Για ένα πανευρωπαϊκό κίνημα: «Να μην ζήσουμε σαν δούλοι»

Καθώς η οικονομική ολιγαρχία και ο Νεοφιλελευθερισμός εξαπλώνονται σε όλο και περισσότερες χώρες, με όλο και πιο τραγικά αποτελέσματα για την πλειονότητα των πολιτών (ανεργία, εξαθλίωση, περιστολή των πολιτικών μας δικαιωμάτων και της ελευθερίας της έκφρασης), η ανάγκη για ανάληψη πρωτοβουλιών και δράσεων από την ίδια την κοινωνία μοιάζει επιτακτική.

Μόλις πριν από ένα χρόνο ζήσαμε ένα κοσμοϊστορικό γεγονός: την Αραβική Άνοιξη. Οι λαοί της Αιγύπτου, της Τυνησίας και όλου του αραβικού κόσμου μας έδειξαν ότι υπάρχει και άλλος δρόμος, πέρα από αυτόν της οικονομικής, πολιτικής και κοινωνικής υποδούλωσης. Κι εμείς τους αγκαλιάσαμε, τους υποστηρίξαμε όπως οφείλαμε. Αντίστοιχα, τις τελευταίες μέρες, ξέσπασαν μεγάλες διαδηλώσεις σε Ελλάδα, Πορτογαλία και Ρουμανία, δίνοντας τον παλμό της οργής που βράζει και απειλεί να πνίξει το γερασμένο μας πολιτικό σύστημα, που δουλεύει για χάρη των αριθμών και όχι των ανθρώπων. Ποιά είναι η στάση μας, όμως, όσον αφορά τα γεγονότα της Ευρώπης; Σε αντίθεση με την αραβική άνοιξη, πολλοί Ευρωπαίοι αρκούνται ν’ αναπαράγουν την υποκρισία των Μέσων Ενημέρωσης, χλευάζοντας, απαξιώνοντας και λοιδορώντας κάθε κίνηση αμφισβήτησης. Οι ταραχές στην Ελλάδα – παρά τις προσπάθειες των καθεστωτικών εφημερίδων, να τις παρουσιάσουν ως μια πράξη τυφλής βίας μιας μειοψηφίας ανθρώπων που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να κατασπαταλούν τα λεφτά της Ευρώπης – εκφράζουν μια γενικευμένη οργή ενάντια στη διαφθορά τόσο της ντόπιας πολιτικής ελίτ αλλά και του μηχανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους καταπατούν βίαια και απροκάλυπτα τις πολιτικές ελευθερίες. Αυτά τα νέα στοιχεία στην πολιτική και κοινωνική ζωή της Ελλάδας έχουν, κατ’ αρχήν, μια προφανή εξήγηση: την απίστευτη εξάπλωση της φτώχειας που είναι αποτέλεσμα των προαναφερόμενων νεοφιλελεύθερων πολιτικών. Το φαινόμενο αυτό δεν είναι ούτε μόνο ελληνικό, αλλά ούτε και αφορά μόνο τον ευρωπαϊκό νότο (Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία). Αφορά και πολλές άλλες χώρες (Ιρλανδία, Βέλγιο, Βρετανία). Οι πολίτες της Ευρώπης, θα πρέπει να δουν την ελληνική περίπτωση ως προειδοποίηση, ως κακό οιωνό, ως το δικό τους άμεσο ζοφερό μέλλον αν δεν αντιδράσουν απαιτώντας πραγματική δημοκρατία.

