Μίλησε κανείς για φασίστες;

Όταν όμως, σε καιρούς όπως ο δικός μας, η ένδεια φτάνει στα ύψη, ο ουρανός ανοίγει και ρίχνει τη φωτιά του πάνω σ΄εκείνους που είναι ήδη χαμένοι

Αντόρνο

Μέρες τώρα αυτό που κυριαρχεί στην “πολιτική” συζήτηση είναι η συμμετοχή ακροδεξιών-φασιστικών στοιχείων στην έκτακτη κυβέρνηση. Ο μέχρι αηδίας βαθμός στον οποίο έχει μονοπωλήσει η ανάληψη υπουργικών θέσεων από στελέχη του ΛΑΟΣ θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελέσει ένα νέο συνομωσιολογικού τύπου θέμα για κάθε λογής πικραμένο. Το πρόβλημα είναι ότι έχουμε απέναντι μας ένα γεγονός, έναν υπερτονισμό, όχι μόνο από τα αστικά μέσα, αλλά και από την “αντι-συστημική” πλευρά. Το νέο πρόβλημα για τους εν Ελλάδι μεταμοντέρνους πολιτικοποιημένους, μετά τα σουβλάκια του Καραμανλή, το μαζί-τα-φάγαμε του Πάγκαλου και την δήθεν χαζομάρα και σαρδαμίαση του ΓΑΠ,  φαίνεται να είναι το τσεκούρι του Βορίδη και η ακροδεξιά παρέα του. Σε όλους αυτούς  – αριστερά και δεξιά – που φαίνεται ξαφνικά να ανακάλυψαν τα τσεκούρια και την ΕΠΕΝ – και αφορά κυρίως το χειραγωγημένο πόπολο – να τους πούμε ένα μπράβο και ένα κάλιο αργά παρά ποτέ. Όσων αφορά τους προσφάτως ντυμένους με κόκκινα δημοσιογράφους και πολιτικούς αναλυτές, από τις μεγάλες γερμανικές εφημερίδες έως τις εγχώριες τηλε-περσόνες, είναι σίγουρο πως αν δεν είχαν ένα (ακόμα ένα) έτοιμο σάκο του μποξ – το ΛΑΟΣ προσφέρεται στην προοδευτική Ελλάδα που “δεν ξεχνά τι είναι δεξιά” – θα έπρεπε να τον εφεύρουν, όπως έκαναν και στο παρελθόν.

Καταρχάς το ότι οι λαοτιανοί είναι από ακροδεξιοί μέχρι νεοναζί ήταν γνωστό κυρίως τόσο από τις έρευνες του Ιού, όσο και από την έρευνα αντιφασιστικά προσανατολισμένων blogs όπως τα παιδιά του Jungle-Report. Ωστόσο ούτε οι μεν, ούτε οι δε μπορούν να συναγωνιστούν το ίδιο το αντικείμενο που μελετούσαν και μελετάνε. Το ΛAOΣ ήταν η πιο τρανή περίπτωση της ασυνείδητης αυτοκαταγγελίας. Γιατί σε όσους έχει μείνει στοιχειώδες κατάλοιπο κριτικής, αυτό το τηλε-κόμμα μόνο ως φαρσοκωμωδία θα μπορούσε να εκληφθεί. Το πρόβλημα όμως δεν είναι το ΛΑΟΣ. Αυτό ήδη έχει ξεπουλήσει τις ψήφους των αναλφάβητων και βετεράνων χουντικών με μια στροφή από την πατριδολαγνεία και τον αντι-νεοταξίτικο λόγο σε μια καθαρά νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση. Ο οπορτουνισμός δε κάθε λογής δημοσιογράφου ή και αριστερού λόγου είναι το λιγότερο αστείος. Φασίστες και ακροδεξιοί υπάρχουν και στα δύο κόμματα εξουσίας εδώ και χρόνια, τόσο στο ΠΑΣΟΚ (link) όσο και στην ΝΔ, με τον ίδιο τον πρόεδρό της να αποτελεί καμάρι του υπερσυντηρητισμού και του σωβινισμού με καμουφλάζ φιλελεύθερου ευρωπαϊστή (link). Η συμμετοχή των επίσημων ακροδεξιών στην κυβέρνηση δεν πρόκειται να αλλάξει ούτε μια μοίρα την προσανατολισμένη σε εργασιακές συνθήκες Κίνας πολιτική. Μάλλον το αντίθετο συμβαίνει. Το ακροδεξιό κομματικό “γκρουπούσκουλο” κατάλαβε -από νωρίς ευτυχώς για αυτό- πως ο δρόμος προς την εξουσία είναι ο δρόμος που χαράσσει το κεφάλαιο.

