Tag Ρατσισμός

Η Ευρώπη του νέου εθνικισμού και η σημασία της αναδυόμενης αριστεράς

Από τα τέλη της δεκαετίας του ’80, μετά την πτώση του τείχους στο Βερολίνο το 1989, προκύπτουν νέα γεωπολιτικά σενάρια. Σενάρια που προηγουμένως ήταν αδύνατο να φανταστεί κανείς. Από τη στιγμή εκείνη, σταδιακά αναδύεται ένα νέο είδος τοπικισμού στην Ευρώπη. Σύντομα πραγματοποιείται μια ρήξη ανάμεσα στη ιδέα της ενωμένης Ευρώπης των εθνών κρατών (η οποία αναπτύχθηκε κατά τις δεκαετίες του ΄70 και ’80) και σε αυτή της νέας ιδέας που αναπτύσσεται κατά την δεκαετία του ΄90. Η αρχική θεώρηση, (η οποία είχε ως προϋπόθεση την προστασία και ανάδειξη των επιμέρους παραδόσεων, και των τοπικών ταυτοτήτων), έρχεται σταδιακά σε αντιπαράθεση με μια ενοποιητική διαδικασία με τάσεις ομογενοποίησης, εξομάλυνσης και ισοπέδωσης. Η αρχική θεώρηση στηρίχτηκε στην ανάδειξη της ποικιλομορφίας, των πολυπολιτισμικών κοινωνιών, του σεβασμού των επιμέρους ιδιαιτεροτήτων και ταυτοτήτων. Υπό αυτή την αρχική άποψη, η συνύπαρξη και συμβίωση, διαφορετικών μεταξύ τους στοιχείων, νοείται ως θετική και όχι ως αρνητική αξία.

Στηρίζεις ναζιστές και φασίστες;

Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα από χρυσαυγίτες δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία όπως με υποκρισία μετέδωσαν τα ΜΜΕ, ήταν το θεαματικό αποκορύφωμα της εγκληματικής δράσης των φασιστών. Η οποία συνεχίζεται. Θύματα της ρατσιστικής βίας των καθαρμάτων του Μιχαλολιάκου υπήρξαν για πολλά χρόνια κυρίως οι μετανάστες και οι πρόσφυγες, αλλά και ομοφυλόφιλοι, αντιφασίστες, ρομά κ.α. Η εν ψυχρώ δολοφονία όμως ενός Έλληνα, σόκαρε περισσότερο τους Έλληνες οι οποίοι ένιωσαν στο εθνικό τους πετσί τον σουγιά του φασίστα […] Άρα η εναντίωση στον φασισμό και σε κάθε ολοκληρωτισμό οφείλει να είναι πολύπλευρη αφού το θέμα έχει πολλές αιχμές και διαχέεται με διαφορετικό τρόπο μέσα στην κοινωνία.

Η πρώτη μαζική φασιστική οργάνωση στην Ελλάδα

Τα Τρία Εψιλον, όπως λεγόταν χαρακτηριστικά η οργάνωση, εμφανίστηκαν στη Θεσσαλονίκη το 1927 με στόχο την “άμυνα του Εθνους” απέναντι στον κομμουνισμό και σε όλα εκείνα τα αλλότρια ρεύματα στα οποία χρέωναν την ευθύνη για την οικονομική και την ηθική κρίση που μάστιζε την ελληνική κοινωνία. Στη Θεσσαλονίκη υπήρχε έντονη η παρουσία του εβραϊκού στοιχείου (περίπου 60.000 Εβραίοι κατοικούσαν τότε στη συμπρωτεύουσα). Τα Τρία Εψιλον πήραν από την αρχή ξεκάθαρη αντισημιτική θέση που τη συνδύαζαν με τον αντικοι-νοβουλευτισμό και τον αντικομμουνισμό. Στους βασικούς ακόμα εχθρούς συγκαταλεγόταν ο ταξικός συνδικαλισμός και τα υπάρχοντα κόμματα. Αρχηγός της οργάνωσης ήταν ο έμπορος Γ Κοσμίδης, με γραμματέα τον τραπεζικό Δ. Χαριτόπουλο. Τα γραφεία της ΕΕΕ βρίσκονταν στην οδό Πανταζίδου 8.

