Category Διάφορα

Διάλογος στο κομμωτήριο – Wilhelm Reich (1935)

Ο παρακάτω διάλογος, μεταξύ ενός βοηθού κομμωτή κι ενός πελάτη, δημοσιεύτηκε το 1935 με το ψευδώνυμο Ernst Parell για το Zeitschrift für politische Psychologie und Sexualökonomie (vol.2, no.1) όσο ήταν εξόριστος στη Δανία. Μέσα από το διάλογο, ο βοηθός αναπτύσσει, δίχως να του το διδάξει κανείς, και μόνο με τις βοηθητικές ερωτήσεις του πελάτη, βασικές σκέψεις του Μαρξ, όπως η θεωρία της υπεραξίας. Ίσως κείμενα σαν αυτό θα πρέπει να προβληματίσουν την Αριστερά και τον ελευθεριακό χώρο αναφορικά με το ύφος και το λεξιλόγιο που χρησιμοποιούν κατά την, όπως την ονομάζουν, κοινωνική τους απεύθυνση.

Περιοδικό Πρόταγμα, τεύχος 5ο

– Πολιτική Ομάδα για την Αυτονομία Η άνοδος της φασιστικής ακροδεξιάς και ο δημοκρατικός αντιφασισμός ̇
– Λιούις Μάμφορντ Αυταρχικές και δημοκρατικές τεχνικές ̇
– Πιερ Ντιμενίλ Στοχαζόμενοι την οικονομία με τον Kορνήλιο Καστοριάδη ̇
– Νικόλας Γκιμπιρίτης Το φαινόμενο του λαϊκισμού ως πολιτικό φαντασιακό της νεοελληνικής κοινωνίας ̇
– Πολιτική Ομάδα για την Αυτονομία Ας σας τα πρήξουμε λιγάκι παραπάνω ̇
– Νίκος Ν. Μάλλιαρης Ο μη δυτικός κόσμος απέναντι στην παρακμή της Δύσης ̇
– Βιβλιοκριτικές [Η πολιτική σημασία της παράδοσης, με αφορμή ένα βιβλίο της Χάνα Άρεντ]

Πρόταγμα, τεύχος 3ο

H Πολιτική Ομάδα για την Αυτονομία δημιουργήθηκε μετά τη διάλυση της ομάδας Αυτονομία ή Βαρβαρότητα και του περιοδικού Μάγμα που αυτή εξέδιδε και αποτελεί την πολιτική έκφραση της μιας εκ των δύο τάσεων που είχαν διαμορφωθεί μέσα στους κόλπους της, κατά τους τελευταίους μήνες της δραστηριότητάς της. Σε αυτή τη νέα προσπάθεια συμμετέχουν και ορισμένοι σύντροφοι και συντρόφισσες που ήταν σε συμφωνία με τις θέσεις της τάσης που ήθελε να συνεχίσει τον αρχικό αμεσοδημοκρατικό/ελευθεριακό προσανατολισμό της Α. ή Β.

Μανιφέστο

Καλωσορίζουμε όλους όσους ανταποκρίνονται στο κάλεσμά μας, πολίτες κάθε χώρας. Είμαστε απλοί άνθρωποι, σαν κι εσάς. Εργαζόμενοι, φοιτητές, άνεργοι, καλλιτέχνες, άνθρωποι με παρόμοια προβλήματα, ανησυχίες και ευαισθησίες, άνθρωποι από διάφορα μέρη της υφηλίου που ενώσαμε τις φωνές μας κάτω από έναν κοινό σκοπό: να συμβάλλουμε με τον δικό μας τρόπο, με όπλο μας την αντι-πληροφόρηση, στην ριζική αλλαγή των πραγμάτων.

