Menu

EAGAINST.com

Σχετικά με την επίθεση στα Εξάρχεια

Η κρατική καταστολή και η αστυνομική βία, όπως όλοι γνωρίζουμε, δεν είναι κάτι καινούργιο. Ούτε στην Ελλάδα ούτε στην Ευρώπη ούτε οπουδήποτε στον κόσμο. Άλλωστε, οι θεσμοί του Κράτους και της Αστυνομίας είναι απόλυτα συνυφασμένοι με την κοινωνική καταστολή. Δεν χρειάζεται σ’ αυτό το κείμενο να μιλήσουμε για τα αυτονόητα. Κράτος και βία πηγαίνουν μαζί. Η Αστυνομία είναι το δεξί χέρι της Εξουσίας και των κυρίαρχων στρωμάτων και κάνει τη δουλειά για την οποία είναι φτιαγμένη..

Στις παρούσες συνθήκες, με την κοινωνία να βράζει λόγω της απίστευτης εξαθλίωσής της – η οποία δεν έχει να κάνει μόνο με την οικονομική κρίση, αλλά και με την κρίση «αξιών» που υποτίθεται ότι μια «Δημοκρατία» σαν τη δική μας εξασφάλιζε, όπως π.χ. η ελευθερία λόγου και έκφρασης – το κράτος δεν δίστασε να στραφεί ευθέως και ανοιχτά εναντίον της (της κοινωνίας). Το είδαμε τον Μάιο του 2010, τον Μάιο του 2011, στις 15 και 29-30 Ιουνίου 2011, στις 19 και 20 Οκτωβρίου 2011, την 12 Φεβρουαρίου 2012. Και το βλέπουμε, σε μικρότερη κλίμακα, καθημερινά.

Πλέον, η Αθήνα θυμίζει κατεχόμενη πόλη. Σε κάθε γωνία υπάρχει Αστυνομία. Συνήθως, οι αστυνομικοί των ΜΑΤ με φουσκωμένες μούρες και προτεταμένα όπλα χαζεύουν για ατελείωτες ώρες. Μέχρι…μέχρι να πάρουν από κάπου, κάποια εντολή και ν’ αρχίσουν τις αγριότητες, παραβιάζοντας κάθε νόμο και πέρα από κάθε λογική. Έτσι φαίνεται τουλάχιστον. Αλλά είναι έτσι; Η αλήθεια είναι πως όχι. Η αστυνομική ασυδοσία και η ανείπωτη βία, ναι μεν ασκείται εν τοις πράγμασι, από επαγγελματίες τραμπούκους, αλλά αυτοί δεν αυτοσχεδιάζουν – τουλάχιστον όχι πάντα και όχι σε επίπεδο απόφασης και επέμβασης. Το ζήτημα αν ξεπερνούν κάθε φαντασία ως προς το ζήλο που επιδεικνύουν είναι άλλο και δεν θα μας απασχολήσει εδώ.

Το πολιτικό μας σύστημα, διαισθανόμενο ότι καταρρέει και όντας πανικοβλημένο, αντιδρά, αντίστοιχα, σπασμωδικά. Η φοβερή και φαινομενικά αδικαιολόγητη καταστολή που έχει εξαπολύσει εναντίον της κοινωνίας και κυρίως εναντίον του αναρχικού-αντιεξουσιαστικού χώρου, είναι λοιπόν κάτι που έπρεπε να περιμένουμε: είναι το λογικά επόμενο βήμα μιας απελπισμένης ολιγαρχίας που άρχισε να κατανοεί ότι εντός της κοινωνίας υπάρχουν δυνάμεις που μπορούν και θέλουν να σκεφτούν. Που μπορούν και δεν θα διστάσουν να αντισταθούν. Οι οποίες είναι ικανές να διαδώσουν με το Λόγο τα προτάγματά τους. Οι οποίες, συνεπώς, είναι επικίνδυνες για την Εξουσία.

