Category Αναλύσεις

Σοφιστές, οι Διαφωτιστές της Αρχαιότητας

Είδαμε λοιπόν σε αυτή την σύντομη ανάλυση την σπουδαιότητα της Σοφιστικής τέχνης, θίξαμε όμως μόνο το πυρήνα της σκέψης τους, ο χρόνος δεν μας επιτρέπει να αναλύσουμε την πληθώρα των ζητημάτων που τους απασχόλησαν. Παρόλο της έλλειψης πληροφοριών για αυτούς, μπορούμε να συμπεράνουμε την ριζοσπαστικότητα της σκέψης τους, το βαθύ δημοκρατικό χαρακτήρα τους, της αγάπη τους για τον άνθρωπο και τις δυνατότητες του, καθώς και τον αγώνα τους για την ανάδειξη της παιδείας στην διαμόρφωση του ατόμου. Επίσης η επαναστατικότητα τους είναι έκδηλη σε μια εποχή όπου κυριαρχούσε έντονα το μυθικό στοιχείο. Η προσφορά τους στο χώρο της φιλοσοφίας, αν και παραμελημένη, παραμένει ανεκτίμητη.

ΜΜΕ, η πολιτική ως θέαμα, και οι προκλήσεις για την αντιπληροφόρηση – κινηματική ενημέρωση

Ο καπιταλισμός, τουλάχιστον στη νεωτερική και σύγχρονη φάση του, είναι οργανωμένος ως θέαμα. Παράγει και εγκαθιστά έναν ορισμένο τρόπο επικοινωνίας και διάδοσης της πληροφορίας, ο οποίος γίνεται αναγκαίο οργανικό στοιχείο της λειτουργίας του και της αναπαραγωγής του. Τα σύγχρονα αστικά πολιτικά συστήματα, για παράδειγμα, δεν θα μπορούσαν να σταθούν ούτε λεπτό χωρίς τον πολύπλευρα υποστηρικτικό ρόλο των ΜΜΕ. Κι αυτό όχι μόνο λόγω της προπαγάνδας-διαστρέβλωσης-απόκρυψης, αλλά και του ακόμη βαθύτερου (και πιο κρυμμένου) ρόλου τους στη νομιμοποίηση και αναπαραγωγή ενός ολόκληρου συστήματος αξιών και τρόπων ζωής, δίχως τα οποία δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει ο καπιταλισμός.

“Το διακύβευμα της πολιτικής: Επιχειρηματικότητα ή δημοκρατική αναγέννηση; Διερευνώντας τις νέες μορφές διοίκησης των δήμων”

Έκπληξη προκάλεσε το γεγονός ότι σε μια «εργατούπολη» όπως είναι ο Πειραιάς και μια «αριστερή πόλη» όπως είναι ο Βόλος το εκλογικό αποτέλεσμα για τις δημοτικές αρχές ανάδειξε στο αξίωμα του δήμου δυο προέδρους ποδοσφαιρικών ομάδων με επίγειες και υπόγειες επιχειρηματικές δραστηριότητες. Η αντανακλαστική αντίδραση σαφώς και θεωρεί τα αποτελέσματα αυτά ως ένα φαινόμενο «υποχώρησης» της πολιτικής, συναφές του ίδιου φαινομένου που αποτυπώθηκε από τα υψηλά ποσοστά του κόμματος του «Ποταμιού»…

Για τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών 2014

Μόνο η αυθόρμητη και συνολική κινητοποίηση των πολιτών μπορεί σε μια τέτοια περίπτωση να φέρει καρπούς. Αν πραγματικά στοχεύουμε στο κοινωνικό μετασχηματισμό προς έναν κόσμο ισότητας, δικαιοσύνης και ελευθερίας (δηλαδή πραγματικής δημοκρατίας), αν πραγματικά μας ενδιαφέρει να ενισχύσουμε χειραφετησιακά προτάγματα αντί να αναζητούμε εφήμερες λύσεις σε τέτοια τερατώδη ζητήματα, τότε οφείλουμε να μην αφήσουμε τις τύχες μας στα χέρια των κομμάτων έτσι απλά. Αν όνειρό μας είναι μια Ευρώπη δημοκρατική, τότε δεν έχουμε παρά να την πάρουμε στα χέρια μας. Αν η κοινωνίες μας σήμερα, επιθυμούν να διεκδικήσουν έστω κάτι καλύτερο, σκοπός τους είναι να διεκδικήσουν δυναμικά τα πάντα. Αν παραχωρήσουμε το ρόλο μας αυτό για ακόμα μια φορά σε κάποιον άλλο, σύντομα θα διαψευστούμε• και δεν θα έχουμε κανένα μέλλον.

