Τι συμβαίνει με τα σπίτια: κατασχέσεις, πλειστηριασμοί και αλλαγή υποδείγματος στην αγορά στέγης

sax3-poreia-oi-katalhpseis-swzoun-4-10-14-03

«which side are you on?», στίχοι εργατικού τραγουδιού

Ξεκινώντας να μιλήσουμε για τα κατειλημμένα σπίτια δε θα μπορούσαμε να μη μιλήσουμε για το ζήτημα της κατοικίας στον καπιταλισμό, καθώς και για τη βασική του αρχή, την ιδιοκτησία. Όλα αυτά θα τα κάνουμε από τη δικιά μας πλευρά, ως μισθωτοί σκλάβοι, προλετάριοι.

Πολύ χοντρικά, στον καπιταλισμό είμαστε αποκομμένοι από τα μέσα παραγωγής και αναπαραγωγής της ζωής, πράγμα που μας επιβάλει να πουλάμε την εργατική μας δύναμη έναντι ενός μισθού σε κάποιο αφεντικό. Με το μισθό αποκτούμε αγαθά για να ικανοποιήσουμε τις ανάγκες μας, που οι ίδιοι (σαν τάξη) έχουμε παράξει, τα οποία όμως ανήκουν στα αφεντικά μας. Ο μισθός αυτός είναι πάντοτε υπολειπόμενος σε αξία σε σχέση με την αξία των προϊόντων που παράγουμε, για να μπορούν έτσι να κερδοφορούν τα αφεντικά. Τα αγαθά στον καπιταλισμό μετατρέπονται σε εμπορεύματα, τα οποία υπόκεινται –εκτός των άλλων- σε 2 βασικούς νόμους. Στο νόμο του κέρδους, δηλαδή παράγεται μόνο ό,τι θεωρείται πως μπορεί να αποφέρει κέρδος και στο νόμο της προσφοράς και της ζήτησης, δηλαδή η τιμή τους καθορίζεται στην αγορά από τις δυνάμεις της προσφοράς και της ζήτησης. Η παραγωγή πραγματοποιείται βάση αυστηρού καταμερισμού των έργων και η θέση του καθενός μας στην παραγωγή καθορίζει εν πολλοίς και την κοινωνική μας θέση. Τα αγαθά, εκτός από αξία χρήσης έχουν κατά κύριο λόγο ανταλλακτική αξία. Με την εξέλιξη του καπιταλιστικού τρόπου οργάνωσης της κοινωνίας τα αφεντικά μας κρίνανε ότι από το να παράγουμε αποκλειστικά για λογαριασμό τους, μπορούν να μας χαρίσουν και την «ελευθερία» στην κατανάλωση, είτε μέσω του μισθού, είτε μέσω δανείων. Έτσι, γύρω από την απόκτηση ενός αγαθού έχουν αναδυθεί γενικότερες φαντασιακές, φετιχιστικές, ταυτοτικές παραδηλώσεις, που συσκοτίζουν τις ταξικές αντιθέσεις και επιδιώκουν να μας καταστήσουν ισότιμους παίχτες στον καπιταλιστικό αγώνα δρόμου με έπαθλο την ιδιοκτησία.

Τα λόγια που ακολουθούν περιγράφουν εκείνη την καταναλωτική φιγούρα, -που ενσωματώνοντας τις προσταγές του κεφαλαίου- δεν αντιμετωπίζει την οικία ως αγαθό ικανό να καλύψει την ανθρώπινη ανάγκη για στέγη. Νομίζουμε πως αυτή η φιγούρα είναι η κυρίαρχη που καθόρισε τις εξελίξεις σχετικά με τη στέγη.

Το κείμενο, που υπογράφει η κατάληψη στέγης Σαχίνη 3, δημοσιεύτηκε στο φύλλο 27 της εφημερίδας δρόμου Άπατρις και παρουσιάστηκε κατά το τριήμερο «οι καταλήψεις σώζουν» που συνδιοργάνωσε η Σαχίνη 3 και η Σ.Ο Ιωαννίνων της Απατρις.

Αναρτήθηκε στις: 15/12/2014