Λίγα λόγια για την 20/10

Την στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, τα βασικά για την χθεσινή μέρα έχουν ειπωθεί στο σύνολό τους και το μόνο που μένει είναι να δούμε την μακροπρόθεσμη ή/και βραχυπρόθεσμη επιρροή τους στον κόσμο που αυτές τις μέρες αποφάσισε να διαδηλώσει, δημιουργώντας την μαζικότερη απεργιακή διαδήλωση στην μεταπολίτευση (19/10). Σκοπό δεν έχουμε να κάνουμε έναν απολογισμό της ημέρας, ούτε να περιγράψουμε «αντικειμενικά» κάποια σημεία, αλλά να θίξουμε μερικά ζητήματα που φαίνεται να μονοπωλούν τις συζητήσεις, μιας και, (ίσως) τα συμβάντα που συνδέονται με αυτά θα καθορίσουν τις πολιτικό-ιδεολογικές και κινηματικές θέσεις και απόψεις στο μέλλον.

Η στάση του ΚΚΕ-ΠΑΜΕ

Η χθεσινή στάση του ΚΚΕ-ΠΑΜΕ προκάλεσε σίγουρα την αμηχανία σε όλη την (υπόλοιπη;) αριστερά – κρίνοντας από τις ανακοινώσεις της – αλλά και την οργή στους χιλιάδες διαδηλωτές που απέκλεισε από το πάνω μέρος της πλατείας, ενώ μόλις πριν κάτι μήνες στο κίνημα των αγανακτισμένων, του οποίου καρδιά ήταν συγκεκριμένα αυτή η πλατεία, το ίδιο το ΚΚΕ όχι μόνο απείχε – στηρίζοντάς το ευκαιριακά από το γυαλί – αλλά το λάσπωνε στα αμφιθέατρα κάνοντας λόγο για την ύπαρξη φασιστικών ομάδων στους κύκλους του – γνωρίζοντας βέβαια ότι ομάδες υπερσυντηρητικών και νεοφασιστών έχουν αποκλειστεί από τις συνελεύσεις και ότι οι ίδιες στην πραγματικότητα αποτελούσαν τον μεμονωμένο όχλο της πάνω πλατείας [1]. Η στάση του όμως αυτή το λιγότερο που θα έπρεπε να κάνει είναι να μας εκπλήσσει, και δυστυχώς χρειάστηκε αυτή η μέρα για να δώσει τέλος στις αυταπάτες ορισμένων που αγανακτούσαν «γιατί το ΠΑΜΕ φεύγει», τρέφοντας, ενδόμυχα ίσως, φρούδες ελπίδες για ένα νέο «ΕΑΜ». Πόνταρε στην «προβοκάτσια» την οποία το ίδιο με την στάση του προκάλεσε, ώστε όταν αυτή γινόταν από τους δήθεν «γνωστούς-άγνωστους» αυτό θα έβγαινε ως ο περιφρουρητής των «φιλήσυχων πολιτών», ως εγγυητής της ομαλότητας και ως μια δύναμη άξια εμπιστοσύνης στο εκλογικό παιχνίδι του οποίου η δυσοσμία έχει αρχίσει να γίνεται εδώ και κάτι μέρες έντονη από καθεστωτικούς δημοσιογράφους που προσφάτως έγιναν «αντισυστημικοί», προωθώντας μάλιστα και την δυσφορία τους που η αριστερά φαίνεται πολυδιασπασμένη.

Το πραγματικό πρόσωπο και ο ρόλος του ΚΚΕ πλέον αποκαλύφθηκαν. Τα συνθήματα στην πλατεία Συντάγματος «ΚΚΕ, το κόμμα σου χαφιέ» δεν τα φώναζαν μόνο αναρχικοί. Οι κρανοφόροι του απέδειξαν πόσο αδίστακτοι είναι. Απέδειξαν πόσο πιο κατασταλτικοί από την αστυνομία θα μπορούσαν να γίνουν. Μάλιστα, ενώ ένας ηλικιωμένος είχε χάσει τις αισθήσεις του δίπλα σε καφετέρια στην πλατεία Συντάγματος, οι δυνάμεις του ΚΚΕ από πάνω πετούσαν πέτρες εντός, και έσπρωχναν διαδηλωτές να πέσουν κάτω. Παρόμοιες επιθέσεις και τραμπουκισμοί μελών του ΠΑΜΕ εναντίον διαδηλωτών έλαβαν μέρος και σε άλλες πόλεις, όπως τα Ιωάννινα, δίχως να υπάρξει καμία απολύτως αφορμή «επίθεσης από παρακρατικούς!» Με τη στάση του αυτή, το ΚΚΕ ξεκαθαρίζει ποιες είναι οι πραγματικές του θέσεις: «έναν ηγέτη πρέπει να τον φοβούνται και να τον αγαπούν. Αν δεν γίνεται και τα δύο, τότε καλύτερα μόνο να τον φοβούνται» και πως «τους αντιπάλους σου ή πρέπει να τους παίρνεις με το μέρος σου ή να τους εκμηδενίζεις» (Νικολό Μακιαβέλι – «Ο Ηγεμόνας»). Είναι, τελικά, το ΠΑΜΕ τμήμα του κινήματος, ή μήπως έχει ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά με τις φασιστικές οργανώσεις (ένας ολοκληρωτικός μηχανισμός που ελέγχει την κάθε γωνία της κοινωνίας, οι μπάτσοι στη θέση των μπάτσων); [2]

Και σαν να μην ήταν αρκετά όλα αυτά, το ίδιο το ΚΚΕ θεώρησε σωστό με τις δηλώσεις του να βάλει σε ένα σώμα όλο το φάσμα του πολιτικού χώρου, κάνοντας λόγο για «φασιστοειδή», «αναρχοαυτόνομους», «φασίστες», για «Καρατζαφερικούς», ενώ το βράδυ της 20.9., η Γ.Γ. σε τηλεοπτική εκπομπή μίλησε για «αναρχοαριστερούς» και «αναρχοδεξιούς», δημιουργώντας και πολιτικούς νεολογισμούς, τονίζοντας πόσο προσπαθούν όλοι αυτοί να υπονομεύσουν το «οργανωμένο ταξικό κίνημα». Τίποτα αναπάντεχο μέχρι στιγμής. Το πιο ακραίο θα ερχόταν μετά, όταν στην αρχική δήλωσή του, το γραφείο τύπου του ΚΚΕ θα επιχειρούσε ν’ αποδώσει τον θάνατο του εκλιπόντος συνδικαλιστή του ΠΑΜΕ στην δράση αναρχικών, ενώ o ιατροδικαστής έχει ήδη κάνει ανακοίνωση ότι το θύμα δεν έφερε τραύματα και μάλλον υπέκυψε εξαιτίας των χημικών [3]. Χωρίς ίχνος σεβασμού, όχι προς τον εαυτό του – αυτόν τον έχει χάσει εδώ και καιρό – αλλά ούτε προς το θύμα, την οικογένειά του και προς την ίδια του την βάση η οποία πιστεύει τυφλά σε αυτό, ούτε και προς την υπόλοιπη κοινωνία η οποία προφανώς θα έχει μάθει την αλήθεια – αν όχι είναι θέμα χρόνου – χρησιμοποιεί το τραγικό συμβάν για να στοχοποιήσει έναν πολιτικό χώρο και να παρουσιάσει τον εαυτό του πάλι ως «θύμα προβοκατόρων». Στο σημείο αυτό θα πρέπει να δούμε και την αδιανόητη στάση της βάσης, η οποία ιδεολογικά τυφλωμένη, αδιαφορεί για την επαίσχυντη αυτή εκμετάλλευση, εκμετάλλευση η οποία ξεπερνά σε θράσος και υποκρισία ακόμα και αυτήν της επίσκεψης του Παπανδρέου στην κηδεία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.

Τα (υπόλοιπα;) κόμματα της Αριστεράς

Ανάξια λόγου είναι και η στάση των κομμάτων της Αριστεράς – κοινοβουλευτικής και εξωκοινοβουλευτικής. Όχι μόνο παρέμεινε τυφλή στον εκτυφλωτικό τσαμπουκά του ΠΑΜΕ και των μπάτσων του, αλλά σε μια προσπάθεια να μην αφήσει κανένα στεναχωρημένο, αρνήθηκε να πάρει σαφείς θέσεις πάνω στα καυτά, και με μεγάλες πολιτικές-κινηματικές προεκτάσεις για το μέλλον, συμβάντα. Είναι στην μόδα τώρα, από κάθε αριστεροδέξια γωνία της Αριστεράς μέχρι το Alter, να γίνεται λόγος για «κουκουλοφόρους και παρακρατικούς» ως ένα και το αυτό, καθαρίζοντας έτσι από τις ευθύνες τους τους αναρχικούς – ή αδίκως τσουβαλιάζοντάς τους σε μια ομοιόμορφη παρακρατική γκρούπα. Ίσως αυτή η μέρα έφερε στην επιφάνεια την ανομολόγητη, συμπλεγματική και αξεπέραστη απ΄ό,τι φαίνεται σχέση της Αριστεράς με το παρελθόν της. Όλα αυτά βέβαια υπό το φόντο του θεσμού που κατέκτησε τις καρδιές κάθε αριστερού – των εκλογών – και μιας ενδεχόμενης «συμμαχίας ανατροπής» με την βοήθεια των νεοφώτιστων δημοσιογράφων, μια συμμαχία που μάλλον θα είναι υπέρθεση και ανάδειξη των αρνητικών και όχι των θετικών σημείων των επιμέρους κομμάτων και ιδεολογικών τοποθετήσεων. Το γεγονός ότι υπάρχει όντως ένα πολιτικό κενό – όπως δείχνουν οι σφυγμομετρήσεις και η «λογική» – είναι τέλεια ευκαιρία για βαρύγδουπες αλλά κυρίως ακίνδυνες και βολικές κατηγορίες, και η ανάδειξη αυτής της αμήχανης κενής πολιτικής ρητορείας και στάσης τους όχι μόνο προκαλεί την αδιαφορία και αποστροφή του κόσμου που έχει ανάγκη για κάτι πιο μαχητικό, αλλά κάνει και τσιτάτα «τσάμπα μάγκες» να πιάνουν στόχο από άτομα που τα ίδια είναι στόχος για τον λαό.

Η στάση του α/α/α χώρου – αυτοκριτική.

