Πιοτρ Κροπότκιν – Ηθική, προέλευση και ανάπτυξη

Γράφει στα “Απομνημονεύματά” του ο επαναστάτης (τροτσκιστής) Βίκτορ Σερζ: «Τον Φεβρουάριο του 1821 πέθανε στο Ντιμίτροβο ο γηραιός Κροπότκιν. Δεν είχε θελήσει να τον επισκεφθώ, επειδή φοβόμουν μια οδυνηρή συνάντηση. Πίστευε ακόμη ότι οι μπολσεβίκοι είχαν πάρει χρήματα από τους Γερμανούς κτλ. Ξέροντας ότι ζούσε μες στο κρύο και στο σκοτάδι, γράφοντας την “Ηθική” και παίζοντας για ξεκούραση λίγο πιάνο, του είχαμε στείλει, οι φίλοι μου κι εγώ, ένα μεγάλο δέμα με κεριά. Γνώριζα τι έγραφε στις επιστολές του στον Λένιν για την κρατικοποίηση των βιβλιοθηκών και τη μισαλλοδοξία. Αν μια μέρα δημοσιευθούν, θα δούμε με τι σθένος κατήγγειλλε ο Κροπότκιν τους κινδύνους της καθοδηγούμενης σκέψης.

Marxism, Freedom and the State – Mikhail Bakunin

This collection of extracts from the works of Mikhail Bakunin are taken from his writings touching on his controversy with Marx over the nature of the state and its role in the liberation of the international working class. Written between 1867 and 1872, many of Bakunin’s predictions about the outcome of following the authoritarian communist road have been proven valid by the actions of Leninist tyrants across the world.

Tο Ξυπόλυτο Τάγμα παρουσιάζεται στο ΚΕΝ Άρτας

Όταν τους καλέσατε για πρώτη φορά να παρουσιαστούν, το Μάρτιο του 2014, οι σύντροφοι Σακκάς και Μανίτσας, σας το είπαν όσο πιο ξεκάθαρα γίνεται: δεν υπηρετούν ούτε με σφαίρες. Αντί αυτού επιλέξανε συνειδητά την ολική άρνηση στράτευσης, προσήλθαν μάλιστα οικειοθελώς στην στρατολογία Κομοτηνής στις 1/9/14 και στην στρατολογία Ιωαννίνων στις 4/9/14 για να παραδώσουν αυτοπροσώπως και με τη στήριξη δεκάδων συντροφισσών και συντρόφων την δημόσια δήλωση ολικής άρνησης στράτευσης, αφού πρώτα είχαν πράξει το ίδιο εντός του στρατοδικείου ΡΟΥΦ στις 20 Ιουνίου, σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τον ολικό αρνητή στράτευσης Χ. Ρίτσιο, που δικαζόταν εκείνη την ημέρα

Συνέντευξη με μέλη του Σωματείου Βάσης Εργαζομένων Διανομέων Ιωαννίνων

Έχοντας παρατηρήσει και βιώσει το συνδικαλισμό της ανάθεσης, την αρνητική χροιά που είχε πάρει ο ίδιος ο συνδικαλισμός αφού λειτουργούσε με τη λογική του «κάτι το οποίο δε μπορώ να το κάνω εγώ, ας το κάνει κάποιος άλλος για μένα», αυτό το οποίο θέλαμε να δημιουργήσουμε είναι ένα σωματείο του οποίου οι αποφάσεις να λαμβάνονται ισότιμα, μέσα από τη γενική συνέλευση. Κύριο όργανο του σωματείου βάσης είναι η γενική συνέλευση και το «διοικητικό συμβούλιο» επιτελεί το ρόλο γλάστρας, αφού αποτελεί απλώς τυπική υποχρέωση μας απ’ την νομοθεσία. Θεωρούμε τους εαυτούς μας μέρος αυτών που βρίσκονται από τα κάτω, είμαστε εκμεταλλευόμενοι και προσπαθούμε να ενώσουμε τις ανάγκες μας, τα συμφέροντά μας, για να κερδίσουμε συλλογικά τα δικαιώματά μας και πάνω απ’ όλα την αξιοπρέπειά μας.

Εφημερίδα Άπατρις, #27

Η Άπατρις είναι πανελλαδική εφημερίδα δρόμου που εκδίδεται μέσω του οριζόντιου συντονισμού επτά συντακτικών ομάδων κατανεμημένων γεωγραφικά σε όλη την επικράτεια. Το μοντέλο οργάνωσης των ομάδων είναι βασισμένο στην αποκέντρωση, τη συνεργασία και την ισοτιμία των συντακτικών ομάδων στα πλαίσια μιας πανελλαδικής κοινότητας με κοινό στόχο την έκδοση της εφημερίδας αλλά και ποικιλόμορφες τοπικές παρεμβάσεις. Η εφημερίδα διανέμεται χωρίς αντίτιμο, με τιράζ 15000 φύλλα. Επίσης, μπορούμε να σας στέλνουμε κάθε νέο φύλλο της εφημερίδας ταχυδρομικά, σε περίπτωση που επιθυμείτε να τη λαμβάνετε, καταβάλλοντάς μας τα έξοδα αποστολής.