Το ΛΑΟΣ ως άλλος ένας σάκος του μποξ

Είμαστε όλοι μάρτυρες του γεγονότος ότι από το 2009, έχει λάβει τόπο ένας ιδιότυπος πολιτικός κανιβαλισμός και ο οποίος κατά την γνώμη μου έντεχνα προωθείται. Πρώτα ξεκίνησε με την αποτυχημένη κυβέρνηση της εγχώριας εργολαβίας, την κυβέρνηση Καραμανλή. Με την άνοδο του ΓΑΠ και τις “αντιεξουσιαστικές” προεκλογικές ρητορείες του, ο Καραμανλής έγινε βορά των ηλιθίων. Για όλα έφταιγε αυτός.Ακόμα και ντούροι νεοδημοκράτες προσυπέγραφαν ο,τι -δίκαια- του πιστωνόταν.Κατά την περίοδο του ΠΑΣΟΚ, μονοπώλησε ο Πάγκαλος και τα σαρδάμ του ΓΑΠ. Ο αντιπρόεδρος έγινε θύμα πρωτοφανούς μένους από τους πολίτες μέχρι σε σημείο που να σκέφτεσαι αν τελικά το πρόβλημα ήταν πολιτικό, οικονομικό ή προσωπικό. Η “πολιτική ωριμότητα” των “αγανακτισμένων” στην πάνω πλατεία του Συντάγματος -αλλά και στην κάτω- ενσαρκωνόταν σε εμπνευσμένα συνθήματα κατά του Πάγκαλου και της οικογένειάς του. Μας βλέπουν οι Γάλλοι της γενιάς του 68 και θαυμάζουν την πολιτική μας φαντασία. Η υπερτροφοδότηση του κοινού με μεγεθυσμένες ή έντεχνα παρουσιαζόμενες “αποτυχίες” του πρόσφατου παρελθόντος συντελεί όχι μόνο στον αποπροσανατολισμό από κρίσιμης σημασίας σημεία, αλλά και στην συγκάλυψη της πολιτικής του παρόντος-και άρα την επικύρωση της μελλοντικής αθλιότητας. Ο νέος σάκος του μποξ για τον τσαλαπατημένο κόσμο είναι “οι φασίστες του ΛΑΟΣ”. Είναι σίγουρο πως μπροστά στην κοινοβουλευτική εκτροπή με επίχρισμα δημοκρατίας και την ανάληψη καθηκόντων από έναν διεθνούς φήμης και διασυνδέσεων τεχνοκράτη (link), οι αντιδράσεις θα γίνουν οξύτερες με τον υπερτονισμό των ιδεολογικά φορτισμένων λέξεων και παραπομπών σε ομάδες – οι λαοτιανοί. Ο τεχνοκράτης είναι απλά ένας “ειδικός επιστήμων”, που ξέρει να κάνει την δουλειά του και ξέρει την δουλειά που πρέπει να κάνει. Το θυμικό θα επικρατήσει και θα κατευθυνθεί η οργή σε αυτούς που όχι μόνο στην μεταπολιτευτική ιστορία της Ελλάδας το πολιτικό τους στίγμα είναι ανεπαίσθητο εν συγκρίσει  με τα τσακάλια των ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, αλλά είναι και ένα νεκρό πολιτικά κόμμα – υπάρχει μάλιστα και φήμη συγχώνευσης ΝΔ-ΛΑΟΣ (βλ wikileaks). Την θέση της καθαρής και διαυγούς σκέψης και του κριτικού λόγου θα πάρει ξανά μια ποιότητα αντιδράσεων ανάλογη του “να καεί το μπουρδέλο η βουλή” του “άντε γαμήσου Πάγκαλε” και που απ΄ ό,τι φαίνεται είναι ανάλογη και με την ποιότητα της ελληνικής κουλτούρας -οι δημοσκοπήσεις θέλουν Σαμαρά πρώτο με ποσοστά πάνω από 20% και της VPRC με 30%+. Όπως και με τις προηγούμενες λοιπόν περιπτώσεις, τα πολιτικά πτώματα ανέρχονται έντεχνα στην επιφάνεια για να καταναλώσει ο αφελής το κουφάρι τους, να εκτονώσει την συσσωρευμένη οργή σε ένα είδωλο.

Και ο λαϊκισμός καλά κρατεί

 Ο ελληνικός λαός κατέκτησε με αγώνες την κυριαρχία και την ανεξαρτησία του. Δεν του χαρίστηκε από κανέναν. Και όποιος τολμήσει να του την στερήσει, θα το πληρώσει πολύ ακριβά

Λάθος λαό διάλεξαν για πειραματόζωο

Αλέξης Τσίπρας (link)