Λίγες εβδομάδες πριν τις εκλογές, το κράτος επιδιώκει την φίμωση του μόνου πολιτικού χώρου που αρνείται τη συμμετοχή του σε αυτές αμφισβητώντας έμπρακτα κάθε ιεραρχικό θεσμό και δρώντας με όρους αυτοοργάνωσης και αλληλεγγύης. Στην προσπάθειά του να φιμώσει κάθε επαναστατική φωνή, εν όψει και της Πρωτομαγιάς, επιχειρεί να καταστήσει την προεκλογική διαδικασία, μια ασφαλή για την πολιτική και οικονομική ελίτ περίοδο . Να περιοριστεί ο πολιτικός διάλογος στα θέματα που κατευθύνονται από τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης, δηλαδή να σχηματιστεί ένα επικοινωνιακό κλουβί Νεοφιλελεύθερης και ακροδεξιάς ρητορικής, να ενοχοποιηθεί όσο γίνεται περισσότερο η ίδια η κοινωνία, ώστε να καταλήξει στη φάση της αυτομαστίγωσης με την ψήφο της. Στο εγχείρημα τους αυτό, γνωρίζουν πολύ καλά πως πρέπει να εφαρμόσουν την τακτική του «σοκ και δέος» στον αντιεξουσιαστικό χώρο, ώστε να τον αδρανοποιήσουν προσωρινά. Να, όμως, που αρχίζουμε να αποκτάμε αντισώματα…

Στεκόμαστε απέναντι στην κρατική τρομοκρατία, στις ολοένα και περισσότερες επιθέσεις σε κινηματικές, πολιτικές δράσεις, στην υπόγεια προπαγάνδιση της φούσκας των νεοναζί, απέναντι σ’ ένα σύστημα που γεννά φόβο, ανέχεια, απελπισία. Στεκόμαστε δίπλα σε όσους και όσες διψάνε για δημιουργία, για αυτονομία, για αυτοδιαχείριση. Οι κρατικές επιθέσεις δεν θα μείνουν αναπάντητες, ούτε θα απαντηθούν με τα ίδια μέσα. Τα όπλα μας είναι η αλληλεγγύη, η φαντασία, η συντροφικότητα. Όπλα που κανένας στρατός ποτέ δεν θ’ αποκτήσει. Αλληλεγγύη σε όλους/όλες!

H ανακοίνωση του κατειλλημένου κοινωνικού χώρου ΒΟΞ:

Στηρίζουμε/συμμετέχουμε το αυριανό live αλληλεγγύης στην καταληψη του ΒΟΞ

Σήμερα, 20 Απρίλη, στις 6 πμ, πλήθος κατασταλτικών δυνάμεων με τρεις εισαγγελείς απέκλεισαν όλη την περιοχή των Εξαρχείων, ξυπνώντας μνήμες της εγκαθίδρυσης της Χούντας το ’67. Υλοποιώντας άμεσα και για πρώτη φορά την εντολή του εισαγγελέα Αρείου Πάγου Τέντε και με την αγαστή συνεργασία της εισαγγελέως Ράϊκου προχώρησαν στη σφράγιση του Κοινωνικού Κέντρου ΒΟΞ, χρησιμοποιώντας το πιλοτικά για να στείλουν ξεκάθαρο μήνυμα καταστολής των καταλήψεων και των ανοικτών κοινωνικών χώρων όπου λειτουργούν αυτοδιαχειριζόμενα εγχειρήματα, αλλά και ευρύτερων αγώνων που χρησιμοποιούν την κατάληψη ως μέσο αγώνα. Το ΒΟΞ ήταν η αρχή.

Μετά από εισαγγελικούς εκβιασμούς η Διοίκηση του ΙΚΑ προέβει σε μήνυση κατά του κατειλημμένου κοινωνικού κέντρου ΒΟΞ προσφέροντας έτσι και τυπικά τη νομιμοποίηση της ήδη προαποφασισμένης εκκένωσης. Ήδη το εγχείρημα αυτό στοχοποιήθηκε όπως και άλλες καταλήψεις στο πρόσφατο παρελθόν με αφορμή επερωτήσεις μνημονιακών και μη βουλευτών αλλά πάντα πρόθυμων να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στη «διατήρηση του νόμου και της τάξης».
Όσον αφορά την παραπληροφόρηση των ΜΜΕ που συνεπικουρούν πάντα τις κατασταλτικές επιθέσεις, θριαμβολογώντας με απευθείας συνδέσεις, στήνοντας το γνωστό μιντιακό υπερθέαμα και εκτοξεύοντας τόνους λάσπης, εμείς δεν έχουμε την υποχρέωση να απαντήσουμε στο παραλήρημά τους.

