Menu

EAGAINST.com

Γιόμ’σε ο τόπος καταλήψεις

sax3-pano-gia-acta-et-verba-11-03-2015

Σάββατο 7 Μάρτη 2015, ένα ακόμη κτίριο -επί της οδού Κουρεμένου 5- απελευθερώνεται. Η επί πολλών ετών ρημαγμένη και παρατημένη μονοκατοικία χρησιμοποιείται, πλέον, για την κάλυψη των στεγαστικών αναγκών ανθρώπων που επιλέγουν τη λύση της κατάληψης. Οι νέοι μας γείτονες δεν κατέφυγαν σε κανένα μεσίτη, σε κανένα επαγγελματία πολιτικό, σε κανένα κόμμα. Αλλά αντίθετα, με ριζοσπαστικούς, αντιιεραρχικούς και αντιεξουσιαστικούς όρους προέβησαν στην πολιτική επιλογή της κατάληψης. Εμείς από τη δική μας μεριά, βλέποντας πως το μπόλιασμα των προταγμάτων μας στη γειτονιά καρποφορεί, δεν έχουμε παρά να καλωσορίσουμε τους νέους μας γείτονες, να τους ευχηθούμε καλό στέριωμα και καλούς αγώνες!

Πηγαίνοντας κάποιες εβδομάδες πίσω και πιο συγκεκριμένα στις 18 του Γενάρη, άλλο ένα γεγονός
που μας γέμισε χαρά ήταν αυτό της ανα-κατάληψης του κτηρίου της Αντιβίωσης στην οδό Γ. Παπανδρέου. Το συγκεκριμένο κτήριο ανήκει στο Γ.Ν. Χατζηκώστα και επί σειρά ετών κυριολεκτικά σάπιζε και είχε αφεθεί από τη διοίκηση του νοσοκομείου στο έλεος της μούχλας και της υγρασίας. Όμως, στις 4 Οκτώβρη 2008, μια ομάδα ανθρώπων επέλεξε την κατάληψη του κτηρίου προκειμένου να καλύψει τις στεγαστικές και πολιτικές της ανάγκες. Η κατάληψη λειτούργησε για 5 χρόνια, έως την 29η Αυγούστου 2013, οπότε και εκκενώθηκε στα πλαίσια της κρατικής επιχείρησης “εστίες ανομίας”. Σήμερα η Αντιβίωση είναι και πάλι στα χέρια του κινήματος, εμπλουτίζοντας τον αντιεξουσιαστικό χάρτη της πόλης.

Κάποιος καλοπροαίρετος θα μπορούσε να αναρωτηθεί: “γιατί τώρα κατάληψη;”, “αφού η ελπίδα ήρθε αγκαζέ με τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος θα φροντίσει για όλους και για όλα”. Για εμάς ο ρόλος της εκάστοτε κυβέρνησης είναι ξεκάθαρος και εχθρικότατος. Ο καπιταλιστικός δράκουλας θα εξακολουθήσει να ρουφάει αδιάκοπα τα ευρώ από τις τσέπες μας, προκειμένου να τροφοδοτείται και να αναπαράγεται. Όσο αριστερή -με ακροδεξιές πινελιές Καμμένου, Παυλόπουλου- ή ριζοσπαστική κι αν διατείνεται πως είναι μια κυβέρνηση, γνωρίζουμε πολύ καλά ότι, ο εκβιασμός του ενοικίου, η δόση του δανείου, η τιμολόγηση του νερού και του ρεύματος, η εκμετάλλευση της εργασίας θα παραμένουν.

