Ποινικοποίηση της αντίδρασης

London 15 OCT, "Apathy is the worst terrorist" (Photo by: Eagainst.com)

Νέο «τρομονόμο» , υπ’ αριθμόν 4, με διατάξεις που διευρύνουν το πεδίο των αδικημάτων ως τρομοκρατικές ενέργειες και διευκολύνουν τη δίωξη του φρονήματος, σχεδιάζει να φέρει στις αρχές του 2011 το υπουργείο Δικαιοσύνης με βάση τον οποίο «η δημόσια πρόκληση στην τέλεση τρομοκρατικών εγκλημάτων, η εκπαίδευση και η στρατολόγηση τρομοκρατών θα αποτελούν αυτοτελή αδικήματα με στόχο την πρόληψη της τρομοκρατικής δράσης μέσω του Διαδικτύου».

Οι ρυθμίσεις αυτές συμπληρώνουν το τοπίο των αλλαγών, που έκανε εν κρυπτώ το περασμένο καλοκαίρι η κυβέρνηση στην αντιτρομοκρατική νομοθεσία, νομιμοποιώντας ακόμη και τη δίωξη ως τρομοκρατών όσων συμμετέχουν σε δυναμικές συνδικαλιστικές και κοινωνικές διαδηλώσεις!

Οι εν λόγω ρυθμίσεις της 26ης Αυγούστου ήταν οι εξής:

1. Ενώ έως τότε τιμωρούνταν «όποιος συγκροτεί ή εντάσσεται ως μέλος σε δομημένη και με διαρκή δράση ομάδα από τρία ή περισσότερα πρόσωπα (οργάνωση) και επιδιώκει τη διάπραξη περισσότερων κακουργημάτων», το «και» αντικαταστάθηκε με «που». Έτσι, εξαλείφεται το υποκειμενικό στοιχείο του δόλου και αντικαθίσταται με το αντικειμενικό συλλογικό στοιχείο. Είναι αδιάφορο αν ο κατηγορούμενος ήθελε να διαπράξει ή διέπραξε κακουργήματα. Αρκεί που το ήθελε η οργάνωση. Το ελληνικό σύστημα δικαίου δεν περιλάμβανε μέχρι τον Αύγουστο τον αντικειμενικό δόλο. Πλέον, στο όνομα της «καταπολέμησης της τρομοκρατίας», εισάγεται και αυτός, κατ’ αντιγραφήν της ναζιστικής αρχής της συλλογικής ευθύνης.

2. Ως «τρομοκρατική» οργάνωση ορίζεται πλέον και αυτή που συγκροτείται για να διαπράξει πλημμελήματα (π.χ. παρακώλυση συγκοινωνιών, διακεκριμένη φθορά κ.ά.). Έτσι, οι συλληφθέντες μιας μαχητικής πορείας, στους οποίους κατά κανόνα αποδίδονται τέτοια αδικήματα, μπορούν κάλλιστα να δικαστούν ως «τρομοκράτες»!!! Απλώς, τους επιφυλάσσεται μικρότερη ποινή σε σχέση με όσους διαπράττουν κακουργήματα. Το ίδιο ισχύει και για όποιον κατηγορηθεί ότι «διευθύνει» τέτοια ομάδα. Δικάζεται κι αυτός σαν «αρχηγός», αλλά με μειωμένη ποινή (ο «διευθύνων» ομάδα που συστάθηκε για να διαπράξει κακουργήματα τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον 10 ετών).

3. Ο κύκλος των μελών μιας οργάνωσης διευρύνεται και με τους… συμπαθούντες, οι οποίοι παρέχουν «κάθε είδος περιουσιακά στοιχεία, υλικά ή άυλα, κινητά ή ακίνητα ή κάθε είδους χρηματοοικονομικά μέσα». Η ποινή και γι’ αυτούς είναι κάθειρξη μέχρι 10 χρόνια. Μπορούμε να φανταστούμε πόσο διευρύνεται ο κύκλος και πόση αυθαιρεσία χωράει εν προκειμένω, αν αναλογιστούμε ότι «τρομοκρατικές» έχουν χαρακτηριστεί όλες οι εθνικοαπελευθερωτικές οργανώσεις (π.χ. οι οργανώσεις της Παλαιστινιακής Αντίστασης), υπέρ των οποίων αναπτύσσονται κινήσεις αλληλεγγύης. Συλλογή τροφίμων ή ρούχων για την Παλαιστίνη μπορεί να χαρακτηριστεί παροχή υλικής βοήθειας στην «τρομοκρατία»! Μάλιστα, ο νέος νόμος διευκρινίζει ρητά ότι αυτή η κατηγορία απευθύνεται «ανεξάρτητα από τη διάπραξη οποιουδήποτε εγκλήματος από τα αναγραφόμενα στην παρ. 1»!