Είναι προφανές ότι στόχος τους είναι η καταστολή όλων των κοινωνικών-πολιτικών εγχειρημάτων που θέτουν στο επίκεντρο του λόγου και της δράσης τους τον αντιιεραρχικό, αυτοοργανωμένο, αντικαθεστωτικό αγώνα, ειδικά σήμερα που τέτοια εγχειρήματα μέσα σε συνθήκες ολοκληρωτισμού αποτελούν κομμάτι ενός δικτύου πολύμορφων κοινωνικών αντιστάσεων. Στα πλαίσια αυτά, στις αρχές του 2012, άτομα από τον αναρχικό-αντιεξουσιαστικό χώρο καταλάβαμε το ΒΟΞ με στόχο τη μετατροπή του σε ανοιχτό κοινωνικό κέντρο.

Η πρωτοφανής αυτή κατασταλτική επιχείρηση δε θα μείνει αναπάντητη.
Ως πρώτη κίνηση, καλούμε το Σάββατο στις 6 μμ σε συγκέντρωση στην πλατεία Εξαρχείων, όπου θα ακολουθήσει η προγραμματισμένη συναυλία του Κοινωνικού Κέντρου ΒΟΞ.
Το ΒΟΞ ή θα είναι κατειλημμένο κοινωνικό κέντρο ή δε θα είναι τίποτα
Κάτω τα χέρια από τις καταλήψεις
Αντίσταση – Αυτοοργάνωση – Αλληλεγγύη
Κατειλημμένο Κοινωνικό Κέντρο ΒΟΞ»

Συγγραφή: Ian Delta, Efor


Σύντομο URL: http://wp.me/pyR3u-ay0

Μέτρα εναντίον των διαδηλώσεων στην Ισπανία

Η Ισπανική Κυβέρνηση, σύμφωνα με τον Υπουργό Εσωτερικών Alberto Fernández-Díaz, πρόσφατα ανακοίνωσε «δρακόντεια μέτρα για να καταπνίξει τις διαμαρτυρίες» όπως τα ονομάζει η Daily Telegraph. Η εφημερίδα ανέφερε σαν σοβαρό δείγμα της κριτικής και του συναγερμού που έχουν προκαλέσει στην Ισπανική Κοινωνία τα νέα μέτρα το γεγονός ότι τα hashtags #soycriminial (είμαι εγκληματίας) και #Holadictatura (γεια σου δικτατορία) έγιναν ιδιαίτερα δημοφιλή. Tα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα κινδυνεύουν σοβαρά στην Ισπανία αφού η κυβέρνηση σχεδιάζει να αλλάξει τον Ισπανικό Ποινικό Κώδικα ώστε να ποινικοποιήσει «αυτούς που καλούν σε διαδήλωση ή κινητοποίηση από οποιοδήποτε Μέσο Ενημέρωσης» (όπως τα κοινωνικά δίκτυα) που θα μπορούσε να «διαταράξει σοβαρά την κοινωνική ειρήνη», κατηγορώντας τους για «εμπλοκή σε εγκληματική οργάνωση». Αυτό σημαίνει ότι η μη-βίαιη και παθητική αντίσταση τοποθετείται στο ίδιο επίπεδο με την «εγκληματική δράση κατά της αστυνομίας», και οι ειρηνικοί διαδηλωτές θα αντιμετωπίζονται ως τρομοκράτες.

Στο ίδιο πνεύμα, ο τοπικός Υπουργός Εσωτερικών της Κυβέρνησης της Καταλονίας, έκανε δηλώσεις στις 4 Απριλίου σχετικά με την προώθηση περιορισμών στο δικαίωμα της συνέλευσης, με εφαρμογή πιο αυστηρών νόμων, σκλήρυνση του Ποινικού Δικαίου, αλλαγή της πολιτικής πληροφοριοδότησης καθώς και των όρων προσαγωγής και προληπτικής κράτησης. Εκφράζοντας την ανησυχία της για αυτά τα προτεινόμενα μέτρα που οδηγούν σε μια σαφώς πιο καταπιεσμένη κοινωνία, η Ομοσπονδία Γειτονιών της Βαρκελώνης FAVB κάλεσε σε διαδήλωση στις 14 Απριλίου, αρνούμενη τις περικοπές σε δικαιώματα και ατομικές ελευθερίες.

