Category Ελληνικά

Αναρχική Ομοσπονδία Εδιμβούργου: Μην πενθείτε! Οργανωθείτε!

Εμείς ούτε θρηνούμε, ούτε γιορτάζουμε. Η κινδυνολογία της καμπάνιας του ΟΧΙ, θα είχε αποδειχθεί παντελώς αβάσιμη. Το ίδιο και οι υποσχέσεις της καμπάνιας του ΝΑΙ. Στην πραγματικότητα οι ζωές μας θα εξακολουθούσαν να είναι σε μεγάλο βαθμό ίδιες με πριν και στις δύο περιπτώσεις. Θα πηγαίναμε με κόπο στις ίδιες δουλειές που πάντοτε μισούσαμε, από τους ίδιους δρόμους, με την ίδια συμφόρηση, με τα ίδια ακριβά μέσα μεταφοράς. Θα το κάναμε αυτό ώστε να μπορούμε να επιστρέφουμε τα χρήματα των μισθών μας στην καπιταλιστική τάξη, στα ίδια εμπορικά καταστήματα, να πληρώνουμε ενοίκιο στους ίδιους σπιτονοικοκύρηδες και υποθήκες στις ίδιες τράπεζες. Θα πηγαίνουμε τα παιδιά μας στα ίδια σχολεία με το ίδιο εκπαιδευτικό σύστημα, κι όταν είμαστε άρρωστοι θα περιμένουμε να χρησιμοποιήσουμε τα ίδια νοσοκομεία

Σχολείο: 12 χρόνια φυλακή – μια συζήτηση με τη Νέλλη Ψαρρού

Μέσα στον καπιταλισμό υπάρχουν πάντοτε νησίδες. Και ενίοτε αυτές οι νησίδες γίνονται νησιά και αναγκάζουν το σύστημα να εμπλουτιστεί, ας πούμε, πιο δημοκρατικά. Αλλά αυτά τα εγχειρήματα αν δεν τα αγκαλιάσει μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας, είναι αναγκασμένα να παραμείνουν μεμονωμένα εγχειρήματα. Και τότε δεν θα μπορέσουν καν να σταθούν, γιατί θα υπάρξει πολύ σκληρή καταστολή. Τα γνωρίζω αυτά τα εγχειρήματα που λες. Και εδώ και στο Βόλο και στην Κρήτη. Μπορούν να εφαρμοστούν – και πάλι όχι με πλήρη νομιμότητα – μέχρι τα έξι χρόνια. Από τα έξι χρόνια και μετά, ο νόμος είναι αμείλικτος, δε σου επιτρέπει να μην πας το παιδί στην πρώτη δημοτικού. Εκεί έρχεται η καταστολή. Ο μόνος τρόπος, λοιπόν, για να μπορέσει να λειτουργήσει κάτι τέτοιο κατά τόπους, είναι να αποτελεί αίτημα της κοινωνίας, να το στήσει και να το στηρίξει η ίδια η κοινωνία απέναντι στην καταστολή. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος.

David Graeber – Γιατί ο κόσμος αγνοεί τους Κούρδους επαναστάτες στη Συρία;

Αν σήμερα υφίσταται κάτι παράλληλο με τους επιφανειακά κατανυκτικούς δολοφονικούς Φαλαγγίτες του Φράνκο, τί άλλο θα μπορούσε να είναι εκτός από την ISIS; Αν υπάρχει ένας παραλληλισμός με την Mujeres Libres της Ισπανίας, ποιός άλλος θα μπορούσε να είναι, πέρα από τις θαρραλέες γυναίκες που υπερασπίζονται τα οδοφράγματα στο Κομπάνι; Πρόκειται ο κόσμος – και αυτή τη φορά πιο σκανδαλωδώς από όλα, η διεθνής αριστερά – πραγματικά να καταστεί συνένοχος αφήνοντας την ιστορία επαναληφθεί;

Τι είδους πόλη είναι αυτή που απαγορεύει βιβλία;