Για εμάς, τους καταληψίες της Σαχίνη 3, η ελπίδα δεν έρχεται ούτε από αριστερά ούτε από δεξιά. Εμείς οι ίδιοι πρέπει να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας, να δημιουργήσουμε αναχώματα και να οργανωθούμε μέσα στις ίδιες μας τις γειτονιές ,να ζήσουμε χωρίς να πληρώνουμε και όχι να ζούμε για να δουλεύουμε και να πληρώνουμε. Δε τρέφουμε αυταπάτες πως η επίκαιρη ατάκα “πρώτη φοράαριστερά” θα δώσει την όποια λύση. Με την ανάθεση της διαχείρισης της ζωής μας στους εξουσιαστές, δε πρόκειται να έρθει καμία ελπίδα. Αν θέλουμε να βλέπουμε 365 μέρες το χρόνο, 365 άσπρες μέρες μια είναι η λύση, και δεν εννοούμε να πάμε στην Ανταρκτική :

να γιομίσ’ ο τόπος καταλήψεις

να μπούμε στα άδεια σπίτια

αυτοοργάνωση-αλληλεγγύη-αντιεξουσία στις γειτονιές μας

Σαχίνη 3 / κατάληψη στέγης

Ανακατάληψη της Αντιβίωσης – Είμαστε εδώ

 

20150118_afisaantiviosi

Από τότε που οι άνθρωποι άρχισαν να χρησιμοποιούν τη γη για προσωπικό όφελος και κέρδος και όχι για τη συλλογική κάλυψη αναγκών, παίρνει μορφή η έννοια της ιδιοκτησίας, η οποία στη συνέχεια, εκτός από τη γη επεκτείνεται σε αγαθά, κτίρια, μέσα παραγωγής, ζώα, ακόμα και ανθρώπους. Οριοθετείται με νοητά ή υπαρκτά σύνορα και υπερασπίζεται με κάθε μορφή βίας απ’αυτούς που την κατέχουν. Μέσω της ιδιοκτησίας γίνεται εφικτή η συσσώρευση πλούτου και εξουσίας, γίνεται εφικτή μια κοινωνία βασισμένη σε ανισότητες και χωρισμένη σε τάξεις, αυτές των δυνατών και των αδύναμων, των καταπιεστών και των καταπιεσμένων, των προνομιούχων και των μη προνομιούχων. Καθ’αυτό τον τρόπο, η έννοια της ιδιοκτησίας είναι η θεμέλια δομή του καπιταλιστικού συστήματος.

Το κράτος για να προστατέψει αυτή τη συσσώρευση πλούτου και εξουσίας λειτουργεί με διάφορους μηχανισμούς αφόπλισης της σκέψης και της δράσης της κοινωνίας. Μέσω, κυρίως, της εκπαίδευσης, της θρησκείας, του στρατού και της συνεχής προπαγάνδας από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης προσπαθεί να δημιουργήσει πειθαρχημένα και υπάκουα άτομα, που δεν θα παρεκκλίνουν από τα εθνικιστικά, μιλιταριστικά, ρατσιστικά, θρησκευτικά, έμφυλα και σεξιστικά ιδεώδη, με απώτερο σκοπό να ανταποκρίνονται στις κυρίαρχες προσδοκίες, να δρούν ατομικιστικά, να είναι παραγωγικά και να μη σηκώνουν κεφάλι στο αφεντικό, να μην αμφισβητούν αυτό το σύστημα ιεράρχησης των ανθρωπίνων ζωών. Για όποιον δεν συμβιβάζεται με αυτό το μοντέλο ζωής και αντιδρά, για όποιον δε θέλει να είναι ούτε καταπιεστής αλλά ούτε καταπιεσμένος και αγωνίζεται ενάντια σ’αυτή τη καπιταλιστική μορφή της κοινωνίας, υπάρχει ο πιο εκδικητικός μηχανισμός του κράτους, οι μπάτσοι και οι δικαστές, οι φυλακές, ‘κανονικές’ ή υψίστης ασφαλείας.