Η αμφισβήτηση των ισχυόντων θεσμών (πολιτειακών, οικονομικών και κοινωνικών) παίρνει, ολοένα και περισσότερο, τη μορφή της καθολικής απόρριψής τους, ξεπερνώντας το αίτημα για βελτίωσή τους, για εξορθολογισμό τους, ή για αντικατάστασή τους από άλλους θεσμούς που θα κινούνται εντός του ίδιου πλαισίου απλώς ως αντίπαλο δέος. Το ξεπέρασμα του σάπιου αυτού συστήματος και όχι η απλή ανατροπή του – πρόταγμα που υιοθετείται συνειδητά από μια διόλου ασήμαντη πλευρά των αντιστεκόμενων – φαίνεται πως, σε κάποιο βαθμό, έχει αρχίσει να επηρεάζει υπόκωφα και ασυνείδητα και άλλες τάσεις του ευρύτατου “ρεύματος” αντίστασης που διαμορφώνεται στην Ευρώπη. Δεν πιστεύουμε στην αλλαγή δια των μέσων που το ίδιο το σύστημα κατασκεύασε ώστε να διατηρούμαστε εγκλωβισμένοι στον κόσμο του θεάματος, απορρίπτουμε τις εκλογικές διαδικασίες της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας και προτάσσουμε την πραγματική δημοκρατία.

Σε κόντρα όλων των παραπάνω, ήρθε η ώρα οι ευρωπαϊκές κοινωνίες να δράσουν συλλογικά, αλληλέγγυα μέσα από ένα νέο ευρωπαϊκό δίκτυο επαναστατικής δράσης. Μέσα από λαϊκές συνελεύσεις σε κάθε πλατεία της Ευρώπης, σε επικοινωνία και αλληλεπίδραση με όλες τις υπόλοιπες, οι πολίτες της Ευρώπης μπορούμε να απεξαρτηθούμε από τη βαρβαρότητα του μηχανιστικού Νεοφιλελευθερισμού, λαμβάνοντας όλοι μαζί αποφάσεις που θα ορίσουν τη ζωή μας. Όχι ως δανειστές και δανειζόμενοι, όχι ως πλούσιοι και φτωχοί, όχι ως κατήγοροι και κατηγορούμενοι, αλλά ως ισότιμοι, ελεύθεροι πολίτες. Τα ευρωπαϊκά κοινοβούλια το μόνο που προσφέρουν αφειδώς στους πολίτες είναι η εκμετάλλευση, η διάσπαση και η καταστολή, ενώ μοιράζουν το προϊόν της δικής μας εργασίας σε μια μειοψηφία άπληστων σύγχρονων φεουδαρχών. Κάνουν τα πάντα για να καταστείλουν την αντίδραση, δεν μπορούν όμως να κάνουν τίποτε για να καταστείλουν το πάθος μας για πραγματική ελευθερία.

Aς δημιουργήσουμε, λοιπόν, την δική μας ιστορία, επαναστατώντας ενάντια στον ολοκληρωτισμό του κυνισμού και του θεάματος, ενάντια στην ολιγαρχία του πλούτου. Ήρθε η ώρα να πραγματοποιηθούν ειρηνικά αλλά αποφασιστικά καλέσματα σε όλη την Ευρώπη. Η Ευρώπη των λαών και όχι των ολιγαρχιών και των τεχνοκρατών είναι δυνατή αν προσπαθήσουμε μαζί και συντονισμένα. Στις πλατείες και στους δρόμους μπορεί να ξαναγεννηθεί η πραγματική δημοκρατία, η δημιουργία και η ανθρώπινη επικοινωνία. Δίχως ηγέτες και καθοδηγητές. Ας γίνουμε μια αγκαλιά, που σηκώνει τη γροθιά. Ας μην ζήσουμε σαν δούλοι...


http://wp.me/pyR3u-a1f

12 comments / Σχολια

  1. Antiauthoritarian

    Μπράβο ρε παιδιά! Τέτοιες δράσεις χρειαζόμαστε!

  2. Σήμερα στις 7μμ στο Πολυτεχνείο της Αθήνας (κτίριο Γκίνη), θα γίνει ανοιχτή συνέλευση για την πανευρωπαϊκή ημέρα δράσης ενάντια στον καπιταλισμό (www.march31.net). To έχετε παρακολουθήσει καθόλου;

    • το γνωρίζω το march31 γιατί εδώ που βρίσκομαι τέτοιου είδους δράσεις προωθούνται κάπως περισσότερο απ' ότι στην Ελλάδα. Θα ψάξω να βρω και κάλεσμα για τη συνέλευση