Την περασμένη εβδομάδα, κατά τη διάρκεια της Εβδομάδας Απαγορευμένων Βιβλίων της Ένωσης Αμερικανικών Βιβλιοθηκών, έμαθα ότι μια ομάδα γονέων άσκησε πίεση στο δημόσιο σχολείο στο οποίο είχα φοιτήσει, στο Τέξας, για την κατάργηση όχι ενός, αλλά επτά βιβλίων από τις εγκεκριμένες λίστες ανάγνωσης. Το γεγονός δεν μου προκάλεσε έκπληξη. Το Highland Park High School βρίσκεται ίσως στην καλύτερη σχολική περιφέρεια της πολιτείας, εξυπηρετεί μια συντηρητική κοινότητα 31.000 κατοίκων, με δύο μικρές πόλεις που ασχολούνται με το ποδόσφαιρο και την προσευχή και των οποίων ο πληθυσμός είναι κατά 99% λευκοί…

Φαντασία και λόγος στον Κορνήλιο Καστοριάδη

Η αντιμετώπιση του Κορνήλιου Καστοριάδη από την ελληνική διανόηση και δή την αριστερή δεν είναι από τις πιο ευτυχείς, κυμαίνεται απο την διαστρεβλωτική έως την δογματική απόρριψη. Ήδη ο Πουλαντζάς και ο Μπασάκος τον απέρριπταν χωρίς ανάλυση και επιχειρήματα, ο μεν πρώτος ως «ιρρασιοναλιστή», ο δε δεύτερος διότι «καταδικάζει τον λόγο και θέλει την ολοσχερή εξαφάνιση κάθε δυνατότητας κριτικής»[1]. Στον ίδιο περίπου δρόμο βαδίζει και ο Κοσμάς Ψυχοπαίδης (εφεξής ΚΨ), ο οποίος εντάσσει τον Καστοριάδη στην «ανορθολογική σκέψη». Στο κείμενό του με τίτλο «Το ανορθολογικό στοιχείο στην ελληνική θεωρητική σκέψη»[2], σκοπό έχει, όπως ο ίδιος ο ΚΨ γράφει, την «σκιαγράφηση ορισμένων μορφών της ανορθολογικής σκέψης στη χώρα μας», και «να δείξει μερικές από τις εσωτερικές αντινομίες που περιέχουν οι κατασκευές της ανορθολογικής σκέψης…

Ελένο Σάνια, Χρειαζόμαστε επειγόντως μια επανάσταση των συνειδήσεων

Το κίνητρο το οποίο πριν από δώδεκα χρόνια τώρα με οδήγησε στην απάφαση να γράψω το βιβλίο, υπάκουε σε μια αυθόρμητη απόκριση, όχι σε ένα εκ των προτέρων σχεδιασμένο έργο. Συνέβη το ακόλουθο: καλεσμένος από το Πανεπιστήμιο του Μαρβούργου για να δώσω μια διάλλεξη πάνω στον απολίτιστο1 πόλεμό μας, διαπίστωσα ότι το ακροατήριο είχε μια εντελώς στρεβλή ιδέα γι” αυτόν· μέχρις σημείου ορισμένοι από τους παρευρισκόμενους στη συνάντηση να θεωρούν δεδομένο ότι ο -ηγέτης του POUM2 ο οποίος δολοφονήθηκε από Ισπανούς ή Ρώσους σταλινιστές- Αντρές Νιν ήταν πράκτορας στην υπηρεσία του Φράνκο και του φασισμού…

Ανάγκη για νέα μεταπολίτευση

Με την ευκαιρία της 40ης επετείου από τον Ιούλιο 1974, που έγινε η «ομαλή» μεταβίβαση της εξουσίας από το δικτατορικό καθεστώς στον παραδοσιακό πολιτικό κόσμο, γράφτηκαν μερικές ανακρίβειες και παρανοήσεις για την αλλαγή αυτή. Η μεγαλύτερη από αυτές είναι ότι τότε υπήρξε «αποκατάσταση της δημοκρατίας». Όμως η αλήθεια είναι διαφορετική. Δεν έγινε καμία «αποκατάσταση της δημοκρατίας», διότι αφ΄ενός πριν από τη δικτατορία δεν υπήρχε δημοκρατία, αλλά μοναρχία («Βασίλειον της Ελλάδος») με συνταγματικές εκτροπές (1965), και αφ’ ετέρου το μεταπολιτευτικό καθεστώς δεν ήταν δημοκρατία, αλλά κοινοβουλευτισμός. Ο κοινοβουλευτισμός ουδεμία σχέση έχει με τη δημοκρατία, είναι φιλελεύθερη ολιγαρχία, όπως έχει αναλύσει ο Κορνήλιος Καστοριάδης.