Ένας άνθρωπος σε αναπηρικό καροτσάκι είχε συλληφθεί πριν από δύο βδομάδες , επειδή σταμάτησε μπροστά σε κλούβες της αστυνομίας κατά τη διάρκεια διαμαρτυρίας έξω από τις φυλακές της Βαρκελώνης. Ζητούσε την απελευθέρωση των τριών νεαρών, που είχαν φυλακιστεί προληπτικά από την Απεργία της 29ης Μαρτίου. Κατηγορήθηκαν ως μέλη ομάδας εναντίον του συστήματος που επεδίωκε την κατάλυση της δημόσιας ειρήνης, κατά τρόπο επικίνδυνο. Βρίσκονται υπό κράτηση με απόφαση της δικαστού Carmen García, λόγω της πιθανότητας επανεμπλοκής τους κατά την διάρκεια της Εργατικής Πρωτομαγιάς ή κατά τη συνάντηση Κορυφής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας που θα πραγματοποιηθεί στη Βαρκελώνη στις 3 Μαίου.

Πρέπει να σημειώσουμε ακόμα ότι αυτά τα μέτρα θα οδηγήσουν στον περιορισμό της νομικής προστασίας για δημοσιογράφους, μπλόγκερς, tweeters… Επίσης ότι ανοίγουν διάπλατα την πόρτα για αστυνομικές και νομικές αυθαιρεσίες, που θα αποτελέσουν σοβαρή απειλή για την ελευθερία της πληροφόρησης, του τύπου και της έκφρασης. Για να μην πάμε πολύ μακριά, την περασμένη βδομάδα, ο δημοσιογράφος, ακτιβιστής και μπλόγκερ της «Αραβικής Άνοιξης» Rachid Alí που δουλεύει στο Terrasa Respon (κοινοτικό κέντρο οριζόντιων δομών), συνελήφθη στις 9 Απριλίου γύρω στις 7μμ, από δύο αστυνομικούς με πολιτικά. Ο Rachid θα κινηθεί νομικά εναντίον αυτής της «παράνομης κράτησης», σύμφωνα με το δικηγόρο του.

Μιλώντας για την δημοσιογραφία, ας θυμηθούμε το περίεργο άρθρο που εμφανίστηκε στην καταλανική εφημερίδα La Vanguardia. Σε ενυπόγραφό άρθρο του, ο δημοσιογράφος Enric Juliana κατηγορεί μία Ιταλική ομάδα με αναρχικό χαρακτήρα που γεννήθηκε από το κίνημα NON-TAV (λαϊκή διαμαρτυρία εναντίον της κατασκευής του τρένου υπερταχείας στην όμορφη ιταλική κυλάδα Vall di Susa). Την θεωρεί εμπνευστή και υπεύθυνη για κάθε βίαιο ατύχημα που συνέβη σε διαδηλώσεις τον τελευταίο χρόνο στην Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης της 29ης Μαρτίου στη Βαρκελώνη. Αυτό προκάλεσε έντονη κριτική από την Ιταλική κοινότητα και όχι μόνο…

Το τελευταίο αυτό γεγονός, μαζί με το συναγερμό που προκάλεσαν οι δρακόντιες μεταρρυθμιστικές προτάσεις, όπως και η ανακοίνωση για αύξηση του αριθμού των ΜΑΤ, κάνουν πολλούς να σκεφτούν ότι υπάρχει καλά μελετημένο σχέδιο καταστολής.Τέλος, ένας οπαδός ποδοσφαιρικής ομάδας πρόσφατα σκοτώθηκε στο Μπιλμπάο, από πλαστική σφαίρα των ΜΑΤ μετά από νίκη της ομάδας του. Ακόμα και μετά από αυτό, τα συνδικάτα της Ισπανικής Αστυνομίας επιμένουν ακόμα στη χρήση πλαστικών σφαιρών.