  3. Demoκρασι

    Η Αραβικη Ανοιξη ηταν υποκινουμενη απο νεοφιλελευθερες δυναμεις (ΗΠΑ) και πολυ κακως τις υποστηριξαμε.Εντελως τυχαια εγινε σε ολες τις παραθαλλασιες χωρες που σχηματιζουν ενα κυκλο γυρω απο τη Μεσογειο (Τυνησια-Λιβυη-Αιγυτος-Συρια) και αμα βαλουμε μεσα σε αυτες τη χρεοκοπημενη Ελλαδα και Κυπρο σχηματιζουν εναν πολυ ωραιο κυκλο.για τα πετρελαια?για το αεριο?δε γνωριζω αλλα υπαρχουν αποδειξεις για δρασεις μυστικων υπηρεσιων των ΗΠΑ στις χωρες αυτες.μην εχουμε αυταπατες στην Αιγυπτο ο στρατος ανεαβε την εξουσια και στη Λιβυο Αμερικανοθρεμενοι Προεδροι.

    • Πηγές και αναφορές που αποδεικνύουν όλα αυτά που λες (εκτός από την περίπτωση της Λιβύης);

      Εντελως τυχαια εγινε σε ολες τις παραθαλλασιες χωρες που σχηματιζουν ενα κυκλο γυρω απο τη Μεσογειο (Τυνησια-Λιβυη-Αιγυτος-Συρια) και αμα βαλουμε μεσα σε αυτες τη χρεοκοπημενη Ελλαδα και Κυπρο σχηματιζουν εναν πολυ ωραιο κυκλο.για τα πετρελαια?

      Domino effect

    • Κατ’ αρχήν, το σχόλιό σου εστιάζει σε δευτερεύον σημείο του άρθρου.
      Δεν λες καν τη γνώμη σου για την αναγκαιότητα δημιουργίας ενός πανευρωπαϊκού ελευθεριακού επαναστατικού κινήματος. Αυτό είναι όμως το ζητούμενο του άρθρου: η ανταλλαγή απόψεων και ιδεών πάνω στο συγκεκριμένο θέμα. Γι’ αυτό άλλωστε μεταφράστηκε και σε 17 γλώσσες.

      Περαιτέρω, όσον αφορά το σχόλιό σου, θα ήθελα να διευκρινίσεις αν πρόκειται για προσωπική εκτίμηση, για το “πολιτικό σου ένστικτο”, ή αν είναι προϊόν ανάλυσης, οπότε περιμένω και την παράθεση σχετικών πηγών και στοιχείων.

      Επίσης, πέρα από τις εκτιμήσεις σου πάνω στα προαναφερόμενα, θα ήθελα να μου πεις ξεκάθαρα τη γνώμη σου για τα καθεστώτα κατά των οποίων στράφηκε η “Αραβική Άνοιξη”.

      Τέλος, αν επιτρέπεται, θέλω να κάνω και μια φαινομενικά άσχετη ερώτηση: η Ελλάδα και η Κύπρος, θεωρείς ότι απειλούνται σαν εθνικές-κρατικές οντότητες (και αν ναι, από ποιούς και γιατί) ή ότι απλώς βιώνουν, η κάθε μία με τις δικές της ιδιαιτερότητες, την καπιταλιστική κρίση;
      Ή κάτι άλλο;

      • Πάντως αυτός που λέει διάφορα τέτοια, ότι η Αραβική Άνοιξη ήταν αποτέλεσμα κάποιας μυστικής συνωμοσίας που λέγεται Νέα Τάξη Πραγμάτων και μασόνοι και ακούω φωνές είναι ο Alex Jones: ένας από τους βασικούς εκφραστές της Αμεριναικής ακροδεξιάς (φυσικά και θαυμαστής πολλών Ρονπολικών και αναρχοκαπιταλιστών) αλλά και Ελλήνων εθνικιστών. Η αλήθεια είναι ότι φιλοδυτικές δυνάμεις έπαιξαν τον δικό τους ρόλο στην Λιβύη και κανείς δεν το αμφισβητεί αυτό, ούτε το ότι έχουν εμπλακεί διλοδυτικοί στη Συρία. Αυτό, όμως, δεν μπορεί να επισκιάσει ούτε την βαρβαρότητα του καθεστώτος Καντάφι και Ασάντ (αντίστοιχα), ούτε και να κρύψει την αυθεντικότητα του Αιγυπτιακού λαού και των Τυνήσιων. Το να λέει ο φίλος μας από πάνω ότι δεν θα έπρεπε να υποστηρίξουμε την Αραβική Άνοιξη είναι τελείως ατιμία και πλήρης απανθρωπιά. Είναι σαν να λέμε ότι δεν θα έπρεπε κανείς να υποστηρίξει τις κινητοποιήσεις που γίνονται στην Αθήνα και την υπόλοιπη Ελλάδα επειδή ενεπλάκησαν μέσα σε αυτές μια δράκα γραφικών προγονόπληκτων. Συνεπώς, άσε τον κόσμο να υποφέρει…