4. Εισάγεται πλέον, δίπλα στη συμμετοχή σε «δομημένη οργάνωση», το αδίκημα της απειλής: «Όποιος απειλεί σοβαρά με την τέλεση του κατά την παρ. 1 εγκλήματος και έτσι προκαλεί τρόμο τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών». Τα όρια της αυθαιρεσίας εκτείνονται πλέον στο άπειρο, καθώς ευθέως διώκεται το φρόνημα.

5. «Ασορτί» με τις προηγούμενες τροποποιήσεις του τρομονόμου και για να κατοχυρωθεί καλύτερα η διεύρυνση του κύκλου των «υπόπτων», έρχεται η κατάργηση της διάταξης που έλεγε ότι «δεν συνιστά τρομοκρατική πράξη… η τέλεση ενός ή περισσότερων από τα εγκλήματα των προηγούμενων παραγράφων, αν εκδηλώνεται ως προσπάθεια εγκαθίδρυσης δημοκρατικού πολιτεύματος ή διαφύλαξης ή αποκατάστασης αυτού ή ως δράση υπέρ της ελευθερίας… ή αποσκοπεί στην άσκηση θεμελιώδους ατομικής, πολιτικής ή συνδικαλιστικής ελευθερίας ή άλλου δικαιώματος». Ουδείς μπορεί να επικαλεστεί ότι έστησε ένα οδόφραγμα ή προχώρησε σε κατάληψη ενός δημόσιου κτιρίου ή χρησιμοποίησε έναν κάδο σκουπιδιών για να προστατευθεί από την επέλαση των ΜΑΤ, ασκώντας τα συνδικαλιστικά του δικαιώματα. Η κατηγορία της «τρομοκρατίας» είναι δεδομένη για όσους και όσες συλληφθούν να αγωνίζονται με τα πιο συνήθη μέσα που χρησιμοποιεί το κοινωνικό κίνημα.

6. Τέλος, για τη διευκόλυνση της ρουφιανιάς και των στημένων κατηγορητηρίων, καταργήθηκε η υποχρέωση του δικαστηρίου να αποκαλύπτει το όνομα του «ανώνυμου» μάρτυρα, αν το ζητήσει κάποιος από τους διάδικους. Πλέον, το δικαστήριο θα αποφαίνεται, «αιτιολογημένα», αν θα αποκαλύψει το όνομα ή όχι. Και βέβαια, ξέρουμε πολύ καλά ποιες θα είναι οι αποφάσεις των διατεταγμένων δικαστηρίων, που ενεργούν δίκην έκτακτων στρατοδικείων.

Οι νεες αλλαγές-προσθήκες γίνονται με αφορμή τη κύρωση της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης και της απόφασης πλαίσιο της Ε.Ε. για τη πρόληψη της τρομοκρατίας. Τον μεγαλύτερο προβληματισμό προκαλεί η δίωξη της δημόσιας παρακίνησης σε τρομοκρατία, καθώς άπτεται ευθέως της ελευθερίας του λόγου. Αναλυτικά:

        1. Δημόσια πρόκληση στη διάπραξη τρομοκρατικού εγκλήματος. Πρόκειται για ποινικοποίηση της διάδοσης ή, με άλλο τρόπο, διάθεσης στο κοινό μηνύματος με πρόθεση την παρακίνηση στη διάπραξη τρομοκρατικής πράξης. Το σημαντικό στη διατύπωση της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης είναι ότι αυτή η συμπεριφορά, η διάδοση μηνυμάτων, διώκεται και τιμωρείται, ανεξάρτητα από το εάν συνηγορεί άμεσα ή έμμεσα υπέρ της διάπραξης τρομοεγκλημάτων. Αρκεί απλώς να προκαλείται, αορίστως, κίνδυνος τέλεσης ενός ή περισσότερων τέτοιων εγκλημάτων. Για τον τελικό χαρακτηρισμό της δίωξης και της πράξης δεν έχει καμία απολύτως σημασία εάν τα αδικήματα έγιναν τελικά ή όχι.

