Η εργασία ως πυλώνας της «αντιπροσώπευσης»

Η βιοποριστική εργασία αποτελεί θεμελιώδη αξία στη σύγχρονη κοινωνία, σε τέτοιο βαθμό που μπορεί να καθορίζει όχι μόνο τη ζωή αυτών που εργάζονται αλλά και αυτών που δεν εργάζονται. Ο ρυθμός της ζωής της εργάσιμης ημέρας έχει μεταμορφώσει σταδιακά όλους τους κοινωνικούς θεσμούς, όπως το σχολείο, την οικογένεια ή τον στρατό…

Εργασία και υποταγή

Η εργασία που εκτελεί κάποιος, αλλά και το είδος της, καθορίζει τη θέση που ισχυρίζεται πως κατέχει εντός τη φαντασιακής σημασίας που αποκαλούμε κοινωνία. Είναι ο κυριότερος παράγοντας εδραίωσης του κοινωνικού status και της αυτοεκτίμησης αφού εδραιώνεται πάνω σε μία γενικότερη ηθική.

Βία: αναπόφευκτο μέσο;

1. Κίνημα και αντιεξουσιαστές Το «κίνημα» , αν και επανειλημμένα έχω πει πως δεν συμφωνώ με αυτόν τον χαρακτηρισμό, αντιπροσωπεύει μια ανανέωση του τρόπου διαμαρτυρίας, απέναντι σε πρακτικές της υπάρχουσας εξουσίας. Δεν είναι φοιτητικό, ούτε ταξικό, ούτε κομματικό. Είναι φανερό, πως μέρος του «κινήματος», (το οποίο είναι κατά βάση «πολιτικό») αποτελούν και οι λεγόμενοι «αντιεξουσιαστές» στους οποίους αποδίδονται και τα βίαια επεισόδια. Το να είσαι αντιεξουσιαστής, είναι πολιτική θέση, όπως

Συνέχεια στο υπόλοιπο »

Προβληματισμοί πάνω στην “άμεση δημοκρατία”

Το «κίνημα των αγανακτισμένων» είναι κάτι πρωτόγνωρο για τα Ελληνικά και όχι μόνο δεδομένα. Μία σύνθεση ανθρώπων, χωρίς κομματικές ταυτότητες, επισφαλών, διανοητών, ανέργων, μεταναστών κλπ, που έχουν ένα κοινό εχθρό: το μνημόνιο. Κύριο χαρακτηριστικό του κινήματος, αν και ο όρος είναι καθαυτός ακατάλληλος, είναι οι συνελεύσεις. Οι συνελεύσεις εμφανίζονται για πρώτη φορά με αυτόν τον τρόπο. Αφορούν τους πάντες και δεν περιορίζονται εντός των πανεπιστημίων ή των συνδικαλιστικών κύκλων, όπως

Συνέχεια στο υπόλοιπο »

Το πρόταγμα του σημερινού “κινήματος”.

Λίγες ημέρες πριν ξεκινήσει το «κίνημα» των αγανακτισμένων στην Ισπανία, είχα  γράψει ένα κείμενο, ορμώμενος από τις ταραχές της Αιγύπτου, στο οποίο αναφέρω «Το πολιτικό πρόβλημα της αγανάκτησης», κατά την άποψή μου. Τώρα πλέον και αφού έχουν περάσει μερικές ημέρες από το ξεκίνημα του «κινήματος» εδώ στην Ελλάδα, υπάρχουν κάποια προβλήματα που εντοπίζω και που θεωρώ πως το «κίνημα» αργά ή γρήγορα θα πρέπει να τα αντιμετωπίσει. Πρέπει πρώτα να

Συνέχεια στο υπόλοιπο »

“Τυφλοί Αγώνες”;

Μπορεί ο καθένας να παρατηρήσει πως σε καιρούς που ταράσσονται από μεγάλες αλλαγές, ακόμα και τα πιο μοντέρνα πνεύματα δύσκολα απαλλάσσονται από αντιλήψεις του παρελθόντος. Αντιλήψεις που τις περισσότερες φορές, έχουν χάσει την αξία και τη σημασία που είχαν κάποτε, και ενώ θα έπρεπε να απορριφθούν ως λανθασμένες παραμένουν ακόμα, καθολικά σχεδόν, αποδεκτές. Τέτοιου είδους αντιλήψεις αποτελούν το βασικό κομμάτι συγκεκριμένων μορφών δράσης, όπως η απεργία, η διαδήλωση ή τα λεγόμενα «κοινωνικά κινήματα», όπως αυτό

Συνέχεια στο υπόλοιπο »

Το όνειρό μου.

“Αθήνα. Σύνταγμα. 25 Μαΐου 2020. Ώρα 20:00. Όλα είναι έτοιμα για να αρχίσει η συνέλευση. Κόσμος πάει και έρχεται. Άνθρωποι συζητούν μεταξύ τους για το αποτέλεσμα της συνέλευσης. Τι θα αποφασίσουν άραγε; Υπάρχει γενικά μια ανησυχία. Την τελευταία φορά αργήσαμε πολύ να αποφασίσουμε, γιατί υπήρχαν πολλές προτάσεις για το ίδιο πρόβλημα, και τελικά πάρθηκε απόφαση που στην πορεία αποδείχθηκε λανθασμένη. Τουλάχιστον μπορέσαμε και την αλλάξαμε εγκαίρως. Δεν ξέρω και αν είναι όλοι εδώ. Νομίζω

Συνέχεια στο υπόλοιπο »

Μήπως έχουμε πόλεμο;

Αυτά που θα γράψω εδώ, ίσως να μην αρέσουν σε κάποιους , ή κάποιοι να φοβηθούν, κάποιοι άλλοι να συμφωνήσουν, το σίγουρο πάντως είναι πως δεν πρόκειται για διαφήμιση της Wind. Πριν από δέκα μέρες έγινε άλλη μία πορεία, διαδήλωση, όπως θέλετε ονομάστε την. Η αστυνομία έστειλε πάλι καμιά σαρανταριά στο νοσοκομείο και έναν να χαροπαλεύει στην εντατική. Μπράβο!!! Αυτό ακριβώς έπρεπε να κάνει και αυτό έκανε. Το πρόβλημα το

Συνέχεια στο υπόλοιπο »

Εσωτερικοί δαίμονες: Η άλλη οπτική της εγκληματικότητας

Κάθε κοινωνία δημιουργεί τους εχθρούς της. Αντίστοιχα και κάθε κοινωνική τάξη δημιουργεί τους δικούς της εχθρούς. Πηγάζουν μέσα από την ίδια την ύπαρξή της γιατί απλά δεν μπορεί να ζήσει χωρίς αυτούς. Ξεπηδούν μέσα από τα ίδια της τα οράματα που γεννά σύμφωνα πάντα με τα δικά της μέτρα και ανάλογα με το που θέλει να φτάσει. Η απειλή, είναι μία «προβολή της εσώτερης αμφιταλάντευσης της κοινωνίας», γύρω από τα

Συνέχεια στο υπόλοιπο »

Το πολιτικό πρόβλημα της αγανάκτησης

Μία εξέγερση είναι πάντοτε κάτι πολύ περισσότερο από μία μαζική υστερία. Η ξαφνική και μεγάλη αφύπνιση ή κίνηση αναβίωσης που εμφανίζεται, οφείλεται εν πολλοίς στην αγανάκτηση και αναζωογονεί και επηρεάζει σημαντικά εκείνους που συμμετέχουν.