Category Featured

Ο Δεκέμβρης του 2008 και η σημασία του για εμάς σήμερα #6DGR

Μεθαύριο συμπληρώνονται έξι χρόνια από την επέτειο της τραγικής δολοφονίας του δεκαπεντάχρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου που οδήγησε σε μια πανελλαδικής εμβέλειας εξέγερση, με χιλιάδες διαδηλωτών να εκφράζουν δημόσια την αγανάκτησή τους ενάντια στην αστυνομική ατιμωρησία και τη γενικευμένη ανέχεια. Δίχως ενδοιασμό θα μπορούσαμε να πούμε ότι η εξέγερση αυτή αποτελεί έναν από τους πιο σημαντικούς σταθμούς στη σύγχρονη ιστορία των χειραφετησιακών κοινωνικών κινημάτων. Για να συλλάβουμε, όμως, το πραγματικό (και αμιγώς πολιτικό) της νόημα θα πρέπει σε πρώτη φάση να απορρίψουμε τις γνωστές επιφανειακές προσεγγίσεις της νεοδεξιάς που ταυτίζει το Δεκέμβρη συλλήβδην με τη βία, το χάος, και την ανομία, υιοθετώντας μια πιο σφαιρική ερμηνεία στο εν γένει κοινωνικό πράττειν….

Συνέντευξη με συντρόφισσα απ’ την κατάληψη Can Vies της Βαρκελώνης

Στις 26 Μαϊου του 2014, μία μέρα μετά τις ευρωεκλογές, το ισπανικό κράτος εξαπέλυσε την κατασταλτική του επίθεση κατά του ελεύθερου κοινωνικού χώρου Can Vies, στη γειτονιά Sants της Βαρκελώνης. Ένα ισχυρό κίνημα σύγκρουσης και αλληλεγγύης κατάφερε να ανακαταλάβει το χώρο και να προχωρήσει στην ανοικοδόμηση του. Η συνέντευξη με τη συντρόφισσα Elba Mansilla από τη Βαρκελώνη, αποσπάσματα της οποίας δημοσίεύουμε εδώ*, φωτίζει διάφορες πλευρές του μετώπου αντίστασης στην Ισπανία, μεταφέροντας μας μια εικόνα των μεθόδων, πρακτικών και στοχεύσεων των γειτόνων μας στις όχθες της Μεσογείου.

Ζίγκμουντ Μπάουμαν: Η εποχή μας είναι ξανά μια εποχή φόβων

Παράξενη αλλά τόσο κοινή και οικεία σε όλους μας είναι η ανακούφιση που νιώθουμε, και η αιφνίδια συρροή ενέργειας και θάρρους, όταν μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα ανησυχίας, αγωνίας, σκοτεινών προαισθημάτων, ημερών γεμάτων φόβο και άγρυπτων νυχτών, αντιμετωπίζουμε τελικά τον πραγματικό κίνδυνο: μια απειλή την οποία μπορούμε να δούμε και να αγγίξουμε. Ή ίσως αυτή η εμπειρία να μην είναι τόσο παράξενη όσο φαίνεται αν, επιτέλους, μαθαίνουμε τι κρυβόταν πίσω από αυτό το ασαφές αλλά πείσμον αίσθημα κάποιου πράγματος φρικτού και προορισμένου να συμβεί…

Μεξικό: εξαφάνιση φοιτητών, διαδηλώσεις και χρονικό

Διαδηλώσεις ξέσπασαν το Σάββατο (11/10) στο Chilpancingo του Μεξικό ενάντια στην εξαφάνιση 43 φοιτητών στην πόλη Iguala στα νότια της χώρας, στις 26 Σεπτεμβρίου. Οι διαδηλωτές, που είναι φοιτητές στο αγροτικό κολλέγιο δασκάλων Ayotzinapa , μπλόκαραν τον αυτοκινητόδρομο που συνδέει την πρωτεύουσα της πολιτείας με το Mexico City και κατέλαβαν τέσσερα φορτηγά και τέσσερα λεωφορεία.. Με πέτρες και πρόσωπα καλυμμένα με μπλουζάκια και μπαντάνες, οι φοιτητές ανάγκασαν τα φορτηγά και λεωφορεία να σταματήσουν και τα κατέλαβαν.

Kurdistan – a people’s quest for freedom and democratic autonomy

This document will summarize what is happening in Syria and Rojava (Western Kurdistan). There are many
ethnic and religious communities living in Syria. One of these is the Kurds. We will give a summary of what the Kurds have gone through in the past three years, from bloody conflict to their approach to war, attacks on their region and their proposals for a solution. What we present here may appear to be a Kurdish proposal for peace; however, we believe that if applied more broadly, it could be a model for a peaceful and democratic Syria as a whole.