        • Συμφωνώ σε όλα. Αλλά ο Alex Jones δεν είναι πηγή…. Τέλος, η εμπλοκή του ΝΑΤΟ στη Λιβύη δεν σημαίνει ότι ο Καντάφι ήταν καλός… Ήταν και φίλος του Μπερλουσκόνι…

          Άλλο πράγμα η εξέγερση ενός λαού, άλλο το πώς διάφορα στρατόπεδα (ξένες χώρες, πολιτικοί σχηματισμοί κλπ) επιχειρούν να την καπηλευτούν.

      • demoκρασι

        Συγγνωμη για τη καθυστερημενη απαντηση.

        Το θεμα μου ειναι να υποστηριξεις μια επανασταση-εξεγερση για ενα καλυτερο αυριο οχι μια επανασταση με το χαλιφη στη θεση του χαλιφη.

        Για το πρωτο ερωτημα ειναι προσωπικη εκτιμηση.Και πιστευω οτι οι εξελιξεις το δειχνουν που στη θεση του Μουμπαρακ μπηκε ο στρατος.

        Για το δευτερο ερωτημα τα καθεστωτα ηταν ΣΑΦΩΣ απανθρωπα και επρεπε να ανατραπουν.

        Για το τριτο ερωτημα (τα παντα επιτρεπονται) οχι δε κινδυνευουν σαν εθνικες οντοτητες ειναι ποιο πολυ απο καπιταλιστικη κριση.Γι αυτο αλλωστε ο καπιταλισμος δεν εχει συνορα ουτε εθνη παρα μονον την εννοια κερδος.Ετυχε τωρα να ειναι η Ελλαδα αυριο θα ειναι καποια αλλη χωρα.

        Να ρωτησω και εγω κατι?Τα γεγονοτα της Τουρκιας τα υποστηριζετε?Γιατι καλα ολα τα ρομαντικα ”ειναι και νεοι και ανενταχτοι στους δρομους” αλλα ολοι γνωριζουμε οτι οι περισσοτεροι ειναι Κεμαλιστες και δε γουσταρουν Ισλαμοποιηση της Τουρκιας.Αυτο απο τη μια ειναι καλο αλλα το βλεπω σαν μια μετακινηση απο θεοκρατικη εξουσια σε πολιτικη-στρατιωτικη εξουσια που για μενα ειναι ιδιο.το ιδιο πιστευω οτι εγινε και στις υπολοιπες Αραβικες χωρες.

        Συγνωμη για τα Ελληνικα μου μενω 10 χρονια στο εξωτερικο και δε γραφω συχνα

        • Για το πρωτο ερωτημα ειναι προσωπικη εκτιμηση.Και πιστευω οτι οι εξελιξεις το δειχνουν που στη θεση του Μουμπαρακ μπηκε ο στρατος.

