Tag Archives: χρυση αυγη προγραμμα

Φασισμός, Ναζισμός, ΛΑ.Ο.Σ και Χρυσή Αυγή: Σπάζοντας το Αυγό…

Golden_Dawn

Φασισμός: Μια σκληροπυρηνική πολιτική ιδεολογία με βασικό της χαρακτηριστικό την καλλιέργεια του εθνικισμού και της φυλετικής ανωτερότητας, την στρατιωτική πειθαρχία και την τυφλή υπακοή προς τα ανώτερα αξιώματα. Προέρχεται από την ιταλική λέξη fascio (φάσιο) (από το λατινικό «fasces» (φάσκες) που σημαίνει «ράβδοι δεμένες μαζί με έναν πέλεκυ»). Ο φασισμός γεννήθηκε κατά την διάρκεια του Μεσοπολέμου από τον Μπενίτο Μουσολίνι. Επίσης, η δικτατορία του Πρίμο Ντε Ριβέρα στην Ισπανία (1923-30) ονομάστηκε φασιστική. Κύριο χαρακτηριστικό αυτών των καθεστώτων ήταν ο αυταρχισμός και η χρήση ολοκληρωτικών μεθόδων διακυβέρνησης. Ωστόσο, οι ρίζες του μπορούν να εντοπιστούν και νωρίτερα 1) 19ος αιώνας, φουτουριστές 2) Η εποχή της Ευρωπαϊκής εξάπλωσης και της αποικιοκρατίας που συνοδεύτηκε από την καλλιέργεια της ιδεολογίας του «ανώτερου λευκού Ευρωπαίου και κατακτητή» έναντι του «φυλετικά κατώτερου» Ινδού, Αφρικανού, Ινδιάνου ή Κινέζου. Την εποχή εκείνη, λοιπόν, ήταν επιστημονικό «δεδομένο» ότι υπάρχουν μεγάλες διαφορές μεταξύ των φυλών με την λευκή να υπερέχει. Στη Γερμανία, ο φασισμός εκφράστηκε κυρίως μέσα από το κίνημα του εθνικοσοσιαλισμού. Ο όρος προέρχεται από την αγγλική λέξη nazism, η οποία έχει τις ρίζες της στην συντόμευση της γερμανικής λέξης Nationalsozialismus (εθνικοσοσιαλισμός). Επινοήθηκε από τον Γάλλο φιλόσοφο Maurice Barrès, ο οποίος απέρριψε τον πλουραλισμό, τον ατομικισμό και τον υλισμό και βασίστηκε στον ακράδαντο ρατσισμό, αντισημιτισμό και την συνωμοσιολογία της αντεπαναστατικής Δεξιάς, παντρεύοντας αυτά τα ιδεολογήματα ταυτόχρονα με τον σοσιαλισμό και τον εθνικισμό της ρεπουμπλικανικής αντι-φιλελεύθερης αριστεράς. Ο εθνικοσοσιαλισμός διαφέρει από τον Ιταλικό και Ισπανικό φασισμό, ο οποίος σήμερα εκφράζεται σε μεγάλο ποσοστό από τα κόμματα της άκρας δεξιάς. Τάσσεται ενάντια στον καπιταλισμό που τον θεωρεί υπαίτιο για την καταρράκωση του εθνικού ιδεώδους. Ο ίδιος ο Χίτλερ πολλές φορές καταδίκαζε τον κοσμοπολιτισμό και την εγωιστική φύση του καπιταλισμού, ήρθε σε σύγκρουση με την φιλελεύθερη μπουρζουαζία, ενώ θεώρησε τον καπιταλισμό ως δημιούργημα των Εβραίων. Σε αντίθεση όμως με τον σοσιαλισμό του Μαρξ, των αναρχο-κομμουνιστών ή αναρχο-κολλεκριβιστών/Προυντονικών, ο εθνικοσοσιαλισμός δεν αντιτίθεται στην ατομική ιδιοκτησία, αλλά συνεχίζει παρόλ’ αυτά να παρουσιάζει αρκετά κοινά με τον Μπολσεβικισμό, κυρίως λόγο της απεύθηνσής του προς στην εργατική τάξη. Ωστόσο όμως, δεν θεωρείται ούτε αριστερό αλλά ούτε και δεξιό ρεύμα. Κατατάσσεται στην κατηγορία της τρίτης θέσης (Third Position). Το εθνικοσοσιαλιστικό κίνημα αρχικά αντιτάχθηκε στο καθεστώς της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, αλλά και στον αναρχισμό και κομμουνισμό. Οι ιδεολογικές αρχές του εθνικοσοσιαλισμού και η εφαρμογή τους στην πράξη οδήγησαν στον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, στο Ολοκαύτωμα και στα στρατόπεδα εξόντωσης. Εθνικισμός: Πρόκειται για την πολιτική ιδεολογία που υποστηρίζει την ιδέα της εθνικής ταυτότητας και θέτει το έθνος και την πατρίδα ως το ύψιστο ιδανικό μίας συγκεκριμένης ομάδας ανθρώπων που καλούνται «γηγενείς», (αυτοί που έχουν γεννηθεί εντός συγκεκριμένων γεωγραφικών συνόρων και κατοικούν εντός αυτών, έχουν γαλουχηθεί με κάποια «ιδανικά» κοινά για όσους έχουν γεννηθεί επίσης στον ίδιο γεωγραφικό τόπο που βάση των τεχνιτών διαχωριστικών γραμμών που ονομάζονται σύνορα, ορίζεται ένα έθνος-κράτος). Από την άλλη, αυτοί που για κάποιους