Category Ελληνικά

Ο Ρωμανός, ο Γιούνκερ και η μπέσα ως ευρωπαϊκή αξία – του Άκη Γαβριηλίδη

Στις πολλές μέρες που κράτησε η περιπέτεια του Νίκου Ρωμανού, σχεδόν μονοπώλησε –δίκην «ολικού κοινωνικού γεγονότος»- τη δημόσια συζήτηση στην Ελλάδα. Έτσι, γι’ αυτήν υποστηρίχθηκαν (και εν συνεχεία αντικρούστηκαν) ουσιαστικά όλες οι απόψεις, ώστε δεν μένει να προστεθεί κάτι για την ουσία της υπόθεσης. Είμαστε όμως πλέον στη φάση όπου θα είχε νόημα να σκεφτούμε με περισσότερη ηρεμία πάνω σε όσα γράφτηκαν εν θερμώ. Θα ξεκινήσω από μία σχετική τοποθέτηση: την πρόταση του Ανδρέα Πετρουλάκη να ζητηθεί μία «δημόσια δέσμευση τιμής» από τον απεργό πείνας. Μια πρόταση, που γι’ αυτήν –όσο και, ακόμη περισσότερο, για την αιτιολογία της- θα άξιζε να χρησιμοποιήσουμε το χαρακτηρισμό που η ίδια αποδίδει στον «κόσμο» όπου κινείται ο Ρωμανός.

Εκδήλωση στο Ευτοπικό Εργαστήρι: καταλήψεις στέγης στην Ιταλία σήμερα

Στην Ιταλία, ως απόρροια του οξύτατου στεγαστικού προβλήματος που προέκυψε από την οικονομική κρίση και το κύμα εξώσεων, αναπτύσσεται σήμερα ένα σημαντικό κίνημα βάσης που έχει ως αντικείμενο την μαζική στέγαση όσων οικογενειών μένουν χωρις σπίτι. Χιλιάδες καταλήψεις στέγης (με πιο πρόσφατο παράδειγμα την κατάληψη του μεγάρου της TELECOM στην Bologna από 100 οικογένειες, που στην πλειοψηφία τους είχαν μείνει άστεγες τους τελευταίους 6 μήνες λόγω αδυναμίας πληρωμής ενοικίου) αμφισβητούν τόσο την προτεραιότητα της ιδιοκτησίας απέναντι στις ανάγκες διαβίωσης, όσο και την ανύπαρκτη κρατική μέριμνα για τις ανάγκες των πολιτών, σε τέτοιο βαθμό που το Ιταλικό κράτος να υποχρεώνεται να καθιερώσει ειδική νομοθεσία για να καταστείλει το φαινόμενο.

Σεισάχθεια και συμμετοχή

Με την έλευση της γενικευμένης χρεοκοπίας έγινε πολύς λόγος για την ανάγκη μίας σημερινής «σεισάχθειας», κατά τα πρότυπα των μεταρρυθμίσεων του Αθηναίου νομοθέτη Σόλωνα, όταν στις αρχές του 6ου π.Χ. διαγράφηκαν τα χρέη και απαγορεύθηκε εφεξής η υποδούλωση των ανθρώπων ένεκα χρεών. Αυτό όμως που δεν συζητήθηκε ήταν το κοινωνικό και πολιτικό πλαίσιο εντός του οποίου έγιναν αυτές οι μεταρρυθμίσεις, καθώς επίσης το σύνολο των μεταρρυθμίσεων αυτών. Χωρίς αυτό το ευρύτερο πλαίσιο η «σεισάχθεια» μένει μετέωρη, όπως πολλά πράγματα στην Ελλάδα, ακόμη και η ίδια η χώρα.