Μετάφραση από: International Comission Barcelona via Athens Indymedia


Σύντομο URL: http://wp.me/pyR3u-axp

Ποιος όπλισε το χέρι του Μπρέιβικ;

via Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών (μικρή επεξεργασία από Eagainst.com)

O Άντρες Μπρέιβικ, του «Τάγματος των Ναϊτών», του οποίου η δίκη για το αποτρόπαιο μακελειό της Νορβηγίας με τραγικά θύματα 76 μέλη του Εργατικού Κόμματος Νορβηγίας ξεκίνησε σήμερα, εμφανίστηκε στο δικαστήριο απευθύνοντας ακροδεξιό χαιρετισμό προς το ακροατήριο που αποτελούσαν οικογένειας των θυμάτων, επιζήσαντες και δημοσιογράφοι και δηλώνοντας: “Παραδέχομαι τα γεγονότα, αλλά δεν παραδέχομαι την ενοχή μου”.

Οι συνήγοροί του είχαν ανακοινώσει την περασμένη εβδομάδα πως ο Μπρέιβικ θα δηλώσει “αθώος” και θα ισχυριστεί πως βρισκόταν σε “νόμιμη άμυνα” απέναντι στους “προδότες της πατρίδας του”.

Ο Μπρέιβικ τόνισε  πως δεν αναγνωρίζει τη νομιμότητα του δικαστηρίου. “Δεν αναγνωρίζω τα νορβηγικά δικαστήρια. Λαμβάνετε εντολές από πολιτικά κόμματα που υποστηρίζουν την πολυπολιτισμικότητα”, είπε χαρακτηριστικά.

Εκατοντάδες φασιστικές οργανώσεις ανά τον κόσμο, που αναφέρονται στο πολυσέλιδο μανιφέστο του –μεταξύ τους το ΛΑΟΣ και η Χρυσή Αυγή στην Ελλάδα– έσπευσαν αμυνόμενες να τον αποκηρύξουν και να αποσαφηνίσουν πως δεν διατηρούσαν καμία σχέση μαζί του. Η ηγέτης του ακροδεξιού Νορβηγικού «Κόμματος της Προόδου» εξέφρασε τη λύπη της για το γεγονός πως μέχρι το 2006 ο Μπρέιβικ υπήρξε μέλος του κόμματός της, παρότι, όπως παραδέχθηκε, «ορισμένες από τις απόψεις που ασπάζεται ο δολοφόνος αποτελούν και απόψεις του κόμματος»! Διαφόρων ειδών συγκαλυμμένοι ή ανοιχτοί φασίστες επιχείρησαν να εμφανίσουν σινικά τείχη ανάμεσα στην ιδεολογία τους και τον Μπρέιβικ: Άλλο –είπαν– ο αντι-ισλαμικός ρατσισμός, η καταδίκη της «πολυπολιτισμικότητας», ακόμα και οι επιθέσεις σε βάρος μουσουλμάνων στην Ευρώπη, και άλλο η στυγερή δολοφονία 70 λευκών Νορβηγών από τον Μπρέιβικ. Όμως η πραγματικότητα συνηγορεί για το αντίθετο…

Κοινή στρατηγική

Ο 32χρονος δράστης υπήρξε για πολλά χρόνια παραγωγικός, συμμετέχοντας σε εξτρεμιστικές ιστοσελίδες που σχετίζονται άμεσα με κοινοβουλευτικά και εξωκοινοβουλευτικά φασιστικά κόμματα της Ευρώπης. Ήταν ενεργό μέλος της νεολαίας του ακροδεξιού «Κόμματος της Προόδου» το 2005, όταν παρουσίαζε σε προεκλογική αφίσα του ένα σκουρόχρωμο αδύνατο άνδρα να σημαδεύει με το όπλο μια κάμερα υπό το μότο: «Ο δράστης είναι ξενικής καταγωγής». Οι πράξεις του Μπρέιβικ μπορεί να ήταν δική του απόφαση –αν και παραμένει μεγάλο ερώτημα το πώς εφοδιάστηκε τόσο εύκολα και ανυποψίαστα με όπλα, πώς συντόνισε τόσο άψογα τις ενέργειές του κ.λπ.– ωστόσο οι ακραίες σκέψεις που τον οδήγησαν σ’ αυτές, δεν γεννήθηκαν από το πουθενά. Χρησιμοποίησε βέβαια διαφορετικές μεθόδους για τον ίδιο σκοπό π.χ. από τους Νορβηγούς κυριλέ φασίστες της «Προόδου». Πρόκειται για τον ίδιο λόγο που η κοινοβουλευτική έκφραση της ρατσιστικής ακροδεξιάς στην Ελλάδα δεν χρησιμοποιεί τις «ακραίες» πρακτικές της Χρυσής Αυγής. Ο κοινωνικός συσχετισμός δεν τις επιτρέπει και όχι λόγοι «αρχής», όπως ισχυρίζεται ο Καρατζαφέρης. Επιπρόσθετα, πολλοί Έλληνες πιο… «ακραίοι» φασίστες θαυμάζουν τα εγκλήματα του Μπρέιβικ, όπως αποκαλύπτεται σε διαλόγους μεταξύ νεοναζί σε φασιστο-φόρουμ του διαδικτύου. Είναι όμως άλλο οργανώσεις σαν τη Χρυσή Αυγή να εξαπολύουν πογκρόμ κατά μεταναστών με τις πλάτες της ΕΛ.ΑΣ. όπως έκαναν την άνοιξη, και άλλης τάξης πολιτική πρόκληση να υποστηρίζουν ανοιχτά τα εγκλήματα του Μπρέιβικ. Κάτι τέτοιο –παρότι η καρδιά τους είναι με το δολοφόνο της Νορβηγίας– θα σήμαινε πολιτική περιθωριοποίηση των ακροδεξιών στην Ελλάδα ή στην Ευρώπη.