Εμείς αντιλαμβανόμενοι/ες τους εαυτούς/ές μας ως αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας ενάντια σε όλα αυτά, δεν μπορούμε παρά να αμφισβητούμε έμπρακτα την έννοια της ιδιοκτησίας. Γι’αυτό, επιλέξαμε να κάνουμε κατάληψη, μέσα στην οποία θα μπορούμε καθημερινά να στεγάσουμε τις ανάγκες και επιθυμίες μας, αντιτιθέμενοι/ες στην καπιταλιστική συνθήκη, ανάγκες όπως αυτή της στέγασης τόσο ατόμων όσο και συλλογικοτήτων ή ομάδων που θα εκφράζουν λόγο, θα πραγματοποιούν εκδηλώσεις και δράσεις εχθρικές προς την υπάρχουσα δομή της κοινωνίας και του κράτους. Επιτακτική, για μας, είναι και η ανάγκη ύπαρξης ενός χώρου συνεύρεσης όσων πλήττονται και ταυτόχρονα αγωνίζονται ενάντια στο σύστημα και σε κάθε μορφή εκμετάλλευσης και εξουσίας. Έτσι, δεν θέλουμε αυτή η κατάληψη να χρησιμοποιηθεί ως μια επίπλαστη νησίδα ελευθερίας και για εσωτερική κατανάλωση των ανθρώπων που θα υπάρχουν μέσα σ’αυτή, αλλά ως ένα κέντρο αγώνα που θα έχει καθημερινή αλληλεπίδραση με τη γειτονιά και την τοπική κοινωνία, με στόχο την ατομική και κοινωνική απελευθέρωση.

Μέσα απ’αυτή τη κατάληψη, προτάσσουμε την συλλογική και συντροφική διαβίωση μακριά από τα διαμερίσματα – κλουβιά που μας απομακρύνουν, την αλληλεγγύη μεταξύ των καταπιεσμένων έναντι του ατομικισμού και την αυτοοργάνωση των διαδικασιών και των αγώνων μας, χωρίς ιεραρχίες, ανάθεση και διαμεσολαβητές –κάθε είδους. Θέλουμε να αντιπαρατεθούμε στις εμπορευματικές σχέσεις και τη λογική του κέρδους που αλλοτριώνουν την καθημερινότητά μας. Δεν θέλουμε η ανθρώπινη ύπαρξη να ζυγιάζεται σύμφωνα με την καταγωγή, το φύλο, την εμφάνιση, την σεξουαλικότητα, τη μόρφωση ή τις ικανότητες, γι’αυτό και οποιαδήποτε ρατσιστική, ηγετική, έμφυλη, σεξιστική συμπεριφορά δεν χωρά σε αυτή την κατάληψη.

Σε μια προσπάθεια επανοικειοποίησης του χαμένου χώρου και χρόνου, που σύντροφοι και συντρόφισσες αγωνίστηκαν για να κερδίσουν, επιλέξαμε να κάνουμε ανακατάληψη του κτιρίου του παλιού νοσοκομείου «Χατζηκώστα» όπου για πέντε περίπου χρόνια υπήρχε η κατάληψη Αντιβίωση μέχρι και τις 29 Αυγούστου 2013 που εκκενώθηκε μέσα σε ένα κλίμα καταστολής των καταλήψεων πανελλαδικά, στοχοποιώντας τες ως εστίες ανομίας. Αν και οι εκκενώσεις κατάφεραν να αφήσουν πίσω τους ερειπωμένα κτίρια, δεν κατάφεραν να εκκενώσουν το νόημα των κοινωνικών σχέσεων που αναπτύχθηκαν μέσα σ’αυτά και αποτελούν την αφετηρία για νέα εγχειρήματα. Δε μας απασχολούν οι διάφορες εξαγγελίες περί αξιοποίησης των κτιρίων του παλιού νοσοκομείου «Χατζηκώστα» ως πρότυπο κέντρο υγείας, νηπιαγωγεία ή γραφεία αποκεντρωμένης διοίκησης, ούτε τα πολιτικά παιχνίδια εντυπωσιασμού που στήνει, είτε αυτά εκφράζονται με δεξιό είτε με αριστερό λόγο. Ιδιαίτερα, σήμερα και σ’αυτή τη συγκυρία, δε μας ενδιαφέρει ποιος έχει στα χέρια του την εξουσία. Εμείς, απέναντι μας έχουμε το κράτος, τους καπιταλιστές και τους υπηρέτες τους και συνεχίζουμε να παλεύουμε εναντίον τους.

Η ΑΝΤΙΒΙΩΣΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ!
μπελογιάννη & παπανδρέου γωνία

Παρέμβαση σε εκδήλωση για ΜΜΕ στο πανεπιστήμιο Ιωαννίνων

Σήμερα, 26/11, το Αυτόνομο Ραδιόφωνο Ιωαννίνων, η συντακτική ομάδα Ιωαννίνων της εφημερίδας δρόμου Άπατρις και σύντροφοι/ισσες, πραγματοποιήσαμε παρέμβαση στην εκδήλωση που διοργάνωσε το τμήμα Νηπιαγωγών του πανεπιστημίου Ιωαννίνων, σε συνεργασία με την Ένωση Ευρωπαίων Δημοσιογράφων, με τίτλο «τα ΜΜΕ σε καιρούς κρίσης: εκπαιδεύουν ή χειραγωγούν». Μοιράστηκε το κείμενο της παρέμβασης, το οποίο αναγνώστηκε στο αμφιθέατρο, κείμενα αυτοπαρουσίασης του Αυτόνομου Ραδιοφώνου, καθώς και φύλλα της Άπατρις.

Το κείμενο που μοιράστηκε, σε PDF

Κοίτα να δεις ποιοί μάς μιλούν…

Αφού προώθησαν επικοινωνιακά την κατάργηση του ασύλου και τη βίαιη εισβολή των ειδικών δυνάμεων της αστυνομίας στους πανεπιστημιακούς χώρους, αφού πανηγύρισαν για την καταστολή αυτοοργανωμένων μέσων αντιπληροφόρησης, όπως το athens.indymedia κι ο 98fm στην Αθήνα ή ο ραδιοφωνικός σταθμός του 1431am στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, κι αφού στήριξαν, απ’ το δικό του πόστο και με το δικό του τρόπο ο καθένας, τις πολιτικές επιλογές που λειαίνουν το έδαφος για την αναδιάρθρωση του Κεφαλαίου, έρχονται σήμερα ν’ απαντήσουν σ’ ένα ερώτημα που έχει πολλάκις απαντηθεί.

• Απαντήθηκε όταν το Mega διαστρέβλωνε το βίντεο της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από ένστολους δολοφόνους του Κράτους.
• Απαντήθηκε όταν οι δημοσιογράφοι του ΣΚΑΪ μιλούσαν για διαμάχη μεταξύ οπαδών, την επομένη της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα από νεοναζί της Χρυσής Αυγής.
• Απαντήθηκε όταν η ευθύνη της κατάρρευσης του ελληνικού καπιταλισμού χρεώθηκε στους «τεμπέληδες εργάτες», στις «ακριβοπληρωμένες καθαρίστριες» και στους διαδηλωτές που
«κλείνουν τους δρόμους».