Με λίγα λόγια, οι κυβερνήσεις και οι δυνάμεις καταστολής έχουν το ελεύθερο να ποινικοποιήσουν τη διάδοση ιδεών κατά το δοκούν. Θα μπορούσε ακόμη και αυτή η ιστοσελίδα να θεωρηθεί παρακίνηση προς τρομοκρατία, εφόσον μάχεται για την αυτονομία, λέξη που συχνά συναντιέται σε προκηρύξεις τρομοκρατικών οργανώσεων… Είναι καιρός να συνειδητοποιήσουμε πως περνάμε σε ένα νέο πολίτευμα δίχως καν να κρατιούνται τα δημοκρατικά προσχήματα. Οι τακτικές αυτές θυμίζουν άλλες εποχές…Ακόμη και αν το υπουργείο διαψεύδει την κατεύθυνση του νόμου προς την απαγόρευση της ελεύθερης διακίνησης ιδεών, η δίκη των μαθητών της Λάρισας με βάση τον τρομονόμο διαψεύδει αυτούς τους ισχυρισμούς στην πράξη.Στη δίκη τους ωστόσο, που τελείωσε πρόσφατα, αθωώθηκαν από τις ανυπόστατες κατηγορίες του «τρομοκράτη»!

        2. Στρατολόγηση για τρομοκρατία. Τιμωρείται όποιος παραπλανά ή παρακαλεί άλλο πρόσωπο να διαπράξει ή να μετάσχει στην τέλεση τρομοκρατικού εγκλήματος ή να προσχωρήσει σε οργάνωση ή ομάδα με σκοπό την τέλεση τρομο-αδικημάτων.

Πρέπει αν σημειώσουμε εδώ ότι τρομο-αδικήμα μπορεί να θεωρηθεί ακόμη και ο αποκλεισμός μιας οδικής αρτηρίας,  η καταστροφή της κάμερας μιας τράπεζας, η κατάληψη δημόσιου κτιρίου…

        3. Εκπαίδευση για τρομοκρατία. Στο στόχαστρο μπαίνει όποιος δίνει οδηγίες για τη χρήση εκρηκτικών όπλων και άλλων ουσιών ή ειδικών τεχνικών με σκοπό τη διάπραξη τρομοκρατικών εγκλημάτων.

Βλέπουμε λοιπόν πως ο  αυταρχικός ιστός υφαίνεται σιγά σιγά, οι κατασταλτικοί μηχανισμοί χαλυβδώνονται και γίνονται όλο και πιο επιθετικοί και προκλητικοί. Σε παγκόσμια κλίμακα ψηφίζονται νόμοι ώστε να περιορίσουν όσο το δυνατόν περισσότερο τις αντιδράσεις, ενώ οι μαζικές διαδηλώσεις χλευάζονται και δυσφημούνται από τον άλλο κατασταλτικό μηχανισμό, τα ΜΜΕ. Προσπαθούν με κάθε τρόπο να φοβίσουν, να υποτάξουν κάθε επαναστατική φλόγα.

Ο φόβος δεν είναι εχθρός μας, όμως. Ο φόβος είναι σύμμαχος. Έχοντας επίγνωση των φόβων μας, να τους μεταφέρουμε στην αντίθετη πλευρά. Η ελεύθερη διακίνηση ιδεών δεν χαρίστηκε ποτέ. Το δικαίωμα της εσωτερικής αμφισβήτησης μιας κοινωνίας δεν χαρίστηκε ποτέ. Ας μην χαρίσουμε σε κανέναν τις ζωές μας.


Σύντομο URL: http://wp.me/pyR3u-3EC

• EN: Your comment will be visible after approval. Please check the terms of use.

• EL: Τα σχόλια δημοσιεύονται κατόπιν έγκρισης. Για περισσότερες πληροφορίες δείτε τους Όρους χρήσης.