Category Featured

Μπατίρης και Συντηρητικός

Αν κανείς θεωρεί πως οι συντηρητικοί πολίτες αυτού του κόσμου θα πρέπει να εξοντωθούν ή να σταλούν σε τροχιά στο διάστημα, τότε το όνειρο του, είν΄ ο χειρότερος μας εφιάλτης. Η ιστορία βρίθει μαζικών εκκαθαρίσεων, στρατοπέδων συγκέντρωσης αντιφρονούντων, κρεματορίων και εμφυλίων. Η αποδυνάμωση της ιδεολογικής ηγεμονίας του συντηρητισμού απαιτεί, παράλληλα με την κατανόηση του και την παρακολούθηση της εξέλιξης του, τη δημιουργία του δεύτερου πόλου, αυτού που θα συγκεντρώσει τις κοινωνικές δυνάμεις που εκτός του ότι πλήττονται απ’ τη νεοφιλελεύθερη επέλαση, έχουν, ή αποκτούν σταδιακά, και τη διάθεση να αντισταθούν σ’ αυτή, από κάθε μέτωπο.

Για έναν δημοκρατικό αντιφασισμό

Παράλληλα με αυτού του είδους την ηθικοποίηση του πολιτικού, ένα άλλο στοιχείο που αναδύθηκε με την κρίση είναι ο διάχυτος και γενικευμένος λαϊκισμός: πρόκειται για δύο στοιχεία που συνδέονται στενά, εφόσον συντείνουν στο να αποκρύπτουν τις ευθύνες που αναλογούν στην ίδια την κοινωνία, μεγιστοποιώντας τις ευθύνες των ολιγαρχιών. Το πρόβλημα εδώ ξεκινά από τη βασική ανθρωπολογική συγκρότηση σήμερα, δηλαδή τον μεταμοντέρνο, ανεύθυνο και αδιάφορο για τα πολιτικά άνθρωπο, που αναθέτει σε άλλους (τους ειδικούς) τη διαχείριση των δημόσιων ζητημάτων, βυθιζόμενος ο ίδιος στην ανευθυνότητά του. Μια τέτοια πολιτική συγκρότηση είναι αναμενόμενο να οδηγεί σε περιόδους κρίσεων στην αναζήτηση σωτήρων αλλά και αποδιοπομπαίων τράγων.

Για τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών 2014

Μόνο η αυθόρμητη και συνολική κινητοποίηση των πολιτών μπορεί σε μια τέτοια περίπτωση να φέρει καρπούς. Αν πραγματικά στοχεύουμε στο κοινωνικό μετασχηματισμό προς έναν κόσμο ισότητας, δικαιοσύνης και ελευθερίας (δηλαδή πραγματικής δημοκρατίας), αν πραγματικά μας ενδιαφέρει να ενισχύσουμε χειραφετησιακά προτάγματα αντί να αναζητούμε εφήμερες λύσεις σε τέτοια τερατώδη ζητήματα, τότε οφείλουμε να μην αφήσουμε τις τύχες μας στα χέρια των κομμάτων έτσι απλά. Αν όνειρό μας είναι μια Ευρώπη δημοκρατική, τότε δεν έχουμε παρά να την πάρουμε στα χέρια μας. Αν η κοινωνίες μας σήμερα, επιθυμούν να διεκδικήσουν έστω κάτι καλύτερο, σκοπός τους είναι να διεκδικήσουν δυναμικά τα πάντα. Αν παραχωρήσουμε το ρόλο μας αυτό για ακόμα μια φορά σε κάποιον άλλο, σύντομα θα διαψευστούμε• και δεν θα έχουμε κανένα μέλλον.

Με αφορμή το ΦΑΣΙΣΜΟΣ Α.Ε…

Ποιός είναι ο ρόλος του θεσμού του Κράτους μέσα σε μια κοινωνία (όχι μόνο ως φορέας κατασταλτικής εξουσίας αλλά και ως διαμορφωτής μιας Α τάξης πραγμάτων) και πώς αυτό (το Κράτος) συμβάλλει στη διαμόρφωση των κατάλληλων συνθηκών που ευνοούν την άνοδο του φασισμού; Τί συμβαίνει με το μεταναστευτικό ζήτημα πάνω στο οποίο όλα τα σημερινά ακροδεξιά κόμματα χτίζουν την ιδεολογική τους ατζέντα; Τέλος, αν υποθέσουμε ότι ένα φασιστικό καθεστώς πάντα είναι προϊόν συνωμοσιών και μακιαβελικών κινήσεων, γιατί οι ίδιες οι μάζες τον αποδέχονται; Γιατί έλκονται από αυτόν;

Μία συνέντευξη του Κορνήλιου Καστοριάδη με αναρχικούς, στην εφημερίδα “Εκτός Νόμου” το 1990

Πρέπει να κοιτάζουμε μπροστά μας. Ο κόσμος αλλάζει, αλλάζει πάρα πολύ γρήγορα και το ζήτημα είναι σε ποιο βαθμό οι σημερινοί άνθρωποι θα συνειδητοποιήσουν το γεγονός ότι, όπως έλεγε ο Ταμτάκος, ροκανίζουμε το κλαδί πάνω στο οποίο είμαστε καθισμένοι, ή, όπως το είπα εγώ πρόσφατα σε μια συγκέντρωση στη Γαλλία, η ανθρωπότητα είναι σαν ένα παιδί που το βάλανε μέσα σε ένα σπίτι όπου οι τοίχοι κάτω κάτω ήταν όλοι καμωμένοι από σοκολάτα…