Tα κυρίαρχα ΜΜΕ χειραγωγούν. Εκπροσωπόντας συγκεκριμένα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα, έχουν ως πάγια τακτική τους την αλλοίωση της εκάστοτε πληροφορίας και την προσαρμογή της στα σχέδια των συμφερόντων αυτών. Έτσι, στο MEGA θ’ ακούσουμε για «οργανωμένες μειοψηφίες που αντιτίθενται στην οικονομική ανάπτυξη της Χαλκιδικής μέσω της εξόρυξης χρυσού», ενώ στις ειδήσεις του ΣΚΑΪ θα έχουμε την ευκαιρία να μάθουμε πως οι τράπεζες κι οι υπερχρεωμένοι εργάτες «όλοι μαζί μπορούμε». Οι απεργίες θα βαφτιστούν, πέρα από παράνομες και αντισυνταγματικές, και «εργατικοί εκβιασμοί», ενώ οι ναζιστές θα έχουν την ευκαιρία να παριστάνουν τους καλούς Σαμαρείτες. Τελικά, όποιο κουμπί κι αν πιέσουμε στο τηλεκοντρόλ, όποια φυλλάδα κι αν ανοίξουμε, σ΄όποια συχνότητα κι αν γυρίσουμε το διακόπτη, θα έρθουμε αντιμέτωποι με μια διαφορετική «αλήθεια», που θα εκφράζει τα συμφέροντα και τους σκοπούς των ιδιοκτητών ή διαχειριστών των μέσων και της οικονομικής τους τάξης. Η ατζέντα της δημόσιας συζήτησης τίθεται απ’ αυτούς, είτε δίνοντας υπερβολικά μεγάλη διάσταση σε ασήμαντες ειδήσεις, είτε αποκρύπτοντας άλλες, με εντολή του καναλάρχη και των μεγαλοδημοσιογράφων (όπως στην περίπτωση των αγώνων στην Κερατέα) ή με εντολή των κρατικών φορέων (όπως πχ η απαγόρευση απ’ το ΕΣΡ της προβολής εικόνων φτώχειας κι εξαθλίωσης στου δρόμους της χώρας).

Με τη σημερινή εκδήλωση του ΠΤΝΕ, σε συνεργασία με την Ένωση Ευρωπαίων Δημοσιογράφων, επιχειρείται η νομιμοποίηση των κυρίαρχων μέσων, των μεθόδων και των στοχεύσεων τους απ’ το φοιτητικό πληθυσμό, με αντάλλαγμα μια βεβαίωση παρακολούθησης, ένα απ’ τα πολλά πιστοποιητικά σκουπίδια που παράγει η ακαδημαϊκή βιομηχανία τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Αναγνωρίζεται έτσι απ’ τους ακαδημαϊκούς φορείς του πανεπιστημίου Ιωαννίνων, μέσω της επιλογής των προσκεκλημένων της, η αποκλειστικότητα των ειδικών στη διαδικασία της ενημέρωσης, η διαχείριση της πληροφορίας που αφορά όλες τις διακλαδώσεις της κοινωνικής ζωής από μία χούφτα έμμισθων υπαλλήλων, κρατικών ή ιδιωτικών. Φυσικά, δεν πέφτουμε απ’ τα σύννεφα, όπως δεν πέσαμε ακούγοντας τον αντιπρύτανη του Α.Π.Θ να ομολογεί κυνικά την αθλιότητα των ακαδημαϊκών κύκλων λέγοντας: «ας φασιστοποιηθούμε επιτέλους»! Βέβαια, κάθε δράση (φασιστοποίηση), θα συναντήσει και την ανάλογη αντίδραση…

Να πάρουμε την ενημέρωση στα χέρια μας!