Λίγες ακόμα σκόρπιες σκέψεις για τις ευρωεκλογές, το πραγματικό διακύβευμα και τα πραγματικά ζητούμενα

Αν οι κινηματικές πρωτοβουλίες και ο ελευθεριακός χώρος δεν καταφέρει να ξεφύγει από τις γραφειοκρατικές του αγκυλώσεις, και τη ναρκισσιστική του ιδεολογικοποίηση τότε έχει ήδη αποκηρύξει τον εαυτό του μια για πάντα. Θα έχει την ίδια μοίρα του εργατικού κινήματος που εκφυλίστηκε κάτω από τις συγκεντρωτικές ηγεσίες των Κομμουνιστικών Κομμάτων, καταδικασμένος να μαραζώσει αλλά και να του αποδοθεί η ιστορική ευθύνη ως ο κατεξοχήν ανασταλτικός παράγοντας που εμπόδισε την ανάδυση της κοινωνικής αυτονομίας…

Ντελέζ/ Γκουαταρί: Περί μειονοτήτων, γλωσσικών και άλλων

Η ενότητα μιας γλώσσας είναι πρώτα απ’ όλα πολιτική. Δεν υπάρχει γλώσσα-μητέρα, αλλά κατάληψη της εξουσίας από μια δεσπόζουσα γλώσσα, η οποία άλλοτε προελαύνει σε ένα ευρύ μέτωπο και άλλοτε μάχεται ταυτόχρονα σε διάφορα κέντρα. Μπορούμε να συλλάβουμε πολλούς τρόπους να ομογενοποιηθεί, να συγκεντροποιηθεί μια γλώσσα: ο ρεπουμπλικανικός τρόπος δεν είναι κατ’ ανάγκην ίδιος με τον μοναρχικό, και δεν είναι ο ηπιότερος[1]. Αλλά πάντοτε το επιστημονικό εγχείρημα να συναγάγουμε σταθερές…

Χάνα Άρεντ – Εμείς οι πρόσφυγες (Μέρος Β)

Δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνον τον νεαρό που, όταν περίμεναν να αποδεχτεί ένα συγκεκριμένο είδος δουλειάς, είπε αναστενάζοντας: «Δεν ξέρετε σε ποιον μιλάτε· ήμουν διευθυντής τομέα στο Karstadt [ένα μεγάλο εμπορικό πολυκατάστημα στο Βερολίνο]». Υπάρχει όμως κι η βαθιά απελπισία των μεσηλίκων ανδρών που, έπειτα από αμέτρητες μετακινήσεις σε διαφορετικές επαρχίες προκειμένου να σωθούν, τελικά αναφωνούν, «κανείς εδώ δεν ξέρει ποιός είμαι!» Απ’ τη στιγμή που κανένας δεν θα του συμπεριφερθεί ως αξιοπρεπές ανθρώπινο ον…

Η μετανάστευση στην Ελλάδα – Έντεκα μύθοι και περισσότερες αλήθειες

Εδώ και είκοσι τουλάχιστον χρόνια, το μεταναστευτικό αποτελεί ζήτημα το οποίο με διαφορετικές μορφές επανέρχεται μονίμως, καταλαμβάνοντας κεντρική θέση στη δημόσια συζήτηση. Στη συζήτηση αυτή επικρατούν συνήθως στρεβλές αντιλήψεις και συσκοτίζονται τα πραγματικά δεδομένα, καθώς η μετανάστευση συνιστά αντικείμενο πολιτικής χρήσης και μιντιακής εκμετάλλευσης. Με ευθύνη των κυρίαρχων μέσων μαζικής ενημέρωσης και χάρη στη συστηματική παρέμβαση της Ακροδεξιάς, δημιουργούνται κοινωνικοί μύθοι, ενίοτε και καταστάσεις «ηθικού πανικού», πράγμα που καθιστά ολοένα και πιο δύσκολη την κατανόηση της πολυπλοκότητας του φαινομένου και, φυσικά, τη νηφάλια αντιμετώπισή του. Το βιβλιαράκι αυτό έχει διπλό στόχο. Πρώτον, να αποδομήσει με τεκμηριωμένα στοιχεία τους ποικίλους κοινωνικούς μύθους που αφορούν τη μετανάστευση, συμβάλλοντας σε μια ολοκληρωμένη και πολύπλευρη αντίληψη του μεταναστευτικού