Φασιστική απειλή

Παρά την περιθωριακή φύση τους, οι πράξεις του Μπρέιβικ είναι άκρως επικίνδυνες. Όχι μόνο γιατί πρόκειται για την πρώτη φορά που φασίστες στρέφονται τόσο ανοιχτά δολοφονικά απέναντι σε «φίλους των μεταναστών». Ούτε μόνο επειδή υπάρχει κίνδυνος να βρεθούν δολοφόνοι μιμητές του σε άλλα μήκη και πλάτη του πλανήτη. Αλλά επειδή οι κάθε «Μπρέιβικ» τρέφονται από την ιδεολογική και πολιτική μήτρα σχηματισμών πολύ μαζικότερων από τα φασιστικά κοινοβουλευτικά και εξωκοινοβουλευτικά σχήματα της Ευρώπης. Όπως οι Χριστιανοδημοκράτες της Μέρκελ, που πέρσι δήλωνε πως το μοντέλο της πολυπολιτισμικότητας απέτυχε και πως τα παιδιά των μεταναστών αδυνατούν να ενσωματωθούν στη γερμανική κοινωνία. Όπως οι σοσιαλδημοκράτες του Παπανδρέου που έχουν εξαπολύσει πόλεμο ενάντια στη «λαθρο»-μετανάστευση από τον Έβρο μέχρι το κέντρο της Αθήνας.

Επιπρόσθετα, ο Μπρέιβικ υπογραμμίζει τους κινδύνους που απορρέουν από την επιλογή του κατεστημένου στην περίοδο της κρίσης να νομιμοποιήσει τα φασιστικά σιχάματα ανά την Ευρώπη, ελπίζοντας πως θα το βοηθήσουν στην αντιμετώπιση του κινήματος, των εργατικών αντιστάσεων και της Αριστεράς. Γι’ αυτό στην Ελλάδα το ΛΑΟΣ παίρνει από το ΠΑΣΟΚ τα εύσημα του κόμματος της «εθνικής συνεννόησης» καθημερινά. Γι’ αυτό οι Χρυσαυγίτες αποτελούν απαραίτητο συμπλήρωμα της αστυνομίας στις σκούπες εναντίον των μεταναστών, αλλά και εργαλείο προβοκάτσιας στις πανεργατικές απεργίες και τις πλατείες. Αυτές είναι οι βασικές αιτίες που στην περίοδο της κρίσης οι φασιστικές συμμορίες αποτελούν σοβαρή απειλή και η Νορβηγία έρχεται να το επιβεβαιώσει με τρόπο πολύ πιο εκκωφαντικό από τον Άγιο Παντελεήμονα…

