Category Συνδιαμόρφωση

Ευτοπία VS Δυστοπία

Στις καθημερινές μας συζητήσεις ακούμε πολλούς ανθρώπους να καταφέρονται με χαρακτηρισμούς όπως «ουτοπικό», «ανεφάρμοστο», «ενάντια στην ανθρώπινη φύση» αναφερόμενοι στα προτάγματα της άμεσης δημοκρατίας και της αυτονομίας στην πολιτική, κοινωνική, πολιτισμική και οικονομική σφαίρα της ζωής. Αντί να επεξεργαστούν και να συνδιαμορφώσουν προτάσεις που θα συμβάλλουν στην εξέλιξη των κοινωνιών…

Να γίνουμε Γαλάτες

Οι Γαλάτες του κόμικ, Αστερίξ και Οβελίξ και οι σύντροφοί τους, ως γνωστόν μάχονταν μόνοι ενάντια στην ρωμαϊκή κυριαρχία, προσπαθώντας να διατηρήσουν την ανεξαρτησία τους, καθώς και την τοπική τους κουλτούρα. Οι σύγχρονοι Γαλάτες δεν έχουν να αντιμετωπίσουν λεγεωνάριους, αλλά μία συγκεκριμένη πολιτική που με τη βοήθεια οικονομικών αναλύσεων και εξισώσεων, λειτουργεί για χάρη της ευημερίας των αριθμών και όχι των ανθρώπων.

2011, Τίτλοι Τέλους

Θα μπορούσαμε να πούμε πως οι ημέρες του 2011 αποτέλεσαν μια μαύρη κηλίδα στο βιβλίο της πρόσφατης Ιστορίας. Στην πραγματικότητα, φυσικά, οι μέρες αυτές δεν μπορούν να εξετασθούν ξεχωριστά από τις ιστορικές εξελίξεις των τελευταίων δεκαετιών, αλλά μόνο ως συνέχεια και συνέπειά τους. Το 2011, λοιπόν, μπορεί ταυτόχρονα να ιδωθεί ως αποτέλεσμα-αντίδραση αλλά και ως εκκίνηση-ερέθισμα.

Πατήρ Εφραίμ κι οι Χριστιανοταλιμπάν

Δώσε στο λαό άρτο και θεάματα, κι αυτός υποτακτικός στα πόδια σου θα γονατίσει. Ο άρτος μας τελείωσε, οι επιδοτήσεις και τα δάνεια προς ικανοποίηση της καταναλωτικής ηδονής κατασπαταλήθηκαν. Ως εκ τούτου, το μόνο που απέμεινε είναι τα θεάματα, στα οποία μάλιστα έχουμε ιδιαίτερη αδυναμία ως κοινωνία. Έτσι, η προφυλάκιση του…”γέροντα” Εφραίμ, όπως ήταν αναμενόμενο, αποτέλεσε ένα καλό εμπορικό προϊόν για τους κατατονικούς τηλεθεατές. Άλλοι έσπευσαν να αξιοποιήσουν χιουμοριστικά το

Συνέχεια στο υπόλοιπο »

Οι νεοναζί χωρίς μάσκα (μέρος 2)

Στο πρώτο μέρος του άρθρου μιλήσαμε για τον τρόπο με τον οποίο οι φασιστικές συμμορίες αλλά και τα ακροδεξιά κόμματα επενδύουν στη δημαγωγία και στη λογική του όχλου. Αναφέρθηκαν, επίσης, μερικές περιπτώσεις ρατσιστικής κτηνωδίας. Στο δεύτερο μέρος, θα επεκταθούμε περισσότερο σε περιπτώσεις νεοναζιστικής και ακροδεξιάς τρομοκρατίας – περιπτώσεις που αν μη τι άλλο δείχνουν ότι η φασιστικοποίηση των Δυτικών κοινωνιών είναι πλέον γεγονός.

Οι νεοναζί χωρίς μάσκα (μέρος 1)

Η φασιστική δημαγωγία κινείται πάντα γύρω από τους ίδιους άξονες, στοχεύοντας στο θυμικό του υποψήφιου κοινού: συνωμότες – “αντιπατριώτες” – πολιτικοί αντίπαλοι (κυρίως αναρχικοί και αριστεροί) – μετανάστες, είναι οι φορείς του “Κακού” – αυτοί που ευθύνονται για την καταρράκωση των εθνικοπατριωτικοχριστιανικών ιδεωδών και τη σήψη της κοινωνίας που παραδίδεται τάχα σε σκοτεινούς προδότες οδηγούμενη στο χάος και στην απώλεια της εθνικής ταυτότητας…

Ο όχλος του θεάματος

Ο ίλιγγος και ο πυρετός των αναμετρήσεων κυριαρχούν όσο ποτέ στον σημερινό εμπορευματοποιημένο αθλητισμό: αμεσότητα στην απόλαυση που προσφέρει μια πολλαπλώς ενισχυμένη εικόνα. Αυτή η απόλαυση γενικεύεται και πείθει. Πλημμυρίζει τις οθόνες, κινητοποιεί τα πλήθη, προσελκύει το χρήμα. Όμως δεν θα μπορούσε να υπάρχει από μόνη της. Προϋποθέτει ένα πλαίσιο, ένα περιβάλλον ή μια κατάσταση…

Aπ΄ τον Δεκέμβρη στο σήμερα…

Ο Δεκέμβρης κατόρθωσε, λοιπόν, μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα να ριζοσπαστικοποιήσει μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας. Όπως σε κάθε εξέγερση, έτσι και στην περίπτωσή αυτήν, η διαφθορά, η έλλειψη οραμάτων για την νέα γενιά και η κρατική καταστολή καταδικάστηκαν συλλήβδην από μεγάλο κομμάτι των πολιτών. Όμως το κίνημα δεν εγκλωβίστηκε μόνο εντός των στενών ορίων της Ελληνικής επικράτειας…

Η κοινωνία του εμπορεύματος

Τη στιγμή που αντιλαμβάνεται η κοινωνία πως έχει καταλήξει να εξαρτάται απ’ την οικονομία, συνειδητοποιούμε πως ισχύει ακριβώς το αντίστροφο. Σήμερα, η κοινωνία και η οικονομία βρίσκονται αντίπαλοι σε μια μάχη κυριαρχίας. Οι κοινωνίες όλου του κόσμου έχουν να επιλέξουν ανάμεσα σ’ ένα πραγματικό δίλημμα, ή στην ψευδοχρήση της ζωής μέσω του εμπορεύματος ή στην πραγματική ζωή…

H Μετάλλαξη του Πασόκου

Σήμερα, αυτοί που κάποτε φώναζαν ρυθμικά «δώστε τη χούντα στο λαό», είναι μέρος της χούντας της εποχής μας. Αυτοί που έγραφαν στους τοίχους «Αλλαγή αλλαγή λαϊκή συμμετοχή» σήμερα υπερασπίζονται το πραξικόπημα των τραπεζιτών. Εκείνοι που αντιτάσσονταν στην εξάρτηση από ξένα συμφέροντα είναι υπέρμαχοι της δωρεάν παράδοσης των δημοσίων μέσων παραγωγής και της εν γένει δημόσιας (ουσιαστικά της λαϊκής) περιουσίαςσε πολυεθνικές, στο όνομα της ανάπτυξης