Αν τελικά ο αγώνας ενάντια στην εξουσία είναι ο αγώνας της μνήμης ενάντια στην λήθη, τότε η συλλογική μνήμη και η κινηματική καταγραφή έχουν σαν βασικό εργαλείο τα μέσα αντιπληροφόρησης. Τα μέσα αυτά δεν βαφτίζουν την προπαγάνδα «αλήθεια», δεν αναγνωρίζουν στην πληροφόρηση το αντικειμενικό. Το αντικειμενικό όπως και η κοινή γνώμη, η πλειοψηφία και ή ομοφωνία είναι υποσύνολα της «κοινωνικής ειρήνης» και όλα μαζί κατασκευάσματα της κυρίαρχης προπαγάνδας. Δεν διαφοροποιούνται από τα κυρίαρχα μέσα γιατί λένε περισσότερη «αλήθεια» αλλά γιατί διαχειρίζονται την πληροφορία διαφορετικά: καταργούν την σχέση πομπού-δέκτη, αφού λειτουργούν ως ιμάντες μεταφοράς της πληροφορίας μεταξύ δρώντων, δημιουργώντας ένα ψηφιδωτό διαφορετικών οπτικών και απόψεων του ίδιου γεγονότος, πάντα από την πλευρά των αυτοοργανωμένων αγώνων κατά της κυριαρχίας και της επιβολής. Ως έννοια πολιτική η αντιπληροφόρηση, δεν αρκεί να αντιπροσωπεύει μια αντιεξουσιαστική διαχείριση της πληροφορίας. Προϋποθέτει την αυτοοργάνωση ως διαχειριστική δομή του μέσου που την πραγματώνει. Αποδίδει και εξελίσσεται όσο έχει δεσμούς και αναφορές με τα κοινωνικά κομμάτια που επιδιώκουν να συλλογικοποιήσουν την ζωή τους αντιιεραρχικά ενάντια στον κανιβαλικό ατομικισμό και την ταξική εκμετάλλευση. Στο μαινόμενο κοινωνικό/ ταξικό πόλεμο, τα μέσα αντιπληροφόρησης αποτελούν προκεχωρημένες θέσεις εφόδου ενάντια στα media του ψεύδους.

Η σημερινή μας παρουσία, λοιπόν, δεν είναι ούτε αποσπασματική, ούτε τυχαία. Είναι μέρος της καθημερινής μας δράσης στο ευρύ πεδίο της αντιπληροφόρησης. Είναι κομμάτι της προσπάθειας μας για τη συγκρότηση μιας σταθερής απάντησης στην ανάγκη των εν δυνάμει ανταγωνιστικών υποκειμένων να πληροφορούν και να πληροφορούνται, μέσα από δύο (αντι)δομές που ενισχύουν την κυκλοφορία των αγώνων, αποφεύγοντας τη δημιουργία ωραιοποιημένων εικόνων κι εμπεριέχοντας το σπέρμα της αμφισβήτησης και της ουσιαστικής ρήξης με το υπάρχον. Προσπαθούμε ν’ απαντήσουμε στη σιωπή στην οποία μας έχει καταδικάσει ο, πανταχού παρόν, κυρίαρχος μιντιακος λόγος, αναζητώντας, όχι εναλλακτικούς διαύλους, αλλά τρόπους αυτοθέσμισης, με τους οποίους σχεδιάζουμε την επίθεση, με τα δικά μας μέσα, για την επίτευξη των δικών μας σκοπών: την ατομική και κοινωνική απελεύθερωση.

Είτε μέσα από τη διαδικτυακή συχνότητα του Αυτόνομου Ραδιοφώνου Ιωαννίνων (radio-i.org), είτε μέσα απ’ τις σελίδες της εφημερίδας δρόμου Άπατρις, ξηλώνουμε τους μανδύες των ειδικών, αποεμπορευματοποιούμε την πληροφορία, τη μουσική, τη γνώση και ανοίγουμε το πεδίο της συνδιαμόρφωσης σε όλους/ες, ανεξαρτήτως ταυτότητας φύλου, γλώσσας, εθνικότητας, σεξουαλικών προτιμήσεων. Καλούμε σε συμμετοχή όχι μόνο στο επίπεδο της σκέψης και της πληροφόρησης, αλλά και προτάσσοντας την άμεση δράση και παρέμβαση στον πραγματικό χώρο, δημιουργώντας τις καταστάσεις αυτές που συνάδουν με τη δική μας ηθική, τις δικές μας στοχεύσεις, χρησιμο-ποιώντας τα δικά μας μέσα.

Αναδημοσίευση από radio-i.org και apatrisioannina.espivblogs.net

Bγαίνουμε στο Άλσος-Ιωάννινα

Η κατάληψη στέγης Σαχίνη 3, η συντακτική ομάδα Ιωαννίνων της εφημερίδας ΑΠΑΤΡΙΣ και γειτόνισσες/ες, διοργανώνουν εκδηλώσεις στο Άλσος, στα Ιωάννινα, τη Δευτέρα 30 Ιουνίου, απ’ τις 18:00 κι έπειτα.

