδια – κοινή πορεία σε όλα τα κοινωνικά κινήματα – και βρίσκεται μια στιγμή που η ικανότητα και η δυναμική μας έχει μειωθεί. Όπως ανέφερα, αυτό αποτελεί συνέπεια της συνήθους διαδικασίας ενός κοινωνικού κινήματος, αλλά επίσης συνέπεια των προσπαθειών του κράτους και των μέσων ενημέρωσης να μας ποινικοποιήσουν και απονομιμοποιήσουν. Ωστόσο, το σύμβολο του #yosoy132 είναι ακόμα ζωντανό στο Μεξικό, όπου οι νέοι άνθρωποι σε όλη τη χώρα εξακολουθούν να προσδιορίζονται σε μεγάλο βαθμό από το κίνημα και να οργανώνουν δράσεις να διαδηλώσεις κάτω από τη σημαία του #yosoy132. Υπάρχουν επίσης ομάδες εργασίας για διάφορα θέματα και έργα όπως τα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης, οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και η μετανάστευση.