λόγους δεν τους αξίζει να εξομοιώνονται με τους προηγούμενους είτε διότι έτυχε να γεννηθούν μερικά χιλιόμετρα παραπέρα, όπου οι συνορογραμμές ορίζουν κάποιο άλλο κράτος-έθνος είτε γιατί τα εξωτερικά χαρακτηριστικά τους διαφέρουν σημαντικά από τους υπόλοιπους γηγενείς, με βάση κάποιον εθνικιστή, θα χαρακτηριστούν ως ανεπιθύμητοι η «κατώτερης αξίας άνθρωποι». Ο εθνικισμός όμως, δεν εκφράζεται πάντα με μίσος και περιφρόνηση απέναντι σε κάποιον αλλόφυλο ή πολίτη ενός άλλου κράτους. Πολλοί εθνικιστές πιστεύουν πως η ειρήνη θα επέλθει στον κόσμο μόνο όταν «οι διάφορες εθνικές και φυλετικές ομάδες συνηθίσουν να ζουν στο συγκεκριμένο γεωγραφικό έδαφος (χώρα ή Ήπειρος) που είναι προκαθορισμένο για να ζει η κάθε μία, και δεν επεμβαίνουν στα συμφέροντα άλλων ομάδων, ούτε αμφισβητούν την γεωγραφική τους κυριαρχία». Μήπως όμως αυτή η αντίληψη αντανακλά την φύση του ίδιου του καπιταλισμού που βασίζεται στο κέρδος και την ατομική (προς εκμετάλλευση) ιδιοκτησία; Με βάση την Προυντονική θεωρία, το έθνος είναι η επέκταση της ιδιοκτησίας… το χωράφι μου, η γειτονιά μου, η πόλη μου, η χώρα μου… Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, ο Χιτλερικός ψευτοσοσιαλισμός δεν αντιτάχθηκε στην ατομική ιδιοκτησία, όπως έκανε η Παρισινή κομμούνα και ο αναρχο-κομμουνισμός ή μιουτουαλισμός. Διότι χωρίς ατομική ιδιοκτησία, δεν θα μπορούσε να στεριώσει η ιδέα του εθνικισμού, η ιδέα πως ένα ή περισσότερα άτομα   έ χ ο υ ν στην κυριότητά τους μια ιδιοκτησία, τους ανήκει κάτι από το οποίο άμεσα παράγουν   κ έ ρ δ ο ς, και αυτό θα μπορούσε να είναι είτε ένα σπίτι ή ένας γεωγραφικός χώρος, είτε μια πόλη ή χώρα της οποίας τους πόρους ελέγχουν και χρησιμοποιούν με σκοπό πρώτα την προσωπική τους και έπειτα την συλλογική τους πρόοδο. (Αυτού του είδους η αντίληψη, συνδυάζεται συχνά με μεταφυσικές ερμηνείες των πραγμάτων στα διάφορα εθνικιστικά δόγματα δημιουργώντας ένα είδος κοινωνικού φαντασιακού). Γνωρίζουμε άλλωστε πως τα έθνη-κράτη είναι ιδεολογικά και πολιτικά δημιουργήματα των φιλελεύθερων αστών σε μια ορισμένη ιστορική φάση. Ο εθνικισμός σαν κίνημα, τα τελευταία 150 χρόνια όμως τάσσεται ενάντια στην αστική δημοκρατία, κάτι που, ωστόσο, φαντάζει ιδιαίτερα οξύμωρο, δεδομένου ότι η ιδέα του έθνους ανήκει ιδεολογικά στην μπουρζουαζία΄ Η ιδέα αυτή, σιγά σιγά, υιοθετήθηκε και από τα υπόλοιπα κοινωνικά στρώματα, και οι λόγοι ήταν προφανείς: Η δημιουργία των εθνών κρατών αρχικά εξυπηρετούσε τα συμφέροντα των καπιταλιστών. Στην συνέχεια όμως η μεσαία και κατ’ επέκταση η εργατική τάξη υιοθέτησαν την ιδέα του έθνους-κράτους ως δεδομένη μιας και έβλεπαν πως τα συμφέροντά τους ταυτίζονται με την ευημερία μιας συγκεκριμένης γεωγραφικής περιοχής. Έτσι τελικά, ο εθνικισμός βρίσκει ανταπόκριση στην εργατική τάξη, ενώ πολλές φορές μάλιστα ενσωματώνεται και στην προπαγάνδα της ρεπουμπλικανικής αριστεράς. Αυτό που συμπεραίνουμε από τα παραπάνω είναι πως α) εθνικισμός και αντικαπιταλισμός είναι δυο έννοιες ασυμβίβαστες β) όταν ο σοσιαλισμός γίνεται κρατική ιδεολογία (κρατισμός) είτε αναμειγνύεται με τον εθνικισμό και προωθείται με τέτοιον τρόπο ώστε να προβάλει την ιεραρχική δόμηση μιας κοινωνίας, οδηγεί στην αναδημιουργία μιας ελίτ, μιας κυρίαρχης ομάδας που θα ασκεί εξουσία απέναντι σε κάποια άλλη. Άλλωστε, η ιδέα του σοσιαλισμού αρχικά (ακόμη και πολύ πριν τον Μαρξ) ήταν πλήρως αντίθετη με την ύπαρξη του θεσμού του κράτους, προτείνοντας την α υ τ ο δ ι α χ ε ί ρ ι σ η των μέσων παραγωγής από την ίδια την εργατική τάξη. Οι περισσότεροι διεθνιστές αριστεροί σήμερα πιστεύουν πως ο εθνικισμός είναι ...

Read More »