Γιάννενα: Ιδού το νέο πρότυπο ιατρικό κέντρο

Η Πέμπτη 18 Απριλίου 2013 δεν ήταν σαν τις υπόλοιπες μέρες του 5ου καταληψιακού έτους της Αντιβίωσης. Οι αρχές του τόπου συναντήθηκαν για να δώσουν ένα τέλος σε μια ακόμα “εστία ανομίας”, για να χρησιμοποιήσουμε μια αγαπημένη φράση του Ν. Δένδια. Την πρωτοβουλία για τη συνάντηση πήρε ο Γενικός Γραμματέας Αποκεντρωμένης Διοίκησης Ηπείρου – Δυτικής Μακεδονίας Θεοδωρίδης και συμμετείχαν ο Περιφερειάρχης Ηπείρου Αλέξανδρος Καχριμάνης, ο Δήμαρχος Ιωαννίνων Φίλιππας Φίλιος, ο διοικητής του νοσοκομείου Χατζηκώστα Φώτης Βάββας και ο Αστυνομικός Διευθυντής Ιωαννίνων Ανδρέας Παπιγκιώτης. Το έδαφος για την εκκένωση είχε προλειάνει ο ρατσιστικός τύπος της πόλης, με τον Πρωϊνό Λόγο να δίνει τον τόνο.

Τριήμερο «Οι καταλήψεις σώζουν», 02-03-04 Οκτώβρη

Τριήμερο εκδηλώσεων στα Ιωάννινα με κεντρική θεματική τη στέγη και την κατάληψη της σαν μέσο συλλογικής αντίστασης. Την πρώτη μέρα συζητηθεί το «τι συμβαίνει με τα σπίτια», η αλλαγή υποδείγματος στην αγορά στέγης, οι κατασχέσεις και οι πλειστηριασμοί που έχουν ήδη ξεκινήσει και τα μέσα με τα οποία μπορούμε να απαντήσουμε. Τη δεύτερη μέρα θα προβληθεί συνέντευξη της Άπατρις με συντρόφισσα της κατάληψης Can Vies στη Βαρκελώνη και θα παρουσιαστεί ένα ιστορικό της κατασταλτικής επίθεσης εναντίον των καταλήψεων στην Ελλάδα, με το χαρακτηριστικό παράδειγμα της ΛΚ37. Το Σάββατο, θα πραγματοποιθεί ΠΟΡΕΙΑ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ, ξεκινώντας απ’ τον Πλάτανο.

Στείλτε την υπόλοιπη Ακρόπολη στο “Βρετανικό” Μουσείο

Έτσι λοιπόν, και εφόσον ο εθνικιστικός θίασος αυτής της χώρας (όπως και κάθε χώρας φυσικά) έχει επιλέξει να αγνοήσει τη φιλοσοφία (και φυσικά την αυτοψυχανάλυση) όπως και την τεκμηριωμένη αντίληψη για την εξέλιξη των (καλών) τεχνών, εφόσον το αυτονόητο μπορεί να οριστεί με τα αδιαμφισβήτητα επιχειρήματα της επαναλαμβανόμενης θυμικής αοριστολογίας και της μίζερης μικροαστικής μεμψιμοιρίας, είναι καιρός να αποχαιρετήσει και την γλυπτική, την ιστορία της τέχνης και την αρχαιολογία, στέλνοντας και τα υπόλοιπα κτίρια της Aκρόπολης στο “Βρετανικό” (φυσικά με πολλά εισαγωγικά) μουσείο…