Σαφώς η επανάσταση πρέπει ν΄αμυνθεί και να εξελιχθεί με μια αμείλικτη λογική. Αλλά δεν πρέπει και δεν μπορεί ν΄ αμυνθεί με μέσα που αντιφάσκουν στους σκοπούς της […] Αν, προκειμένου να νικήσουμε, θα ‘πρεπε να στήσουμε κρεμάλες στις πλατείες, θα προτιμούσα να χάσουμε. (Ερίκο Μαλατέστα)

Η άθλια στάση του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ δυστυχώς πόλωσε το κλίμα και καθένας από τον χώρο του επιδόθηκε στο σπορ της απόδοσης των ευθυνών. Όπως είπαμε και παραπάνω, δεν περιμέναμε τίποτα καλύτερο από το ΚΚΕ, αλλά, ως ένα βαθμό, θα ήταν σωστό να βλέπαμε και τα λάθη του «χώρου»: α) η μολότοφ που πετάχτηκε δεν ήταν μια «ατυχής» στιγμή! β) Η ρίψη πέτρας εναντίον άοπλων πολιτών θα μπορούσε ν’ αποβεί θανατηφόρα. Ακόμα και αν αυτό τρέξουμε να το πιστώσουμε, με ένα φτερωτό επιχείρημα, στους «παρακρατικούς», το γεγονός όπου ορισμένοι άρχισαν να τρέχουν προς την συμπλοκή – ίσως με ένα κρυφό χαμόγελο πίσω από το χείλος – φωνάζοντας «πάμε να δείρουμε Κνίτες», ή όταν 20 άτομα έχοντας πιάσει έναν ΚΝΑΤ [4], τον χτυπούσαν όπως βαράνε οι μπάτσοι αυτούς που πιάνουν, αδιαφορώντας πλήρως και για τον ηλικιωμένο που 2 μέτρα δίπλα είχε χάσει τις αισθήσεις του, όλα αυτά αναιρούν τις συνωμοσιολογικές τοποθετήσεις περί προβοκατόρων! Το ότι κάποιοι αποφάσισαν να καταφύγουν στη βία – μια λέξη που έχει γίνει λάστιχο – ως «μονόδρομος στην συγκεκριμένη περίπτωση» καταρρίπτει για μια ακόμη φορά τα προβοκατορολογικά σενάρια, και αν μη τι άλλο φανερώνει τις οχλοκρατικές τάσεις που έχουν πλέον ριζώσει βαθιά στο Ελληνικό χειραφετησιακό κίνημα. Ώρες ώρες, τέτοια ξεσπάσματα σε τέτοιες στιγμές δίνουν την εντύπωση πως οι τάσεις που κυριάρχησαν σε μονωμένα άτομα του χώρου δεν ήταν η μη ειρηνικής φύσεως αλλά αναπόφευκτη, ωστόσο, επιθυμία απώθησης των ΚΝΑΤ καθεαυτή και ο στοχασμός πάνω στις μορφές που θα μπορούσε να πάρει, αλλά το θέαμα που παράγεται από τέτοιου είδους ενέργειες. Και όσο πιο αδιάλλακτη είναι η πράξη, τόσο πιο μπρουτάλ το θέαμα. Δεν θα προσπαθήσουμε να δώσουμε ξεκάθαρες απαντήσεις σχετικά με το τι έπρεπε να είχε γίνει με τα ΚΝΑΤ που είχαν αποκλείσει πραξικοπηματικά το πάνω μέρος της πλατείας, κριτικάρουμε όμως αυτό που έγινε, αυτό που είδαμε και ζήσαμε. Δεν μπορείς να καταπατάς τόσο εύκολα όλες τις αξίες που υποτίθεται ότι πρεσβεύεις και μάχεσαι για αυτές, και μετά να κατηγορείς τους άλλους ότι κάνουν ακριβώς αυτό. Ο κόσμος μια μέρα πριν χειροκροτούσε όταν κάποιοι επέλεξαν τον συλλογικό δρόμο και όχι αυτόν του «κάνουμε το κομμάτι μας» και βοηθούσε μπροστά στην πλατεία με τα δακρυγόνα.

Τι εννοούμε, φυσικά, με όλα τα παραπάνω; Σίγουρα, δεν προσπαθούμε να κρατήσουμε «ίσες αποστάσεις» ακόμη και αν αυτό είναι το τελικό συμπέρασμα που θα μπορούσε κάποιος να αποκομίσει. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι ο α/α/α χώρος δεν είναι ένα ενιαίο κομμάτι ώστε να βγάλει από κοινού κάποια ανακοίνωση. Όσοι, τελικά, θέλουν να βγάλουν, θα βγάλουν! Αυτοί που είναι υπέρμαχοι της μητροπολιτάνικης προλεταριακής βίας δεν θα βγάλουν και το ξέρουμε. Αυτοί θα συνεχίσουν να δρουν ως οι «αυτόκλητοι σωτήρες» διαστρεβλώνοντας κάθε πολιτική έννοια και ουσία σε κάποιον λαϊκό αγώνα με το να υπερασπίζονται την τυφλή και ανούσια βία. Όμως οι γνώμες θα διαμορφωθούν με βάση το τελικό αποτέλεσμα, το οποίο ήταν η βία που ασκήθηκε καί από τις δύο πλευρές. Τέλος, είναι μάλλον δύσκολο για την κοινή γνώμη να καταλάβει τις διάφορες τάσεις που υπάρχουν εντός του αναρχικού κινήματος και να σχηματίσει μια σταθερή και αμερόληπτη άποψη, αλλά όμως, είναι δική μας ευθύνη ν’ αναλάβουμε το ξεκαθάρισμα της υπόθεσης!

Οι ίδιες οι υλικές συνθήκες, που τόσα χρόνια το υποκατάστατό τους –τα ΜΜΕ – είχαν διαστρεβλώσει πλήρως τα πράγματα, διαμόρφωσαν μια συνείδηση στους διαδηλωτές που ήρθαν για πρώτη φορά σε επαφή με την αντικειμενική κατάσταση, η οποία σε μεγάλο βαθμό θα μπορούσε να πει κανείς, ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Αν συνεχιστεί αυτή η μαχητικότητα να εκδηλώνεται εκεί που πρέπει και όπως πρέπει, τότε μόνο μπορεί να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα σε αυτήν και το πάθος των υπολοίπων που κοχλάζει για δράση και έχει εγκλωβιστεί σε καθεστωτικά ψευδοδιλήμματα εθνικής και αριστερής ενότητας. Αν την εγκαταλείψει και την προδώσει χάριν ενός αφελούς ναρκισσισμού, έχει εγκαταλείψει και έχει προδώσει κάθε σεβασμό προς τον ίδιο του τον εαυτό και είναι άξιος της μοίρας του.

Και τώρα;

Σε αυτό το πλαίσιο, ας μην φανεί αναπάντεχο αν σε λίγες μέρες ανακοινωθεί κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας», το έδαφος της οποίας προετοιμάζουν εδώ και αρκετές μέρες με κάθε καρυδιάς κοινοβουλευτικό καρύδι.

Οι κοινωνικοί θεσμοί που μέχρι πρότινος ήταν εγγυητές της «ομαλής» κοινωνικής διαδικασίας, μέρα με την μέρα καταρρέουν με την επιδείνωση της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης. Το Κράτος προκειμένου να διατηρήσει την κοινωνική συνοχή, που άλλοτε υποβασταζόταν από ένα ξεφτισμένο πλέον φαντασιακό, επιστρατεύει την ωμή φυσική βία. Ο εκβιασμός του οικονομικού μηχανισμού, ενώπιον του οποίου ο αγανακτισμένος θέλει να εξεγερθεί, τον κρατά για τα καλά στην άθλια κατάσταση που όλοι μας βρισκόμαστε επί ποινής μιας περαιτέρω χειροτέρευσης της ύπαρξης μέσα στην αφόρητη κοινωνική διαδικασία. Η -έντεχνη ή μη- προσπάθεια ταύτισης κάθε λογής «κουκουλοφόρων» με παρακρατικούς σε μια περίοδο όπου εχθρός του λαού είναι αυτοί που διαχειρίζονται το Κράτος, θα έχει ως συνέπεια την περιθωριοποίηση του α/α/α χώρου και δεν είναι απίθανο να οδηγήσει σε μια νέα μορφή τρομοκρατίας, εσωτερικευμένης από όλη την τσαλαπατημένη μάζα διαδηλωτών, όπου η κοινωνία θα επιδοθεί στο κυνήγι όποιου φαίνεται κουκουλοφόρος – με τις αντιασφυξιογόνες μάσκες να είναι πλέον αναγκαία συνθήκη για διαδήλωση και προστασία απέναντι στα χημικά των μπάτσων, όπου όλοι θα είναι εχθροί όλων. Δοθέντων αυτών των αντικειμενικών συνθηκών και της δυναμικής τους, η οποία ρυθμίζεται ακριβώς από αυτόν τον οικονομικό μηχανισμό, ένα είναι το ερώτημα: στο μέλλον όπου θα αποφασίσουν να γίνουν όλοι «κουκουλοφόροι» ενάντια σε ποιόν θα εξεγερθούν; Ο όχλος θα καταφέρει να ξεπεράσει αυτό το νεοβαρβαρικό οικονομικό σύστημα που έχει ταυτίσει την πρόοδο με την ποσότητα και τις παρωχημένες παραγωγικές-κοινωνικές σχέσεις που οραματίζεται για την κοινωνία ή θα φάει τις σάρκες του;

Μόνο όταν η πρόοδος πάψει να είναι ποσοτική, η ύπαρξη θα βρει το μονοπάτι για μια νέα ποιότητα!

Υ.Γ- Για μια ακόμη φορά, ενημερώνουμε ότι δεν στοχεύουμε να τσουβαλιάσουμε συλλήβδην όλους όσους ήταν με αντιασφυξιογόνες μάσκες ή όσους πετούσαν πέτρες και μολότοφ χθες, ως άτομα του α/α/α χώρου ή ως «μπάχαλους». Μιλάμε για έναν αριθμό πάνω κάτω 3000 ατόμων, μέσα στους οποίους απ΄ ό,τι ακούγεται υπήρχαν και αναρχικοί, και χούλιγκανς που απλά κατέβηκαν να τα σπάσουν, και διαδηλωτές που δεν έχουν σχέση με την αναρχία αλλά –και μην το ξεχνάμε αυτό- και παρακρατικοί. Η προσπάθεια εξίσωσης της κατάπτυστης και αντιλαϊκής-αντικινηματικής συμπεριφοράς του πιο οργανωμένου γραφειοκρατικά και ιδεολογικά κόμματος, και από την άλλη αυτής μιας ανομοιογενούς μάζας ανθρώπων είναι επιεικώς γελοία. Οι υπόλοιποι ανήκοντες στον α/α/α οφείλουν να κρατήσουν υπεύθυνη στάση για τα χθεσινά.

