Trancelated van Engels to Dutch by: “Oliver du bois”

Het overweldigende overwicht van de anti-memorandum/anti-bail-out partijen en de leiding van de conservatieve Nieuwe Democratie betekende het einde van de parlementsverkiezingen in Griekenland. Volgens de laatste resultaten, een 29,66% stemde voor Nieuwe Democratie, 26,89% voor de radicale linkse SY.RIZ.A [1] (die in vergelijking met de parlementaire verkiezingen van 2009 zijn stemmen zeven keer heeft vermenigvuldigd), 12,28% stemde voor de sociaal-democraten van PA.SO.K [2] (en dit is de slechtste prestatie van de grote Griekse “centrum-linkse” partij sinds de oprichting). Een 7,51% ging voor de populistische rechtse nationalistische partij van Onafhankelijke Grieken, en 6,92% voor de neo-fascistische Golden Dawn [3] – Zo wordt de in het ongelijk gestelde rechtse partij van G. Karatzaferis vervangen , de Orthodoxe Populaire Rally (LA.OS), een partij die zware nederlaag heefd geleden en het Parlement niet te gaan bereiken aangezien het met een percentage van (1,58%) niet de vereiste minimum drempel van 3% stemmen heefd behaald. Bovendien koos 6,26% voor de nieuw opgerichte partij Democratisch Links (sociaal-democraten / sociaal-liberalen) – ook wel DIM.AR genoemd – en een precentage van 4,50% koos voor de Leninistische Communistische Partij (KKE). 0,58% van het totaal aantal stemmen waren ongeldig, de overgebleven 0,40% stemde blanco, en het percentage van onthouding bedraagt 37,53%. (Het percentage van onthouding is met 2,43% toegenomen sinds de laatste verkiezingen in Mei).

Toch, ondanks dat ND voor het eerst uitkwam, won het 129 zetels van het in totaal 300-zetels tellende Parlement van Griekenland, slechts 21 zetels onder de minimaal vereiste (150) voor een een partij om deel uit te maken van de regering. Dit betekent dat de conservatieve leider Antonis Samaras ingesprek zal moet gaan met Evangelos Venizelos (huidige president van PA.SO.K) en DIM.AR voor het vormen van een coalitieregering. Alexis Tsipras, de leider van Syriza, heeft gezegd dat hij zich niet wil aansluiten bij coalitie onder leiding van de ND omdat zijn partij vasthoud aan de zware bezuinigingsmaatregelen terwijl Samaras zich verzet tegen een samenwerking met Golden Dawn en Independent Grieken.

Sinds de nacht van de verkiezingen zijn we gebombardeerd door de verschillende misleidende, eenzijdige, en opzettelijk misleidende interpretaties door politici, journalisten en opiniepeilers. De meeste van de debatten, zowel de TV-uitzendingen als de rest van de Media (Pers en radio-uitzendingen) probeerden het publiek ervan te overtuigen dat dit een “overwinning voor de Euro” was, en dat “het Griekse volk voor de Europese Unie en de Eurozone hadden gestemd” of dat “de Grieken hun steun gaven de bezuinigingsmaatregelen en alleen een heronderhandeling over de voorwaarden van de bailouts verlangden, om die bij te stellen en een milder bezuinigingsbeleid “uit te voeren.

Ongetwijfeld is het de technocraten, de eurocraten, en al de conservatieve krachten van Brussel samen met hun uitverkochte media zoals de Duitse Bild, Focus, Spiegel, en de Duitse Financial Times, de Britse Chanel 4 en alle neoliberale clowns niet ontgaan dat hun brute interventie in de interne aangelegenheden van het land succesvol was, en dat hun terreur van propaganda heefd gewerkt, en dat de “Ongedisciplineerde Grieken”(een favoriete uitdrukking van de euro-conservatieven) “Gehoorzaamden aan de eisen van de markt”. Toch een diepere analyse van zowel het eind resultaat en de politieke boodschap die is ontstaan door middel van deze verkiezingen leidt ons tot een heel andere conclusie. Ondanks dat de vele aanhangers van ND de uitslag vieren en het feit dat de Griekse en Duitse politieke elites en alle neo-liberale papegaaien over de hele wereld de resultaten met een grote opluchting verwelkomen, moeten we de volgende punten in het achterhoofd houden:

De conservatieven hebben (met uitzondering van de bijzondere verkiezingen van mei 2012), ondanks hun superioriteit, een zwaar verlies van stemmen geleden, het zwaarste verlies sinds de val van de militaire junta in 1974 en de herstelling van de liberale democratie, De totaaluitslag van de anti-bail out partijen, SY.RIZ.A, Communistische Partij, Onafhankelijk Grieken, Democratisch Links, en Golden Down is 52,08% van het totaal aantal stemmen, terwijl de pro-nota partijen (Nieuwe Democratie en PASOK) nauwelijks een percentage van 41,94% bereikten van het totaal aantal stemmen. Hieruit blijkt duidelijk dat het neoliberale monetaire bezuinigingsbeleid opgelegd door de EU, de ECB en het IMF volledig werden afgekeurd, in het bijzonder door de jongeren.

Volgens de exit-polls: (Neemt SY.RIZ.A een belangrijke leiding in de leeftijdsgroepen tussen 18 en 54, terwijl de meerderheid van 55 jaar en ouder gestemd heefd voor ND en PA.SO.K. Met name in de leeftijdsgroep van 18 tot 34 behaalde SY.RIZ.A een percentage van 33%,een percentage van 20% werd door de ND behaald en PA.SO.K haalde de overige 6% van het totaal aantal stemmen binnen. In de leeftijdsgroep van 35-54 jaar, behaalde SY.RIZ.A een percentage van 34% van het totaal aantal stemmen binnen, de ND behaalde in deze leeftijdsgroep een percentage van 24% en de overige 8% van het totaal aantal stemmen ging naar PA.SO.K. Tenslotte in de groep van 55 jaar en ouder haalde SY.RIZ.A een percentage van 20% binnen, de ND behaalde een percentage van 39% en de overige 17% ging naar PA.SO.K).

Vandaar dat onmiskenbaar de politieke veronderstelling dat naar voren komt is dat de Griekse samenleving de oude barbaarse mislukte “oplossingen”, niet meer tolereren en er zeker niet naar verlangen om zichzelf te disciplineren volgens de extremistische kapitalistische waarden van de markt. Er moet worden vermeld dat:

1. een percentage van 2-3% van het totaal aantal stemmen op de ND te wijten is aan hun bondgenoot de Democratische Alience (een nieuw gevormde centrum-rechtse partij van Dora Bakoyiani), die in de verkiezingen van 6 mei al een percentage van 2,56% van het totaal aantal stemmen binnen haalde. En dat,
2. de meest prominente parlementsleden van LA.OS (Adonis Georgiadis, Makis Voridis, en Thanos Plevris) naar de ND zijn gegaan (dus de grootste conservatieve partij werd versterkt). En dat,
3. de neoliberale coalitie van Thanos Tzimeros van de partij Re-create Griekenland en Stefanos Manos Drasi lag in de polling voor de verkiezingen tussen de 2,5% en 3,5% procent.maar op zondag was de opkomst bijzonder slecht (en een klein percentage van1,59% stemde voor een van deze twee kleine partijen), dus nog ongeveer (bij benadering) 1% tot 2% procent van de overgebleven stemmen migreerde naar ND.

Met betrekking tot DIM.AR moet worden vermeld , dat het niet duidelijk is of haar leider Fotis Kouvelis zal willen meewerken of deelnemen in een coalitieregering die harde bezuinigingsmaatregelen op zal leggen (die door zowel Antonis Samaras en Evagelos Venizelos al zijn ondertekend). Maar zelfs als Kouvelis zal weigeren om mee te werken aan een door de ND-geleide coalitie, zijn DIM.AR ‘s mogelijkheden om te overleven in de verdere toekomst maar op zijn zachts gezegt erg klein. Omdat er een grote mogenlijkheid is dat een groot percentage van de zwevende-kiezers hun stem zal verplaatsen naar de SY.RIZ.A ook moet worden vermeld dat:

1. de crisis zich verdiept, de oude gematigde politieke idee’n verliezen snel terrein te danken een golf van massa radicalisering, en dat,
2. de SY.RIZ.A een politieke groepering is met een radicale, progressieve stem en sterke aanwezigheid heefd in diverse sociale bewegingen, in tegenstelling tot de partijen zoals DIM.AR en PA.SO.K die alleen tv-beelden hebben en een te verwaarlozen aanwezigheid in de massale protesten die met regelmaat plaatsvinden in Griekenland.