Μανιφέστο/θέσεις 2014

Η ομάδα του Eagainst.com ξεκίνησε τη λειτουργία της τον Δεκέμβρη του 2010, ως μια πρωτοβουλία ανθρώπων με σκοπό όχι μόνο τον διάλογο ή την αντιπληροφόριση αλλά και την φιλοσοφική, πολιτική και πολιτισμική διαπαιδαγώγιση του σύγχρονου ανθρώπου πάνω σε πανανθρώπινες αξίες και ιδανικά (όπως η ελευθερία του λόγου, το δικαίωμα στην παιδεία, η ισότητα των φυλών και των φύλων, των ανθρώπων με διαφορετικό σεξουαλικό προσανατολισμό, η ανάδειξη των αποκλεισμένων κοινωνικών ομάδων όπως οι μετανάστες, οι άνεργοι…). Το Eagainst.com συσπειρώνει ανθρώπους από ποικίλους πολιτικούς χώρους, κυρίως ένθερμους υποστηρικτές του προτάγματος της αυτονομίας – όπως αυτό εκφράστηκε από τον Κορνήλιο Καστοριάδη – στοχαστές της συμβουλιακής δημοκρατίας (βλ Χάνα Άρεντ) και των αναρχικών προταγμάτων (με ιδιαίτερη έμφαση στους Μάρεϋ Μπούκτσιν και Ερρίκο Μαλατέστα), είτε καταστασιακούς και ελευθεριακούς σχολιαστές, αναλυτές που δεν επιθυμούν να συμβιβαστούν ιδεολογικά με τις κυρίαρχες αξίες που διέπουν το σύγχρονο καπιταλιστικό φαντασιακό

Χιλιάδες διαδήλωσαν στη Σουηδία κατά του ρατσισμού

Με συνθήματα όπως «Τέλος στον ρατσισμό τώρα» και «Κανένας ρατσιστής στους δρόμους μας» πάνω από 16.000 Σουηδοί κατέβηκαν σήμερα στους δρόμους της Στοκχόλμης για να διαμαρτυρηθούν κατά του ρατσισμού. Μικρότερης έκτασης αντιρατσιστικές πορείες πραγματοποιήθηκαν επίσης χθες και σήμερα σε διάφορες άλλες σουηδικές πόλεις σε υποστήριξη της διαμαρτυρίας κατά του ρατσισμού. Tην περασμένη Κυριακή στο πλήθος που μετείχε σε αντιρατσιστική πορεία που είχε γίνει στο ίδιο προάστιο, το Κάρτορπ, της Στοκχόλμης, πετώντας μπουκάλια και κροτίδες στους διαδηλωτές.

Συνεχίζοντας…

Με αφορμή τη συμπλήρωση τριών χρόνων από την ημέρα που η διαδικτυακή συλλογικότητα Eagainst.com ξεκίνησε να αρθρογραφεί και να αναδημοσιεύσει άρθρα που η ίδια κρίνει αξιόλογα… Στις δύσκολες αυτές εποχές που διανύουμε, όπου κάθε έννοια φιλίας, ισότητας και δικαιοσύνης χάνονται και σβήνουν μέρα με την μέρα, όλο και περισσότερο μέσα σε κοινωνίες που κατασκευάζουν ανθρώπους-μηχανές, ανθρώπους εξαθλιωμένους, ανθρώπους που επιχειρούν να συγκαλύψουν την έλλειψη κάθε νοήματος αναφορικά με την ύπαρξή τους καταναλώνοντας, που ακόμα και σε κατάσταση απόλυτης ένδειας, ταυτίζουν την πιθανότητα της (υπερ)κατανάλωσης, με την “επιτυχία” και την προσωπική τους ολοκλήρωση, κάτω από τις υπάρχουσες συνθήκες όπου οι κοινωνικοί αγώνες ποινικοποιούνται καί συνειδησιακά αλλά καί θεσμικά ενώ η πραγματική δημοκρατία τείνει καταντήσει ξεχασμένο λήμμα σε τόμους εγκυκλοπαιδικούς και λεξικά, η ομάδα μας συνεχίζει ακάθεκτη τον δρόμο της.

  • 1 2 6