Κυνήγι μαγισσών – ανακοίνωση σχετικά με τις συλλήψεις της #Επιχείρησης Πανδώρα

Σήμερα στις πέντε το πρωί αποκαλύφθηκε το κουτί της Πανδώρας στη Βαρκελώνη,στη Μανρέσα, στη Σαμπαντέλ και στη Μαδρίτη. Στην πόλη της Βαρκελώνης υπηρξε μεγάλη αστυνομική παρουσία, ως μέρος της “Επιχείρησης της Πανδώρας”, που διέταξε ο δικαστής Javier Gómez Bermúdez, του Εθνικού Δικαστηρίου και στόχος της αποτέλεσαν οι χώροι του La Kasa de la Muntanya, του l’Ateneu Llibertari de Sant Andreu και του l’Ateneu Anarquista, καθώς και αρκετές ιδιωτικές κατοικίες . Κατά την επιχείρηση κατασχέθηκαν φορητοί και σταθεροί υπολογιστές, κινητά τηλέφωνα και σκληροί δίσκοι.

Λίγα λόγια για το βραχιολάκι, από Ασύμμετρη Απειλή

Ο Νίκος Ρωμανός με τον δυναμικό αγώνα που έδωσε κατάφερε να ενεργοποιήσει μαχητικά αντανακλαστικά που βρίσκονταν σε λήθαργο στο ριζοσπαστικό κίνημα των τελευταίων ετών. Απέδειξε πως ο αναρχικός/αντιεξουσιαστικός χώρος είναι ένα εν υπνώσει κίνημα, που χρειάζεται να στριμωχθεί στη γωνία για να ξανακυλήσει ζεστό αίμα στις φλέβες του. Μέσα σε ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα χιλιάδες κόσμου κατέβηκε σε μαζικές/προπαγανδιστικές διαδηλώσεις και δημόσιες παρεμβάσεις, συγκρούστηκε με τις δυνάμεις καταστολής, κατέλαβε δημόσια κτήρια, έκανε νυχτερινούς εμπρησμούς σε καπιταλιστικούς και κρατικούς στόχους, αφήνοντας πίσω τον εξαρχειοκεντρισμό και τον γαντζωμένο στην Στουρνάρη πολιτικό αυτισμό των ειδικών του μαχητικού λόγου στα αμφιθέατρα (ενός λόγου τραγικά αναντίστοιχου από τις πραγματικές πράξεις των φορέων του). Κι αυτή είναι μια πολύ σημαντική παρακαταθήκη που αφήνει πίσω του τόσο ο αγώνας του Ρωμανού όσο και η μαχητική στάση του κινήματος.

Αλληλεγγύη στους συλληφθέντες της Villa Amalias

Επιλέξαμε, να ζήσουμε σε κατάληψη, να προτάξουμε και να εναντιωθούμε στο εκβιαστικό καθεστώς του ενοικίου και στην οικονομική αφαίμαξη μας,να δημιουργήσουμε αυτοοργανωμένες και αυτοδιαχειριζόμενες, πολιτικές και πολιτιστικές, δομές και υποδομές ενάντια σε κάθε τύπου εξουσία και ιεραρχία, να συμπορευτούμε και να παλέψουμε μαζί με τους εργάτες, τους άνεργους, τους φοιτητές, τους μαθητές, τις κοινωνικά περιθωριοποιημένες – από κομμάτι της κοινωνίας και το κράτος – τους μετανάστες, στις διαδηλώσεις, στις κινητοποιήσεις, στο δρόμο, να αντιπαρατεθούμε σε κράτος, κεφάλαιο, δήμο και φασίστες που θέλουν να ξεπλύνουν τη βρωμιά τους, μολύνοντας την καθημερινότητα μας με καταστολή αγώνων και διώξεις αγωνιστών, με πογκρόμ μεταναστών και δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης, απαξιώνοντας τη ζωή μας, καταδικάζοντας στην οικονομική εξαθλίωση την κοινωνία, οδηγώντας στο θάνατο απεργούς πείνας.

Πετάει το λιοντάρι — Για τους κοινωνικούς χώρους της Βενετίας

Αυτή τη στιγμή, πάνω στο νησί της Βενετίας διατηρούνται 60 καταλήψεις στέγης στις οποίες μένουν άτομα και οικογένειες. Η παλαιότερη είναι ήδη 10 ετών, όπως μου λένε τα παιδιά του Morion, με περηφάνεια. Υπάρχει όμως ένα στοιχείο το οποίο μου τονίζουν ιδιαίτερα. … Οι άλλες δύο καταλήψεις είναι η L.i.S.C. και η S.a.L.E. Docks, οι οποίες επικεντρώνονται κυρίως σε καλλιτεχνικές δράσεις, εκθέσεις, μαθήματα αυτομόρφωσης, διατήρηση αναγνωστηρίου και βιβλιοθήκης. Όλες οι καταλήψεις της Βενετίας βρίσκονται σε συνεχή εσωτερική επικοινωνία και συντονισμό μεταξύ τους. Το ίδιο συμβαίνει, όπως μου λένε, και με τα περισσότερα κατειλημμένα κέντρα της Ιταλίας. Πραγματοποιούν καθιερωμένες συνελεύσεις μέσω skype για τον συντονισμό των δράσεών τους.