          Πρώτα απ’ όλα, άλλο πράγμα μια επαναστατική μάζα και άλλο η βούληση του κόσμου συνολικά, ή αν το θέσουμε αλλιώς, η κοινή γνώμη. Κανείς δεν μας λέει ότι οι Αιγύπτιοι που βγήκαν στους δρόμους να διαδηλώσουν απαιτούσαν τον στρατό στην εξουσία ή τους Αδελφούς Μουσουλμάνους (οι οποίοι στην πλατεία της Ταχρίρ ήταν μια μειοψηφία που απωθήθηκε από τον κόσμο). Μια επανάσταση δεν σημαίνει ότι εκφράζει αποκλειστικά και μόνο το σύνολο των κατοίκων μιας χώρας και, αναμφισβήτητα, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί κάποιος να προβλέψει το σκηνικό που θα εξελιχθεί αφότου ο κόσμος φύγει από τους δρόμους. Η επανάσταση δεν είναι ένα γεγονός που έρχεται και φεύγει και την επόμενη μέρα αρχίζει η ευημερία και η κοινωνική πρόοδος. Μια επανάσταση μπορεί να σημάνει το ξεκίνημα μιας νέας περιόδου πολιτικών ανακατατάξεων, ζυμώσεων ή αναταραχών που μπορεί να δώσουν καρπούς έπειτα από μεγάλο χρονικό διάστημα και να επηρεάσουν περισσότερο άλλες γεωγραφικές περιοχές απ’ ότι την αφετηρία. Π.χ., η Αραβική Άνοιξη ξεκίνησε από την Τυνησία, πήγε στην Αλγερία, μετά Αίγυπτο όπου ο ξεσηκωμός ήταν πιο γενικευμένος (στις μεγάλες πόλεις μόνο και όχι στα νότια της χώρας), μετά οδηγήθηκε στη Λιβύη και τη Συρία που εκεί είδαμε άλλα πράγματα, μετά κάποιοι επηρεάστηκαν στην Ευρώπη και γέμισαν τις πλατείες της Ισπανίας, μετά ήρθαν και οι αγανακτισμένοι στο Σύνταγμα και πάει λέγοντας… συνεπώς, η έννοια επανάσταση είναι ιδιαίτερα περίπλοκη και καλό είναι να μην την βλέπουμε απλουστευτικά, αλλά να κοιτάμε το γενική νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται όχι μόνο εντός της χώρας, αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο, ζώντας στην εποχή όπου οι πληροφορίες ταξιδεύουν αστραπιαία από το ένα μέρος του κόσμου στο άλλο.

          Να ρωτησω και εγω κατι?Τα γεγονοτα της Τουρκιας τα υποστηριζετε?Γιατι καλα ολα τα ρομαντικα ”ειναι και νεοι και ανενταχτοι στους δρομους” αλλα ολοι γνωριζουμε οτι οι περισσοτεροι ειναι Κεμαλιστες και δε γουσταρουν Ισλαμοποιηση της Τουρκιας.Αυτο απο τη μια ειναι καλο αλλα το βλεπω σαν μια μετακινηση απο θεοκρατικη εξουσια σε πολιτικη-στρατιωτικη εξουσια που για μενα ειναι ιδιο.το ιδιο πιστευω οτι εγινε και στις υπολοιπες Αραβικες χωρες.

          Δεν είναι Κεμαλικοί οι περισσότεροι στους δρόμους της Τουρκίας! Η εξέγερση ξεκίνησε από ομάδες φιλελεύθερων, αριστερών, κάποιοι είναι αναρχικοί, υπάρχουν φυσικά και οι Κεμαλικοί οι οποίοι δεν είναι ένας ενιαίος χώρος. Υπάρχουν Κεμαλικοί κεντροαριστεροί κοσμικοί υπέρ της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, υπάρχουν και ακροδεξιοί Κεμαλικοί. Στους δρόμους θα δεις και Γκρίζους Λύκους αλλά και οπαδούς ομάδων. Είναι επόμενο ότι όλες αυτές οι τάσεις θα εμφανιστούν στις πλατείες, όταν έχουμε μια γενικευμένη εξέγερση εφόσον όλα αυτά τα στοιχεία συνυπάρχουν μέσα στην Τουρκική κοινωνία (οι μόνοι που απουσιάζουν είναι οι υποστηρικτές του Εορτνογάν και οι απαθείς). Το παράλογο και αντιφατικό θα ήταν να μην τους βλέπαμε!

          Επιπλέον: από άρθρο του Wall Street Journal

          Over sixty percent are younger than 30, while nearly 40 percent are between the ages of 19 and 25.

