Η διφορούμενη κοινωνία

Ο χαρακτηρισμός ενός ατόμου ως ψυχικά ασθενούς ή η αναγνώριση μιας συμπεριφοράς ως «αλλόκοτης» δεν μπορεί παρά να είναι το αποτέλεσμα της σύγκρισης του ατόμου αυτού ή της συμπεριφοράς του με την κοινωνική ομάδα και τις κοινά αποδεκτές ή έστω ερμηνεύσιμες (ακόμα κι αν είναι σε κάποιο – επιτρεπτό – βαθμό αποκλίνουσες) από την δεδομένη κοινωνική ομάδα συμπεριφορές. Η διαχρονική δυνατότητα μιας κοινωνίας να χαρακτηρίσει/αναγνωρίσει κάποια μέλη της ως «άρρωστα» δεν φαντάζει ανορθολογική, αφού οτιδήποτε νοηματοδοτείται μόνο εντός συγκεκριμένων πλαισίων…

Σύγχρονος καπιταλισμός: έχει οργανωμένο σχέδιο ή στηρίζεται σε πήλινα πόδια;

Έχοντας επίγνωση ότι η πλειοψηφία της επιστημονικής κοινότητας αλλά και της κοινής γνώμης βλέπουν πίσω από τη σημερινή παγκόσμια οικονομική κρίση την ύπαρξη ενός καλά επεξεργασμένου σχεδίου που έχει ως στόχο την υπερσυγκέντρωση του κοινωνικού πλούτου στα χέρια λίγων και την επιστροφή σε έναν «εργασιακό μεσαίωνα», σ’ αυτό το άρθρο θα επιχειρηθεί να υποστηριχθεί η άποψη ότι από τις σημερινές επιλογές του παγκόσμιου καπιταλισμού και της προμετωπίδας του, του τραπεζικού

Συνέχεια στο υπόλοιπο »

Luis Bunuel: L’ age d’ or (Δυο λόγια για την Χρυσή Εποχή)

http://www.youtube.com/watch?v=xTqvzR1JaBQ (ολόκληρη η ταινία με αγγλικούς υπότιτλους) Η επιτυχία του Ανδαλουσιανού Σκύλου (Un Chien Andalou, 1929), της πρώτης ταινίας του Luis Bunuel, της οποίας το σενάριο είχε γράψει μαζί με τον Salvador Dali, εξασφάλισε στον Bunuel, τα κεφάλαια για τη δεύτερη ταινία του, την Χρυσή Εποχή (L’ age d’or, 1930, διάρκεια 60΄). Η Χρυσή Εποχή προκάλεσε βίαιες αντιδράσεις από την πλευρά των ακροδεξιών και ύστερα από μια άγρια επίθεσή τους στην

Συνέχεια στο υπόλοιπο »

Δεν θα γίνω άλογο στην κούρσα κανενός

Ο νεαρός Σμιθ, το κεντρικό πρόσωπο του διηγήματος, δεν πιάνεται εύκολα κορόιδο. Προτιμάει να χάσει επιδεικτικά στην διαδρομή ανώμαλου δρόμου μεγάλων αποστάσεων των σωφρονιστικών καταστημάτων της χώρας, αν και είναι το αναμφισβήτητο φαβορί, εξασφαλίζοντας έτσι ένα κολασμένο εξάμηνο στο αναμορφωτήριο…

Η Επανάσταση του Ανόητου

Είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας παρουσιάσουμε πρώτοι στην Ελλάδα, την ομιλία του Πρωθυπουργού στην 76η ΔΕΘ, μεταφρασμένη από τα νεοφιλελεύθερα σανσκριτικά, στα ελληνικά. Την μετάφραση επιμελήθηκε ο εξωτερικός μας συνεργάτης, κ. Άντριου Σουρεάλας, Παραδοξολόγος – Μεταφραστής, Τακτικός Καθηγητής Παραδοξολογίας και Ασυναρτησίας στο Πανεπιστήμιο Γέηλ, των Η.Π.Α.