Αντιρατσιστική αντιφασιστική δράση

Για όλους τους παραπάνω λόγους χρειάζεται μαζική αντιρατσιστική και αντιφασιστική δράση, πριν να είναι αργά. Πρέπει να προωθήσουμε την ενότητα ελλήνων και μεταναστών που τόσο αναγκαία είναι για να αποκρούσουμε τις συντονισμένες επιθέσεις του συστήματος. Για να μη μένουν αναπάντητες κάθε είδους μικρότερες ή μεγαλύτερες ρατσιστικές και φασιστικές προκλήσεις σε σχολεία, πόλεις και γειτονιές. Με στόχο το ξεσκέπασμα των ντόπιων νοσταλγών του Μπρέιβικ, των νεοναζί, χουντικών και φιλομοναρχικών βρυκολάκων, που κρύβονται πίσω από τον «πατριωτικό» μανδύα και χρησιμοποιούν το ρατσισμό για να διασπάσουν και να αποπροσανατολίσουν τον κόσμο που αντιστέκεται.


Σύντομο URL: http://wp.me/pyR3u-awN

Κάλεσμα του Occupy Oakland σε Παγκόσμια Γενική Απεργία

via Κουλτούρα Κ’ Επανάσταση

Η γενική απεργία επιστρέφει, με νέα μορφή, σε μία εποχή που χαρακτηρίζεται από σημαντικές περικοπές σε προϋπολογισμούς, ένα βίαιο αντιμεταναστευτικό ρατσισμό και μια αρπακτική και γενικευμένη χρηματοοικονομική σπέκουλα. Ο αριθμός εργαζομένων που ήταν εγγεγραμμένοι σε συνδικάτα στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2011 ήταν της τάξης του 11,8%, δηλαδή περίπου 14,8 εκατομμύρια άνθρωποι.

Εκείνο για το οποίο δεν μιλούν αυτοί οι αριθμοί είναι ο αυξανόμενος αριθμός των ανέργων και όσων βρίσκονται σε καθεστώς εργασιακής επισφάλειας σε αυτήν τη χώρα. Οι αριθμοί δεν μιλούν για τους χειρώνακτες, για τους αδήλωτους εργάτες, για τους κατ’ οίκον εργαζομένους, οι οποίοι προέρχονται ως επί το πλείστον από κοινότητες μεταναστών. Οι αριθμοί δεν μιλούν για εκείνους που ασχολούνται με τα οικιακά, ούτε για ολόκληρη την αόρατη οικονομία της εργασίας της άμισθης αναπαραγωγής. Οι αριθμοί δεν μιλούν για τους φοιτητές που έχουν χρέη δισεκατομμυρίων δολαρίων και κάνουν τη μία πρόχειρη δουλειά μετά την άλλη, προκειμένου να μπορέσουν να αποπληρώσουν τις φοιτητικές τους δαπάνες, οι οποίες βρίσκονται σε κατακόρυφη αύξηση. Οι αριθμοί δεν μιλούν για το τεράστιο ποσοστό των μαύρων αμερικανών που βρίσκονται στη φυλακή ή που εξαιρούνται από την εργασιακή σταθερότητα κι ασφάλεια εξαιτίας του ρατσισμού της κοινωνίας μας.

Τον Δεκέμβριο του 2011, στην πολιτεία της Καλιφόρνιας, η επίσημη τιμή της ανεργίας μόνο στο Ώκλαντ άγγιξε το καταστροφικό ποσοστό του 14,1%. Την ίδια στιγμή που πόλεις όπως το Ώκλαντ καταρρέουν λόγω της λιτότητας, ό,τι απομένει από το δημόσιο χρήμα προορίζεται για τη δωροδοκία και τη στρατιωτικοποίηση των αστυνομικών δυνάμεων προκειμένου ν’ αναχαιτιστεί η κοινωνική αναταραχή. Στις 2 Νοεμβρίου της περασμένης χρονιάς το κίνημα Occupy Oakland διοργάνωσε την πρώτη γενική απεργία στις Ηνωμένες Πολιτείες μετά τη γενική απεργία του 1946 στο Ώκλαντ, που απέκλεισε το κέντρο της πόλης και το λιμάνι. Πρέπει να μπορέσουμε να ξαναφανταστούμε μια γενική απεργία σε μία εποχή όπου η πλειονότητα των εργαζομένων δεν συνδικαλίζονται κι οι περισσότεροι από μας αγωνιζόμαστε περισσότερο για το προνόμιο στη δουλειά και λιγότερο για τη βελτίωση των ειδικότερων συνθηκών εργασίας μας.