[1] Η αρνητική στάση του ΚΚΕ απέναντι στο κίνημα των αγανακτισμένων φαίνεται από τις πρώτες ημέρες που ξέσπασε το κίνημα της 15ης Μαίου στην Ισπανία. Με ανακοίνωσή του «όχι στο «κίνημα» που μπαίνει εμπόδιο στην ταξική πάλη» καταδίκαζε τους Ισπανούς Indignados ως «υποκινούμενους από καπιταλιστικά κέντρα!»

[2]  Δεν χρειαζόμασταν, άλλωστε,  τίποτα περισσότερο προκειμένου να πειστούμε για το ποιοί είναι οι  πραγματικοί στόχοι του Ελληνικού Κομμουνιστικού Κόμματος! Τα εκατοντάδες εκατομμύρια αθώα θύματα των τρομοκρατικών και ολοκληρωτικών κομμουνιστικών καθεστώτων σε όλο τον κόσμο (ΕΣΣΔ, Ρουμανία, Πολωνία, Ανατολική Γερμανία, Τσεχοσλοβακία, Ουγγαρία, Κίνα, Καμπότζη, Περού, Β.Κορέα,) αρκούν για να μας δώσουν μια πλήρη εικόνα σχετικά με το τί πραγματικά επικρατεί όταν οι ηγεσίες των κομμουνιστικών κομμάτων επιβάλλονται στις μάζες με τον πιο αυταρχικό τρόπο! Η ύπουλη δράση της ηγεσίας του ΚΚΕ από τις πρώτες δεκαετίες της ίδρυσής του [σφαγές  αρχειομαρξιστών κατά τον μεσοπόλεμο, Δεκεμβριανά, κυνήγι όλων των  αγωνιστών που αρνούνταν να ταχθούν στις γραμμές του κατά τη διάρκεια της κατοχής, η απουσία των μελών του από την εξέγερση του Πολυτεχνείου (και σήμερα υφαρπάζουν θεαματική υπεραξία από το γεγονός που παρακινήθηκε μόνο από αναρχικούς και ανεξάρτητους φοιτητές), η αντι-κατάληψη που πραγματοποίησαν τα ΚΝΑΤ στο Πολυτεχνείο το 1980 για να μην επιχειρήσουν κατάληψη οι φοιτητές και το κυνήγι με λοστάρια που τους επιφύλασσαν παρέα με τα ΜΑΤ (εκείνο το βράδυ είχε, επίσης, σκοτωθεί η Κανελλοπούλου), το προδοτικό 1989 και συμμετοχή του στη δεξιά κυβέρνηση του Μητσοτάκη, οι πορείες χέρι-χέρι με φασίστες και ακροδεξιούς το 1991-92 για το μακεδονικό ζήτημα, οι απολύσεις σε 902 και Τυποεκδοτική, (το  γεγονός ότι η Τυποεκδοτική είναι η μόνη επιχείρηση που δεν απεργεί ποτέ)] δίνει απαντήσεις στο ερώτημα «τί ακριβώς στοχεύει» και «για ποιόν λόγο οργανώνει ξεχωριστές πορείες και δρα με τέτοιον τρόπο που θυμίζει κάτι από φασισμό;»

Ως εκ τούτου, η στάση διαδηλωτών του ΚΚΕ να επιτρέψει άλλους διαμαρτυρόμενους να περάσουν πέρα από τα μέρη που τα ΚΝΑΤ είχαν αποκλείσει, μόνο κατόπιν επίδειξης «κομματικής ταυτότητας» δεν μας εκπλήσσει. Η πολιτική του αυστηρού ελέγχου, του σνομπισμού, της σιδερένιας ιεραρχίας και της επιβολής, αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι των αντιδημοκρατικών Σταλινικών μορφωμάτων ανά τον κόσμο! Από την άλλη όμως, η λογική του όχλου που επικρατεί στα κινήματα αμφισβήτησης με κοινό χαρακτηριστικό τους την έλλειψη ξεκάθαρων στόχων και προταγμάτων, την αναζήτηση προσωρινών λύσεων, τα εθνικιστικά, μισαλλόδοξα και λαϊκιστικά συνθήματα προγονόπληκτων ανορθολογιστών που τον τελευταίο καιρό ακούγονται συνεχώς στις πορείες, όλα αυτά συνθέτουν την εικόνα μιας χαοτικής κατάστασης που, αν μη τι άλλο, θέτει τις υλικές βάσεις για την ανάδυση ενός νέου αυταρχικού-ολοκληρωτικού καθεστώτος, ως το αντίδοτο στην ετοιμόρροπη καθεστηκυία τάξη: «μόνο o όχλος και η ελίτ προσελκύονται από την ορμή του ολοκληρωτισμού. Οι μάζες θα πρέπει να κερδηθούν με την προπαγάνδα» (Hannah Arendt σ. 341 – The Origins of Totalitarianism)

[3]

Ωστόσο «όπως μεταδίδει το Mega, οι τοξικολογικές και ιστολογικές εξετάσεις, τα αποτελέσματα των οποίων θα προκύψουν μέσα στις επόμενες 15 ημέρες, αναμένεται να ρίξουν φως στα ακριβή αίτια του θανάτου του διαδηλωτή και το εάν η υγεία του επηρεάστηκε από χημικές ουσίες«, (TVXS). Οπότε αναμένουμε…

[4] Τα ΚΝΑΤ αποτελούν τις λεγόμενες ομάδες περιφρούρησης/κρούσης της νεολαίας του ΚΚΕ, (Κομμουνιστική Νεολαία Αποκατάστασης Τάξης)

• Τελευταία ενημέρωση του άρθρου 22-10 / 13:51

Συγγραφή: Ian Delta, Michael Th, Filosofia Amos, JKL

 

28 comments / Σχολια

  1. Ο βασικός κορμός του κειμένου είχε συνταχθεί αμέσως μετά τα γεγονότα, απλά προτιμήσαμε την συνδιαμόρφωση και γιαυτό η καθυστέρηση και χρονολογική ασυμφωνία ενός-δυο χωρίων στο κείμενο με την σημερινή μέρα (21, ήδη 22/10)

  2. Πολύ καλό το κείμενο. Ζητώ συγγνώμη αν, σε σχόλιά μου σε προηγούμενη ανάρτηση, υπερέβηκα τα εσκαμμένα. Οι ώρες και οι μέρες είναι δύσκολες…

  3. Φίλοι και σύντροφοι πολύ καλή ανάλυση μόνο πού…

    Δεν χρειάζονται τόσο πολλά λόγια.

    Ποιός να σας ακούσει? Οι ανεγκέφαλοι κομμουνιστές του ΠΑΜΕ ή οι αντιεξουσιαστές εξτρεμιστές αυτόκλητοι σωτήρες?

    Καινούργια 5η Μαίου?

    Ντροπή και θλίψη για όσους συμμετείχαν στα επεισόδια μόνο θα έπρεπε να υπάρχει.

    Προπαντός απ'όσους συμμετείχαν.

    Και μια συγνώμη – που ποτέ δεν θα ακούσουμε.

    Και η ηγεσία του ΚΚΕ μπορεί σε 60 χρόνια να ζητήσει συγνώμμη.

    Οι αναρχοαυτόνομοι όμως?

    Πότε επιτέλους θα ζητήσουν συγνώμη?

    Γιατί κάθε αυτοκριτική που γίνεται συμπεριλαμβάνει και τους άλλους?

    Τι σόι αυτοκριτική είναι όταν κάνουμε συνέχεια τα ίδια και τα ίδια λάθη?

    Η ανακοίνωση της Α/Κ είναι για κλάματα.Κατάπτυστη.

    Και ποιοί είναι τέλως πάντων αυτοί οι Α/Κ που στέλνουν μήνυμα στην Ελευθεροτυπία?

    Ένας άνθρωπος είναι ή συλλογικότητα?

    Εμένα με ρώτησαν?Εμάς μας ρώτησαν?

    Γιατί ανήκουμε και μείς σε μια συλλογικότητα και υπογράφουμε με το ίδιο όνομα.

    ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ.

    Πότε θα πάψουν να συμπεριφέρονται σαν κανίβαλοι ελιτιστές?

    Αυθεντίες?

    Όποιοι κι αν είναι?

    Και γιατί να μην τους θεωρήσω προβοκάτορες?

    Ντρέπομαι να δηλώσω πλέον αναρχικός.Αντιεξουσιαστής.Ελευθεριακός.

    Τέτοια έννοια έχουν πάρει οι λέξεις-και δεν φταίει καμιά προπαγάνδα του συστήματος γι'αυτό.

    Φταίει ο ίδιος ο χώρος που ξεφτιλίστηκε πλέον.

    Μιλιταρισμός και φαλλοκρατία.Εξουσιασμός και αηδία.

    Κουραφέξαλα.

    Πόσοι πραγματικά ανθρωπιστές υπάρχουν μέσα στο χώρο μας σύντροφοι?

    Και μην βάζετε στο μέτρημα όσους απλούς ανθρώπους ανήκουν σε συλλογικότητες και μικρές ομάδες γιατί οι ίδιοι δεν έχουν καμιά σχέση με αυτούς τους "αναρχικούς" που είδαμε στις 20 του Οκτώβρη.

    Και ούτε δηλώνουν αντιεξουσιαστές.Άνθρωποι δηλώνουν.

    Και εργάζονται γι έναν όμορφο κόσμο που δεν θα αναπαράγει το .σύστημα.

    Τέρμα οι πλάτες και η χάρες στους φασίστες – όπου τους βρίσκουμε.

    Και είναι παντού.

    Ακόμα και μέσα μας.

    Νηστεία και προσευχή.

    Ας οραματιστούμε τον Καινούργιο Κόσμο.

    Αλληλεγγύη Αξιοπρέπεια Ισότητα Δικαιοσύνη Αυτονομία

    • Σας ευχαριστούμε και τους δύο.

      @Afrikazoao

      Το κείμενο ίσως δεν γινόταν να βγει μικρότερο αν θέλαμε να παρουσιάσουμε τις ενδεχόμενες τροπές που μπορεί να πάρει το πράγμα και ένα minimum περιγραφής ώστε να υπάρχει συνοχή, αν και καταλαβαίνω πως ο μέσος αναγνώστης θα έχει κουραστεί να διαβάσει κείμενα επί κειμένων για την 20/10.

      Η ανακοίνωση της ΑΚ δεν έπρεπε να είναι ίσως τόσο βιαστική και το σημαντικότερο έπρεπε να ξεχωρίζει την θέση της και να κριτικάρει αυτούς που έκαναν τις επιθέσεις με μάρμαρα και μολότοφ. Είναι μια ξεχωριστή συλλογικότητα και η ανακοίνωσή της δεν καπελώνει κανένα έξω από αυτήν. Μπορείς να δεις και την ανακοίνωση της Δράσης.

      Στα υπόλοιπα συμφωνούμε.