Σε αυτούς λοιπόν τους καιρούς, όπου το μόνο που κυριαρχεί πέραν της αγανάκτησης είναι και η ρευστότητα την οποία τροφοδοτεί αυτή η αγανάκτηση, όλοι κάνουν τους λογαριασμούς τους. Από τον επαναστατημένο Τράγκα να ωρύεται χωρίς να λέει τίποτα επί της ουσίας στην πρωινή του εκπομπή και τον Κόκκινο Νίκο (τον Χατζηνικολάου) που ξαφνικά σήμερα κατάλαβε ότι το ΛΑΟΣ είναι ακροδεξιό κόμμα (βλ. video στο 4ο μέρος/7:00 λεπτό) μέχρι τους λαϊκισμούς της αριστεράς περί “λαϊκής υπερηφάνειας” και “αγώνων” όλα τα πράγματα φαίνεται να συνωμοτούν (όχι  με την έννοια των αστυνομικών μυθιστορημάτων) να συγκλίνουν στην συσκότιση και την διαστρέβλωση των ίδιων των πραγμάτων. Μια συνεπής κριτική των πραγμάτων οφείλει να μην ξεχνά τις ευθύνες του ίδιου του λαού. Οι μάσκες έχουν πέσει και όλα τα αστικά και μη κόμματα έχουν δείξει τον πραγματικό τους εαυτό. Αν ο ίδιος ο κόσμος δεν καταλάβει, δεν παραδεχτεί και δεν νιώσει αποστροφή με το πόσο πάθος υπερασπίστηκε αυτήν την κίβδηλη τάξη πραγμάτων δεν θα γίνει τίποτα, όσο και να διατηρούμε ψευδαισθήσεις ότι για όλα φταίει “το κεφάλαιο” ή το “Κράτος”.Κλείνω με ένα χωρίο από την εισαγωγή του βιβλίου “Θεωρία της Ημιμόρφωσης”  του Τέοντορ Αντόρνο, την οποία επιμελήθηκε ο Λευτέρης Αναγνώστου το 2001 (τρίτη έκδοση):

Σε περιόδους όξυνσης των βασικών κοινωνικών αντιφάσεων, στις μικρότερες ή μεγαλύτερες κρίσεις, στους θερμούς ή ψυχρούς πολέμους, όταν η βάναυση λαϊκιστική υπερτροφοδότηση του συλλογικού ναρκισσισμού ανοίγει ρήγματα, οι ασυμμόρφωτοι ενσαρκωτές της υπέρβασης του κοινού κακού κινδυνεύουν να γίνουν αποδιοπομπαίοι τράγοι, επισύροντας την οργή των μνησίκακων της ημιμόρφωσης, των φανατισμένων και ημιμαθών οπαδών που εντάσσονται στην υπηρεσία των δημαγωγών και εναντίον των ιδίων τους συμφερόντων. Είναι η ώρα που οι φιλοθεάμονες τρόφιμοι της πολιτιστικής βιομηχανίας δεν μπορούν πια να ρευματοδοτήσουν τις αναγκαίες απωθήσεις με τη μανιακή διασκέδαση και τις καθημερινές δωρεές του διοικούμενου κόσμου. Τότε κλιμακώνεται η ψευδοδραστηριότητά του και οι ίδιοι γίνονται “αγανακτισμένοι πολίτες” ή ακόμη και οπλισμένοι ζηλωτές της σωτηρίας. Με την οργανωμένη υποπλασία, τη συλλογική επαναστροφή στη βαρβαρότητα, εκδικούνται τον ασυνείδητο αποκλεισμό τους από ό,τι πνευματικό και υψηλό, που λάτρεψαν σαν είδωλο και μίσησαν σαν δαίμονα, και τελικά την ίδια την αδυναμία τους να γίνουν υποκείμενα της ιστορίας


Σύντομο URL: http://wp.me/pyR3u-9f5

3 comments / Σχολια

  1. Φασίστες και ακροδεξιοί υπάρχουν και στα δύο κόμματα εξουσίας εδώ και χρόνια, τόσο στο ΠΑΣΟΚ όσο και στην ΝΔ, με τον ίδιο τον πρόεδρό της να αποτελεί καμάρι του υπερσυντηρητισμού και του σωβινισμού με καμουφλάζ φιλελεύθερου ευρωπαϊστή.

    Πολύ σωστό. Όπως άλλωστε είχε πει κάποτε και ο εμετικός Λεπέν, (δεν θυμάμαι την πηγή) στην Ελλάδα είναι λιγάκι δύσκολο να δεις πετυχημένα εθνικιστικά κόμματα, γιατί όλα τα κόμματα εκφράζουν έντονες πατριωτικές θέσεις.

  2. Η συμμετοχή του ΛΑΟΣ στην κυβέρνηση έχει ίδια αξία με τη μη συμμετοχή της "δημοκρατικής" αριστεράς. Η συμμετοχή τους έχει ίδια αξία με τη φράση του κ.Τσίπρα, που εύστοχα μπαίνει στο κείμενο.

    Ο κύριος αποδέχεται την ύπαρξη "κυριαρχίας και ανεξαρτησίας"!!!!!!

    Σήμερα!!!!

  3. Πολύ καλό άρθρο!!

• EN: Your comment will be visible after approval. Please check the terms of use.

• EL: Τα σχόλια δημοσιεύονται κατόπιν έγκρισης. Για περισσότερες πληροφορίες δείτε τους Όρους χρήσης.