Can Vies: Εκκένωση/Ανακατάληψη/Ανοικοδόμηση

Η συντρόφισσα απ’ τη Βαρκελώνη, στη συνέντευξη που δώθηκε στην συντακτική ομάδα Ιωαννίνων της εφημερίδας δρόμου Άπατρις, δίνει μια σαφή εικόνα των γεγονότων που αφορούν την εκκένωση, ανακατάληψη και ανοικοδόμηση της Can Vies, τις μεθόδους και τα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν, καθώς και μια περιγραφή της γενικότερης κατάστασης στην Ισπανία, με τις εξώσεις, τις καταλήψεις στέγης, το κίνημα ανεξαρτησίας της Καταλονίας. Η συνέντευξη και η ηχογράφηση της στα ελληνικά πραγματοποιήθηκε στο Αυτόνομο Ραδιόφωνο Ιωαννίνων….

Gennaro Rubino, η απόπειρα δολοφονίας του βασιλιά Λεοπόλδου Β΄

Ο Rubino γεννήθηκε στο Bitonto το 1859, κατά τη διάρκεια της Ιταλικής ενοποίησης. Κατά την έκτιση της υποχρεωτικής του θητείας στον Ιταλικό στρατό, καταδικάστηκε σε πέντε χρόνια κράτηση, κατηγορούμενος πως έγραψε ένα ανατρεπτικό άρθρο σε εφημερίδα. Το 1898, συνελήφθη πάλι κατά τη διάρκεια συγκρούσεων στο Μιλάνο και αντί να εκτίσει την ποινή του, έφυγε από τη χώρα. Αρχικά πήγε στη Σκωτία και στη συνέχεια στο Λονδίνο. Δε μπορούσε να βρει

Συνέχεια στο υπόλοιπο »

Η Έμμα Γκόλντμαν στη Βαρκελώνη

Εσείς οι σύντροφοι στη Βαρκελώνη και την Καταλονία γενικά δίνετε ένα λαμπρό παράδειγμα στους εργάτες του υπόλοιπου κόσμου, πως έχετε κατανοήσει πλήρως το νόημα της επανάστασης. Έχετε μάθει μέσα από τα λάθη του παρελθόντος ότι εάν οι επαναστατικές δυνάμεις δεν πετύχουν τη διατροφή, την ενδυση και τη στέγαση των ανθρώπων κατά την επαναστατική περίοδο, τότε η επανάσταση είναι καταδικασμένη να αποτύχει. Η δύναμή και η ασφάλει της βασίζονται όχι στο κράτος, ή στην πολιτική δύναμη των κομμάτων αλλά στις δημιουργικές προσπάθειες κατά τη διάρκεια της μάχης. Το θαυμάσιο πείραμα σας θα πετύχει, κι έτσι πρέπει να γίνει. Αλλά είτε το κάνει, είτε αποτύχει, φυτεύετε νέες ρίζες βαθιά στο έδαφος της Ισπανίας, στις καρδιές και το νου των ανθρώπων σας, και τις καρδιές και το νου των καταπιεσμένων όλης της γης.

Vision on fire: Emma Goldman on the Spanish revolution

This expertly chosen collection features the most important writings from the turbulent last four years of Emma Goldman’s life. Vision on Fire is the perfect complement to her celebrated autobiography, Living My Life, and for those readers inspired by her powerful collection, Anarchism and Other Essays. David Porter reveals Goldman’s struggles with the contradictions of the Spanish Revolution and her efforts to maintain integrity and vision in the heat of political activism. Contemporary readers will find Vision on Fire a high-caliber history book as well as an honest depiction of the complex world of libertarian revolution.

Buenaventura Durruti – Comic

Anarchy Comics was a series of underground comic books published by Last Gasp between 1978 and 1987, as part of the underground comix subculture of the era. Each issue of Anarchy Comics showcased an international cast of artists who identified as anarchists, or non-sectarian socialists. An example of this is Spain Rodriguez, a Marxist, who was considered of “sufficient libertarian bent” to be included. Contributors including Rodriguez, Gilbert Shelton, Jay Kinney and Paul Mavrides were distinct for “adding new dimensions to the political comic” in the underground comix press of the 1970s and 80s.