Category Ελληνικά

Συζήτηση με έναν ουκρανό αναρχικό

Στο Μαϊντάν είχε ότι θες, αντιπροσωπεύονταν πολύς κόσμος. Και έγινε κάτι παράδοξο και αντιφατικό εκ πρώτης όψεως: το Μαϊνταν διέψευσε την ρητορική των ακροδεξιών στα μάτια του κόσμου με φοβερό τρόπο.Και όχι μόνο στην Ουκρανία αλλά και γενικά στην πρώην ΕΣΣΔ που παρακολουθούσε τα γεγονότα. Θα εξηγήσω τι εννοώ. Σε μια από τις πολλές φορές που αναρχικοί αντιπαρατέθηκαν με ακροδεξιούς,[1] οι αναρχικοί πάνω στην αντιπαράθεση ανέφεραν τον Σεργκέι Νικογίαν- τον πρώτο νεκρό του Μαϊντάν που όλοι τον ξέρουν, ο οποίος ήταν Αρμένιος μετανάστης στην Ουκρανία. Αμέσως οι ακροδεξιοί ξίνισαν. Τώρα πλέον που δείχνουν στην τηλεόραση τον κόσμο που πέθανε-όσους έχουν αναγνωριστεί- τους υμνούν και τους αποκαλούν ήρωες. Δείχνουν πλήρεις λίστες με την κατοικία και την καταγωγή των δολοφονημένων διαδηλωτών, με τα ονόματα τους και τον τόπο διαμονής τους, ήταν από διάφορα μέρη ο κόσμος, από το Καλίνινγκραντ μέχρι την κεντρική Ασία( για όσους έδειξαν τόπο καταγωγής για άλλους δεν έδειξαν ακόμα).

Μανιφέστο/θέσεις 2014

Η ομάδα του Eagainst.com ξεκίνησε τη λειτουργία της τον Δεκέμβρη του 2010, ως μια πρωτοβουλία ανθρώπων με σκοπό όχι μόνο τον διάλογο ή την αντιπληροφόριση αλλά και την φιλοσοφική, πολιτική και πολιτισμική διαπαιδαγώγιση του σύγχρονου ανθρώπου πάνω σε πανανθρώπινες αξίες και ιδανικά (όπως η ελευθερία του λόγου, το δικαίωμα στην παιδεία, η ισότητα των φυλών και των φύλων, των ανθρώπων με διαφορετικό σεξουαλικό προσανατολισμό, η ανάδειξη των αποκλεισμένων κοινωνικών ομάδων όπως οι μετανάστες, οι άνεργοι…). Το Eagainst.com συσπειρώνει ανθρώπους από ποικίλους πολιτικούς χώρους, κυρίως ένθερμους υποστηρικτές του προτάγματος της αυτονομίας – όπως αυτό εκφράστηκε από τον Κορνήλιο Καστοριάδη – στοχαστές της συμβουλιακής δημοκρατίας (βλ Χάνα Άρεντ) και των αναρχικών προταγμάτων (με ιδιαίτερη έμφαση στους Μάρεϋ Μπούκτσιν και Ερρίκο Μαλατέστα), είτε καταστασιακούς και ελευθεριακούς σχολιαστές, αναλυτές που δεν επιθυμούν να συμβιβαστούν ιδεολογικά με τις κυρίαρχες αξίες που διέπουν το σύγχρονο καπιταλιστικό φαντασιακό

«Πενήντα αποχρώσεις του καφέ»: Οι Ουκρανοί αναρχικοί για τις τελευταίες εξελίξεις στη χώρα

Αυτή τη στιγμή, η κύρια δύναμη είναι συγκεντρωμένη στα χέρια του κόμματος της αντιπολίτευσης “Batkivshchyna” (“Πατρίδα”), που έχει καταφέρει να συσπειρώσει ένα σημαντικό μέρος της άρχουσας τάξης. Η ηγέτιδά του, που απελευθερώθηκε πρόσφατα από τη φυλακή Γιούλια Τιμοσένκο, έχει προφανείς προεδρικές φιλοδοξίες. Δεν πρέπει να λησμονείται όμως, ότι όταν ανακοινώθηκε η ποινή της Τιμοσένκο, το συλλαλητήριο για την υποστήριξη της στο Κίεβο δεν συγκέντρωσε περισσότερα από πέντε χιλιάδες άτομα, και όλες οι μαζικές διαδηλώσεις αυτού του κόμματος έπρεπε να χρησιμοποιούν πληρωμένους για επιπλέον. Το Batkivshchyna καθώς επίσης και το Κόμμα των Περιφερειών δεν έχει σχεδόν καμία σημαντική υποστηρικτική ή ακτιβιστική βάση, αλλά έχει αρκετά μεγάλους υλικούς πόρους.

