Μπακούνιν – Θεός και κράτος

Μιχαήλ Αλεξάντροβιτς Μπακούνιν: Ένας από τους πιο ασυμβίβαστους και κυνηγημένους φιλοσόφους του 19ου αιώνα. Θεμελιωτής του αναρχισμού και πλήρης αρνητής κάθε μορφής εξουσίας. Το 1842 θα βρεθεί στην Δρέσδη όπου και θα ξεκινήσει την επαναστατική του δράση. Επηρεασμένος από τον Άρνολντ Ρούγκε προσχωρεί στο κίνημα της Εγελιανής αριστεράς. Στο Παρίσι θα γνωρίσει τον Πιέρ-Ζοζέφ Προυντον, τον φιλόσοφο που έχει χαρακτηριστεί ως «ο πατέρας του αναρχισμού» και θα δημοσιεύσει το «Η δημιουργία της τάξης στην ανθρωπότητα».

Από την σοσιαλδημοκρατία στον αναρχισμό: Οι θέσεις του Μπακούνιν ήταν από την αρχή ξεκάθαρες.  Κάθε μορφή ιεραρχίας και εξουσίας οδηγεί στην τυραννία και συνεπώς η κοινωνία προκειμένου να αποτινάξει τα δεσμά της καταπίεσης της μπουρζουαζίας θα πρέπει να απελευθερωθεί από κάθε μορφής κυβερνήσεις. Γι΄αυτόν τον λόγο θα έρθει σε ρήξη με όλους τους φιλοσόφους που υποστήριζαν το κοινοβουλευτικό σύστημα είτε έβλεπαν την κρατική εξουσία σαν ένα χρήσιμο μέσο. Έτσι κατά την διάρκεια του συνεδρίου της πρώτης διεθνούς το 1872 θα συγκρουστεί με την φραξιά των Μαρξιστών. Οι αναρχικοί στην συνέχεια πιστεύοντας πως το συνέδριο ήταν στημένο και συνεπώς αναξιόπιστο, οργάνωσαν δική τους διάσκεψη της Διεθνούς στο Saint – Ymer στην Ελβετία. Κατά την διάρκεια αυτών των χρόνων, όπου οι αναρχικοί αρχίζουν να ξεκαθαρίζουν τις θέσεις τους, ο Μπακούνιν θα γράψει τα «Κρατισμός και Αναρχία» και το «Θεός και Κράτος».

Στο βιβλίο αυτό περιλαμβάνονται δύο κείμενα: Μια ανάλυση της ζωής και του έργου του Μιχαήλ Μπακούνιν από τον καναδό αναρχικό Τζορτζ Γούντκοκ και αυτούσιο έργο του Μπακούνιν “Θεός και Κράτος”.

Ένας χριστιανός μπορεί να ‘ναι προφήτης, άγιος, παπάς, βασιλιάς, στρατηγός, υπουργός, ανώτερος δημόσιος υπάλληλος, εκπρόσωπος μιας οποιασδήποτε εξουσίας, χωροφύλακας, δήμιος, άρχοντας, εκμεταλλευτής αστός ή υποδουλωμένος προλετάριος, καταπιεστής ή καταπιεζόμενος, βασανιστής ή βασανιζόμενος, αφεντικό ή μισθωτός, δεν έχει όμως το δικαίωμα να πει ότι είναι άνθρωπος· γιατί ο άνθρωπος δε γίνεται πραγματικά άνθρωπος παρά μόνο στο μέτρο που σέβεται και αγαπά την ανθρωπινότητα και την ελευθερία ολονών, και στο μέτρο που την ελευθερία του και την ανθρωπινότητά του τις σέβονται, τις αγαπούν, τις αναδεικνύουν και τις δημιουργούν όλοι οι άλλοι.

 

Αναρτήθηκε στις: 21/12/2010