Πρέπει να μεταφέρουμε τη σύγκρουση στο δρόμο, στα σχολεία και στα γραφεία των διεφθαρμένων τοπικών διοικήσεων. Το να ξαναφανταστούμε μια γενική απεργία σημαίνει να βρούμε σήμερα κιόλας τις λύσεις για τις κοινότητες που πλήττονται από τις περικοπές στον κρατικό προϋπολογισμό και από τις συνεχείς παρενοχλήσεις της αστυνομίας, ανεξάρτητα από ενδεχόμενη αλλαγή της δημοτικής αρχής. Το κίνημα Occupy Oakland καλεί και θα συμμετάσχει σε μια νέα κατεύθυνση του κινήματος των καταλήψεων, στηριζόμενο στη βεβαιότητα ότι αυτό που χρειάζεται δεν είναι μονάχα να βρούμε νέους τρόπους κάλυψης των αναγκών μας ανεξάρτητα από το κράτος, αλλά και να επιτεθούμε εναντίον των θεσμών που μας εξαναγκάζουν σε μια άθλια ζωή, γεμάτη εκμετάλλευση, χρέη και διαρκώς αυξανόμενη φτώχεια. ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΚΑΝ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ, ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΜΕ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΟΥΜΕ.

Η 1η Μάη είναι μια διεθνής αργία, επέτειος της σφαγής στην πλατεία Χέυμαρκετ το 1886, όταν η αστυνομία του Σικάγου, υπερασπιζόμενη, όπως πάντα, τα συμφέροντα του «1%» του πληθυσμού, επιτέθηκε δολοφονικά σε εργαζομένους που συμμετείχαν στη μαγιάτικη εκείνη γενική απεργία, διεκδικώντας την καθιέρωση του 8ώρου. Παρά τα όσα μας λένε οι πολιτικοί, ο ταξικός πόλεμος συνεχίζεται και στον 21ο αιώνα και στρέφεται εναντίον των εργαζομένων (της βάσης και των μη συνδικαλισμένων), των φοιτητών, των έγχρωμων, των ανέργων και των επισφαλών, των εμιγκρέδων, των αστέγων, των γυναικών, των κουήρ και των τρανς, καθώς και των φυλακισμένων. Αντί να βρούμε ένα κοινό έδαφος συνεννόησης με τα τέρατα, είναι η ώρα να τα πολεμήσουμε. Ήρθε η ώρα να κάνουμε την πάλη μια καθημερινή πραγματικότητα στην περιοχή του Κόλπου του Σαν Φρανσίσκο (Μπέυ Έρια) και πέραν αυτής.

Την Πρωτομαγιά του 2012 το Occupy Oakland θα ενωθεί με ανθρώπους όλων των πολιτικών οριζόντων, παντού στον κόσμο, σε μια παγκόσμια γενική απεργία που θα έχει ως στόχο να διακόψει την κυκλοφορία του Κεφαλαίου, που χρησιμεύει καθημερινά στο να πλουτίζει τις κυρίαρχες τάξεις και να φτωχαίνει τους υπόλοιπους ανάμεσά μας. Δεν μπορεί να υπάρξει άλλη νίκη απ’ αυτήν που θα κερδίσουμε εμείς οι ίδιοι, επανακτώντας τα μέσα της ύπαρξής μας, τα οποία μας έχουν στερήσει και συνεχίζουν να μας στερούν μέρα με τη μέρα.

Εξέγερση για μια ζωή που αξίζει να ζήσουμε!
Απεργίες/ Μπλόκα/ Καταλήψεις


Σύντομο URL: http://wp.me/pyR3u-avp

Βίντεο από την κηδεία του 77χρονου αυτόχειρα

Το τελευταίο αντίο στον αυτόχειρα του Συντάγματος, Δημήτρη Χριστούλα είπαν χθες στις 2 μ.μ. φίλοι, συγγενείς και συναγωνιστές του καθώς και πλήθος κόσμου. Η πολιτική κηδεία του πραγματοποιήθηκε στον αύλειο χώρο του Α’ Νεκροταφείου Αθηνών και, στη συνέχεια, η σορός του μεταφέρθηκε στην Βουλγαρία, όπου και θα αποτεφρωθεί.