Η σχέση της αποανάπτυξης με την (άμεση) δημοκρατία

Τί μας κάνει όμως να πιστεύουμε ότι η κρίση θα οδηγήσει σχεδόν νομοτελειακά στη δημιουργία αντι-ιεραρχικών αμεσοδημοκρατικών δομών και ότι αυτές θα προτείνουν με τη σειρά τους ένα μέλλον αποανάπτυξης; Δυστυχώς κανείς από τους παραπάνω συνειρμούς δεν είναι φυσικός, και πρέπει να γίνει ιδιαίτερη προσπάθεια για τη ρητή σύνδεση των προταγμάτων της ριζοσπαστικής οικολογίας και της άμεσης δημοκρατίας. Αναλύοντας τις αντιδράσεις των τελευταίων ετών, στην Ελλάδα και παραπέρα, βλέπουμε ότι υπάρχει η ανάγκη μιας πιο συνειδητοποιημένης αντίδρασης και χειραφέτησης, όχι προς την κατεύθυνση μιας αυξημένης «προσωπικής αυτονομίας» και μεγαλύτερης κατανάλωσης, αλλά προς τη συλλογική αυτοθέσμιση.

Για την Ουκρανική εξέγερση και τα πραγματικά διλήμματα

Εδώ και τρεις μήνες πλέον οι πλατείες του Κιέβου γεμίζουν με διαδηλωτές διαφόρων πεποιθήσεων (κυρίως όμως φιλελεύθερους ευρωπαϊστές και φανατικούς ακροδεξιούς) οι οποίοι, με σκοπό να εκφράσουν την δυσαρέσκειά τους στην απόφαση της κυβέρνησης Γιανουκόβιτς να παγώσει τις διαδικασίες για εμπορική σύνδεση με την Ευρωπαϊκή Ένωση και να μην υπογράψει την ιστορική συμφωνία στρέφοντας το βλέμμα της προς τη Ρωσία, ξεχύθηκαν στους δρόμους. Η κλιμάκωση των ταραχών και η γενίκευση των συγκρούσεων με τις δυνάμεις καταστολής είχε ως αποτέλεσμα ο αριθμός των νεκρών να ξεπεράσει τους 50. Όπως όμως όλα δείχνουν οι κινητοποιήσεις έχουν πλέον για τα καλά παραδοθεί στο έλεος παραστρατιωτικών φασιστικών ομάδων, κάτι που άλλωστε ήταν εμφανές και από την αρχή…

Παραδεχτείτε το, οι πολιτικές σας είναι γάμησέ τα βαρετές

Το κείμενο αυτό γράφτηκε από τη συντρόφισσα Nadia C. στην Αμερική και το 2007. Ωστόσο μπορούμε να εντοπίσουμε πολλά θετικά σημεία κριτικής και σε μια γλώσσα απλή και κατανοητή, χωρίς άσκοπους και βαρετούς political correct βερμπαλισμούς και μια στείρα θεωρητικολογία και τσιτάτα αυτοαναφορικότητας, σε ό,τι αφορά τα κινήματα του «κοινωνικού» αναρχισμού/αριστερού ή όπως αυτοπροσδιορίζονται, αλλά και γενικά, τα οποία σημεία κριτικής βλέπουμε να έχουν πολλές ομοιότητες με τον ελληνικό αναρχικό χώρο τώρα.

Σπέρνουν πείνα, θερίζουν θυμό: γιατί η Βοσνία καίγεται

Μετά την πυρπόληση του κυβερνητικού κτιρίου της Τούζλα, ο επικεφαλής του καντονιού Sead Čaušević παραιτήθηκε, ενώ την τρίτη ημέρα αναταραχών ακόμη και κυβερνητικό καντονίο μιας άλλης βιομηχανική πόλης, της Zenica, πυρπολήθηκε και ο πρεσβύτερός της παραιτήθηκε επίσης. Την ίδια ακριβώς ημέρα, στην εθνικά διχοτομημένη πόλη του Μόσταρ, τόσο το δημαρχείο και όσο και το κτίριο του καντόν πυρπολήθηκαν, καθώς και τα κεντρικά γραφεία των δύο κύριων εθνικιστικών κομμάτων, του κροατικού HDZ και του Βοσνιακού SDA. Στην πρωτεύουσα του Σεράγεβο το προεδρικό κτίριο που φιλοξενεί εθνικά αρχεία, το καντονικό και δημοτικό συμβούλιο έγιναν στόχος της οργής, όντας σύμβολα μιας διεφθαρμένης και ανίκανης πολιτικής τάξης που λεηλατεί τη χώρα από το τέλος του τελευταίου πολέμου. Στο Σεράγεβο, σε πρώτη φάση, η αστυνομία αντέδρασε με χειροβομβίδες κρότου-λάμψης και πλαστικές σφαίρες, ενώ αναφέρθηκαν συγκρούσεις στην περιοχή Skenderija.