  4. ωραιο αθρο σε πολλα συμφωνω παρολο που δεν ημουν παρων στο συνταγμα γιατι ειμαι ναυτικος και ειχα βαρδια και στοχοποιημενος απο συναδελφους για τις αντιλιψεις μου.επισης ειμαστε επιστρατευμενοι οποτε σε οποια δηποτε ενεργεια εχει και ποινικες κυρωσεις.κατεβηκα απο χρεος το απογευμα .η δικια μου τοποθετηση,ολοι γνωριζουν οτι στον ευριτερο α/α χωρο μπορει να δρασουν παρακρατικα στοιχεια,και ασφαλιτες η θα κανουμε τους μπατσους?στους συντροφους. ενταξει δεν μου αρεσει το μπαχαλο οι στοχοι ειναι συγκεκριμενοι και δεν πρεπει να αναλωνεται ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ σε αντιπαραθεση παντα με τα ματ, και τους μπατσους στοχος ειναι η εξουσια που προστατευουν,πρεπει να κανουμε τον κοσμο να ειναι ο μαζι μας και οχι εναντιον μας..δεν ειμαι μορφωμενος ενα λυκειο εχω μονο τελειωσει αλλα εχω λειωσει στις πορειες και στους δρομους.επιτελους να ξεκαθρισουμε εχουμε πολεμο συντροφοι ας καθαρισουμε απο δογματισμους και ταμπελιτσες και ενωμενοι να ριξουμε την εξουσια ολοι κανουν λαθη και εγω ειμαι θυμωμενος αλλα με απλα λογια στο δρομο της εξεργεσηςδεν θα ρωτησω τον διπλανο μου οταν θα μαχετε και θα ειναι διπλα μου αν ειναι κνιτης η οτι αλλο..οπως λεει η παροιμια ο κλεφτης και ο ρουφιανος τον πρωτο χρονο χαιρονται.ετσι και ο προβοκατορας ο μπαχαλος .. .δεν θα αντεξει στον δρομο… θα πεσει η μασκα του.ετσι και στο συνταγμα μπορει ισως να εδρασαν και παρακρατικοι!αλλα ενα μεγαλο αλλλα για τον τσαμπουκας που πρωτοστατησε στα επεισοδια απο την πλευρα του παμε προεδρος ναυτεργατικου σωματειου δεν εχει θεση στους αγωνες των εργατων για την ανατροπη του συστηματος αλλα ουτε ο α/α που σπαει τα περιπτερα η πεταει πετρες η οτιδηποτε αλλο σε απροστατευτους πολιτες.ειμαι και εγω οργισμενος με τους μπατσους και τους καθε λογης προστατες δεν μου φταιει ομως ο κοσμος τους εχουν παραμυθιασει..καιρος να τους κερδισουμε ο χωρος μας εχει ομορφια ας τον δειξουμε και ισως που εχει γινει πολλες φορες να ερθουν με το μερος μας ενα μαζικο κινημα θα τους τρομαξει και θα αμυνθουμε με ολα τα μεσα τοτε…το ελεγε καποτε και η κατερινουλα η γωγου δεν το θυμαμαι καλα.αλλα η ουσια ειναι να μη δαιμονοποιουμε καταστασεις αλλα να οργανωθουμε και να παλεψουμε για ενα καλλυτερο αυριο σαν λαος εναντιον των εξουσιαστων και οχι κατω απο τα πανο του καθε γελοιου κοματος που ξεπουλαει τους αγωνες του καθε εξεργεμενου,ενα συνταγμα σαν εκεινο της κατω πλατειας με οσα παρατραγουδα και αν ειχε ,ειχε και πολλα στοιχεια απο συλλογικοτητες και καταληψεις του α/α χωρου κανω λαθος? κανενας δεν γενηθηκε ξυπνιος στην πορεια τα βρισκεις οργανωνεσαι και νικας..καθοδηγητες χρειαζετε το κινημα οχι ηγετες σημερα εσυ αυριο εγω….και αν ειναι να πεθανω να ξερω οπως και ο καθενας μας οτι θα πεσουμε για να αλλαξουμε τον κοσμο να τον κανουμε καλλυτερο για εκεινους που θα ζησουν ..στην ουσια της λεξης.φαι νερο γη ισοτητα δικαιοσυνη για ολους τους λαους. ΓΙΩΡΓΗΣ.

    • Ωραίο το σχόλιό σου Γιώργη και μακάρι τα πράγματα να ήταν τόσο απλά.Μακάρι να μπορούσα στο μέλλον εγώ με ένα κνίτη να αγωνιστώ για την κατάργηση της εξουσίας.Το θέμα είναι ότι ο κνίτης, όπως και κάθε άλλος μαθημένος στην υποταγή -και αυτό ισχύει και για αναρχικούς- άσχετα με το τι λέει, η εξουσία για αυτόν είναι δεύτερη φύση.Ένας που επιθυμεί την κατάργηση της εξουσίας μέσω της ίσης κατανομής της σε όλους τους ανθρώπους (αυτό είναι η δημοκρατία) δεν μπορεί ούτε να υφίσταται την εξουσία αλλά ούτε και να θέλει να την κατακτήσει.

    • ρε συ μη λες "δεν ειμαι μορφωμενος", ολοι αυτοι στη βουλη πηγαν στα πανεπιστημια και τι καταλαβαν? τουβλα εμειναν. Σε αυτο που λες: δεν θα ρωτησω τον διπλανο μου οταν θα μαχεται και θα είναι διπλα μου αν είναι κνιτης … τωρα πια κατα τη γωνμη μου εχει τελειωσει το παραμυθι με τους κνιτες, , ότι προσωπειο κ να φορανε είναι ανεπιθυμητοι

    • Γιώργη όσα λες ωραία ακούγονται. Όμως, στην ΕΣΣΔ οι αναρχικοί αρχικά συμφώνησαν με τους Μπολσεβίκους να πολεμήσουν μαζί τους εισβολείς της Αντάντ και τους Λευκούς στρατηγούς. Οι τελευταίοι μάλιστα, τους υποσχέθηκαν πως μετά το τέλος του πολέμου θα τους παρείχαν μια εδαφική κυριότητα για να οικοδομήσουν το δικό τους ελευθεριακό μοντέλο. Και αντί να κρατήσουν την υπόσχεσή τους, ζήτησαν από τους αναρχικούς να ενσωματωθούν με τον Κόκκινο Στρατό. Οι αναρχικοί φυσικά αρνήθηκαν και κατέληξαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης ή στα εκτελεστικά αποσπάσματα. Ξέρουμε τι έκαναν φυσικά και στην Ισπανία το 1936. Θα μου πεις, τι σχέση έχουν όλα αυτά με το ΠΑΜΕ; Έχουν και πολύ μάλιστα. Όπως έλεγε και ο Καστοριάδης, δεν μπορείς να απομονώσεις τη θεωρία από το αποτέλεσμα (πράγμα με το οποίο συμφωνώ). Και η θεωρία του ΚΚΣΕ με το ΚΚΕ είναι ακριβώς η ίδια, Μαρξισμός-Λενινισμός, δηλαδή δογματισμός! Είναι ή δεν είναι το μόνο Κομμουνιστικό κόμμα που δεν έχει αναγνωρίσει τις γενοκτονίες που έλαβαν χώρα ανά τον κόσμο στο όνομα του κομμουνισμού; Ένα κόμμα που θεωρεί την καταστολή της εξέγερσης της Κρονστάνδης ως «τραγική αναγκαιότητα» (μια καταστολή που είχε ως αποτέλεσμα τον τουφεκισμό δεκάδων χιλιάδων αντιφρονούντων) είναι καταδικασμένο να επαναλάβει τις ίδιες πράξεις. Αυτό θέλουμε; Δεν νομίζω!

      Τα όσα συνέβησαν την 20η Οκτωβρίου απλά και μόνο μαρτυρούν ότι δεν θα είχε κανέναν ενδοιασμό να επιβάλει ένα καθεστώς δικτατορικό…

      Έπειτα, ένας από τους λόγους που δεν βλέπω διέξοδο στη συμμαχία ελευθεριακού χώρου με αριστερούς (όχι μόνο τους Σταλινικούς, αλλά και τους υπόλοιπους) είναι το πολύ απλό εύλογο ερώτημα στο οποίο οι περισσότεροι από αυτούς απαντάν αρνητικά: Θα πάψει επιτέλους μετά την επανάσταση ο εργάτης να είναι εργάτης;

      Όσο γι' αυτό που λες ότι δεν έβγαλες Λύκειο… να σου πω ότι έχω γνωρίσει πάρα πολλούς με τρία και τέσσερα πτυχία που δεν μπορούν να σκεφτούν από μόνοι τους τίποτα περισσότερο από αυτά που τους δίνουν οι καθεστωτικοί καθηγητές τους. Δεν έχουν φτάσει καν στο σημείο να κατανοήσουν πως λειτουργεί η κοινωνία και οι θεσμοί της, πως είναι δομημένη, δεν έχουν καν τολμήσει να αμφισβητήσουν την ηθική της εργασίας…Να την κάνουμε τί την παιδεία που μας παρέχει εξειδίκευση αλλά όχι κριτική ικανότητα; Τί να την κάνουμε τη διανοητική ασφάλεια ενός χαρτιού αν ο κάτοχός του δεν είναι καν σε θέση να κρίνει και να αυτο-κρίνεται;

      • @Michael

        Αισθάνομαι πλήρης.Από αυτοκριτική.Μετά από τις 3 μέρες κατήφειας και περισυλογής-ΕΓΩ ένας Έλληνας, Ευρωπαίος, Δυτικός, Αναρχικός Ελευθεριακός, Σοσιαλιστής, Κολλεκτιβιστής(στα νιάτα του Κνίτης) νύν αμεσοΔημοκράτης που κάθεται (και έχει χρόνο να σκέφτεται )άνεργος, (τρώω κάτι λίγα λεφτά από κάρτες ενόσω οι τράπεζες έχουν κινήσει δικαστικά μέτρα εναντίον μου) άστεγος, (με φιλοξενεί ένας φίλος εδώ και 1,5 χρόνο), που δεν τρέφεται πλέον σωστά γιατί τα χρήματα δε φτάνουν και για τσιγάρα,που χρησιμοποιεί τον υπολογιστή του(την τελευταία του απόλαυση σ'αυτό το βάρβαρο κόσμο που ζούμε) για να επικοινωνήσει με τον έξω κόσμο-κάποιους άλλους όμοιούς του δηλαδή -Όσο γίνεται να είναι όμοιοί του ………………………………………..

        Και γύρω γύρω το χάος. Και γύρω γύρω το χάος.

