Birlik ve Dostluk için Yunan Anarşistlerinden mesaj: Artık bizi hiç bir şey bölemez!

unanistan, İspanya, Portekiz ve Avrupa’nın geriye kalanı gibi, Türkiye de benzeri şekilde, geniş çapta demokratik özgürlüklere saldıran devlet şiddetini tecrübe ediyor. Siyasi iktidarın bir azınlığın elinde gitgide artarak yoğunlaşması ve aynı zamanda olağanüstü bir şekilde acımasızlığın, ötekileştirmenin, eşitsizliğin ve adaletsizliğin artmasıyla sonuçlamasına bağlı olarak devlet ve baskı mekanizmalarının dünya çapında daha fazla otoriterleşmesi gün gibi açıktır. Oligarşik hükümetlerin temel haklarımıza karşı keyfi uygulamaları; bir illüzyon ya da fantezi değil, apaçık bir gerçekliktir.

A message for unity and friendship: nothing to divide us anymore…

It is undeniable that hysterical nationalistic populism and geopolitical rivalry between us has fed hatred and tensions for centuries. We know that speculative arms dealers motivated by self-interest will continue to cultivate and breed hatred between the two peoples (Turks and Greeks) that have so much in common. But in
In order to counter this bleak situation we must engage in collective action, through a joint internationalist revolutionary network. It’s time to hold decisive actions together. In the squares and streets real democracy, human creation, and communication may be reborn.

Για την Ουκρανική εξέγερση και τα πραγματικά διλήμματα

Εδώ και τρεις μήνες πλέον οι πλατείες του Κιέβου γεμίζουν με διαδηλωτές διαφόρων πεποιθήσεων (κυρίως όμως φιλελεύθερους ευρωπαϊστές και φανατικούς ακροδεξιούς) οι οποίοι, με σκοπό να εκφράσουν την δυσαρέσκειά τους στην απόφαση της κυβέρνησης Γιανουκόβιτς να παγώσει τις διαδικασίες για εμπορική σύνδεση με την Ευρωπαϊκή Ένωση και να μην υπογράψει την ιστορική συμφωνία στρέφοντας το βλέμμα της προς τη Ρωσία, ξεχύθηκαν στους δρόμους. Η κλιμάκωση των ταραχών και η γενίκευση των συγκρούσεων με τις δυνάμεις καταστολής είχε ως αποτέλεσμα ο αριθμός των νεκρών να ξεπεράσει τους 50. Όπως όμως όλα δείχνουν οι κινητοποιήσεις έχουν πλέον για τα καλά παραδοθεί στο έλεος παραστρατιωτικών φασιστικών ομάδων, κάτι που άλλωστε ήταν εμφανές και από την αρχή…

2014: One step ahead

2013, an eventful twelvemonth in the world of politics that gave us many reasons to dream or to despair, is nearly at its end. This was the year when the symbol of racial equality, Nelson Mandela, passed away (whilst the real struggle against the apartheid still goes on), the year when Venezuela mourned the death of her controversial leader, Hugo Chávez, and Britain one of the most hated representatives of the Neoliberal ideology, Margaret Thatcher. Νew political figures, leaders and demagogues, however, are emerging, such as Pepe Grillo in Italy, while once again we witnessed civil unrests and revolts that challenged governments and political regimes, with the most notable the Turkish and Brazilian uprising at the end of Spring, the massive anti-corruption protests in Bulgaria and Romania and the right-wing revolt in Ukraine.

Lessons from 6 December, 2008

Five years ago today, Alexandros Grigoropoulos, a 15-year-old student, was shot dead by a police officer in the Exarcheia district of central Athens. The incident sparked large demonstrations across the country, resulting in widespread rioting that lasted almost a month. Thousands of protesters – especially the young generation – were publicly expressing their frustration against police impunity, corruption and rising unemployment. Five years after the rebellion, the European systemic political forces still attempt to erase these events from the public memory, describing it as a nightmare that must never be repeated.

Όχι στην αστυνομική αντίληψη της πολιτικής και της ιστορίας

Ο φασισμός, ο αυταρχισμός, οι νεοφιλελεύθερες ολιγαρχίες, όλα αυτά θα συντριβούν μονάχα μέσα από την πλατιά κοινωνική κινητοποίηση, μέσα από τα αμεσοδημοκρατικά συμβούλια εργαζομένων, τις ανοιχτές συνελεύσεις γειτονιών και πλατειών ή τους αυτο-διαχειριζόμενους χώρους. Έτσι μαζί τους θα ηττηθούν και οι ένοπλες πρωτοπορίες, μέσα στο κλίμα της διαφάνειας και αλληλεγγύης που αχρηστεύει κάθε τάση μυστικοπάθειας, μέσω της δημιουργίας αντιδομών και της διεκδίκηση μιας πραγματικά ποιοτικής ζωής, όπου δεν θα κυριαρχεί ο φόβος αλλά η φιλία, η διαβούλευση και ο λόγος.