De neo-fascistische Golden Dawn lijkt een belangrijke weerklank te hebben gekregen in Griekse samenleving. Uit de exit polls van Zondag blijkt dat er in de grote steden en de grotere regio’s van Griekenland (voornamelijk Athene, en Thessaloniki) bijna 50% van de verschillende politie-afdelingen hebben verklaard dat zij hebben gestemd op de G.D. Het is goed gedocumenteerd dat G.D nauwe relaties heefd met sommige delen van de Griekse politie met als algemeen-secretaris van de partij Nikolaos Michaloliakos die is beschuldigd van collaboratie met de Griekse centrale inteligentie diensten (KYP). Toch, ondanks de beschuldigingen van de G.D over samenwerking met de Griekse politie, is er een groot deel van haar kiezers die niet zo enthousiast voor de vorm die hun fascistische ideologie aanneemt. Het zijn ofwel ultra-conservatieve individuen die massa-immigratie afkeuren, of zij behoren tot degenen die niet in staat zijn om een rationele verklaring te verwerven over de politieke impasses van het neoliberalisme. Maar hoe komt het dat de G.D, een partij die nog nooit eerder een hoger percentage dan 0,5% heefd behaald ineens won en klom naar een precentage van 6,9%?

Het antwoord is kinderlijk eenvoudig: In de afgelopen drie jaar (Sinds 2009) hebben haar leden veel bereikt door het over nemen van de straten en pleinen van de verschillende achterstandswijken van Athene (zoals bijvoorbeeld de wijk Agios Panteleimonas) die overspoeld werden door vluchtelingen die de schuld kregen van de stijgende niveau’s van criminaliteit. De G.D overtuigde de aangeworven buurtbewoners dat kwam door de aanwezigheid van vluchtelingen en buitenlanders, en creerde hiermee een radicale anti-immigranten nationalistisch georienteerde beweging die met de hulp van gewapende skinheads en paramilitaire burgerwachten die dag en nacht aanwezig waren in deze gebieden, dit geeft (een valse) indruk dat de openbare orde hiemee wordt gewaarborgd. Ook door het wijdverbreide gebruik van geweld tegen immigranten, en door het terroriseren van hun politieke tegenstanders lukte het de G.D om volledige controle over de door massa-immigratie getroffen buurten te verkrijgen. in tegenstelling tot, de vorige rechtse partij LA.OS die veel meer gematigt was en een meer populistische karakter had en daardoor meestal afwezig in het straatbeeld. Hun politieke actie was beperkt tot deelname aan diverse debatten in uitzendingen van tv-shows of in tabloid kranten. Hun standpunten in de financiele crisis waren ook destructief omdat Karatzaferis het beleid van de IMF omarmde en ondersteunde, dit in tegenstelling tot het ultra-nationalistische en xenofobe beleid van het LA.O.S ‘s-platform. daardoor verloor hij het grootste deel van zijn aanhangers die ofwel de GD of LA.OS als een goed alternatief zagen terwijl slechts een klein percentage van hun kiezers hun stem verplaatste naar de ND met als kartrekkers Georgiadis en Voridis.

De partij van de vrijgevestigde Grieken (AN.EL) onder leiding van Panos Kammenos, is een typisch etnisch nationalistisch en populistische rechtse partij die haar politieke agenda baseert op diverse samenzwerings theorieen over de Nieuwe Wereld Orde,en dat er achter alles er een geheime anti-Helleense samenleving gericht op het vernietigen van Griekenland schuild…