        I am thinking.O.K. We are not the 99% We are the 66%or maybe the 56%46%? 36%?26%?16%? ……..6%?

        Πόσοι γύρω μας είναι ανθρωπιστές σύντροφοι? Πόσοι αναρωτιούνται σ'αυτό το κωλοσύστημα τι θα φάει ο διπλανός τους? Τι θα πιεί ο διπλανός τους ?

        Ας πάρουμε τα όπλα σύντροφοι.Ας πάρουμε τα όπλα.

        Όπλα? Έχουμε όπλα? Και ποιά ΕΙΝΑΙ τα όπλα? Και πού Είναι τα όπλα? και ΤΙ όπλα?

        Και σε ποιόν να Στρέψω τα όπλα?

        Λέσχες βίλντενμπεργκ και τραπεζίτες με αμύθητα πλούτη,έμποροι σκλάβων και trafficking, έμποροι όπλων, μισθοφορικοί στρατοί και πληρωμένοι δολοφόνοι, G8, και G20, πετρελεάδες, χρηματιστές, Κράτη με όλους τους γλύφτες τους χαφιέδες και τους μπάτσους τους, φονταμεταλιστές Άραβες και πρωτόγονοι Ισλαμιστές Ταλιμπάν ,Μαφίες-Ρώσικες Κινέζικες Βουλγάρικες, Cartel Κολομβιανών και Μεξικανών εμπόρων ναρκωτικών, άγριων Σομαλών και και και…….

        Και ξανασκέφτομαι και σίγουρα όχι ως νοικοκυραίος αφού ήπαμε πως ζώ, αλλά όχι και σαν κάτι άλλο αλλά ας πούμε μέχρι εκεί δηλαδή που φτάνει η δικιά μου αντίληψη…….

        Τι στο διάλο επανάσταση θα κάνω, αν δεν αρχίσω από ΕΜΕΝΑ αυτήν την επανάσταση και Τι διαδικασία χρονική χρειάζεται για να καταφέρω—ΕΓΩ-και οι όμοιοί μου-Αν υπάρχουν—-και δεν σκοτωθούμε στην ΕΞΈΛΙΞΗ αυτής της πορείας μεταξύ μας(ή από τους βαρβάρους που περιστοιχιζόμαστε)—να πετύχω την Ουτοπία του ουμανισμού και της Δημοκρατίας που ονειρεύομαι.

        Μάλλον είναι Μαραθώνιος σύντροφοι και οι εφήμερες λύσεις που περιλαμβάνουν τον εαυτό μας στον όμορφο κόσμο που οραματιζόμαστε, είναι καπιταλιστικές και εγωιστικές.

        Τόσο απλά.

        Γιατί απαιτείτε από μας μια αυταπάρνηση και διεργασίες παν-ανθρώπινες και διαχρονικές ξέροντας ότι μόνο κέρδος θα είναι η θυσία μας για το μέλλον της Ανθρωπότητας.

  5. Καλησπέρα και από μένα

    Σε πρώτη φάση οφείλω να πω ένα μπράβο για το κείμενο. Περιεκτικό, μέσα στα πράγματα αναδεικνύει τις παθογένειες του κάθε πολιτικού χώρου. Είναι σημαντικό εξάλλου να έχουμε πάντα κατά νου ότι ο «μικροαστισμός», αυτή η ανίατη κοινωνική πάθηση, εμφανίζεται με τον μανδύα όλων των πολιτικών αποχρώσεων «ντύνοντας» όχι μόνο τους «άλλους» αλλά και το ίδιο το μέσα μας. Και αυτό το πρόβλημα υπάρχει φυσικά και στον αναρχικό χώρο.

    Το ΚΚΕ πήρε μια πολιτική απόφαση. Ποια είναι αυτή; Επιζητούσε την κανονική διεξαγωγή της ψηφοφορίας μέσα στο κοινοβούλιο ευελπιστώντας τη διαρροή βουλευτών του ΠΑΣΟΚ. Πιστοί στον αστικό κοινοβουλευτισμό, οι ΚΚΕδες έκαναν το αυτονόητο (γι’αυτούς). Κάνανε την πολιτική τους, «πράξη» έξω από τη βουλή. Δυστυχώς η στάση του ΚΚΕ είναι πέρα για πέρα συνεπής . Έπειτα- και μετά την εκ των πραγμάτων αποτυχημένη αυτή στάση και σύμπραξη με τις δυνάμεις καταστολής που στοίχισε τη ζωή του εργάτη- απλά οι «ευσεβείς πόθοι» γίνονται πραγματικότητα. Κατάφερε να επικεντρώσει την προσοχή όλων γύρω από τον εαυτό του συνεπικουρούμενο από ΜΜΕ αλλά και κάποιες ομάδες του χώρου οι οποίες βοηθούν ιδιαίτερα με τις επιθέσεις τους στα γραφεία του ανά την Ελλάδα…

    Απέναντί τους όμως τι ακριβώς είχανε;

    Νομίζω ότι εδώ οφείλουμε να επικεντρωθούμε. Τόσο καιρό δηλαδή που ο «μπαμπάς» πήγαινε για καφέ στο Θησείο τι κάναμε; Το ΠΑΜΕ μας φταίει δηλαδή;

    Η τελευταία παράγραφο του κειμένου σας είναι εξαιρετική.

    •            Απέναντί τους όμως τι ακριβώς είχανε;

      Νομίζω ότι εδώ οφείλουμε να επικεντρωθούμε. Τόσο καιρό δηλαδή που ο «μπαμπάς» πήγαινε για καφέ στο Θησείο τι κάναμε; Το ΠΑΜΕ μας φταίει δηλαδή;

      Αυτή είναι η "καυτή πατάτα".Σίγουρα τα πράγματα δεν μπορούν να έρθουν όπως τα ονειρευόμαστε.Ο βασικότερος θεσμός πολιτικής ζύμωσης έχει σχεδόν εξαφανιστεί (οι πλατείες) και ο κόσμος απλά παρακολουθεί την επέλαση της βαρβαρότητας.Οι απεργιακές διαδηλώσεις έχουν από την μια τα κόμματα της αριστεράς των οποίων τη λογική περιγράψαμε στο κείμενο και το σίγουρο είναι ότι δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτα από αυτά, από την άλλη τις αδυναμίες του χώρου οι οποίες είναι οργανωτικές κυρίως αλλά και η μηδενική παρέμβασή του στους εργασιακούς χώρους, εν συγκρίσει με την αριστερά.Εγώ προσωπικά ελπίζω μόνο σε μια αναζωπύρωση του κινήματος των πλατειών ή παρόμοιας μορφής κινήματος, όπου η πράξη δεν θα είναι ένα σύμπτωμα, αλλά αποτέλεσμα πολιτικών συζητήσεων.

      Αναμένουμε…

      • Έχεις δίκιο στο ζήτημα της οργάνωσης και πόσο μάλλον για την ανεπάρκεια στους χώρους εργασίας. Και γω τρέφω ελπίδες από τις πλατείες παρότι δεν υπήρχε σύμπνοια στις δυνάμεις του χώρου και για εκεί. Στη τελική είχε ενδιαφέρον να βλέπει κανείς πώς το πρόταγμα για «πραγματική» δημοκρατία μπορεί να μετατραπεί σε «άμεση». Αυτή η απλή σημειολογία έχει την αφετηρία της στο Δεκέμβρη (κατ’εμέ)

        Ρίξτε μια ματιά σε μία ψύχραιμη απεικόνιση των τελευταίων γεγονότων. Προσωπικά μου άρεσε.

        http://arxediamedia.blogspot.com/2011/10/dog-eat-

      • @JKL

        Και θα γίνει σύντροφε….θα γίνει.Και όλοι οι καλοί χωράνε στις πλατείες.Ό ΛΟΙ ΟΙ ΚΑΛΟΊ.

        Θάρρος, αποδοχή του διαφορετικού χρειάζεται και αυτοχειραφέτηση του λαού κατά του δογματισμού και της αυθεντίας της εξουσίας.

  6. http://omniatv.com/open-publishing/news/836–lr-

    Aς δούμε εδώ άλλη μια μαρτυρία με λεπτομέρειες που δεν τις ήξερα. Στο 2ο βίντεο φαίνεται πως τα κνατ ρίχνουν καπνογόνα μέσα στον κόσμο στην ψύχρα

  7. Δημήτρης

    Πρώτον ωραίο κείμενο.

    Δεύτερον, όπως μιλούσα και με κάτι συντρόφους χθeς, το πρόβλημα δε θα το έχουμε έτσι και πάρει το ΛΑΟΣ την εξουσία (λέμε τώρα), θα το έχουμε όμως με το ΚΚΕ. Από Θεσσαλονίκη είναι 1,5 ώρα για Βουλγαρία, ελπίζω να προλάβουμε.

    • Η κυβέρνηση ούτως ή άλλως, πολλές από τις εντολές που εκτελεί είναι παραγγελία του ΛΑ.Ο.Σ! Οπότε, πάνω κάτω έχουμε μια σχετικά μικρή γεύση για το τί θα ακολουθήσει αν κάποια στιγμή (λέμε τώρα) τους δούμε στην εξουσία. Προφανώς και στο κέντρο της Αθήνας θα δούμε σκηνές α λά Belfast, με τον στρατό και τους εθνοφύλακες να καταστέλλουν διαδηλώσεις, να περιπολεί η πολιτοφυλακή τους δρόμους με τα τουφέκια στο χέρι και τα άρματα σταθμευμένα… Επειδή ζω Αγγλία, όπου αυτήν την στιγμή έχουμε μια πολύ δεξιά κυβέρνηση στην εξουσία, τους γνωστούς Τόριδες, όταν ξέσπασε η εξέγερση από το Totenham ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε ότι ήταν έτοιμος να κατεβάσει το στρατό και να σκοτώσει… 15 χρονών παιδιά! Επίσης, γίνεται λόγος για επαναφορά της θανατικής ποινής και απαγόρευση των διαδηλώσεων. Φαντάσου κάτι ανάλογο και στην Ελλάδα αλλά (λόγω κουλτούρας προφανώς) σε πιο μπρουτάλ φάση!

      Αν όπως λες πάρει την εξουσία το ΚΚΕ (όταν δηλαδή χιονίσει μήνα Αύγουστο στο Ντουμπάι) τότε κάτι ανάλογο πάλι θα πρέπει να περιμένουμε, συν στρατόπεδα συγκέντρωσης, συν εκτελέσεις, συν εκτοπίσεις, συν πογκρόμ…

      Πάντως, επειδή βλέπω ότι επιστρέφουν τα σενάρια για κυβέρνηση «εθνικής ενότητας και σωτηρίας» (κοινώς κυβέρνηση συναίνεσης), κρούω τον κώδωνα του κινδύνου! Φαντάσου, κυβέρνηση συνασπισμού όλων των κομμάτων (κάποια αριστερά θα αρνηθούν να συμμετάσχουν, μάλλον, αλλά όχι φυσικά το ΚΚΕ), και Υπουργός Προστασίας του Πολίτη Άδωνις Γεωργιάδης! Υπουργός εξωτερικών Μάκης Βορίδης!

