Τι είναι κοινωνική οικολογία – Murray Bookchin

Η οικολογική κρίση σήμερα έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Όμως, η νοοτροπία που οδήγησε σε αυτή την κρίση δεν είναι καινούργια. Πρόκειται για την αντίληψη εκείνη, που ταυτίζει την κυριαρχία του ανθρώπου επάνω στη φύση με τον «πολιτισμό». Σύμφωνα με αυτή την καταστροφική για το περιβάλλον αντίληψη, η φύση παρουσιάζεται σκληρή, φειδωλή και εχθρική. Για να ξεφύγει ο άνθρωπος από το «βασίλειο της αναγκαιότητας» και να αναπτύξει πολιτισμό και ελευθερία, λένε, πρέπει πρώτα να καθυποτάξει τη φύση. Αυτή η ιδέα είναι πολύ παλιά και πολύ διαδεδομένη. Μπορούμε να τη βρούμε σε διάφορους γνωστούς δυισμούς… Στη φύση δεν υπάρχει ιεραρχία και εξουσία, ούτε βασιλιάδες και υπηρέτες. Το λιοντάρι και το μυρμήγκι παίζουν εξίσου σημαντικό ρόλο στην ισορροπία ενός οικοσυστήματος. Ακόμη και αν υπάρχουν κάποιες απλές ιεραρχικές σχέσεις, για παράδειγμα στο εσωτερικό μιας αγέλης…

Τι συμβαίνει με τα σπίτια: κατασχέσεις, πλειστηριασμοί και αλλαγή υποδείγματος στην αγορά στέγης

Ξεκινώντας να μιλήσουμε για τα κατειλημμένα σπίτια δε θα μπορούσαμε να μη μιλήσουμε για το ζήτημα της κατοικίας στον καπιταλισμό, καθώς και για τη βασική του αρχή, την ιδιοκτησία. Όλα αυτά θα τα κάνουμε από τη δικιά μας πλευρά, ως μισθωτοί σκλάβοι, προλετάριοι… Τα λόγια που ακολουθούν περιγράφουν εκείνη την καταναλωτική φιγούρα, -που ενσωματώνοντας τις προσταγές του κεφαλαίου- δεν αντιμετωπίζει την οικία ως αγαθό ικανό να καλύψει την ανθρώπινη ανάγκη για στέγη. Νομίζουμε πως αυτή η φιγούρα είναι η κυρίαρχη που καθόρισε τις εξελίξεις σχετικά με τη στέγη.

Γράμματα από την Ιταλία – Μιχαήλ Μπακούνιν

Στις ιλιγγιώδεις περιπλανήσεις του, είτε για να συμμετάσχει σε μια εξέγερση είτε για να διαφύγει μια σύλληψη, ο Μπακούνιν διέμενε για κάμποσο καιρό αρκετά συχνά στην Ιταλία, κυρίως τη δεκαετία του ’60 του 19ου αιώνα. Περισσότερο από την έλξη που του ασκούσαν οι ομορφιές της χώρας (είναι χαρακτηριστική η δήλωση του Μπακούνιν για τη Νάπολη που υπεραγαπούσε και για τον καφέ της: «ο καφές για είναι καλός πρέπει να είναι μαύρος όπως η νύχτα, γλυκός όπως ο έρωτας και ζεστός όπως η κόλαση»), ο στόχος που επιδίωκε ήταν να εξάψει τη φαντασία των φτωχών ιταλικών μαζών για τη δημιουργία μιας κοινωνίας ίσων και ελεύθερων. Ανάμεσα στη μια και την άλλη συνωμοσία, αποκαλύπτεται, ωστόσο, μέσα από διάφορα κείμενα αλλά και από γράμματα, που κάποια δημοσιεύουμε κι εδώ, ένας οξύς παρατηρητής των κακών μιας μόλις ενοποιημένης χώρας, η οποία υπέφερε τότε από τα ίδια περίπου προβλήματα που υποφέρει και σήμερα: έναν δημοσιονομικό μηχανισμό τόσο καταναγκαστικό όσο και αναποτελεσματικό…