Η «αντιτρομοκρατική» νομοθεσία στο ελληνικό ποινικό δίκαιο

Κάθε κατάκτηση που αποτέλεσε έστω και ένα βήμα προς μια κοινωνία ισότητας, δικαιοσύνης, ελευθερίας και ειρήνης, μέχρι να γίνει πραγματικότητα, χαρακτηρίζεται αρχικά από την εκάστοτε εξουσία ως «τρομοκρατία». Μετά χαρακτηρίζεται «κεκτημένο» και αποτελεί νέο στοιχείο που εμπλουτίζει τον πολιτισμό.

Ποινική Καταστολή (Μέρος Β΄: Η ποινική καταστολή στον καπιταλισμό – συμπεράσματα)

Συνέχεια από το πρώτο μέρος Παρακολουθήσαμε έως τώρα, στο πρώτο μέρος αυτής της ανάρτησης, μία ιστορία φρίκης. Από την παλαιότερη κωδικοποιημένη νομοθεσία που έχουμε υπ’ όψιν μας, την βαβυλωνιακή, μέχρι και την σταδιακή επικράτηση του καπιταλισμού, ο οποίος αρχίζει και κυριαρχεί ως οικονομικό μοντέλο από τον 16ο αιώνα, δηλαδή επί περίπου 3.500 έτη, τα χαρακτηριστικά των ποινικών νόμων και της ποινικής καταστολής, μπορεί να συνοψιστούν στα εξής: -Όσο η δομή

Συνέχεια στο υπόλοιπο »

Ποινική Καταστολή (Μέρος Α΄: Ορισμός και ιστορική αναδρομή)

ΕΙΣΑΓΩΓΗ    Όταν μιλάμε για «Ποινική Καταστολή», αναφερόμαστε στα μέσα και τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται, σε μία δεδομένη κοινωνία, για την αναχαίτιση του «εγκλήματος» με ποινικές κυρώσεις. Εξυπακούεται ότι: α) μέσα και μέθοδοι, χρησιμοποιούνται από «όποιον» έχει καταφέρει να επιβάλει (άμεσα ή έμμεσα) σε μία δεδομένη κοινωνία, την αντίληψη ότι δύναται, δικαιούται αλλά και υποχρεούται να είναι αυτός που θα αναχαιτίσει το έγκλημα και, β) κατ’ ακολουθίαν, είναι αυτός που επηρεάζει

Συνέχεια στο υπόλοιπο »

Γενική Πολιτική Απεργία Διαρκείας (τόσο μακριά, τόσο κοντά…)

Πιθανότατα, το πιο πολυσυζητημένο θέμα των ημερών να είναι ο τρόπος με τον οποίο το «κίνημα» των διαμαρτυρόμενων (ή αγανακτισμένων) θα καταφέρει να εφαρμόσει στην πράξη όσα αποφασίζονται από τις Συνελεύσεις, δηλαδή, το πώς θα υλοποιηθούν οι αποφάσεις που λαμβάνονται με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες και πώς θα πραγματοποιηθούν τα αιτήματα, κοινωνικά, πολιτικά, οικονομικά και άλλα, που αναδεικνύονται μέσα από τις διαδικασίες αυτές. Για άλλους, κύριο αίτημα του κινήματος είναι η «άμεση

Συνέχεια στο υπόλοιπο »

Η Υγεία ως Κοινωνικό Αγαθό στην εποχή της ”Παγκοσμιοποίησης”

Τα τελευταία χρόνια, η μόνιμη συζήτηση, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά παγκοσμίως, είναι η οικονομική κρίση, η δημοσιονομική εξυγίανση, η μείωση των ελλειμμάτων των κρατών, το αν η μείωση αυτών αποτελεί πράγματι τη λύση στο πρόβλημα της παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης και το πώς θα βγούμε από την κρίση αυτή. Εν ολίγοις, το κύριο θέμα συζήτησης είναι η «παγκοσμιοποίηση», η «ανταγωνιστικότητα» και το πώς αυτές οι δύο έννοιες – αρχές, ορθώς

Συνέχεια στο υπόλοιπο »