  8. den_eimai_kke

    Τοσες ηλιθιοτητες μαζεμενες σε ενα κειμενο σπανια βρισκει κανεις. Γιατι δεν αλλαζεται τον τιτλο σας σε ΑΝΤΙ-ΚΚΕ.com? Πολυ πιο απλο και ειλικρινες. ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ Εκατομμυρια ανθρωπων δολοφονηθηκαν απ τα τρομοκρατικα (?) ολοκληρωτικα καθεστωτα? Που το στηριζεις αυτο αγαπητε? Και πως το οριζεις? Σε ποιο ευρυτερο παγκοσμιο κοινωνικο και πολιτικο πλαισιο συνεβαινε το καθε τι? Μπορεις να μου παραθεσεις τα νουμερα, καθως και τις "αξιοπιστες" πηγες σου?Αν αυριο ξεκινησει μια επανασταση (καμια σχεση με ΚΚΕ) και υπαρξουν νεκροι, γινει ενας μικρος εμφυλιος, αλλα διωξουμε ολα τα κοπροσκυλα που τυρρανανε αυτη τη χωρα, θα μιλας για χιλιαδες νεκρους του νεου καθεστωτος που θα προκυψει? Με πιο μηχανισμο και λογικη οδηγεισαι σε αυθαιρετα και ΠΑΝΤΕΛΩΣ ανιστορητα συμπερασματα? Στους νεκρους του Σταλιν συμπεριλαμβανεις και τα εκατομμυρια που πεθαναν απεναντι στους Ναζι? Τα πολλαπλα ατομα σε σχεση με τους "ηρωες" εβραιους? Και μη με πεις κολλημενο με εβραιους και τα ρεστα. Καμια σχεση. Για μενα ολοι οι ανθρωποι ειναι ισοι.

    Φυσικα και το ΠΑΜΕ εκανε μια βλακωδη κινηση προχτες. Μια ηλιθια συμβολικη κινηση συμβολισμου, η οποια γυρισε μπουμερανγκ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ στο ΠΑΜΕ, και μαλιστα ποικιλοτροπως. Ποιος βγηκε κερδισμενος απο ολη την ιστορια… ? Το ΚΚΕ? Δε νομιζω Τακη!

    Ειναι τοσο χοντροκομενη η κακοηθεια σας απεναντι στο ΠΑΜΕ, (που χεσμενο το χω στην τελικη) που δεν αξιζει να λεω περισσοτερα…

    • Τόσο προκλητικά υβριστικό και ύπουλο σχόλιο δεν έχω ξαναδεί.

      Θερμά συγχαρητήρια κυρ-"den_eimai_kke" (γιατί ντρέπομαι να το ομολογήσω αλλά και γιατί θέλω να σας κάνω τον έξυπνο – αυτό θα ήταν το πλήρες "όνομά σου").

      Αν γνώριζες στοιχειώδη ιστορία θα ήξερες ότι εκτός από τη σφαγή της Κροστάνδης, ο Πατερούλης σου, διέλυσε τον κόκκινο στρατό, εκτελώντας χιλιάδες αγωνιστές αξιωματικούς (και μιλάω για μπολσεβίκους τώρα). Κάτσε να διαβάσεις για τις εκκαθαρίσεις του Ιωσήφ την περίοδο 1936-1938 (τριετία που απλώς το παράκανε γιατί μέχρι το θάνατό του εγκλήματα έκανε διαρκώς).

      Δες για τις δίκες της Μόσχας.

      Τα θύματα της χαφιεδολογίας που ανήγαγε σε επιστήμη, είναι αμέτρητα.

      Αντίστοιχες πρακτικές ακολουθήθηκαν σε όλες τις χώρες της ανατολικής Ευρώπης που μετά τη συνθήκη της Γιάλτας πέρασε στη σφαίρα επιρροής της ΕΣΣΔ (π.χ. Τσεχοσλοβακία, Ουγγαρία).

      Θυμήσου τα εγκλήματα της Στάζι ή του Τσαουσέσκου.

      Δες τί γίνεται στη Β.Κορέα. Ξαναδιάβασε για τους Ερυθρούς Χμερ.

      Σκέψου τί έγινε επί Μάο αλλά και το 1989, στην Κίνα, με τις δημόσιες εκτελέσεις χιλιάδων φοιτητών.

      Και όχι φιλαράκο. Δεν μετράμε αυτούς που πέθαναν πολεμώντας του ναζί.

      Ούτε έχουμε υποχρέωση για χάρη σου να γράφουμε κατεβατά για τους αριθμούς των ανθρώπων που δολοφονήθηκαν, βασανίστηκαν, εκτοπίστηκαν, διαπομπεύτηκαν και κατασυκοφαντήθηκαν από τις «κομμουνιστικές» ηγεσίες των χωρών αυτών.

      Φέρε εσύ αντίθετα στοιχεία αφού μας αμφισβητείς. Εσύ υποστηρίζεις μία γνώμη που δεν την υποστηρίζει κανείς εκτός κι αν είναι σταλινικός, εσύ έχεις το βάρος της απόδειξης κόντρα στην κοινή γνώση και την καταγεγραμμένη ιστορία.

      Επίσης, για να έχουμε καλό ρώτημα: Μπορείς επιτέλους να μου εξηγήσεις γιατί κάθε φορά που γίνεται οποιουδήποτε είδους κριτική στο ΚΚΕ από αναρχικούς, αντεξουσιαστές, αυτόνομους, ελευθεριακούς κομμουνιστές, τροτσκιστές ή άλλους αριστεριστές, η οποία κριτική εστιάζεται στον σταλινικό, δογματικό, αντιδημοκρατικό, ολοκληρωτικό, γραφειοκρατικό χαρακτήρα του κόμματος, τόσο εσύ που den_eisai_kke…, όσο και οι υπόλοιποι, σπεύδουν να δικαιολογήσουν πρώτα τα καθεστώτα των χωρών που καταχρηστικά ονομάστηκαν «κράτη υπαρκτού σοσιαλισμού» και μετά το ΚΚΕ το ίδιο;

      Έχεις συναίσθηση ότι με τον τρόπο που προσπαθείς να επιχειρηματολογήσεις (κατά την άποψή μου: με τον τρόπο που γαβγίζεις για να σε φοβηθούμε), αποδεικνύεις ακριβώς τη βασιμότητα των επιχειρημάτων αυτών τους οποίους βρίζεις;

      Αναφορικά με το άλλο σου ερώτημα, η απάντηση υπάρχει ήδη στο κείμενο που θεωρείς γεμάτο ηλιθιότητες και την έχει δώσει (μεταξύ άλλων και ο) Ε. Μαλατέστα: «Σαφώς η επανάσταση πρέπει ν’ αμυνθεί και να εξελιχθεί με μια αμείλικτη λογική. Αλλά δεν πρέπει και δεν μπορεί ν΄ αμυνθεί με μέσα που αντιφάσκουν στους σκοπούς της […] Αν, προκειμένου να νικήσουμε, θα ‘πρεπε να στήσουμε κρεμάλες στις πλατείες, θα προτιμούσα να χάσουμε.».

      Εκεί είναι η διαφορά μας. Εσύ και οι φίλοι σου, που βεβαίως, den eiste kke…., θα ήσασταν ικανοί να εξαφανίσετε οποιονδήποτε δεν σας προσκυνά, μετερχόμενοι οποιοδήποτε μέσο. Όπως έκαναν και οι ήρωές σου.

      Εμείς όχι.

      Τέλος, κανείς από εμάς δεν κατηγόρησε άλλα επαναστατικά σχήματα όπως είναι ενδεικτικά, π.χ. οι Zapatistas, τους οποίους σεβόμαστε απόλυτα (τουλάχιστον εγώ προσωπικά) ή οι Sandinistas (οι οποίοι τελευταίοι, παρά τα όποια λάθη τους, είχαν σε μεγάλο βαθμό δημοκρατικές – με την ουσιαστική έννοια – αντιλήψεις).

      Το δε ΠΑΜΕ, δεν έκανε "Μια ηλιθια συμβολικη κινηση συμβολισμου, η οποια γυρισε μπουμερανγκ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ στο ΠΑΜΕ, και μαλιστα ποικιλοτροπως", αλλά αντίθετα, έκανε μία αναμενόμενη κίνηση, εντελώς ουσιαστική κατά την πολιτική στρατηγική την δική του και του ΚΚΕ, η οποία απλώς "δεν του βγήκε" επειδή ο άτυχος εργάτης πέθανε από άλλα αίτια από αυτά που θα το βόλευε (π.χ. στις 7 το απόγευμα, τηλεοπτικός σταθμός μετέδιδε ότι ο άνθρωπος έχασε τη ζωή του από πέτρα που εκτοξεύτηκε στον πετροπόλεμο μεταξύ μελών του ΠΑΜΕ και αντεξουσιαστών – μετά τη δήλωση του "Ευαγγελισμού", το 902 έδειχνε επί ώρες διαφημίσεις για το ηλεκτρικό πριόνι και την οζονοθεραπεία…), αλλά και γιατί ο κόσμος έχει πάρει πια χαμπάρι το ρόλο του κόμματος που, εσύ βέβαια, den_eisai…

      Οι ηλιθιότητες συγχωρούνται. Όλοι κάνουμε. Είτε μιλάμε για άτομα είτε για πολιτικούς σχηματισμούς. Μια ιστορία όμως, που χαρακτηρίζεται μόνο από «ηλιθιότητες και σφάλματα», τα οποία μάλιστα προκαλούν πάντα ζημιές του ίδιου είδους (πλήττοντας τα συμφέροντα του λαού), δύσκολα μπορεί να ερμηνευτεί ως μια "ιστορία βλακείας". Περισσότερο μοιάζει με την ιστορία συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών με συγκεκριμένες στοχεύσεις.

      Εσύ βέβαια, που den_eisai_kke, ίσως και ν’ ανήκεις στην κατηγορία των αγαθών που υποπέφτουν από σφάλμα σε σφάλμα. Το κόμμα όμως (που den_eisai) δεν ανήκει στην κατηγορία αυτή.

      Σαν απογοητευμένος φίλος του ΚΚΕ, κάνε την αυτοκριτική σου και σταμάτα να θρηνείς για την χαμένη θρησκεία σου.

      Ποτέ δεν είναι αργά να αναθεωρήσει κάποιος τις απόψεις του.