De toekomst zal uitwijzen of AN.EL zal doorzetten in hun anti-memorandum programma, of zal eindigen als een partij die irrationele uitingen van nationalistische angst en woede weerspiegelt. Het verval van de KKE zal ons echter niet moeten verbazen want, haar ideologische platform wordt overweldigd door een onverklaarbare manier van metafysische naleving van het stalinisme die de massa niet meer inspireert, gezien het feit dat historisch gezien dit hard-core dogmatisch wereldbeeld bijgedraagd aan het ontstaan van vele brute horror-achtige regimes.Het is een zeer isolationistische partij die ondanks hun sterke aanwezigheid op de werkvloer (en ook, machtige vakbonden leid in het primair en voortgezet onderwijs) seperatities ogende protesten organiseert en weigert om samen te werken met andere anti-kapitalistische groeperingen. De verdeeldheid over het beleid dreef bijna de helft van hun kiezers weg(de overgrote meerderheid verplaatste hun stem naar de SY.RIZ.A). KKE is geen progressieve partij, haar ideologische platform is duidelijk conservatief in zaken als immigratie en hetzelfde geld voor relaties met hetzelfde geslacht.

Andere partijen, zoals de Ecologische-Groenen, de extreem-linkse ANT.AR.SY.A. en de libertaire-socialistische ik betaal niet Beweging, en de Piratenpartij proberen hun revolutionaire, progressieve en baanbrekend profiel te behouden door het te vermijden om hun krachten te bundelen met andere aanverwante (buiten) parlementaire organisaties daardoor leden zij grote verliezen en betaalde dus hiermee de zware prijs van hun verkeerde keuzes.

Inmiddels heeft een groot deel van de Griekse samenleving hun hoop heeft gevestigd op de SY.RIZ.A. is het feit dat veel linkse en democratisch-socialistische partijen hetzij de radicale linies zoals de Chileense Partido Socialista en de Sandistas van Nicaragua, of de meer gematigde partijen zoals de Duitse Sozialdemokratische Partei – hun beloften niet zijn nagekomen en daarmee hun kiezers hebben veraden, en inmiddels een strikt Neo-liberaal beleid volgen, grotendeels genegeerd. Ook als de SY.RIZ.A als partij wordt ingesloten in het parlementaire kader kan heel gemakkelijk aangenomen worden dat in de toekomst een andere burgerlijke macht onstaat die zeer waarschijnlijk niks of weinig bijdraagt aan de her-inrichting van de Griekse maatschappij, met name als we rekening houden met het feit dat Tsipras niet van voornemen is om het terugtrekken van Griekenland uit de Europese Unie en de eurozone te ondersteunen, en niet een bedreiging is voor de aristocratie van de Orthodoxe Kerk (die een grote macht uitoefent op het politieke leven, en desondanks dat het beschikt over een enorme rijkdom, altijd het onderwerp is van belastingvrijstelling). Tsipras praat ook over economische groei. En gezien het feit dat economische groei de essentie is van het kapitalisme belooft Tsipras niet veel meer dan de sociale-democratie, en SY.RIZ.A is naar alle waarschijnlijkheid de zoveelste reformastisch kapitalistische partij.

Onder deze omstandigheden, waarin de meeste van de Grieken zijn uitgeput door de zware bezuinigingen, kunnen de “oplossingen” die door SY.RIZ.A. worden voorgesteld tijdelijk profiteren van de stem van de meerderheid van de Griekse burgers, maar op geen enkele wijze mag dit worden beschouwd als een permanent antwoord op alle problemen van de Griekse samenleving. De principes die we moeten volgen om een radicale streven sociale transformatie, zijn degenen die bijdragen aan de vorming van een echt democratische politiek bewustzijn. Dus in nabije toekomst onder de ideologische en politieke hegemonie van de centrale leiding van de SY.RIZ.A. in de bewegingen het hun niet toestaan om ze een kaderloos revolutionaire kracht te laten worden, maar vitale bewegingen die in staat zijn om te streven naar diepgaande veranderingen en het gebrek aan democratie, vriendjespolitiek en de corruptie(de plaag van het land) te overwinnen.