Σύστημα των οικονομικών αντιφάσεων ή η φιλοσοφία της αθλιότητας – Π.Ζ Προυντόν

Είναι γνωστό ότι η «Αθλιότητα της Φιλοσοφίας» είναι γραμμένη απευθείας στη γαλλική γλώσσα από τον ίδιο τον Marx και δημοσιεύτηκε στα 1847, μεταφράστηκε δε στα γερμανικά από τους Μπερνστάϊν και Κάουτσκυ με πρόλογο του Engels στα 1885. Στα ελληνικά κυκλοφορεί η μετάφραση της Γ. Δεληγιάννη, έκδοση 4η του εκδοτικού οίκου Γεράσιμου Αναγνωστίδη. Για όσους ασχολούνται με την ξένη βιβλιογραφία πάνω σ’ αυτό το θέμα, θα έχουν βέβαια υπόψη τους τις αλλεπάλληλες γαλλικές ξεχωριστές εκδόσεις των δυο έργων του Proudhon και του Marx, και δεν πρόκειται εδώ να αναφερθώ σ’ αυτές. Εδώ κυρίως σχολιάζω την τελευταία δίδυμη έκδοση του 1983, από την F£d£ration Anarchistc στο Παρίσι. Τα πλήρη κείμενα των δύο έργων μαζί με τους προλόγους και τα σχόλια της αναρχικής ομάδας «Frcssnes – Antonu». που επιμελήθηκε την έκδοση, πιάνουν τις χίλιες περίπου σελίδες συνολικά, σε τρεις τόμους…

Remote Control – Barbara Kruger

Who speaks? Who is silent? Who is seen? Who is absent? These questions focus on how cultures are constructed through pictures and words, how we are seduced into a world of appearances: into a pose of who we are and aren’t. On both an emotional and an economic level, images and texts have the power to make us rich or poor. In these essays and reviews, written over the last decade, Barbara Kruger addresses that power with intelligence and wit, in the hope of engaging both our criticality and our dreams of affirmation.Barbara Kruger is an artist whose pictures and words engage issues of power, sex, money, difference, and death. Her work has appeared throughout America, Europe, and Japan in galleries, newspapers, magazines, and museums and on billboards, matchbooks, TV programs, t-shirts, postcards, and shopping bags. She has written about television, film, and cultures for Artforum, Esquire, the New York Times, and the Village Voice.

Ληστές – Eric Hobsbawm

Ο Eric Hobsbawm, “πράγματι ένας από τους μεγαλύτερους ιστορικούς του αιώνα μας” (The New Republic), περιγράφει τους Βαλκάνιους χαϊδούκους και τους ινδούς δακοΐτες, τους μπαντίτι του ιταλικού νότου και τους μπαντολέρος της παραδοσιακής Ανδαλουσίας, τους ρώσους ρασμπόινικι και τους συμμορίτες της Κίνας, τους μεξικάνους και περουβιανούς παράνομους, τους ληστές των ταξιδιωτών στην προνεωτερική Ευρώπη και τους ντεσπεράδος της Άγριας Δύσης, τους αυστραλούς μπουσρέιντζερς και τους βραζιλιάνους κανγκασέιρος, αλλά και τους απαλλοτριωτές τραπεζών, που οργανώνουν ληστείες υπέρ κάποιας επαναστατικής υπόθεσης. Κάποιοι, όπως ο Ρομπέν των Δασών, ο Ρομπ Ρόι και ο Τζέσι Τζέιμς, είναι διάσημοι σ’ όλο τον κόσμο, άλλοι έγιναν ξακουστοί μόνο στην περιοχή τους. Μερικοί ενόχλησαν μόνο την τοπική αστυνομία, ενώ άλλοι διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην ιστορία της χώρας τους, όπως ο Πάντσο Βίλλα στο Μεξικό. Οι “Ληστές” είναι μια σπουδή πάνω στη φιγούρα του κοινωνικού ληστή ή του εξεγερμένου παρανόμου.