Τι συμβαίνει με τα σπίτια: κατασχέσεις, πλειστηριασμοί και αλλαγή υποδείγματος στην αγορά στέγης

Ξεκινώντας να μιλήσουμε για τα κατειλημμένα σπίτια δε θα μπορούσαμε να μη μιλήσουμε για το ζήτημα της κατοικίας στον καπιταλισμό, καθώς και για τη βασική του αρχή, την ιδιοκτησία. Όλα αυτά θα τα κάνουμε από τη δικιά μας πλευρά, ως μισθωτοί σκλάβοι, προλετάριοι… Τα λόγια που ακολουθούν περιγράφουν εκείνη την καταναλωτική φιγούρα, -που ενσωματώνοντας τις προσταγές του κεφαλαίου- δεν αντιμετωπίζει την οικία ως αγαθό ικανό να καλύψει την ανθρώπινη ανάγκη για στέγη. Νομίζουμε πως αυτή η φιγούρα είναι η κυρίαρχη που καθόρισε τις εξελίξεις σχετικά με τη στέγη.

Ένας λαός αναζητά την ελευθερία και τη δημοκρατική αυτονομία

Το πρωτότυπο κείμενο δημοσιεύτηκε το Μάρτιο του 2014 από το Εθνικό Κογκρέσο του Κουρδιστάν (KNK). Το ΚΝΚ είναι ένας συνασπισμός οργανισμών από όλη την Ευρώπη, που σχηματίστηκε από εξόριστους Κούρδους πολιτικούς, δικηγόρους και ακτιβιστές οι οποίοι δουλεύουν για να προωθήσουν μια ειρηνική πολιτική λύση στο Κουρδικό Ζήτημα. Τα κεντρικά γραφεία του ΚΝΚ βρίσκονται στις Βρυξέλλες, αλλά διαθέτει επίσης γραφεία σε πολλές μεγάλες πόλεις, φέρνοντας έτσι σε επαφή αντιπροσώπους από όλες τις Κουρδικές περιοχές για να ασκήσουν πίεση σε κυβερνήσεις χωρών, στην Ε.Ε, στα Ηνωμένα Έθνη και σε άλλους διεθνείς οργανισμούς. Στόχος του ΚΝΚ είναι να ευαισθητοποιήσει τον κόσμο για την κατάσταση στο Κουρδιστάν μέσω των Μ.Μ.Ε. και των δημοσίων φόρουμς και να δουλέψει με πολιτικούς, ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ΜΚΟ, για να επιστήσει την προσοχή σε πολιτικά ζητήματα και παραβάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Κουρδιστάν

Όψεις’ του Δεκέμβρη του 2008.

Πριν από λίγες ημέρες συμπληρώθηκαν 6 χρόνια από την δολοφονία του νεαρού Αλέξη Γρηγορόπουλου από τον ειδικό φρουρό της ελληνικής αστυνομίας, Επαμεινώνδα Κορκονέα. Έξι χρόνια μετά, (2008-2014) πραγματοποιήθηκαν μεγάλες διαδηλώσεις σε διάφορες πόλεις της χώρας, στη μνήμη του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Όμως, τι ήταν ο Δεκέμβρης του 2008; Ποίο ήταν το προσίδιο νόημα του; Το εξεγερσιακό «κύμα» του Δεκέμβρη ανασημασιοδότησε το κοινωνικό και πολιτικό γίγνεσθαι. Οι μεγάλες διαδηλώσεις εκείνων των ημερών υπερέβησαν τις κομματικές και συνδικαλιστικές μορφές εκπροσώπησης…