Daarom zouden alle libertaire krachten in de maatschappij het spel in eigen handen moeten nemen in plaats van hun hoop te vestigen op een partij die doordat zij sterker wordt een hoger het risico loopt te worden gebureaucratiseerd, en daarmee de ontbinding van de meest innovatieve en radicale trends in gang zet. In deze fase is de rol van de sociale bewegingen, het actief bijdragen aan een verdere radicalisering van de rest van de samenleving op basis van waarlijk democratische waarden om de slagings kans van de mogelijke verandering te vergroten, en ten tweede, Om het idee dat alleen door een centraal leiderschap sociale emancipatie kan worden bereikt los te laten. Indien wij willen praten over de geboorte van een nieuwe politieke kracht van onderaf georganiseerd, een werkelijke democratie, met horizontale structuren en libertaire projecten, om in staat te zijn om de basis leggen voor een samenleving van gelijkheid, egalitarisme, en transparantie, moeten we ons niet laten leiden door de handen van een partij die ondanks het feit dat ze veelbelovender lijkt dan de andere parlementaire gedrochten, het kan de bewegingen demobiliseren net zoals ten tijde van Cristina Fernαndez de Kirchner, een populistische Argentijnse sociaal-democraat die vroeger “radicale retoriek gebruikte om op een golf te kunnen rijden van populaire onrust “, aldus Leonidas Oikonomakis.

[1] SY.RIZ.A is de grootste linkse democratische socialistische anti-bezuinigingen partij in Griekenland oorspronkelijk opgericht als een coalitie van anti-kapitalistische en radicale linkse politieke partijen. SY.RIZ.A verzet zich tegen het beleid van het IMF en beweert dat alle bezuinigingsmaatregelen de pijn van de Griekse economie, zal leiden tot catastrofe, niet alleen voor Griekenland, maar voor de hele EU. In tegenstelling tot andere ver linkse partijen, zoals ANT.AR.SY.A en KKE, die eurosceptische SY.RIZ.A is niet tegen het lidmaatschap van Griekenland in de Europese Unie, maar suggereert dat het verlaten van de eurozone destructief zal zijn voor de Griekse economie. SY.RIZ.A wil het IMF memorandum vervangen door het Nationale Economische Plan dat volgens hun economische groei en stabiliteit kan brengen. het economische programma omvat: het aanpakken van de “zwarte economie als een” structureel probleem “, een nieuw onderzoek van de bijzondere fiscale stelsels en de schepping van een modern belastingstelsel, belastingverlaging voor lage inkomens, en het uitroeien van belastingontwijking door reders, het verhogen van taxaties voor vermogende individuen en nultolerantie voor ontduiking. SY.RIZ.A wil de voorwaarden voor het ontstaan van en de vestiging van nieuwe vormen van sociale controle creeren. En ook, campagnes tegen racisme, tegen het Dublin II-verdrag, ondersteunen en ondersteunt het wereldwijde samenwerking en interactie, maar verzet zich tegen de negatieve effecten van de economische globalisering.

[2] De Pan-Helleense Socialistische Beweging begon als een democratisch socialistisch partij tijdens leiderschap Andreas Papandreou. Na Papandreou’s dood, Kostas Simitis werd verkozen tot president van PA.SO.K waardoor het een puur sociaal-democratische / sociale liberale partij werd. In de verkiezingen van 2009 werd de ND massaal verslagen, en PA.SO.K kwam in de overheid onder de leiding van Giorgos Papandreou. Een paar weken na zijn overwinning, in ruil voor verdere leningen van de ECB en het IMF, verlieten zij hun oorspronkelijke principes en idee’n en heeft het strikte neoliberale bezuinigingsbeleid, waaronder een verdere privatisering van de staats ondernemingen, verdere salaris bezuinigingen en zwaardere belasting van werkende en middenklasse burgers, geaccepteerd en hun steun uitgesproken voor het IMF en de concessie van de nationale soevereiniteit van Griekenland tot haar kredietverstrekkers. De maatschappelijke ontwrichting die voortvloeiden uit het bezuinigingsbeleid wakkerde grote aan demonstraties in het hele land.

[3] Golden Dawn is een extreem-rechts neo-fascistische partij die zich verzet tegen democratie, immigratie, multiculturalisme, het marxisme, de globalisering, liberalisme, anti-militarisme, anarchisme, het jodendom en de Islam. Het ondersteunt de regeneratie van de Griekse natie en de oprichting van een cultureel homogeen Griekenland.

URL: http://wp.me/pyR3u-bmI

Print PDF