Ελπίδα στο σκοτάδι, η άγνωστη ιστορία της δύναμης των ανθρώπων – Solnit, Rebecca

H Rebecca Solnit συστήνεται ως αναρχική ακτιβίστρια και αδέκαρη συγγραφέας. Ζει σε ένα δωμάτιο με νοίκι στο Σαν Φρανσίσκο, δεν έχει εξαρτώμενα απ’ αυτήν πρόσωπα ούτε δουλειά με κανονικό ωράριο, προκειμένου να γράφει όποτε επιθυμεί «Εδώ, σε αυτό το βιβλίο, θέλω να προτείνω ένα νέο όραμα για το πώς επέρχεται η αλλαγή, θέλω να απαριθμήσω λίγες από τις νίκες που παραβλέπονται ή έχουν λησμονηθεί, θέλω να προσδιορίσω τον ξέφρενα μεταβαλλόμενο κόσμο όπου ζούμε. Θέλω να διαλύσω τις παραλυτικές παραδοχές που εμποδίζουν πολλούς απο εμάς να γίνουν μια φωνή μέσα σε αυτό τον κόσμο. Επιθυμώ να κάνω μια νέα αρχή, με μια φαντασία ικανή να χωρέσει τις δυνατότητες, το απρόβλεπτο και τους κινδύνους αυτής της Γης, αυτή ακριβώς τη στιγμή».

Εμείς – Yevgeny Zamyatin

Η δυστοπία του ρώσου συγγραφέα Γιεβγκιένι Ζαμιάτιν επηρέασε τον 20ό αιώνα όσο κανένα άλλο μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας. Το αριστούργημά του ενέπνευσε τον Τζορτζ ‘Οργουελ να γράψει το 1984, επηρέασε άμεσα την Ayn Rand (Anthem), την Ursula K. Le Guin (“Ο αναρχικός των δύο κόσμων”), έμμεσα τον Kurt Vonnegur (Player Piano), καθώς και μια πληθώρα δημιουργών της 7ης τέχνης και των κόμικς. Σ’ έναν γυάλινο κόσμο, όπου όλα είναι ορατά, η μαθηματική σκέψη ελέγχει απόλυτα τις ζωές των ανθρώπων. Ο D-503 είναι ο κατασκευαστής του Ολοκληρωτή του διαστημικού οχήματος που θα επιβάλει τον ευεργετικό ζυγό της λογικής στους παλμούς των αγνώστων όντων που κατοικούν σε άλλους πλανήτες και οι οποίοι ίσως να ζουν ακόμη στην πρωτόγονη κατάσταση, γνωστή και ως Ελευθερία. Το βιβλίο αυτό είναι οι σημειώσεις του, που θα ταξιδέψουν με τον Ολοκληρωτή στο διάστημα. Ο D-503 γνωρίζει όμως τον έρωτα και τα πράγματα θα πάρουν απροσδόκητη τροπή.

Ernesto Laclau – La razón populista

En La razón populista, Ernesto Laclau vuelve a concentrarse en uno de los temas que lo han ocupado en su larga trayectoria intelectual, ya desde Política e ideología en la teoría marxista. El populismo, práctica política históricamente desdeñada, es aquí vuelto a pensar como lógica social y modo de construir lo político desde un enfoque que se aleja definitivamente del punto de vista sociológico. Sus hipótesis -basadas en el postestructuralismo y la teoría lacaniana- son puestas a prueba al analizar la conformación del populismo estadounidense, del kemalismo turco y del peronismo de la resistencia.

Ζείτε Ψεύτικες Ζωές (Tου Γιώργου Αναστασόπουλου)

Η παρούσα εισήγηση εξετάζει κατά βάσην κείμενα της εξέγερσης, είτε αυτόνομα, είτε στο πλαίσιο δράσεων, που αποστασιοποιήθηκαν από το βίαιο φαντασιακό, αλλά και από την παραδοσιακή -οικονομίστικη κατά κανόνα- κριτική προς το σύστημα. Πολιτικές πράξεις, όχι κυρίαρχες, αλλά μειοψηφικές μέσα στα πλαίσια της εξέγερσης, που αναδεικνύουν ωστόσο αντίστοιχες τάσεις και προβληματισμούς μέσα στην ελληνική κοινωνία.Το «γράμμα των φίλων του Αλέξη», τα κείμενα και οι δράσεις συλλογικοτήτων, όπως αυτές των σπουδαστών των δραματικών σχολών, των σχολών χορού, αλλά και ενεργών πολιτών, η κατάληψη της λυρικής σκηνής, ή της κρατικής τηλεόρασης κ.α. ανέδειξαν ένα λόγο βαθύτατα πολιτικό, κριτικό κατά κύριο λόγο προς το κενό νοήματος των σύγχρονων κοινωνιών…