Οι εθνικιστικές τάσεις είναι αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτικής ζωής σε ολόκληρη την Βαλκανική χερσόνησο εδώ και ενάμιση αιώνα. Από τον εθνικιστικό αυτό παροξυσμό, που έχει κοστίσει εκατοντάδες χιλιάδες ζωές και απίστευτη δυστυχία σε τόσες γενιές, θα ήταν αδύνατο να ξεφύγουν οι Μακεδόνες εθνικιστές. Η έξαρση του εθνικισμού κυρίως σε Ελλάδα και (κατ’ επέκταση) σε ΠΓΔΜ, είναι φαινόμενα παράλληλα, ταυτόχρονα και αλληλοτροφοδοτούμενα. Ένας από τους βασικότερους παράγοντες που ακόμη και σήμερα συνεχίζουν να καλλιεργούνται αυτού του είδους οι συγκρούσεις, οφείλεται στην έλλειψη κληρονομιάς αυτονομίας και πραγματικά δημοκρατικών παραδόσεων. Συνέχεια στο υπόλοιπο ».

Έχουμε την πεποίθηση ότι οι στιγμές που ζούμε είναι ιστορικές και πως οφείλουμε να προσπαθήσουμε για μια ριζική μεταστροφή της κοινωνίας προς αυτόνομες μορφές οργάνωσης, αυτοθέσμισης και ιδεολογικοπολιτικής χειραφέτησης. Η παρούσα συγκυρία, αν και εμπεριέχει τον κίνδυνο για περαιτέρω έξαρση εθνικιστικών τάσεων και ολοκληρωτικών αντιλήψεων, ταυτόχρονα (και για τους ίδιους ακριβώς λόγους) αποτελεί καλή ευκαιρία για διάδοση και προβολή των προταγμάτων μας. Η γενικότερη αίσθηση εγκατάλειψης που βιώνει η ελληνική κοινωνία μπορεί ν' αποτελέσει πρόσφορο έδαφος για μια συνειδητή και διαρκή πολιτικοποίησή της σε βάσεις που θα εγγυώνται την κατ' αρχήν εδραίωση μιας αμεσοδημοκρατικής αντίληψης. Συνέχεια στο υπόλοιπο ».

Στις καθημερινές μας συζητήσεις ακούμε πολλούς ανθρώπους να καταφέρονται με χαρακτηρισμούς όπως «ουτοπικό», «ανεφάρμοστο», «ενάντια στην ανθρώπινη φύση» αναφερόμενοι στα προτάγματα της άμεσης δημοκρατίας και της αυτονομίας στην πολιτική, κοινωνική, πολιτισμική και οικονομική σφαίρα της ζωής. Αντί να επεξεργαστούν και να συνδιαμορφώσουν προτάσεις που θα συμβάλλουν στην εξέλιξη των κοινωνιών και του ίδιου του ανθρώπου, αναμασούν και διαιωνίζουν τις αξίες του κυρίαρχου κοινωνικού φαντασιακού για «σκληρότερη δουλειά», «εφαρμογή των νόμων», «υπομονή». Τι ακριβώς υπερασπίζονται; Τη δυστοπία του σήμερα, σε όλα τα επίπεδα. Την ευημερία των λίγων εις βάρος των πολλών. Την απληστία που χαρακτηρίζει τον καθένα, από τον φτωχότερο έως τον πλουσιότερο. Την περιφραγμένη ελευθερία μέσα στα πλαίσια μιας ψευδεπίγραφης δημοκρατίας. Την εργασία ως καταναγκασμό και τον ορισμό της προσφοράς, μόνο ως συνδυασμό της ζήτησης. Συνέχεια στο υπόλοιπο »

O Κορνήλιος Καστοριάδης υπήρξε ένας φιλόσοφος που το έργο του μέσα από την διεπιστημονικότητα και την πολυεδρικότητα του κατάφερε να είναι οικουμενικό. Η συμμετοχή του σε ποικίλες πολιτικές και φιλοσοφικές συγκρούσεις αλλά και η σύζευξη γνωστικών πεδίων όπως της φιλοσοφίας, της πολιτικής, της ψυχανάλυσης, της οικονομίας, της βιολογίας τον καθιστούν έναν από τους σημαντικότερους φιλοσόφους του 20ου αιώνα.

Ο Καστοριάδης αρνείται την ύπαρξη οποιασδήποτε προδιαγεγραμμένης πορείας της κοινωνίας (ντετερμινισμού), καθώς αυτή είναι συνεχής δημιουργία που γεννιέται και νοηματοδοτείται μέσω του "Κοινωνικού Φαντασιακού". Αναζητήστε περισσότερα »

It may be an oxymoron to still be discussing democracy in the European Union, at a time when European citizen are called to pay the consequences of the choices of a small elite. Even when one argues that most of the Western leaders are legally and democratically elected, there are few cases where they consulted the opinions of the people they are supposed to represent. It becomes even more bizarre to address issues like the political regression we are witnessing in the West; a self-destructive conformity which transformed societies into a crowd of isolated, atomized and de-politicized individuals, an easily manipulatable consuming mass that lives and feeds on the populism of a handful of charlatans demagogue politicians. The vulgarity of the tabloid right wing media reflects the level of social de-politicization. Continue reading »

Over the last five years in Greece, there has been a serious increase of police brutality which often reaches the limits of unlawfulness from the side of the police, together with an uncontrolled rise of an endemic racism. Brutal attacks against protesters, activists, migrants and other religious minorities and ethnic groups occur constantly by both extreme far-right groups or directly by repressive mechanisms of the state. Faithful to the doctrine of state repression, the starter of this vicious circle of violence, the Greek government gives clear orders to the police to attack every demonstration without reason, aiming to suppress any voice of protest. The Greek police use heavy-duty chemicals, flash-bang grenades and upturned clubs in order to crack down on those who disagree with the decisions of the Greek government and its political choices. Find out more »