Eπιχείρηση Πανδώρα – Υo tambien soy anarquista

Η κατάσταση στην Ισπανία δε διαφέρει σημαντικά από αυτή που εξελίσσεται στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Με την ανεργία να κυμαίνεται τον περασμένο Ιανουάριο στο 23,7% του εργατικού δυναμικού, που σημαίνει 4,5 εκατομμύρια άνεργες/ους, και τον κατώτερο μισθό στα 485 ευρώ, το κράτος βγάζει κάθε όπλο απ’ τη φαρέτρα του ώστε να αντιμετωπίσει τις διεκδικήσεις και τους ριζοσπαστικούς αγώνες που αναδύονται μέσα απ’ την όξυνση των κοινωνικών και οικονομικών αντιθέσεων. Αυτά μπορεί να είναι νέες μέθοδοι, μονάδες και εξοπλισμός της αστυνομίας, όπως οι μαζικές προληπτικές προσαγωγές, οι ομάδες ΔΕΛΤΑ και οι αύρες στην Ελλάδα, σε συνδυασμό μ’ ένα νέο νομικό οπλοστάσιο (όπως ο τρομονόμος, το άρθρο 187 Α του ποινικού κώδικα για τη σύσταση εγκληματικών οργανώσεων ,η σύσταση φυλακών υψίστης ασφαλείας τύπου Γ΄, οι επιστρατεύσεις απεργών κτλ) που ποινικοποιούν την αντιθεσμική πολιτική δράση- αποδίδοντας βαριές κατηγορίες σε διάφορες μορφές πολιτικής ανυπακοής στα προστάγματα του κράτους και του κεφαλαίου.

Το πλοίο, ο ζωγράφος και η πικρή γοητεία της «προόδου»

Το πολεμικό πλοίο Téméraire ήταν ένας θρύλος για το βρετανικό ναυτικό καθώς στο σκαρί του είχαν εκτυλιχτεί από τις χειρότερες αλλά και τις πιο ηρωικές σκηνές του Βασιλικού στόλου. Χειρότερες εξαιτίας της ανταρσίας και της αγρίας καταστολής της το 1801 και ηρωικές την διάρκεια των Ναπολεόντειων πολέμων στην ναυμαχία του Trafalgar όταν την αποφασιστική στιγμή της μάχης απεγκλώβισε την ναυαρχίδα Victory του ναύαρχου Νέλσον από την πίεση που βρισκόταν μετά τον θανατηφόρο του πυροβολισμό.

Δυο λόγοι γιατί το #Grexit θα πρέπει να πάψει να τρομάζει

Το Grexit, ή μια αναπόφευκτη διάλυση της Ε.Ε. δε θα πρέπει να μας τρομάζει και τόσο, όσο η συνέχεια της τοξικής αυτής ευρωιδεοληψίας που βυθίζει κοινωνίες στη δύνη της απελπισίας. Για την ώρα, γνωρίζουμε ότι δεν είναι εφικτό να μεταρρυθμιστεί αυτός ο γραφειοκρατικός μηχανισμός προς κάτι καλύτερο, καθώς οι δομές του είναι τόσο συγκεντρωτικές και τεχνοελιτίστικες που αδυνατούν να εσωτερικεύσουν και να προβάλουν τη γενική λαϊκή βούληση. Συνεπώς, η Ε.Ε. δεν έχει άλλο παρά να (αυτο)διαλυθεί, αλλά η «επόμενη μέρα» θα πρέπει να συνοδεύεται ρητά από κάποιο πρόταγμα που θα θέτει ως στόχο του τη δημοκρατία, τη δημιουργία ανοικτών δικτύων αλληλεγγύης και πολιτισμικής επαφής των λαών που, ταυτόχρονα, θα ασκεί έλεγχο με στόχο καμία τοπική απόφαση να μην μπορεί να παραβιαστεί από κεντρικούς μηχανισμούς και για κανέναν λόγο…

Potlatch No 1: Ενημερωτικό Δελτίο του Γαλλικού Τμήματος της Λετριστικής Διεθνούς (22-6-1954)

Την 1η Δεκέμβρη η Μαρσέλ Μ., δεκαέξι χρόνων, αποπειράται να αυτοκτονήσει μαζί με τον εραστή της. Μετά τη διάσωσή τους, το άτομο αυτό – παντρεμένος και αρκετά μεγάλος για να φροντίζει τον εαυτό του – επιμένει ότι οδηγήθηκε στην απόπειρα ενάντια στη θέλησή του. Η Μαρσέλ παραπέμπεται σε ένα δικαστήριο ανηλίκων ώστε «να μάθει να αναγνωρίζει την ηθική του υπευθυνότητα». Στη Γαλλία, οι ανήλικοι στέλνονται σε θρησκευτικές φυλακές και αναγκάζονται να ξοδέψουν τη νεότητά τους εκεί.