Οι τίγρεις που έγιναν γουρουνάκια και το νέο αναπτυξιακό πρόγραμμα

Λίγα χρόνια μόλις μετά οι τίγρεις μεταμορφώθηκαν σε «PIGS», γουρούνια δηλαδή, από τα αρχικά της Πορτογαλίας, της Ιρλανδίας, της Ελλάδας και της Ισπανίας στα Αγγλικά. Μετά Χριστόν προφήτες, οι θριαμβολόγοι αναλυτές θυμήθηκαν τώρα τις μικρές επιφυλάξεις τις οποίες υποσημείωναν στις διθυραμβικές εκτιμήσεις τους: η Ελλάδα έκρυβε το αυξανόμενο δημόσιο έλειμμά της, η Ισπανία και η Ιρλανδία είχαν φούσκες στην στεγαστική αγορά […] Είμαστε σίγουροι όμως ότι τα προβλήματα αυτά ήταν ανεξάρτητα από την ανάπτυξη, και όχι αποτελέσματα ή και προϋποθέσεις της ίδιας της ανάπτυξης;

Ο άνθρωπος που εξεγείρεται: η φιλοσοφία της εξέγερσης στον Μιχαήλ Μπακούνιν και στον Αλμπέρ Καμύ

Ο Πιοτρ Β. Ριαμπόφ είναι ιστορικός και φιλόσοφος, διδάκτωρ του Παιδαγωγικού Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας. Ενεργός στο αναρχικό κίνημα από το 1987, με πλούσια αρθρογραφία, επικεντρώνει το έργο του αφενός στην προβληματική του υπαρξισμού στην σύγχρονη κουλτούρα και αφετέρου στην ιστορία των κινημάτων απελευθέρωσης. Η συνοπτική, συγκριτική θέση του για τον «άνθρωπο που εξεγείρεται» στο έργο του Μπακούνιν και του Καμύ ταξιδεύει εδώ με αφορμή τα 200 χρόνια από τη γέννηση του Ρώσου φιλοσόφου και καλεί σε μια συζήτηση για τον «εξεγειρόμενο» του σήμερα.

Τούρκοι ανθρακωρύχοι: οι εργαζόμενοι της Σόμα δολοφονήθηκαν για το κέρδος

Δεν ήταν μόνο οι εργαζόμενοι της Soma που κατέστησαν σαφές πού βρίσκεται το φταίξιμο για την καταστροφή. Διαδηλώσεις γρήγορα εξαπλώθηκε σε ολόκληρη τη χώρα, και σε όλες αυτές υπήρχαν πανό διακηρύσσοντας ότι δεν ήταν ατύχημα, αλλά δολοφονία, και ότι η κυβέρνηση ήταν υπεύθυνη. Διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν σχεδόν αμέσως σε όλη τη χώρα. Την Τετάρτη το βράδυ, μεγάλος αριθμός ανθρώπων ήρθαν αντιμέτωποι με την αστυνομία, με εκτοξευτήρες ύδατος, και όπλα αερίων στην πλατεία Ταξίμ, στην κεντρική σκηνή των κινημάτων διαμαρτυρίας των τελευταίων χρόνων, καθώς και στην Άγκυρα και Σμύρνη, και άλλες μεγάλες πόλεις.

Μεσόγειος: ο τάφος των μεταναστών, της Maria Margaronis

Γι’ αυτούς που έζησαν από αυτή, η θάλασσα ήταν τα πάντα: και γενναιόδωρη αλλά και επικίνδυνη, η σύνδεση με τον έξω κόσμο και η δύναμη που τους περιχαράκωνε. Ακόμα και σήμερα, για τους Μεσογειακούς λαούς, η θάλασσα σβήνει μια βαθειά δίψα. Πολλοί Έλληνες, επιζώντες μιας ατέρμονης κρίσης (μην νομίζετε ότι η περιπέτεια έχει τελειώσει, επειδή δεν είναι πια στα πρωτοσέλιδα του διεθνούς τύπου), περιμένουν κάθε χρόνο να ζήσουν αυτή την απόλαυση..

Eίναι ωραία να είσαι Ευρωπαία;

Ο ευρωσκεπικισμός παίρνει περισσότερο λαϊκίστικες διαστάσεις είτε στρέφοντας τα βέλη του στην «απληστία των golden boys», είτε ψάχνοντας αποδιοπομπαίους τράγους στους «τεμπέληδες της νότιας Ευρώπης» και τους μετανάστες, είτε «αποκαλύπτοντας» μυστικές συνωμοσίες κατά συγκεκριμένων εθνών-θρησκειών. Από την άλλη, οι πολίτες καλούνται να απαντήσουν διαρκώς σε προκατασκευασμένα κλειστά δίπολα και να επιλέξουν αν «ανήκομεν εις την δύσιν» ή αν «η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» (ή «η Γαλλία ανήκει στους Γάλλους»).

Θέαμα και αντιπληροφόρηση

Πάντοτε υπήρχε ανάγκη για ομάδες που εμπλεκόντουσαν σε πολιτική δράση να μοιραστούν την προπαγάνδα τους. Η προσοχή που τραβάει μια ομάδα την ώρα που εμπλέκεται σε μια δράση είναι ένα μομέντουμ που μπορεί και θα έπρεπε να δημοσιεύεται με ανακοίνωσή της όπου θα μοιράζει την κριτική της στην κοινωνία. Οι τρόποι για να γίνει αυτό, ωστόσο, είναι συχνά περιορισμένοι. Ο πιο άμεσος τρόπος ήταν το μοίρασμα φυλλαδίων κατά τη διάρκεια της δράσης αλλά η απεύθυνση ήταν συχνά περιορισμένη καθώς το να τυπωθεί ένας σοβαρός αριθμός αντιγράφων μπορεί να είναι ακριβό και η απεύθυνση περιορίζεται τοπικά, στο σημείο που γίνεται η δράση.