      Όλα (σχεδόν) υπάρχουν γραμμένα.Πήγαινε σε μια βιβλιοθήκη και τα ξαναλέμε.

      Υ.Γ.: Αν θέλεις, φτιάξε δικό σου blog και ονόμασέ το και τζουγκασβίλι_γκούλαγκ.com.

      Από εμάς έχεις το ελεύθερο.

    • Ακούστε, κύριε…

      1) Τόσες ηλιθιότητες, μίσος και δογματισμό μαζεμένε σ΄ένα σχόλιο σπάνια βρίσκει κανείς! Γιατί δεν αλλάζεις τον τίτλο σου σε “In Defence of KKE;” Πολύ πιο απλό και ειλικρινές.

      2) «ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ Εκατομμυρια ανθρωπων δολοφονηθηκαν απ τα τρομοκρατικα (?) ολοκληρωτικα καθεστωτα?» Βεβαίως… πάνε πάνω από 30 χρόνια (για να μην βάλω παραπάνω) όπου οι δικτάτορες τύπου Στάλιν, Λένιν, Μάο, Χίτλερ στιγματίστηκαν από την ανθρωπότητα ως οι χειρότεροι τρομοκράτες του πλανήτη! Μερικές κριτικές σχετικά με το ολοκληρωτικό καθεστώς της ΕΣΣΔ μπορείς να βρεις στα βιβλία και συγγράμματα του Καστοριάδη, της Άνα Άρεντ, του Μαρκούζε, των εξόριστων αναρχικών της Κρονστάνδης, του Παπαϊωάννου, τους Μαμφόρντ, Αντόρνο, Χάμπερμας, Ντεμπόρ, Βάνεγκεμ (και της καταστασιακής διεθνούς γενικά), της Λούξενμπουργκ, του Πάνεκουκ, Καστοριάδη, Στίνα, Ταμτάκου, στους συμβουλιακούς, στον Λεφόρ (στο σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα γενικότερα), στο Solidarity, στον Μορίν, στον Μπούκτσιν και αλλού… Αν θέλεις στοιχεία… ρίξε μια ματιά εδώ [1] [2] [3] [4]

      Από εκεί και πέρα δεν νομίζω ότι υπάρχει λόγος να παραθέσω περισσότερα στοιχεία, μιας και για σένα όλα αυτά θα είναι «ψέμματα των αστών!» Καταλαβαίνεις λοιπόν, γιατί συζήτηση μεταξύ μας δεν μπορεί να γίνει;;;

      3) “Αν αυριο ξεκινησει μια επανασταση (καμια σχεση με ΚΚΕ) και υπαρξουν νεκροι, γινει ένας μικρος εμφυλιος, αλλα διωξουμε ολα τα κοπροσκυλα που τυρρανανε αυτη τη χωρα, θα μιλας για χιλιαδες νεκρους του νεου καθεστωτος που θα προκυψει?” Είσαι σοβαρός τώρα; Μας καλείς να πάρουμε θέση αναφορικά με τα θύματα που θα μπορούσαν να προκύψουν αν… όταν… κάποτε… ίσως… μπορεί… είναι πιθανό… να ξεσπάσει κάποιος εμφύλιος… κάτω από τις άγνωστες Χ συνθήκες… με το Α ή Β (ή και Γ) στρατόπεδο να χρησιμοποιεί τα Υ μέσα; Ένα πράγμα μπορούμε να πούμε μόνο: αν, ίσως και όταν γίνει κάτι τέτοιο, τότε χάσαμε κάθε προσπάθεια μετασχηματισμού με πρωτοβουλίες, αυτο-οργανωτικές δομές στις, γειτονιές με συνελεύσεις, σωματεία τοπικά, εκμετάλλευση χώρων πρασίνου… πράξεις που θα θέσουν τα θεμέλια για τους έπειτα κοινωνικούς αγώνες. Και αντ’ αυτού, επιλέξαμε το δρόμο της καταστροφής (διότι ο εμφύλιος μόνο καταστροφικός θα μπορούσε να είναι κάτω από τις τωρινές συνθήκες). Και οι πιθανότητες για καθεστώς ολοκληρωτικό θα είναι υπαρκτές (πράγμα που εσύ αγνοείς γιατί θεωρείς «ψέμματα των αστών και προπαγάνδα» το γεγονός όπου τρομοκρατικά καθεστώτα αναδείχθηκαν μετά από την υποχώρηση των δημοκρατικών στοιχείων στα λαϊκά κινήματα μέσα από πράξεις βίας και εμφυλίους που κόστισαν τη ζωή σε δεκάδες χιλιάδες ή και εκατομμύρια ανθρώπους!)

      4) Είναι προφανές ότι μπήκατε εδώ με την προφανή προκατάληψη υπονοώντας ότι είμαστε «προπαγανδιστές της μπουρζουαζίας» και άλλα τέτοια, επειδή απλά και μόνο αρνούμαστε να υπερασπιστούμε ιδεολογίες και δόγματα δύο περασμένων αιώνων. Για να κατανοήσει κάποιος, όμως, τα κείμενα της ομάδας μας απαιτείται η στοιχειώδης λογική κι εσείς, νομίζω ότι δε την διαθέτετε. Προφανώς, επειδή βρίσκεσθε εγκλεισμένος μέσα στη Λενινιστική ιδεολογία είναι για σας προφανές ότι όποιος μιλάει κατά της ΕΣΣΔ είναι «υπηρέτης των αστών!» Εσείς μέσα στο θεωρητικό σας σχήμα αναζητάτε εμφυλίους και πτώματα! Καταλαβαίνω το πόσο σας πειράζει η κριτική του Καστοριάδη στο Μαρξισμό, την ΕΣΣΔ, αλλά επιτρέψτε μας να διατηρήσουμε για τους εαυτούς μας το δικαίωμα να μην είμαστε Λενινιστες. Διάλογος κάτω από αυτές τις συνθήκες παρωπιδισμού, όπως είπα και παραπάνω, δε μπορεί να γίνει. Οπότε, φυλάξτε τις κατηγορίες σας (περί “φιλοεβραισμού”, “αντι-κομμουνισμού” κ.α.) για αλλού και μη μας κάνετε μάθημα! Όταν, με το καλό, πάρετε την εξουσία και επιβάλετε τη διχτατορία του προλεταριάτου, τότε μπορείτε να μας εκτελέσετε. Ως τότε, παρακαλώ, επιτρέψτε μας να μιλάμε ελεύθερα, όπως σας επιτρέπουμε κι εμείς!

      Υ.Γ.
      Φαντάσου να ήσουν και ΚΚΕ!!! Δεν θέλω καν να το σκέφτομαι!

  9. Η ανάλυση-ανακοίνωση της ΕΣΕ Ιωαννίνων για τα γεγονότα της 48ωρης απεργίας στις 19 και 20 Οκτώβρη για τα Γιάννινα και όχι μόνο: http://eseioanninon.squat.gr/?p=810

    θεωρήσαμε απαραίτητη την δική μας πολιτική τοποθέτηση στο θέμα, καθότι το δικό μας μπλοκ στα Γιάννενα ήταν αυτό των "δολοφονων" "παρακρατικων" "αναρχοφασιστων"

  10. Σχετικά με τη στάση του χώρου νόμίζω ότι σε όλες τις ανακοινώσεις των διάφορων συλλογικοτήτων, κατακρίνεται η ρίψη των μολότωφ και των πετρών.

    Κάτι όμως που πρέπει να αρχίσουμε να παίρνουμε σοβαρά πλέόν υπ' όψη μας είναι ότι ο αριθμός των ατόμων με μηδενιστικές τάσεις συνεχώς αυξάνεται και θα αυξηθεί κι άλλο αφού αυτή η κοινωνία θα παράγει όλο και πιο πολλούς εξαθλιωμένους και απελπισμένους.

    Να σταματήσουμε να μιλάμε για 100-200 "κουκουλοφόρους" μιας και τα άτομα που εμπλέκονται πλέον σε συγγρούσεις είναι χιλιάδες. Αυτό αποδεικνύεται εύκολα από την (χωρική) έκταση που παίρνουν πλέον τα επισόδεια. Είναι σαφές ότι υπάρχει ένα καινούργιο εκρηκτικό μίγμα από νέους που χωρίς καμμιά ιδιαίτερη ιδεολογική εμβάθυνση απλά δεν "γουστάρουν" όλους αυτούς που τους καταστρέφουν τη ζωή.

    Όποιος έχει δει το "ΜΙΣΟΣ" του Κάσοβιτς καταλαβαίνει τι εννοώ.

    Πρέπει αυτοί οι νέοι να πολιτικοποιηθούν και εδώ έρχεται το χρέος του α/α χώρου γιατί προβλέπω ένα φαύλο κύκλο βίας που εύκολα ή δύσκολα θα καταστέλεται από το κράτος και πολιτική διέξοδος προς το συμφέρον του λαού δεν θα υπάρχει πουθενά στον αιώνα τον άπαντα.

    • Δεν διαφωνώ σε τίποτα μαζί σου. Νομίζω άλλωστε ότι και το πνεύμα της ανάρτησης είναι αυτό.

      Είναι προφανές εξάλλου ότι οι "κουκουλοφόροι" δεν είναι 50-100…

      Η αναφορά σου στο "Μίσος" του Κάσσοβιτς είναι πολύ εύστοχη.

      Και, πράγματι, είναι ευθύνη (αν όχι χρέος) του "χώρου" να τους βοηθήσει να πολιτικοποιηθούν (γιατί η εξαθλίωση σε συνδυασμό με την έλλειψη πολιτικού στοχασμού θα μπορούσε να οδηγήσει αρκετούς από τους "οργισμένους" που αναφέρεις, π.χ. σε φασιστικές – ακροδεξιές ομάδες).

      Εδώ λοιπόν ανοίγει μια τεράστια συζήτηση, όπως αναφέρθηκε και στο άρθρο, δεδομένου ότι: "στο μέλλον όπου θα αποφασίσουν να γίνουν όλοι «κουκουλοφόροι» ενάντια σε ποιόν θα εξεγερθούν; Ο όχλος θα καταφέρει να ξεπεράσει αυτό το νεοβαρβαρικό οικονομικό σύστημα που έχει ταυτίσει την πρόοδο με την ποσότητα και τις παρωχημένες παραγωγικές-κοινωνικές σχέσεις που οραματίζεται για την κοινωνία ή θα φάει τις σάρκες του;"

      Πώς λοιπόν θα το καταφέρουμε;

      Αυτή είναι η πραγματικά επίκαιρη συζήτηση.

      Ας την αρχίσουμε επιτέλους στις λαϊκές συνελεύσεις, στους κάθε μορφής πολιτικούς σχηματισμούς με τους οποίους σχετιζόμαστε, στις παρέες, στα blogs κλπ.