Ο καθημερινός και οικείος φασισμός

Του Γιώργου Ν. Οικονόμου, διδάκτορα φιλοσοφίας (Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών, 31 Οκτωβρίου 2013): Η μεγάλη άνοδος του νεοναζισμού δεν εξηγείται μόνο με την ανεξέλεγκτη μετανάστευση, την επιδείνωση της οικονομικής κρίσης, την απογοήτευση και την απελπισία των άμεσα θιγομένων από την δικομματική λαίλαπα των μνημονίων. Πρέπει να αναζητηθεί επίσης σε ιδεολογικούς και πολιτισμικούς παράγοντες οι οποίοι επιτρέπουν την κυριαρχία ιστορικών μύθων στηριγμένων στον εθνικισμό και στη θρησκεία, που βρίσκουν πάντοτε πρόσφορο έδαφος σε μια κοινωνία πολιτιστικώς υπανάπτυκτη, όπως η νεοελληνική. Από το 1990 η χώρα έχει γεμίσει από κάθε είδους «πατριώτες» που εκμεταλλεύονται την έννοια του έθνους.

Μανιφέστο/θέσεις 2014

Η ομάδα του Eagainst.com ξεκίνησε τη λειτουργία της τον Δεκέμβρη του 2010, ως μια πρωτοβουλία ανθρώπων με σκοπό όχι μόνο τον διάλογο ή την αντιπληροφόριση αλλά και την φιλοσοφική, πολιτική και πολιτισμική διαπαιδαγώγιση του σύγχρονου ανθρώπου πάνω σε πανανθρώπινες αξίες και ιδανικά (όπως η ελευθερία του λόγου, το δικαίωμα στην παιδεία, η ισότητα των φυλών και των φύλων, των ανθρώπων με διαφορετικό σεξουαλικό προσανατολισμό, η ανάδειξη των αποκλεισμένων κοινωνικών ομάδων όπως οι μετανάστες, οι άνεργοι…). Το Eagainst.com συσπειρώνει ανθρώπους από ποικίλους πολιτικούς χώρους, κυρίως ένθερμους υποστηρικτές του προτάγματος της αυτονομίας – όπως αυτό εκφράστηκε από τον Κορνήλιο Καστοριάδη – στοχαστές της συμβουλιακής δημοκρατίας (βλ Χάνα Άρεντ) και των αναρχικών προταγμάτων (με ιδιαίτερη έμφαση στους Μάρεϋ Μπούκτσιν και Ερρίκο Μαλατέστα), είτε καταστασιακούς και ελευθεριακούς σχολιαστές, αναλυτές που δεν επιθυμούν να συμβιβαστούν ιδεολογικά με τις κυρίαρχες αξίες που διέπουν το σύγχρονο καπιταλιστικό φαντασιακό

Statement on the situation in Ukraine – Autonomous Workers Union

Civil war began in Ukraine yesterday. A less than peaceful demonstration clashed with state defense forces and divisions formed by the adherents of the current government near the Vekhovna Rada (Parliament). On February 18, police, together with the paramilitaries, arranged a bloodbath in the governmental quarters during which numerous demonstrators were killed. Butchers from the special divisions finished off arrestees. Deputies of the ruling Party of Regions and their bourgeois lackeys from the “Communist” Party of Ukraine fled from the Parliament through an underground tunnel. The vote for constitutional amendments, intended to limit presidential power, did not take place after all.

Για την Ουκρανική εξέγερση και τα πραγματικά διλήμματα

Εδώ και τρεις μήνες πλέον οι πλατείες του Κιέβου γεμίζουν με διαδηλωτές διαφόρων πεποιθήσεων (κυρίως όμως φιλελεύθερους ευρωπαϊστές και φανατικούς ακροδεξιούς) οι οποίοι, με σκοπό να εκφράσουν την δυσαρέσκειά τους στην απόφαση της κυβέρνησης Γιανουκόβιτς να παγώσει τις διαδικασίες για εμπορική σύνδεση με την Ευρωπαϊκή Ένωση και να μην υπογράψει την ιστορική συμφωνία στρέφοντας το βλέμμα της προς τη Ρωσία, ξεχύθηκαν στους δρόμους. Η κλιμάκωση των ταραχών και η γενίκευση των συγκρούσεων με τις δυνάμεις καταστολής είχε ως αποτέλεσμα ο αριθμός των νεκρών να ξεπεράσει τους 50. Όπως όμως όλα δείχνουν οι κινητοποιήσεις έχουν πλέον για τα καλά παραδοθεί στο έλεος παραστρατιωτικών φασιστικών ομάδων, κάτι που άλλωστε ήταν εμφανές και από την αρχή…

Letter from comrade Kostas Sakkas, 17.02.2014

The current state of -permanent- exception, that constitutes an attempt to pave the way to yet another developmental invasion by the capital, unleashes an onslaught against almost all working people, confirming that class war is not only raging but is also becoming more extreme. States have always been instruments of class rule; the state is a system of social organisation that aims to reconcile the historically irreconcilable contradictions between exploiters and the exploited.