και οι φούσκες καλά κρατούν

Στο βιβλίο του Το αίνιγμα του κεφαλαίου, ο David Harvey μας υπενθυμίζει ότι κεφάλαιο είναι χρήμα στο κυνήγι κι άλλου χρήματος. Εφόσον αφεθεί ανεξέλεγκτο από κοινωνικούς περιορισμούς, το κεφάλαιο ωθούμενο από την ανάγκη του για διαρκή, όλο και πιο ταχεία κίνηση και αναπαραγωγή, απομακρύνεται από τις δραστηριότητες οι οποίες έχουν κοινωνικό όφελος αλλά συνήθως μικρό ή αργό κέρδος, και καταλήγει σε φούσκες, όπως αυτές της αγοράς κατοικίας ή των χρηματικών παραγώγων. Από τα δημόσια έργα και το χρηματιστήριο μέχρι τον αθλητισμό και το ποδόσφαιρο, με το οποίο και θα ασχοληθώ σε αυτό το άρθρο, οι οικονομίες του ύστερου καπιταλισμού είναι σε μεγάλο βαθμό ένα σύνολο από άχρηστες φούσκες, οι οποίες εξυπηρετούν έναν και μοναδικό σκοπό: την κίνηση του χρήματος.

Παρέμβαση στο τηλεφωνικό κέντρο του Γ. Σταθόπουλου

Παρέμβαση πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη το απόγευμα και το πρωί της Παρεσκευής στο τηλεφωνικό κέντρο του Γ. Σταθόπουλου εξαιτίας της απόλυσης συναδέλφου πριν λίγο καιρό. Αφορμή της απόλυσης ήταν η “μη επίτευξη στόχου”, αλλά στην ουσία ο συνάδελφος απολύθηκε επειδή δεν δέχτηκε αμαχητί τη μείωση μισθού. Οι προσπάθειες του αφεντικού, όταν μας αντίκρισε, να μας πείσει ότι θέλει το… καλό των εργαζόμενων, αλλά και να ειρωνευτεί τη δράση μας, δεν έμειναν αναπάντητες μιας και δεν είμαστε διατεθειμένοι να ακούμε τον κάθε εργοδότη που πλουτίζει σε βάρος μας να μας ειρωνεύεται και να μας κάνει κηρύγματα περί… καλοσύνης.

Εν αμφιβολία κατά του κατηγορουμένου

Οι δικαστές, σε μια προσπάθεια να ανταγωνιστούν τον έλληνα μεταμοντέρνο μπάτσο που ξέρει και να βασανίζει αλλά και να δουλεύει πίσω από ένα φορητό υπολογιστή προσπαθώντας να εντοπίσει τους κακοποιούς όπως στα αμερικάνικα b-movies, καταφέρνουν να ξεπερνούν τον εαυτό τους κάθε φορά που πέφτει στον ιστό τους κάποιος αναρχικός. Καταστρατηγώντας προκλητικότατα τόσο τις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις όσο και την ποινική δικονομία που ρυθμίζει τους κανόνες διεξαγωγής μιας δίκης, προσδίδουν μια τόσο λούμπεν χυδαιότητα σ’ αυτό που κάνουν που δεν χρειάζεται να μπει κανείς στον κόπο να κάνει μια συζήτηση για τη φύση του Νόμου ως Μεγάλου Φρουρού της κυρίαρχης τάξης. Κάνουν τα πράγματα πιο απλά: καταργούν κάθε νομική εγγύηση που παρέχει ακόμα κι αυτό το δίκαιο που προφυλάσσει την τάξη που υπηρετούν, σα να έχουν χάσει κάθε ψυχραιμία, σα να πρόκειται για λυσσασμένους χωροφύλακες που υστεριάζουν, σα να μην ξέρουν καν νομικά.