David Graeber – Γιατί ο κόσμος αγνοεί τους Κούρδους επαναστάτες στη Συρία;

Αν σήμερα υφίσταται κάτι παράλληλο με τους επιφανειακά κατανυκτικούς δολοφονικούς Φαλαγγίτες του Φράνκο, τί άλλο θα μπορούσε να είναι εκτός από την ISIS; Αν υπάρχει ένας παραλληλισμός με την Mujeres Libres της Ισπανίας, ποιός άλλος θα μπορούσε να είναι, πέρα από τις θαρραλέες γυναίκες που υπερασπίζονται τα οδοφράγματα στο Κομπάνι; Πρόκειται ο κόσμος – και αυτή τη φορά πιο σκανδαλωδώς από όλα, η διεθνής αριστερά – πραγματικά να καταστεί συνένοχος αφήνοντας την ιστορία επαναληφθεί;

Βαλκάνια: Πέρα από τα τείχη των εθνικισμών και των πολέμων

Η αναγκαιότητα να αντιμετωπίσουμε την εθνικιστική ιδεολογία από μια ριζοσπαστική και αντεξουσιαστική προοπτική αποτέλεσε το λόγο για τον οποίο συγκεντρωθήκαμε στην πόλη του Μοστάρ την 5η και 6η Σεπτέμβρη 2014, στο πλαίσιο της 8ης Αναρχικής Γιορτής Βιβλίου Βαλκανίων, ερχόμενοι/-ες από τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, την Κροατία, τη Σερβία, τη Σλοβενία, την Αλβανία, τη Ρουμανία, την Ελλάδα κι άλλες χώρες εκτός βαλκανικής περιοχής. Η πραγματική φύση του εθνικισμού αποκαλύπτεται περισσότερο απ’ οπουδήποτε αλλού στο Μοστάρ, μια πόλη χωρισμένη στα δύο, με τα σημάδια της πολεμικής βαναυσότητας να είναι ακόμα φανερά στους δρόμους της πόλης.

Για το δημοψήφισμα της Σκωτσέζικης ανεξαρτησίας

Το ΝΑΙ ηττήθηκε, όπως όλοι περιμέναμε και ουδείς γνωρίζει αν μετά την 18η Σεπτεμβρίου οι υποστηρικτές της αποχώρησης θα συμβιβαστούν με την ιδέα της Ένωσης εγκαταλείποντας κάθε προσπάθεια στο μέλλον, αν θα διασπαστούν σε χίλιες δυο συνιστώσες, αν θα ενσωματωθούν σε κάποια άλλη καμπάνια ή θα συνεχίσουν μέχρι στην τελική να βγει κάτι. Το μόνο σίγουρο είναι ότι για πρώτη φορά στη Σκωτία ένα τόσο σοβαρό ζήτημα έγινε αντικείμενο συζήτησης σχεδόν παντού, σε όλους τους δημόσιους χώρους της Γλασκόβης, του Εδιμβούργου, του Aderdeen, του Inverness…

Kαριερίστες της ερήμου

Δυστυχώς, το κυρίαρχο πρότυπο, που δεν προωθείται μόνο από τις ελίτ αλλά είναι ευρέως αποδεκτό και από την πλειοψηφία, είναι η πειθαρχική δίωξη, η τιμωρία και όχι η πρόληψη, η απομόνωση και όχι η επικοινωνία, η διατήρηση του ιεραρχικού κυνισμού, η απόρριψη της κριτικής σκέψης και αληθινά δημοκρατικών, οριζόντιων θεσμών και αξιών. Το ανεκτικό πρόσωπο της Βρετανίας στρεβλώνεται και χάνεται στον άσχημο συνδυασμό του με καταπιεστικές πολιτικές και κοινωνικές πρακτικές, που κάνουν κάθε πτυχή της κοινωνικής και ιδιωτικής ζωής όλο και πιο ασφυκτική και αφόρητη.

Μετάβαση στην ελευθεριακή παιδεία

Είναι η ώρα να αναλογιστούμε κατά πόσον μπορούμε να συνεχίσουμε να ανεχόμαστε ένα σύστημα εκπαίδευσης που λειτουργεί ως κλειστό σύστημα και όχι ως ζωντανός οργανισμός. Κατά πόσον μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις παιδαγωγικές διαδικασίες ως προϊόν, ως προετοιμασία για την εργασία, ως προετοιμασία και προσαρμογή στην υποταγή και το διαρκή αγώνα για επιβίωση. Αμφισβητώντας την εκπαίδευση, αμφισβητούμε τη φύση της εργασίας, καθώς δεν μπορούμε να δούμε το ένα χωριστά από το άλλο. Αποφεύγοντας την επέκταση σε άλλα τμήματα της κοινωνικής οργάνωσης, θα επιχειρήσουμε να επεξεργαστούμε προτάσεις για την κατάργηση του υπάρχοντος σχολείου και το πέρασμα σε μια ελευθεριακή παιδεία. Σκοπός μας δεν είναι μια ουτοπική παρουσίαση δογματικών αρχών και θέσεων, αλλά μια συζήτηση σχετικά με το ανοιχτό πλαίσιο μέσα στο οποίο θα μπορέσει να κινηθεί η εκπαιδευτική πράξη.