          When the Gezi Park protesters were asked to describe themselves, over 80 percent preferred “liberal” over “secular” (65%) or “apolitical” (55%).

          Over 90 percent “strongly agreed” that the prime minister’s style was too authoritarian; that democratic rights were being attacked; and that the police used excessive force against demonstrators. Their biggest wish is for individual rights to be respected in Turkey as the result of the protests, the survey shows.

          Σε κάθε εξέγερση φυσικά υπάρχει και μια μειοψηφία αντιδραστικών. Το να σνομπάρουμε ένα τέτοιο γεγονός μου θυμίζει λιγάκι κάποιες αναρχικές και αριστερές σέχτες κατά τη διάρκεια των γεγονότων στο Σύνταγμα οι οποίοι κάθονταν και έβριζαν ολημερίς πίσω από μια οθόνη τους αγανακτισμένους λέγοντας «μην πάτε είναι όλοι φασίστες», θέμα που είχα θίξει και παλαιότερα εδώ.

          Γι αυτο αλλωστε ο καπιταλισμος δεν εχει συνορα ουτε εθνη παρα μονον την εννοια κερδος.Ετυχε τωρα να ειναι η Ελλαδα αυριο θα ειναι καποια αλλη χωρα.

          Ο καπιταλισμός δεν έχει σύνορα για το κέρδος. Όταν πρέπει να επεκταθεί γίνεται υπερεθνικός, όταν όμως τα συμφέροντα επιβάλλουν άλλου είδους γεωπολιτικούς χειρισμούς μια χαρά καί σύνορα καί περιορισμοί ξεφυτρώνουν. Για δοκίμασε να μεταναστεύσεις Αυστραλία να δούμε πόσο εύκολα είναι; Αν είναι για να μετακινηθείς από το ένα μέρος στο άλλο να περάσεις από χίλιες δυο διαδικασίες, τότε όχι μόνο σύνορα βλέπω αλλά τείχη πελώρια!

          • demoκρασι

            Δε λεμε πολυ διαφορετικα πραγματα.Να διορθωσω μονο κατι οτι στην Αλγερια δεν εγινε καμια διαδηλωση η’ επανασταση(τουλαχιστον σε σχεση με τις αλλες χωρες).
            Για το καπιταλισμο αυτο λεω ακριβως οτι δεν εχει συνορα για το κερδος ουτε μετραει εθνοτητες και κρατη.
            Δε σνομπαρω κανενα γεγονος απλα απο το 500 π.χ. περιπου που καταγραφεται η ιστορια εχουν γινει αμετρητες τετοιες επαναστασεις χωρις καμια απολυτως να καταληξει στο επιθυμητο αποτελεσμα.Εδω εγειρεται το ερωτημα ”ποιο ειναι το επιθυμητο αποτελεσμα?”Για μενα ειναι το μοτο στο σαιτ σας demand the impossible με δυο λεξεις.Και με μια λεξη ελευθερια.Γι αυτο το λογο δεν ειμαι υποστηρικτης τους ουτε αντιπαλος τους γιατι πιστευω οτι το αποτελεσμα θα ειναι ακριβως το ιδιο.Οπου δω με μια δικια μου κριτικη ματια και σκεψη παντα οτι οντως ο κοσμος διαδηλωνει για μια πραγματικη αλλαγη τοτε θα την υποστηριξω.
            Για την Αυστραλια εχεις δικιο αλλα εδω παλι μπαινουμε στην εννοια κερδος.Για πηγαινε με καποια εκατομυρια στην Αυστραλια η’ στις ΗΠΑ και μονο που δε θα σου φιλησουν τα ποδια για να πας!εχει συνορα για εμενα οχι επειδη ειμαι Ελληνας αλλα γιατι δεν εχω πλουτο.Για οποιον εχει χρημα τα συνορα ειναι παντα ανοιχτα!

• EN: Your comment will be visible after approval. Please check the terms of use.

• EL: Τα σχόλια δημοσιεύονται κατόπιν έγκρισης. Για περισσότερες πληροφορίες δείτε τους Όρους χρήσης.