Mπορείτε να διαβάσετε το κείμενο της εκδήλωσης  εδώ.

afisa 06 - vgainoume sto alsos - 30-06-2014

Πηγές: κατάληψη στέγης Σαχίνη 3 και ΑΠΑΤΡΙΣ-Σ.Ο Ιωαννίνων

Ιωάννινα, αλληλεγγύη στους 5 της Βαρκελώνης

 img_14

img_15

Όσο αναμενόμενο κι αν είναι για τους αναρχικούς ότι κράτος και κεφάλαιο βρίσκονται σε διαρκή πόλεμο με την κοινωνία, δεν παύει να έχει νόημα για την υπόλοιπη κοινωνία, να τονίζεται, με κάθε ευκαιρία, αυτό ακριβώς το γεγονός: ότι κάθε εξουσία έχει ως μοναδικό σκοπό την με κάθε μέσο διαιώνιση της κυριαρχίας της και ότι, προκειμένου να το πετύχει αυτό δεν διστάζει να ποινικοποιεί όχι μόνο τις πρακτικές των πολιτικών της αντιπάλων αλλά ακόμα και τις ίδιες τις ιδέες τους.

Η ποινικοποίηση του Αναρχισμού σημαίνει δύο πράγματα: ότι η εξουσία αντιλαμβάνεται πως μόνο από τον συγκεκριμένο πολιτικό χώρο απειλείται ουσιαστικά η ιδεολογική της ηγεμονία και ότι ο συγκεκριμένος πολιτικός χώρος, που ανέκαθεν θεωρούσε ότι όχι μόνο δεν μπορεί αλλά και δεν πρέπει να περιμένει τίποτα από τους εξουσιάζοντες, είχε δίκιο.

Δεν ζητάμε λοιπόν έλεος, ή την «εφαρμογή του νόμου» ώστε να αποδειχθεί η αδικία και να γίνει συνείδηση σε όλους ότι οι αναρχικοί διώκονται επειδή είναι οι μόνοι που αμφισβητούν επί της ουσίας την καπιταλιστική βαρβαρότητα και κάθε είδους ολοκληρωτισμό. Αντίθετα, αισθανόμαστε δικαιωμένοι που μιλάμε για κατάργηση των νόμων – που δεν έχουν καμία άλλη αποστολή πέρα από το να βασανίζουν όσους επιθυμούν την κοινωνική επανάσταση προτάσσοντας την Ισότητα και την Ελευθερία – αλλά και ως προς το ότι Κράτος, κεφάλαιο, αφεντικά και κατασταλτικοί μηχανισμοί είναι, ξεκάθαρα, εχθροί της κοινωνίας. Εχθροί και όχι αυστηροί μπαμπάδες. Ξένο σώμα και όχι κάποια δυσλειτουργία ενός θεωρητικά σωστού ή ρεαλιστικού μοντέλου.

Έχοντας στο μυαλό μας ότι κυρίως οι ιδέες μας και το πάθος μας για ελευθερία και ισότητα είναι το μεγαλύτερο έγκλημα που μπορεί να αποτυπωθεί στα νομικά συστήματα των κυβερνήσεων, συνεχίζουμε συνειδητά και με μεγαλύτερη ένταση, την προπαγάνδιση τω ιδεών μας.

Αλληλεγγύη στους 5 συντρόφους μας από τη Βαρκελώνη που διώκονται όχι επειδή «σκέφτονται διαφορετικά» αλλά επειδή σκέφτονται.

Από τα Γιάννενα έως την Βαρκελώνη τους αγωνιστές κανείς δεν τους φιμώνει.

Iωάννινα, 29.05.2013

Aλληλέγγυοι-ες

Aναδημοσίευση από AThens Indymedia