Χειροκροτήματα στο τσίρκο/Οι βοηθοί της Εξουσίας

Βλέποντας ζαλισμένος αργά το βράδυ σε κάποιο δελτίο ειδήσεων, εναλλάξ, ένα ακόμα παραλήρημα κάποιου νεοναζί και ένα μπερδεμένο αστυνομικό ρεπορτάζ για τον φόνο ενός αλλοδαπού που φέρεται πώς αποπειράθηκε να ληστέψει τον θύτη του, ακούγοντας από τους ίδιους δημοσιογράφους να μιλούν τη μια στιγμή για «τραμπουκική επίθεση που στρέφεται κατά της δημοκρατίας μας» (αναφερόμενοι στο πρώτο συμβάν) και την αμέσως επόμενη, αναφερόμενοι στο δεύτερο συμβάν, για «δικαιολογημένη αυτοδικία, νόμιμη άμυνα, απελπισία των αθώων κατοίκων μπροστά στην έκρηξη εγκληματικότητας»…

Κανείς δεν θα έπρεπε να τους φοβάται πια

Μετά τις εκλογές της 6ης Μαΐου, γινόμαστε μάρτυρες μιας, πρωτοφανούς σε ένταση, εκστρατείας κατατρομοκράτησης του εκλογικού σώματος από τη μεριά του ελληνικού και διεθνούς μεγάλου κεφαλαίου, που χρησιμοποιώντας τον πολιτικό του βραχίονα, δηλαδή τα «μνημονιακά» κόμματα και τα ΜΜΕ, επιχειρεί την ουσιαστική ακύρωση της βούλησης της κοινωνίας, όπως αυτή εκφράστηκε μέσα από κοινωνικούς αγώνες από τον Μάιο του 2010 μέχρι σήμερα, αλλά ακόμα και μέσα από τις τελευταίες εκλογές.

Sobre el nuevo contrato de préstamo, parte IV

Nos hemos referido reiteradas veces a la irracionalidad profunda del neoliberalismo, así como al hecho de que, en nuestra opinión, el capitalismo moderno de tipo casino ni se puede rescatar con el retorno a los modelos desarrollistas de tipo keynesiano, ni funciona sobre la base de un plan general a largo plazo que tiene unos objetivos predeterminados, sino por el contrario, se caracteriza por una táctica de tipo “lo vemos todo sobre la marcha” y una lógica de tipo “sálvese quien pueda”…

Sobre el nuevo contrato de préstamo, parte III

Se supone que todos los sacrificios a los que estamos sometidos se hacen para evitar justo este agrandamiento. La recesión conduce la economía al colapso. La continua disminución de los salarios, las pensiones, los gastos sociales y las inversiones públicas, así como la imposición de unos impuestos cada vez más altos afecta cada vez más los ingresos de la inmensa mayoría de la gente, llevando el consumo al nadir, reduciendo los ingresos fiscales procedentes de impuestos directos e indirectos, lo que resulta en una nueva reducción de los salarios, las pensiones y los gastos sociales, la imposición de unos impuestos aún más altos, etc etc, metiendo la economía en un círculo vicioso recesivo..

Sobre el nuevo contrato de préstamo, parte II

Se supone que el nuevo contrato de préstamo fue firmado para que se evitara una bancarrota desordenada. Sin embargo, la quiebra desordenada es imposible de evitar – todo lo contrario, llegará muy pronto. Ya existe una bancarrota controlada, la cual consiste en una devaluación interna y en la suspensión de pagos por parte del Estado griego en el interior del país, ya que ni son realizadas devoluciones de impuestos, ni son pagados los proveedores del Estado, ni son ejecutadas sentencias firmes (sentencias con fuerza de cosa juzgada), ni se les conceden a los ciudadanos reparaciones a cargo del Estado.

Sobre el nuevo contrato de préstamo, parte I

En cuanto a la inflación, es importante mencionar que es la única cláusula del memorándum que no se cumple y al tiempo se demuestra que la promesa de que “la caída de los salarios acarreará una inflación baja” es una mentira enorme. El año pasado el coste salarial en el sector privado bajó un 9,2%, ¡sin embargo la inflación (oficial) está persistentemente por encima del 3%!

Για τις επερχόμενες εκλογές, τη δανειακή σύμβαση και τους ωμούς εκβιασμούς των ελίτ

Εμείς, από την πλευρά μας, και ενόψει των δεύτερων εκλογών, θα επιμείνουμε στα λόγια του Buenaventura Durruti: «Όποιος ψηφίσει και δεν προετοιμάσει την κοινωνική επανάσταση είναι για εμάς βλαβερός, αλλά το ίδιο βλαβερός είναι και όποιος απόσχει από τις εκλογές και δεν προετοιμάσει την κοινωνική επανάσταση», έχοντας την πεποίθηση πως ο καθένας χωριστά και όλοι μαζί πρέπει να βάλουμε τέλος σ’ αυτό τον εφιάλτη, προσπαθώντας για την δημιουργία μιας όσο το δυνατόν πιο ελευθεριακής κοινωνίας…

Η κανονικότητα της αγέλης (ή: εκεί που οι άνθρωποι θέλουν να γίνουν μπάτσοι)

Οι φασίστες πιστεύουν ότι για όλα φταίνε κάποιοι ντόπιοι προδότες (συνήθως αναρχικοί) που κάνουν τα γλυκά μάτια στους μετανάστες, καθώς και οι μετανάστες οι ίδιοι που κουβαλήθηκαν εδώ για να φάνε το ψωμί των ελλήνων, να τους ληστέψουν, να τους βιάσουν τις γυναίκες, να τους βρωμίζουν τους δρόμους, να ρίξουν έξω τα ασφαλιστικά ταμεία αφού «ένας δουλεύει» δέκα είναι οι ασφαλισμένοι». Να μπορούσαν να τους τσάκιζαν, φυλάκιζαν, αφάνιζαν! Να έκλειναν τους μετανάστες σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και να έτρωγε μόνο όποιος δούλευε!

Λήθαργος ή Δράση

Δεδομένης της πρωτοφανούς κοινωνικής εξαθλίωσης,θα περίμενε κανείς πως η ελληνική κοινωνία θα είχε καλύτερα αντανακλαστικά, αντιδρώντας μαζικά και αποφασιστικά απέναντι στις εφαρμοζόμενες πολιτικές που έγιναν η αιτία το επίπεδο ζωής να έχει φτάσει σχεδόν εκεί που ήταν μεταπολεμικά. Αυτή η συνειδητή ή ασυνείδητη προσδοκία που είχαν πολλοί διαψεύσθηκε όμως, ειδικά αν αναλογιστούμε το μέγεθος της «κρίσης»…

Για τη συγκέντρωση – πορεία αναρχικών και αντιεξουσιαστών της 4.2.2012.

Η σημερινή συγκέντρωση-πορεία ήταν μια από τις μεγαλύτερες των τελευταίων πολλών χρόνων που πραγματοποίησε ο α/α χώρος (αν όχι η μεγαλύτερη). Το πραγματικά εντυπωσιακό στοιχείο δεν είναι τόσο η μεγάλη συμμετοχή ανθρώπων κάθε ηλικίας και ιδιαίτερα νέων, όσο η στάση των διαδηλωτών, που αν και σχεδόν όλοι τους ήταν αναρχικοί, κατάφεραν να διαλύσουν τις προκαταλήψεις περί «βίαιων βανδάλων» και να αντιστρέψουν «προβλέψεις»…