Το θέατρο των σκιών της εξουσίας

Σκηνή υπ’ αριθμόν ένα Όλοι βυθισμένοι στο σκοτάδι της κοινωνικής ανησυχίας, με μόνο φωτεινό σημείο στο σκηνικό της κάθε γειτονιάς μια τηλεοπτική οθόνη, με την ένταση χαμηλωμένη σαν αρχίζουν τα δελτία των οκτώ. Σκυθρωποί ηλικιωμένοι έχουν βγει απ’ τις χάρτινες φωλιές τους κι έχουν περικυκλώσει ένα κατάστημα ηλεκτρικών, ώστε ν ακούσουν το διάγγελμα του λεγόμενου πρωθυπουργού μετά τη σύνοδο για τη σωτηρία της χώρας, όπως την βάφτισαν. “Ελληνικέ λαέ, με

Συνέχεια στο υπόλοιπο »

Προπαγάνδα, Σκέψη και Μαζική Κοινωνία

Προπαγάνδα για ν΄αλλάξεις τον κόσμο – τι παραλογισμός! Η προπαγάνδα μετατρέπει τη γλώσσα σε όργανο, σε μοχλό, σε μηχανή. Σταθεροποιεί την κατάσταση των ανθρώπων, στην οποία έχουν περιέλθει κάτω από την πίεση της κοινωνικής αδικίας, κινητοποιώντας τους. Βασίζεται στο ότι μπορεί κανείς να βασιστεί σ΄αυτούς…

Θέσεις για τον Διαφωτισμό

Ο πολιτικός φιλελευθερισμός είναι αδελφός του ορθολογισμού και του διαφωτισμού – γεννήθηκαν μαζί και μοιράζονται την ίδια βασική αξία: την ελευθερία. Ο διαφωτισμός είναι  ο φιλελευθερισμός στη σκέψη. Από εκεί γεννήθηκαν τα ανθρώπινα δικαιώματα, δηλαδή ο νέος ανθρωπισμός. Νίκος Δήμου Πριν δύο μήνες περίπου ο Νίκος Δήμου είχε δημοσιεύσει ένα άρθρο προς υπεράσπιση του φιλελευθερισμού στην εφημερίδα Lifo, και το οποίο διαδόθηκε γρήγορα στο διαδίκτυο. Αφορμή για το δικό μας άρθρο

Συνέχεια στο υπόλοιπο »

Ως πότε… Ως τώρα…

Ως πότε θα συμβιβαζόμαστε με ότι βρήκαμε στον κόσμο αυτό; Ως πότε θα λέμε “έτσι είναι η ζωή”; Ως πότε θα παρακολουθούμε άπραγοι, επαγγελματίες επαναστάτες να μιλάν εξ ονόματος των…εργατών; Ως πότε η καταπίεση θα γίνεται συνήθεια; Ως πότε θα ξυπνάμε το πρωί, μ’ έναν καφέ στο χέρι, κυκλώνοντας όλο και λιγότερες αγγελίες; Ως πότε θα αγωνιζόμαστε για την επιβίωση; Ως πότε θ’ ανεχόμαστε άψυχους αριθμούς να μιλάνε για ζωές;

Συνέχεια στο υπόλοιπο »

Οδηγίες για τον καπιταλισμό ως παιχνίδι

Η ζωή στον καπιταλισμό είναι σαν …παιχνίδι! Όπως και σε όλα τα επιμέρους παιχνίδια του καπιταλισμό οι κανόνες ορίζονται από μια μικρή μειοψηφία αποκλείοντας το μεγαλύτερο ποσοστό που παίρνει μέρος σε αυτό… Σκοπός κάθε παίχτη είναι να επιβιώσει για όσο μεγαλύτερο διάστημα μπορεί καταφέρνοντας να συγκεντρώσει όσο το δυνατό μεγαλύτερη περιουσία. Αν τα καταφέρει γίνεται ένας απο τους κυρίαρχους του παιχνιδιού! Σε κάθε παίχτη μοιράζονται κάποιες ικανότητες στην τύχη. Στους

Συνέχεια στο υπόλοιπο »

Να μάθουμε να ζούμε με τις απουσίες

Παραθέτουμε ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Λουίς Σεπούλβεδα, «η τρέλα του Πινοσέτ» (εκδόσεις Opera). Ένα κείμενο αφιερωμένο σε όσους «τόλμησαν να θελήσουν να πραγματώσουν τα όνειρά τους» και για αυτό θυσιάστηκαν. Το «να μάθουμε να ζούμε με τις απουσίες» δεν είναι όμως απλά μια συντροφιά για όσους πενθούν, αλλά ένα μικρό μανιφέστο για συνέχιση του αγώνα για τη ζωή. Να μάθουμε να ζούμε με τις απουσίες Για την “HIJOS”(Κατά

Συνέχεια στο υπόλοιπο »