      • Έχω εγκυρότατες μαρτυρίες από γονείς, για πιτσιρίκια (μαθητές γυμνασίου-λυκείου), που όταν τους ζητήθηκε να μην χρησιμοποιούν βία, – σε αντιφασιστικές διαμαρτυρίες στους Αμπελόκηπους πρίν ένα χρόνο αν θυμάμαι καλά – τους είδαν μετά να συντάσονται με χρυσαυγίτες προκειμένου να ασκούν τη βία που τους άρεσε προφανώς.

        Σαφώς και οι φασίστες στρατολογούν στα σχολεία και σε άλλους χώρους π.χ. γήπεδα ιντερνετ καφε κ.ά.

        Συμφωνώ λοιπόν μαζί σου, στο θέμα της πιθανής εκτροπής κάποιων οργισμένων νέων σε φασιστικές οργανώσεις που τους παρέχουν και κάλυψη και ασφάλεια σε περίπτωση σύλληψης ή γενικώτερου μπλεξίματος με την αστυνομία. ( Κι αυτός είναι ένας παράγοντας που μετράει πολύ για έναν πιτσιρικά που του αρέσει η βίαια συμπεριφορά).

        Επίσης μπορεί να σε βάλουν σε καμμιά δουλειά – πόρτα σε μαγαζιά, μέτρ σε κλάμπ κ.ά -.

        Στο βιβλίο "οριζοντιότητα", υπάρχουν μαρτυρίες από συνελεύσεις που ενώ αγωνίζονταν για να εξασφαλίσουν τρόφιμα για τη γειτονιά ερχόταν ο τοπικός "βαρώνος", και μοίραζε ένα κοντέινερ τρόφιμα με αποτέλεσμα να "χαίρει" τρελής εκτίμησης από τον απλό κόσμο.

        Να τα περιμένουμε αυτά κι εδώ.

        Από την άλλη με χαροποιεί ιδιαίτερα που σε χώρους όπως οι κερκίδες των γηπέδων – που ομολογώ δεν το περίμενα – έχει αναπτυχθεί πολιτικοποίηση (εντάξει τα παιδιά είναι ζόρικα και άγρια ) αλλά η αντιεξουσιαστική αντιμπατσική αντιφασιστική διάθεση είναι ιδιαίτερα υψηλή. Αρκεί να μπείς στους radical funs και θα καταλάβεις.

        Έρχομαι τώρα στο "πως θα τα καταφέρουμε".

        Πιστεύω ότι η ανάπτυξη δράσεων κοινωνικής αλληλεγγύης στο μέγιστο δυνατό βαθμό, και μέγιστο εννοώ, το κατά τον Καζαντζάκη "φτάσε όπου δεν μπορείς" θα συμβάλει στη συπείρωση του κόσμου γύρω από τα εγχειρήματα (συλλογικότητες, συνελεύσεις, κ.λ.π)

        θα καλλιεργήσει την αλληλεγγύη ενάντια στον επιχειρούμενο κοινωνικό κανιβαλισμό θα επιφέρει μεγαλύτερη πολιτικοποίηση στους ανθρώπους που "δεν το ΄χουν" και πολύ, και ακόμα και να μήν γίνει επανάσταση θα είναι ένα ισχυρό ανάχωμα στην βαρβαρότητα του καπιταλισμού.

        Επίσης μπορεί να συμβάλει τα μέγιστα στην απαξίωση των κομματικών μηχανισμών.

        Και κλείνω με μια έκκληση προς τους "αριστερούς" συντρόφους.

        Σύντροφοι ακολουθήστε το δρόμο της ισότητας δικαιοσύνης αξιοπρέπειας που έτσι κι αλλιώς οι περισότεροι έχετε μέσα σας.

        Καμμιά εξουσία είτε εργατική είτε οτιδήποτε δεν μπορεί να είναι κατι άλλο παρά καταπιεστική εφόσον μιά ελίτ που έστω εκλεγμένη με τον πιο δημοκρατικό τρόπο επιχειρεί να ρυθμίσει τις ανθρώπινες σχέσεις, πρέπει κάτι να κάνει για να συντηρεί τον λόγω ύπαρξής και να κατοχυρώνει την αυθεντία της.

        Η Γνώση σήμερα είναι περισσότερη παρά ποτέ, τα εγκλήματα των εξουσιών (ακόμα και των εργατικών) ενάντια σ αυτούς που μάχονται για ελευθερία ξεσκεπάζονται όλο και πιο πολλά.

        Ο παλιός κόσμος πεθαίνει και τα κομματόσκυλα κάθε είδους νοιώθουν τη γη να φεύγει κάτω απ τα πόδια τους.

        Οι συνελεύσεις στις πλατείες έρχονται σε κόντρα με την κομματική γραμμή.

        Η συνδιαμόρφωση αντιτίθεται στο "αλλάθητο".

        Η εκπροσώπηση στον αντιπρόσωπο.

        Η συμμετοχή στην ανάθεση.

        Ας τελειώνουμε με τα φαντάσματα.

        ΕΝΑ ΓΕΛΙΟ ΘΑ ΤΟΥΣ ΘΑΨΕΙ.

        • Και πάλι συμφωνώ μαζί σου.

          Δυστυχώς, η ανάπτυξη δράσεων κοινωνικής αλληλεγγύης για τις οποίες μιλάς, μέχρι την εξαθλίωση της συντριπτικής πλειοψηφίας του πληθυσμού, φάνταζε αδύνατη σε μία εντελώς αφασική κοινωνία όπως ήταν η ελληνική.

          Τα πράγματα άλλαξαν λόγω ανάγκης και οι συνελεύσεις, παρά τα όποια προβλήματα είχαν, έθεσαν κάποιες βάσεις προς την κατεύθυνση που λες.

          Συνεπώς, αυτή η ιδέα, η ιδέα της αυτο-οργάνωσης, ουσιαστικά: της αυτονομίας, είναι που πρέπει να διαδοθεί.

          Μπορούμε να το κάνουμε και με πράξεις εκτός από διάδοση ιδεών.

          Θεωρία και πράξη την ιδια στιγμή.

          Ανταλλακτικές/εναλλακτικές μορφές οικονομίας, οργανωμένη αντίσταση σε κάθε νέο επαχθές μέτρο, δημιουργία δομών στήριξης προς τους ασθενέστερους (π.χ. συσσίτια – θα χρειαστούν σύντομα…) και μία σειρά πρακτικών που θα πρέπει να προταθούν και αποφασιστούν από τους ίδιους τους εμπλεκόμενους.

          Απλώς, έχω τεράστιο άγχος για το πόσο γρήγορα μπορούμε να φτάσουμε σ' ένα ικανοποιητικό επίπεδο (αυτο-)οργάνωσης. Φοβάμαι ότι ο χρόνος είναι πολύ λίγος.

          • Το ίδιο άγχος έχω κι εγώ, όπως κι εσύ και νομίζω ότι είναι δικαιολογημένο.

            Για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία, επισέρχεται και ο παράγοντας περιβάλλον, απειλώντας την ίδια την ύπαρξη των ανθρώπων αλλά και άλλων ειδών.

            Δεν ξέρω καν, άν έχουμε την πολυτέλεια για σχεδιασμούς – οραματισμούς σε βάθος έστω και 30 χρόνων.

            Αυτό το σύστημα διαλύει τα πάντα γύρω μας, με όλο και πιο γρήγορο και βίαιο ρυθμό.

            Θάλασσες, έρημοι, δάση, ζούγκλες παγωμένες εκτάσεις, υπέδαφος, γίνονται βορρά στις ορέξεις των πολυεθνικών.

            Πυρηνικά εργοστάσια σκάνε, ενώ οι πόλεμοι είναι οι περισσότεροι παρά ποτέ στον πλανήτη.

            Κάπου υπάρχει ένα σημείο καμπής, που αν το ξεπεράσουμε δεν θα υπάρχει επιστροφή.

            Για να το εξηγήσω καλύτερα δίνω ένα παράδειγμα.

            Αν υποθέσουμε ότι εδώ στο Ελλαδιστάν, σ αυτήν την τόσο κρίσιμη περίοδο, που μεγάλο μέρος του λαού, δίνει έναν πολιτικό αγώνα με όλες του τις δυνάμεις, για να ανατρέψει την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί, σκάσει ένα πυρηνικό εργοστάσιο στη Βουλγαρία – φάση Φουκοζίμα – τι θα γίνει;

            Ποιός και γιατί θα έχει κουράγιο, να συνεχίσει, ποιόν αγώνα;

            Νοιώθωντας τελειωμένοι δεν θέλω να φαντάζομαι τι θα γίνει.

            Θα μπορέσει η αλληλεγγύη να λειτουργήσει σε τόσο δύσκολες συνθήκες;

            Κάπως έτσι το βλέπω και σε παγκόσμιο επίπεδο.

            Παρ΄όλα αυτά, δεν μπορούμε παρά να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για να φτιάξουμε έναν καινούργιο δίκαιο κόσμο, απαλλαγμένο από κάθε λογής εξουσίες και προκαταλήψεις.

            Δυστυχώς δεν μπορούμε να κάνουμε γρήγορα ούτε να εκτιμήσουμε τα αποτελέσματα των πράξεων μας την ίδια στιγμή που αυτές λαμβάνουν χώρα.

            Ευτυχώς αναπτύσονται πάρα πολλές δράσεις αλληλεγγύης αλλά ποιός μπορεί να πεί πάλι πόσο είναι το "πολλές";

            Ας πάρουμε δύναμη από τον Καζαντζάκη (που είναι και ο πνευματικός μου θα έλεγα).

            "Υπάρχει στον κόσμο τούτον ένας μυστικός νόμος – αν δεν υπήρχε, ο κόσμος θα ‘ταν από χιλιάδες χρόνια χαμένος – σκληρός κι απαραβίαστος: το κακό πάντα στην αρχή θριαμβεύει και πάντα στο τέλος νικάται."

            ΦΤΟΥ ΞΕΛΕΦΤΕΡΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ

  11. Σε αυτό το πλαίσιο, ας μην φανεί αναπάντεχο αν σε λίγες μέρες ανακοινωθεί κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας», το έδαφος της οποίας προετοιμάζουν εδώ και αρκετές μέρες με κάθε καρυδιάς κοινοβουλευτικό καρύδι.

    Ε, καλά… ΠΟΣΟ μέσα πέσατε τώρα φαίνεται.

• EN: Your comment will be visible after approval. Please check the terms of use.

• EL: Τα σχόλια δημοσιεύονται κατόπιν έγκρισης. Για περισσότερες πληροφορίες δείτε τους Όρους χρήσης.