The fascist threat beyond Golden Dawn

While Samaras and his cronies portray themselves as the only source of justice against the brutality of GD, the strong ideological and practical links between his own party’s rhetoric and policies with the neo-nazi group do not allow us to consider his claim as plausible. While reactionary forces are taking over the ‘public’ sphere attempting to fill the political ‘gap’ and the incompetency of parliamentary ‘democracy’ we must be aware of the severe consequences of racism, the worst hubris of our times that will continue to penetrate social life beyond the parliaments. GD is only a reflection of the actual problem whose solution can be only found in the struggles for social emancipation, that propose rupture with heteronomous institutions and further spreading of direct democracy and equality.

Να μην συνηθίσουμε στην ύβρη

Άλλωστε ο εθνικισμός από μόνος του αποτελεί μια από τις πιο έντονες μορφές ύβρεως καθώς με τον τρόπο που επιβάλλεται στα κοινωνικά άτομα ευνουχίζει κάθε τάση αυτο-περιορισμού: η φυλετική ή εθνική υπερηφάνεια (που λόγω της έντασής της εκλαμβάνεται ως ανωτερότητα) ενός ανθρώπου υιοθετείται ως ύψιστο ιδανικό προσδιορίζοντας κύρος και αναγνωρισιμότητα στο ίδιο το άτομο την ίδια στιγμή που ο κόσμος γύρω του καταρρέει και οι παλιές αξίες, που για χρόνια εξαγόραζαν την θνητότητά του προτάσσοντας κατανάλωση και καριερισμό σβήνουν ολοσχερώς, αναπληρώνουν έτσι το κενό…

Ο Αντερς Μπρέιβικ και οι φασιστικές θηριωδίες: δύο χρόνια μετά

Οι Νορβηγικές αρχές επιβεβαίωσαν επίσης, ότι ο δράστης δημοσίευσε αντι-ισλαμικό μανιφέστο 1.500 σελίδων – μόλις λίγες ώρες πριν πραγματοποιήσει τις επιθέσεις – στο οποίο αυτοχαρακτηρίζεται ως σταυροφόρος και επιτίθεται σε φιλοσόφους Βίλχεμ Ράιχ, Έριχ Φρομ, Μαρκούζε κ.α. που πρέσβευαν την ανεκτικότητα προς το «διαφορετικό,» τα δικαιώματα των μειοψηφιών και των κοινωνικά ασθενών, τη σεξουαλική έρευνα και απελευθέρωση και ασκούσαν κριτική στον αυταρχισμό. Στο βιβλίο αυτό περιγράφει τον τρόπο κατασκευής εκρηκτικών, καθώς και τα κίνητρα που τον οδήγησαν στη βομβιστική επίθεση στο κέντρο του Όσλο και στην επίθεση με αυτόματο σε κατασκήνωση της νεολαίας του Εργατικού Κόμματος στο νησί Οτόγια. Ενδεικτικό είναι το παρακάτω απόσπασμα: «Όταν αποφασίσεις να χτυπήσεις είναι καλύτερο να σκοτώσεις πολύ περισσότερους από αρκετούς, ειδάλλως διατρέχεις τον κίνδυνο να μειώσεις τον επιθυμητό ιδεολογικό αντίκτυπο του πλήγματος.»

Εμείς και η ΕΡΤ

Ακόμα και οι τυφλοί μπόρεσαν να δουν το ρεσιτάλ χυδαιότητας και αυταρχισμού που παρέδωσε η κυβέρνηση Σαμαρά με την απόφασή της να κλείσει την ΕΡΤ, απολύοντας χιλιάδες εργαζόμενους και στέλνοντας σαφές μήνυμα προς τη μεριά της κοινωνίας: είμαστε αποφασισμένοι να προχωρήσουμε στην υλοποίηση του προγράμματός μας και όποιος σταθεί εναντίον μας θα είμαστε εδώ και εν μέσω μιας νυκτίς με πυγμή, αυθαιρεσία και καταστολή, στην υπηρεσία της υπεράσπισης του καθεστώτος, θα τον εκμηδενίσουμε. Την ίδια στιγμή στο πλευρό των κυβερνητικών επιλογών στέκονται οι φασίστες της Χρυσής Αυγής αλλά και οι ανεκδιήγητοι αναγνώστες της ακροδεξιάς φυλλάδας Στόχος, οι οποίοι πανηγυρίζουν για το τέλος ενός θεσμού που, κατά τι δική τους «κρίση» αποτελεί σύμβολο της «αμαρτωλής γενιάς του Πολυτεχνείου» που ευθύνεται για όλα τα κακά του τόπου.